มีคนชักนำเข้ามา

วี๊ด...

          กู้เฉียวจิงได้ยินเสียงวี๊ดดังก้องในหัว  นางรู้สึกวูบไหวไปมา  ภาพในหัวล้วนมัวไม่ชัดเจนแถบได้ยินเสียงครางต่ำ นางรู้สึกล่องลอยมีบางอย่างที่แทรกเข้ามาในร่างกาย  มือใหญ่นวดคลึงไปทั่วร่าง คลับคล้ายกำลังมีบุรุษเสพสุขอยู่บนร่างกายนาง

          สติเริ่มแจ่มชัดขึ้นพร้อมกับความรู้สึกวาบหวามที่เกิดขึ้นทั่วร่างกาย   แม้จะยังรู้สึกมึนงงก็รับรู้ถึงความร้อนผ่าวและกระแทกแทรกเข้ามาในส่วนล่างที่กระชั้นถี่ขึ้นเรื่อย ๆ  หัวใจหญิงสาวเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ 

นางรู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า!!

จะเป็นไปได้อย่างไร 

กระสุนเมื่อสักครู่   ไม่มีทางที่จะยังมีชีวิตอยู่

หรือว่าจะเป็นจิตสุดท้าย 

หญิงสาวนึกขำ  จะตายอยู่แล้วทำไมถึงไปคิดเรื่องนี้ได้  ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยตัวปล่อยกายเสพสุขดีกว่า อีกอย่างบุรุษในอุดมคติของนางแรงเยอะไม่น้อย  และส่วนนั้นก็พอเหมาะ แถมยังขยันจูบนวดคลึงไปทั่วร่างความเสียวซ่านไต่ระดับเกินจะทนไหว  ร่างอรชนเกร็งตัวชายหนุ่มคนนั้นก็หยุดขยับก้มลงจูบอย่างดูดดื่ม   ลิ้นที่สอดแทรกเข้ามากู้เฉียวจิงก็ตอบรับตวัดพัวพัน

เหมือนจะเป็นการกระตุ้นบุรุษผู้นั้น

แรงกระแทกกระชั้นเร่งจังหวะถี่ขึ้น

“อ่า...ฮูหยิน..”

นั่นเป็นเสียงที่แจ่มชัดสุดท้ายที่กู้เฉียวจิงได้ยินก่อนจะคล้อยหลับไป 

แสงตะวันยามอรุณเช้าสาดส่องเข้ามา 

          กู้เฉียวจิงที่คิดว่าตัวเองตายแล้วจึงนอนหลับอย่างปล่อยวางไม่ระวังสิ่งใด  ยากนักที่ชีวิตจะมีช่วงไร้กังวลเช่นนี้  ทว่ากลับมีเสียงเรียกเธอมาจากแหล่งโลกาที่แสนไกล

“กู้เฉียวจิง”

“ใคร ! !”

“ไม่ต้องมองหาฉัน ฉันเป็นแค่มวลจิตที่ถูกส่งนำมาพูดคุยกับคุณ  ฉันมีข้อเสนอ”

“ข้อเสนอ..ข้อเสนออะไร?”

“คุณคงรู้ตัว ว่าตอนนี้ได้ตายไปแล้ว...คุณได้เกิดใหม่เข้ามาสู่นิยายที่คุณพึ่งอ่านจบไปเมื่อสักครู่...อยู่ในร่างของกู้เฉียวจิง”

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย?  กู้เฉียวจิงที่ชื่อเหมือนเธอแต่เป็นตัวประกอบที่เธอด่าทอว่าโง่เขลาสูญเสียทั้งลูกทั้งสามีและก็เสียชีวิตตั้งแต่กลางเรื่องนั่นเหรอ  ตอนนี้คงไม่ใช่ฝันธรรมดาแล้ว

“ไม่ใช่ฝัน  นี่คือภพชาติใหม่ของคุณ...”

กู้เฉียวจิงไม่แจ่มชัดในเจตนาของอีกฝ่าย จึงเอ่ยถาม

“แล้วที่บอกว่ามีข้อเสนอคือสิ่งใด?”   

“เราจะมอบกล่องยาวิเศษให้คุณ  ในนั้นจะมียาหลายอย่าง  แต่หากคุณต้องการใช้จะต้องทำภารกิจเพื่อปลดล๊อคมัน”

“เท่าที่ฟัง  มีแต่ฉันได้ประโยชน์พวกคุณจะได้สิ่งใด”

“เรื่องนั้นคุณไม่จำเป็นต้องทราบ...ตอนนี้ฉันจะให้คุณดูตัวอย่างกล่องยาเพื่อตัดสินใจ”

ทันใดในจิตก็เกิดจอภาพมีขวดคล้ายวางบนชั้นเรียงราย  คล้ายรายการขายสินค้าในหน้าจอมือถือ   เมื่อเพ่งมองเข้าไปก็จะมีสรรพคุณของตัวยา  บางขวดมีภารกิจที่ต้องทำ  บางขวดไม่มีหยิบใช้รักษาตามอาการได้ทันที

กู้เฉียวจิงขมวดคิ้ว อย่างงวยงง  เมื่อเห็นภารกิจบางขวด  

เข้าร่วมงานชมบุปผา

ทำไมภารกิจบางอย่างดูไร้สาระสิ้นดี 

“ได้เวลาคุณตัดสินใจแล้ว  หากรับเสนอทำภารกิจแรกกล่องยานี้จะเป็นของคุณทันที  แต่ถ้าไม่...เราจะได้ไปหาคนอื่น”

