1 จุดเริ่มต้น

เย่หวังหลิน ทหารสาวสวยมีดีกรีเป็นถึงหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการลับพิเศษของกองทับบก

"ความรักไม่ยุ่งมุ่งแต่งาน"นี่คือคติประจำใจของเธอเพราะเหตุนี้เธอจึงไม่เคยมีแฟนกับเขาสักที

แต่ใจลึกๆแล้วก็หลังจะได้เจอรักแท้กับเขาสักครั้ง

เหมือนโชคชะตาชอบเล่นตลกกับเธอชะจริงหลังจากภารกิจสุดจบลง

ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในร่างฮูหยินของท่านแม่ทัพใหญ่ผู้แสนเย็นชาซะงั้น

ยังไม่เคยมีแฟน แต่ดันข้ามภพมามีสามีเลยจะข้ามขั้นไปไหนเนี่ย โอ๊ยยยย ทหารสาวอย่างเธอจะรอดพ้นสายตาท่านแม่ทัพหน้าตายนั้นได้กี่วันกัน

ส่วนเขาเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ของภาคเหนือผู้ไม่เคยพ้ายแพ้ใคร ลงสนามรบ ครั้งใดเมื่อครั้นฝ่ายศัตรูได้ยินชื่อ ตงเฟยหลง นั้นต่างอกสั่นขวัญหายกันไปหมด จนได้รับสมญานามว่าเป็นแม่ทัพไร้พ่าย

เขาที่ไม่เคยหวั่นไหวกับสตรีใดมาก่อนแม้พวกนางจะมีรูปโฉมงดงามมากเพียงใดก็ตาม

แต่เมื่อต้องแต่งงานตามคำหมั้นสัญญาของผู้ใหญ่แล้วนั้นก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไร

จะมีก็แต่ว่าผู้คนต่างกล่าวขานว่าฮูหยินของเขานั้นเรียบร้อยอ่อนหวาน พูดเพราะเชื่อฟังเหมือนดั่งนกน้อยในกรงทอง แต่ที่เห็นอยู่ตรงหน้าเขานี้คือสิ่งใดกัน มองดูแล้วเหมือนกระต่ายป่าที่แสนซุกซนซะมากกว่า

" ปั้ง

" ปั้ง

" ปั้ง

เสียงปืนดังติดต่อกันหลายนัด

'' ผู้กองเฉินพาทุกคนออกไป''

'' หะ หัวหน้า'' ฉันหันไปสั่งการลูกน้องคนสนิท เขามองหน้าฉันด้วยแววตาสั่นไหว เราสนิทกันมากเพราะเราเรียนโรงเรียนนายร้อยด้วยกัน

ไปไหนไปกันตายแทนกันยังได้เลย

แต่คราวนี้ไม่ได้แล้ว ภรรยาเขาพึ่งคลอดลูกสาวคนแรกเมื่อเดือนก่อนเองเขาต้องกลับไป

''ไม่ได้นะหลิน เธอจะให้ฉันทิ้งเธอไว้ได้ยังไง เราเป็นเพื่อนกันนะ ฉันทำไม่ได้''

"ไปซะ พวกนายมีคนที่รักรออยู่"

"แต่"

"นี่เป็นคำสั่ง พาเขาออกไปซะไม่มีเวลาแล้ว"

ลาก่อนเพื่อนรัก เมื่อมั่นใจพวกออกไปพ้นรัศมีของระเบิดแล้วเธอจึงหันไปสนใจกับระเบิดที่พวกเธอวางกับดักเอาไว้อยู่ก่อนแล้วรอแค่เวลาที่พวกพ่อค้ายาชาติชั่วพวกนั้นเข้ามาใกล้ๆจุดที่วางระเบิดไว้ก็เท่านั้น

ระเบิดนี้ต้องจุดชนวนด้วยมือเท่านั้น ดังนั้น เย่หวังหลินในฐานะที่เธอเป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการลับในครั้งนี้ก็จึงตัดสินใจที่จะอยู่กดระเบิด

พวกเขามีครอบครัวที่รออยู่ส่วนเธอไม่เหลือใครแล้วมีเพียงเพื่อคนเดียวอย่างเฉินอี้ที่อยู่เคียงข้างเสมอมาไม่ว่าจะสุขหรือทุกก็ตาม

เพราะครอบครัวของเธอโดนพ่อค้ายาฆ่าตายหมดเพียงเพราะพวกเขาบังเอิญขับรถผ่านจุดที่พวกมันส่งของกันเท่านั้นเอง

จึงไม่แปลกอะไรหากหวังหลินอย่ากำจัดกากเดนนรกพวกนี้ให้สิ้นซาก แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของเธอเองก็ตาม

ถ้าจะลงนรกเธอก็จะลากพวกมันไปกับเธอให้หมด

ไม่นานเสียงของพวกมันก็ดังเข้ามาใกล้จุดที่เธอซ่อนตัวอยู่ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวยแล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ

"ได้เวลาพาพวกแก่ไปทัวนรกแล้ว"

ตู้ม