LOGINShare
บทที่ 25.1 โทสะโหมกระหน่ำ
publish date:
2026-11-12 18:57:32
Latest chapter
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 26.1 คืนนี้ข้าไม่ให้เจ้านอน
เฟิงเกาจงทอดมองอีกฝ่ายด้วยความงวยงง พยายามพินิศมองสตรีเบื้องหน้าอีกครั้ง กว่าจะกระจ่างว่านางคือ ‘เซี่ยหนิงเจียว’ ก็กินเวลาพักใหญ่ สมัยก่อนนางมักตามราวีเขา อ้อนวอนบีบบังคับให้แต่งงาน ทว่าหัวใจเขามีเพียงฉวีหมิงเหยาและลูกฝาแฝดตัวอ้วน ไหนเลยจะยินยอมเข้าไปพัวพันด้วย ดังนั้นเซี่ยหนิงเจียวจึงทิ้งคำพูดไว้กับเขา นางจะเข้าวังเป็นกุ้ยเฟย และเขาต้องยอมก้มหัวให้เพราะต่ำต้อยกว่า ซึ่งตัวเขาเข้าใจดี การคารวะสนมหรือแม้แต่ฮองเฮา เป็นสิ่งที่ขุนนางพึงกระทำอยู่แล้ว ไม่มีสิ่งใดต้องเกรงกลัวสักนิด “คารวะเซี่ยกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ” เฟิงเกาจงทำความเคารพเซี่ยหนิงเจียวด้วยน้ำเสียงอันราบเรียบตามมารยาท แต่ข้างในหาได้เคารพพระสนมตรงหน้า เขามาทำงาน มิใช่อยากพบสตรีผู้นี้ ดังนั้นหลังทำความเค
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 25.2 โทสะโหมกระหน่ำ
เรื่องในบ้านพวกเขา ไหนเลยอยากจะให้ฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเข้ามายุ่งเกี่ยว ทว่าพวกเขากับโอรสสวรรค์แตกต่างกัน พระองค์จำเป็นต้องมีทายาทสืบทอดราชบัลลังก์ ยิ่งบัดนี้ฮ่องเต้หนุ่มมีเพียงพระธิดา แคว้นซ่งถังยังไม่มั่นคง “วันนี้เลิกประชุมได้ ข้ามีกองฎีกาต้องตรวจอีกมาก” เผยเจิ้นหยางถือโอกาสนี้ปิดการประชุม หากยังอยู่ในพระที่นั่งไท่เหอเตี้ยนต่อ เหล่าขุนนางก็จะกดดันเขาเรื่องแวะเวียนไปยังตำหนักสนมอื่นอีกหลายต่อหลายครั้ง ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่าย และตนไม่อยากฟังอีก เผยเจิ้นหยางเลิกประชุมก็ตรงไปยังห้องทรงพระอักษร เขานั่งตรวจฎีกาตามลำพัง ทว่าตัวอักษรบนฎีกากลับค่อย ๆ ลบเลือนแล้วปรากฏใบหน้างามของเว่ยหลาน นางกำลังมองมายังเขาพร้อมส่งยิ้มหวาน เผยเจิ้นหยางเผลอยิ้มตอบ นิ้วเรียวยาวยื่นไปสัมผัสเบา ๆ เมื่อนั้นเขาเพิ่งได้สติว่าตนเองกำลังจินตนาการถึงสตรีในดวงใจ ฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางส่ายศีรษะไปมา แท้จริงแล้วเขาก็รักเว่ยหลานมากถึงเพียงนี้ ในเวลางานยังคิดถึงนางอยู่ร่ำไป ทว่างานของเขายังมีมาก มิอาจกระทำตามใจละทิ้งหน้าที่ไปยังตำหนักคุนหนิง เว่ยหล
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 25.1 โทสะโหมกระหน่ำ
เว่ยหลานช้อนตามองฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเพื่อดูอาการตอบสนองของพระสวามี ครานี้เขาไร้อาการตื่นตระหนกตกใจ แววตาราบเรียบไม่แสดงความรู้สึกใด ทั้งยังไม่ยอมลุกออกจากเตียง มือหนารั้งร่างนางเข้าใกล้ โอบกอดแนบแน่นกว่าเดิม แม้ไม่มีใจแล้ว ไยเขาจึงไม่ไปดูอาการเซี่ยกุ้ยเฟย อย่างไรอีกฝ่ายก็กำลังตั้งครรภ์มังกรมิใช่หรือ พลันแว่วเสียงจากด้านนอกก็ดังขึ้นอีกครา “ฝ่าบาท” “ข้าเป็นหมอหลวงหรือ ให้หมอหลวงไปดูอาการ ได้ความเช่นไรค่อยไปบอกข้าที่ตำหนักเฉียนชิงพรุ่งนี้” “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” สิ้นสุดคำขานตอบรับ ภายในพระตำหนักคุนหนิงก็กลับสู่ความเงียบ เว่ยหลานตัดสินใจเอ่ยถามสิ่งที่ตนเองสงสัยทันที “ฝ่าบาท เหตุใดไม่เสด็จตำหนักตงลิ่วเพคะ” เผยเจิ้นหยางยื่นมือไปเชยคางเว่ยหลานขึ้นมาพินิจมอง ประสานสายตากับนาง “หลานเอ๋อร์ ข้ามีเรื่องหนึ่งจะบอกแก่เจ้า” ฮ่องเต้หนุ่มเกริ่นนำแล้วเริ่มเล่าความลับบางอย่างแก่เว่ยหลาน เขาไม่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้กับตนเองอีกแล้ว ในเมื่อคิดอยากตกลงปลงใจกับเว่ยฮองเฮาหลังจากนี้มีเพียงจับมือและเดินเคียงข้างกันไปข้างหน้าอย่างมั่นค
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 24.2 ข้ารักเจ้า