ในเมื่อตายไปแล้ว  หากมีอันตรายถึงชีวิตก็ถือว่าตายอีกรอบ  ชาติที่แล้วเป็นนักฆ่ามาตลอดทั้งชีวิตทำหน้าที่รับภารกิจโดยไม่ถามไถ่ต้นสายปลายเหตุมาตลอด  และยานับได้ว่าเป็นสิ่งสำคัญในการดำเนินชีวิตไม่จำเป็นต้องทำภารกิจก็สามารถหยิบใช้ได้       กู้เฉียวจิงจึงตัดสินใจรับโดยไม่ไตร่ตรองมากนัก

“ยินดีต้องรับสู่ระบบยาวิเศษ  ขอให้คุณประสบความสำเร็จในครั้งนี้”

เหมือนเสียงนั้นจะหายไปแล้ว  ส่งให้กู้เฉียงจิงได้สติ ลืมตาขึ้นมา  เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องนอน ความรู้สึกคุ้นเคยพร้อมกับความทรงจำหลากหลายอย่างกรูเข้ามาในหัว จนทำให้เธอต้องรู้สึกตื่นตระหนก

ข้ามีความทรงจำของกู้เฉียวจิง  เธอนั่งตัวตรงขึ้น  อยู่ ๆ จอภาพยาต่าง ๆ ก็ผุดขึ้น เธอมองไปยังขวดยาลำดับแรก

ภารกิจแรก แลกกับตู้ยา

 “ยาฟื้นฟูความทรงจำให้เสิ่นเยี่ยหง”   

ความทรงจำ  กู้เฉียวจิงทวนคำนี้อยู่หนึ่ง  แล้วพยายามทบทวนเกี่ยวกับเนื้อหานิยาย  เสิ่นเยี่ยหงสามีของเธอเป็นหงอี้โหว  แม่ทัพบูรพาที่บาดเจ็บจากการตามหาสมุนไพรตกลงแม่น้ำ  ถูกพัดพาเข้ามาในหมู่บ้านอี้หลาง  ครอบครัวนางได้ช่วยดูแลจนกระทั่งเขาหายบาดเจ็บ  ทว่าเขาไร้ความทรงจำไม่รู้ว่าตนเองชื่ออะไรเป็นใคร เวลาผ่านไปเนินนาน จึงปักหลักอยู่ที่นี้และสร้างครอบครัวกับนาง  

...หากจำไม่ผิด 

เสิ่นเยี่ยหงฟื้นคืนความทรงจำหลังเธอคลอดลูกสาว  ตอนนี้เธอพึ่งมีลูกชายเพียงคนเดียว 

เดี๋ยวก่อน  

หากฟื้นความทรงจำเร็วกว่าเดิมเนื้อหานิยายก็จะเปลี่ยน  นั่นหมายถึง จะต้องกลับเมืองหลวงไปช่วยองค์รัชทายาทต่อสู้กับศัตรูกลการเมืองเร็วขึ้น  สิ่งนี้คือสิ่งที่มวลจิตก้อนนั้นต้องการหรือ?

เหตุการณ์หลายอย่างสอดคล้องกันแบบมีแบบแผน  เช่นทันทีที่เธอเข้ามาในนิยายก็เข้าสู่ฉากที่หลังจากนี้เธอจะยอมรับการเป็นภรรยาของเสิ่นเยี่ยหงโดยไม่ตะขิดตะขวางใจและการตัดสินใจก็ง่ายขึ้นเป็นสามีภรรยาก็ต้องช่วยกัน  

ฮึ !  มิใช่เพียงแค่นั้น

เหตุการณ์เธอถูกชัดนำตั้งแต่ที่หยิบนิยายขึ้นมาอ่านมันไม่สอดคล้องกับนิสัยของเธอสักนิด   หลังเธอเสียชีวิตก็ส่งเธอมาเกิดใหม่ที่นี่เพื่อช่วยชะตาชีวิตผู้หนึ่งทางอ้อม  คงเป็นใครสักคนที่สวรรค์โปรดปรานแต่ไม่สะดวกใจทำอย่างโจ่งแจ้ง   

นี่สินะที่เขากล่าวถึง ชีวิตดั่งฟ้าประทาน 

กำลังจะคาดเดาต่อพลันก็รู้สึกตาพร่ามัวขึ้น เธอเอามือนวดคลึงระหว่างคิ้วไปมา คงเป็นเพราะใช้สมองตึงเครียดมากจนเกินไป ร่างกายของกู้เฉียงจิงหาได้แข็งแรงเท่าไรนัก  ยิ่งเมื่อคืนถูกสามีต้อนรับด้วยการเคี้ยวกร่ำทั้งคืนตอนนี้แทบจะสิ้นเรี่ยวแรง   

ช่างเถอะ  คนที่สวรรค์ต้องการดูแลพิเศษจะเป็นผู้ใด

ตรึกตรองไม่นานคงได้รู้   

ตอนนี้เธออ่อนล้าเหลือเกินขอพักเสียก่อน

ในช่วงเวลานั้น  ที่สถานการณ์ลึกลับงดงามตระการตา  ปรากฏหญิงสาวสูงศักดิ์งามล้มเมืองผู้หนึ่ง

ดวงตาหงส์หรี่มุมปากยิ้มพราย

“มิเสียแรงที่เลือกเจ้า  กู้เฉียวจิงอย่าทำให้ข้าผิดหวังเชียว”