ตอนที่ 1 อุ้มท้องล้มงานแต่ง

                                 ตอนที่ 1

                          อุ้มท้องล้มงานแต่ง

มือเรียวยื่นไปดันประตูห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ให้เปิดขึ้นทำให้บ่าวสาวยืนอยู่กลางเวทีซึ่งกำลังจะสวมแหวนแต่งงานทุกการกระทำก็หยุดลงทันที

สาโรจน์ซึ่งทำหน้าที่เป็นพิธีกรเห็นผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นกลางงานด้วยใบหน้าที่ดูเอาเรื่องไม่น้อย สาโรจน์จึงรีบเดินมาทำหน้าที่เพราะว่ารู้ว่ามันคงไม่ได้เป็นเหตุการณ์ที่ปกติแน่นอน เพราะแขกที่ได้รับเชิญทั้งหมดก็นั่งเป็นสักขีพยานอยู่ตรงหน้าเวทีแล้ว แต่ทำไมถึงมีผู้หญิงเปิดประตูเข้ามาแล้วทำท่าทางโกรธเกรี้ยวขนาดนั้น จนพิธีกรต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วหันมองหน้าพยัคฆินแต่พยัคฆินก็ยังยืนนิ่งอยู่ไม่ได้พูดอะไร สาโรจน์จึงรีบทำหน้าที่เบี่ยงเบนความสนใจทันที

“เอาล่ะครับถึงเวลาที่สำคัญแล้ว ให้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวสวมแหวนได้เลยครับ” ว่าแล้วเจ้าบ่าวที่ยืนอยู่บนเวทีก็เปิดกล่องแหวนขึ้นมาและหยิบแหวนออกมาจากกล่องพลางหันหน้าไปมองรติรสที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีด้วยท่าทางไม่พอใจ

ใบหน้าหวานที่เคยอ่อนโยนกลับเปลี่ยนไปแทบจะเป็นคนละคน แต่เขาก็ยังยืนนิ่งรอให้รติรสเดินขึ้นมาบนเวที

“เอ่อ! ท่านแขกผู้มีเกียรติครับ กรุณารออยู่ที่โต๊ะด้านล่างก่อนนะครับ ตอนนี้เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังจะสวมแหวนกันนะครับ” รติรสจึงเดินไปดึงไมค์ออกมาจากพิธีกรชายทันที

“ว้าย” สาโรจน์ตกใจร้องออกมาเสียงดังเมื่อถูกกระชากไมค์ไปจากมือแล้วรีบถอยหลังออกห่างจากรติรสด้วยความตกใจ

“เอาล่ะค่ะ ถ้าใครยังไม่รู้จักดิฉัน ดิฉันขอเฉลยก่อนนะคะว่าดิฉันคือใคร แต่จากที่ทุกท่านเห็นคงจะเดาออกแล้วว่าดิฉันน่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้าบ่าวแน่นอน” รติรสหยุดพูดแล้วกวาดสายตาไปหยุดที่สีหราชน้องชายของเขาที่นั่งส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เธอและเลื่อนสายตาไปที่พ่อแม่ของพยัคฆิน

“ใช่ค่ะ ดิฉันคืออดีตภรรยาที่เพิ่งเซ็นใบหย่าของคุณสิงห์ค่ะ

“จริงเหรอเนี่ย” แขกในงานนั้นพูดกับเซ็งแซ่

“นี่เธอ หยุดนะ” เสียงแหลมของผู้เป็นเจ้าสาวดังขึ้นจากทางด้านหลัง รติรสหันไปส่งยิ้มเหยียดให้พิมรสา

“หุบปากไปก่อนนะคะ คุณเจ้าสาว”

“แต่ทุกท่านรู้ไหมคะด้วยเหตุผลอะไรของดิฉันถึงได้หย่ากับเจ้าบ่าวคนนี้เพราะว่าพ่อแม่เจ้าบ่าวไม่เห็นด้วยค่ะ” เธอหยุดยิ้มเพราะเสียงพูดที่สั่นเครือ รติรสพยายามตั้งสติให้มั่นและสูดหายใจเข้าลึกๆ

“พวกคุณรู้ไหมคะว่าด้วยเหตุผลอะไร” เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้นอื้ออึงทั้งห้องจัดเลี้ยง

“เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะค่ะ แต่ดิฉันอยากจะบอกว่าเหตุผลสำคัญที่ดิฉันมาในวันนี้ ก็คือดิฉันมีเรื่องที่จะมาแสดงความยินดีกับลูกชายเจ้าของโรงแรม ไม่ใช่เพราะว่าเขากำลังจะแต่งานกับเจ้าสาวคนนี้หรอกค่ะ แต่เหตุผลนั่นก็คือ.......”ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงก็นั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ

“แต่ก่อนที่ทุกท่านจะได้รู้ว่าเรื่องอะไร ดิฉันมีนิทานเรื่องหนึ่งจะมาเล่าให้ฟังค่ะก็ถือซะว่าเป็นการเบรกโฆษณาก่อนที่จะเข้าพิธีแต่งงานก็แล้วกันนะคะ”

“มีผู้หญิงคนหนึ่งได้แต่งงานกับผู้ชายคนนี้มาเป็นเวลาเกือบสี่เดือนแต่แล้วจู่ๆวันหนึ่งเราก็ต้องหย่ากันหลังจากหย่าเธอจึงรู้ว่ากำลังตั้งครรภ์” เสียงฮือฮาดังขึ้นกว่าเดิม

“ใช่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นก็คือดิฉันเอง” เสียงฮือฮาดังขึ้นในฮอล์จัดงานแขกเหรื่อที่อยู่ในงานต่างพากันตกใจและคนที่น่าจะตกใจมากที่สุดก็คือพยัคฆิน เขากำกล่องแหวนไว้แน่นจนมือสั่นไปหมด เขาไม่อยากจะเชื่อหูเลยว่าเธอนั้นท้องจริงๆ  รติรสหันมาส่งยิ้มให้กับพยัคฆินแล้วปรายตาไปยังพิมรสา

“มันไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้นมานะคะ แต่มันเป็นเรื่องจริง” ว่าแล้วจอภาพที่เป็นรูปถ่ายพรีเวดดิ้งก็กลายมาเป็นวิดีโอของภาพอัลตร้าซาวด์เด็กที่กำลังอยู่ในท้องซึ่งหัวใจดวงน้อยๆกำลังเต้นอยู่

“ตึก ตึก ตึก” หยดน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมาอาบแก้มของพยัคฆิน เขามองวิดีโอที่เปิดขึ้นจอใหญ่จากทางเบื้องหลัง เสียงหัวใจของเด็กที่อยู่ในครรภ์นั่นเต้นดังเป็นจังหวะ จนมันบีบรัดหัวใจของเขาจนจะหายใจแทบไม่ออก

“ทุกท่านได้ยินเสียงหัวใจเล็กๆที่กำลังเต้นอยู่ไหมคะ” เธอพูดและหันมองไปรอบๆ

“เด็กคนนั้นกำลังอยู่ตรงนี้ค่ะ” หญิงสาวชี้ไปที่ท้องน้อยของตัวเอง

“ใช่ค่ะ หัวใจของเขาเต้นอยู่ในนี้และวันนี้เขาก็รู้ด้วยนะคะว่าพ่อของเขากำลังแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น” รติรสพูดพร้อมรอยยิ้มเหมือนคนข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ให้ลึกที่สุด 

พยัคฆินกำมือแน่นด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อของลูกในท้อง

“ในวันที่เราหย่ากัน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันกำลังท้องแต่ที่เจ็บใจมากที่คืออะไรรู้ไหมคะ” รติรสหันไปยิ้มกับแขกในงานแต่งของพยัคฆินและพิมรสา

“ในวันที่ฉันรู้ว่าตัวเองท้อง คือวันที่ฉันได้รับการ์ดเชิญแต่งงานจากพ่อของลูกนั่นเอง” เหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงที่กลางหัวของพยัคฆินเขาไม่คิดเลยว่าเขาจะทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่งได้ขนาดนี้

“สงสัยไหมคะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทั้ง ๆ ที่พ่อของลูกกำลังเข้าพิธีวิวาห์แล้วทำไมรติรสถึงหอบลูกมาทำลายงานแต่ง ทำไมพ่อแม่พยัคฆินจึงให้รติรสหย่ากับพยัคฆิน ถ้าไม่ชอบรติรสตั้งแต่แรกแล้วยอมให้เธอแต่งงานกับพยัคฆินทำไมกัน ถ้าอย่างนั้นเรามาย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นกันค่ะ”