เว่ยหลานหายใจไม่ออกสักนิด พยายามยกกำปั้นทุบเขาให้ยอมปล่อยตนเป็นอิสระ เนื่องด้วยจุมพิตครานี้หาใช่ผิวเผิน ทว่าลึกซึ้งตราตรึง ลิ้นร้อนอีกฝ่ายส่งเข้ามาเกี่ยวตวัดรัดรึงลิ้นนาง กวาดชิมความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจ จูบของเขาแทบจะดูดดึงวิญญาณนางให้ออกจากร่าง เว่ยหลานเกือบหายใจไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ กระนั้นเผยเจิ้นหยางก็จูบนางต่อไม่หยุดเสียที ผ่านไปพักใหญ่ค่อยยอมถอนจูบออกไป หญิงสาวปรือตามองคนตัวโตกว่า ในขณะที่ริมฝีปากอีกฝ่ายยังแนบชิดริมฝีปากนาง “ฝ่าบาททรงเป็นอะไรเพคะ” “ข้าหึง ข้าหวง ข้าไม่อยากให้บุรุษหน้าไหนมองเจ้าด้วยสายตาระยิบระยับ เฟิงหลี่เฉียงคือหนึ่งในนั้น ข้าไม่ลงโทษเขาก็ดีเท่าไรแล้ว ให้รู้เสียบ้างว่าไม่ควรคิดเกินเลยกับเจ้า”
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 24.1 ข้ารักเจ้า
หลายวันผ่านพ้น เซี่ยหนิงเจียวยังไม่กล้าฆ่าลูกในครรภ์ของตนเองเพื่อเรียกร้องความสนใจ นางจึงให้คนไปทูลโอรสสวรรค์ว่าป่วย กระนั้นพระองค์ก็ไม่มาหา ทว่าส่งหมอหลวงมาตรวจอาการแทน เซี่ยกุ้ยเฟยโมโหมาก ไม่ยอมให้หมอหลวงตรวจอาการแล้วไล่ออกจากตำหนักไป นางได้รับรายงานจากคนสนิทของตนเอง ค่ำคืนที่ผ่านมาฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเสด็จตำหนักคุนหนิงอีกแล้ว และยามเช้ายังออกจากตำหนักผู้ปกครองวังหลังด้วยรอยยิ้มสุดแสนเบิกบาน น่าโมโหนัก! เหตุใดเรื่องราวจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้ ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนโอรสสวรรค์เกลียดเว่ยหลานยิ่งกว่าสิ่งใด แววตาเซี่ยหนิงเจียวสั่นระริก นางปวดหัวมากเหลือเกิน หากสิ่งที่หวังไม่เป็นจริงขึ้นมา ต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร... ถ้าเรื่องบางอย่างแพร่งพราย ชีวิตของนางมิต้องจบสิ้นเลยหรือ เซี่ยหนิงเจียวยกนิ้วขึ้นมากัด เนื้อตัวสั่นด้วยท่าทางวิตกกังวล วันนี้หลังฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางและเว่ยฮองเฮาร่วมเสวยกระยาหารค่ำด้วยกันจนอิ่มหนำสำราญ ทั้งสองพระองค์ออกไปเดินเล่นบริเวณสวนรอบพระตำหนักคุนหนิงด้วยกัน สายลมพัดเอื่อยเฉื่อย ต้นไม้พลิ้วไหวเล็กน้อยคล้าย
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 23.2 ฝ่าบาทอยากเป็นฮ่องเต้หรือไม่เพคะ
เสียงนี้กระตุ้นอารมณ์กำหนัดแก่ฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางอย่างยิ่งยวด จนอดใจไม่ไหว เลื่อนมือต่ำ เตรียมปลดสายรัดเอวคนใต้ร่าง ทว่าเว่ยหลานจับมือหนาทัน เผยเจิ้นหยางค่อย ๆ ถอดจุมพิตออก สบสายตาระริกของสตรีตรงหน้า “ฝ่าบาท ยังไม่ครบกำหนดเพคะ” หากนางหลงใหลเผลอไผลอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เขาเชยชมตามใจ สุดท้ายฮ่องเต้ตรงหน้ามิอาจละกิเลสแล้วไปหาสนมตำหนักอื่น หัวใจดวงนี้คงเจ็บปวดรวดร้าวเกินจะทานทน เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด นางจำเป็นต้องหยุดมัน เผยเจิ้นหยางผงกศีรษะอย่างนึกเสียดาย ยอมออกจากร่างเว่ยหลานแล้วนอนข้างกายนางแทน ฮ่องเต้หนุ่มนอนตะแคงก่อนจะรั้งใบหน้าหญิงสาวหันมาทางตนเอง ค่อย ๆ เลื่อนพระหัตถ์ไล้ตามกรอบหน้า ใช้นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝ
You May Also Like
สนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน716.4K viewsบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี157.6K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.6K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.5K viewsสตรีร้ายกาจเช่นข้าขอคืนท่านให้รักแรก
ปกแดง262 viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี2.0K viewsฉันจะใช้ชีวิตให้เอง เหยาเมิ่งหรง
พู่กันตวัดลาย (จ้าวเสวี่ยฉิง)18 viewsโดนไล่ออกจากบ้านแล้วไงข้าจะใช้เป้ข้ามมิติสร้างสวนปรุงรสให้ดู
พิรุณา92 views
