สตรีงดงามเช่นข้า จะหย่าสามีชั่วช้าเอง

สตรีงดงามเช่นข้า จะหย่าสามีชั่วช้าเอง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
35Bab
9.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

แม่ทัพหญิงระดับเอสแห่งดาวจูปิเตอร์ ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีที่ถูกสามีปล่อยให้จมน้ำตายไปต่อหน้าต่อตา เขาเลือกช่วยชีวิตสตรีที่พึงใจมานาน นางผู้มาใหม่จะหย่าขาดจากบุรุษชั่วผู้นี้เอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

El vestíbulo del Hotel Imperiale brillaba con un lujo deslumbrante. El mármol blanco reflejaba la luz de las inmensas lámparas de cristal, mientras los empleados recibían a cada huésped con impecables sonrisas profesionales.

Serena Lassani apenas reparó en nada de aquello.

Su corazón golpeaba con tanta fuerza que le costaba respirar. Apretó con nerviosismo el pequeño bolso que llevaba entre las manos y permaneció unos segundos frente a la entrada, intentando reunir el valor suficiente para cruzarla.

Aquella noche estaba a punto de entregar algo que había protegido toda su vida.

Y lo haría por el único hombre al que había amado.

Rocco.

Cerró los ojos un instante. Todavía podía escuchar su voz grave, la misma que durante años había sido capaz de acelerar sus latidos.

—Confía en mí.

Solo dos palabras.

Dos palabras que bastaron para derrumbar todas sus dudas.

Las antiguas familias mafiosas conservaban reglas que nadie se atrevía a desafiar. La prometida de un heredero debía llegar intacta al matrimonio. Era una cuestión de honor para ambos clanes.

Pero Rocco le había dicho que el amor estaba por encima de cualquier tradición.

Y ella le creyó.

Siempre le había creído.

Desde que eran niños y corrían por los jardines de las villas familiares, Serena había vivido pendiente de él. Mientras las demás niñas soñaban con príncipes, ella solo soñaba con convertirse algún día en la esposa de Rocco Donnati.

Aunque él casi nunca le dedicara una sonrisa.

Aunque olvidara su cumpleaños. Aunque jamás respondiera a sus mensajes con el mismo entusiasmo.

Siempre encontraba una excusa.

"Está ocupado."

"Tiene demasiadas responsabilidades."

"Algún día aprenderá a quererme."

Aquellas pequeñas mentiras habían sostenido durante años un amor que solo existía de un lado.

Respiró hondo y caminó hacia la recepción.

—Buenas noches, señorita Lassani. El señor Donnati ya la está esperando. Su suite está preparada.

La recepcionista deslizó una elegante tarjeta magnética sobre el mostrador.

Serena la tomó con manos ligeramente temblorosas.

Mientras el ascensor ascendía hacia el piso privado, observó su reflejo en el espejo.

El vestido color marfil abrazaba delicadamente su figura. Había dedicado horas a elegirlo porque deseaba verse hermosa para él.

Deseaba que, por una vez, Rocco la mirara como un hombre mira a la mujer que ama.

Las puertas se abrieron con un suave sonido.

El piso estaba envuelto en un silencio elegante, interrumpido únicamente por unas risas masculinas que llegaban desde una sala cercana.

Serena dio un paso.

Después otro.

Hasta que una voz pronunció su nombre.

Se quedó inmóvil.

La puerta estaba entreabierta.

No pretendía escuchar una conversación ajena.

Pero entonces alguien preguntó entre carcajadas:

—¿De verdad vas a casarte con Serena Lassani?

Hubo un breve silencio.

Luego habló Rocco.

—¿Casarme? Claro que no.

Aquellas cuatro palabras hicieron que el aire abandonara los pulmones de Serena.

—Después de esta noche, ese compromiso dejará de existir.

—¿Qué piensas hacer?

—Solo necesito que todos crean que pasó la noche con otro hombre.

Las risas estallaron dentro del salón.

—Cuando salga de esa habitación, su nombre quedará manchado para siempre.

—¿Y su familia?

—La repudiarán antes de que salga el sol.

Serena sintió un nudo en la garganta.

No.

No podía ser cierto.

Rocco jamás...

Pero él continuó hablando con una tranquilidad que terminó de destrozarla.

—Es la única forma de librarme de ese matrimonio.

—Todo por Minnie, ¿verdad?

Esta vez no hubo ni una sola duda en su respuesta.

—Siempre ha sido por Minnie.

Las palabras cayeron sobre Serena como un disparo.

Durante años había esperado escuchar una declaración de amor. Finalmente la había escuchado.

Solo que estaba dedicada a otra mujer.

Comprendió entonces que nunca había sido la prometida elegida.

Solo era el sacrificio conveniente para proteger el verdadero amor de Rocco.

Las lágrimas nublaron su vista.

Recordó las cenas canceladas, las llamadas ignoradas, las flores que nunca llegaron y las incontables veces que justificó su indiferencia.

Qué ingenua había sido.

Mientras ella soñaba con construir una vida a su lado, él llevaba años planeando la forma de destruirla.

Sus dedos se cerraron con fuerza alrededor del bolso.

Las lágrimas dejaron de caer.

El dolor seguía allí.

Pero algo mucho más peligroso comenzaba a ocupar su lugar.

Orgullo. Rabia. Dignidad.

Secó lentamente sus mejillas.

No quería que nadie volviera a verla llorar por un hombre que jamás la había amado.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Pat M.
Pat M.
สนุกมาก อ่านเพลิน ครอบครัวนางเอกแสนจะน่ารัก พระเอกคลั่งรัก
2026-04-04 00:18:23
2
1
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกค่ะจอบดีไม่ยืดเยื้อ
2026-03-30 21:02:17
1
1
แพร แพร
แพร แพร
สนุกมากมีเรื่องใหม่อีกไหมค่ะ
2026-02-06 08:42:43
2
1
35 Bab
บทนำ
“ทะ…ท่านพี่ เหตุใดจึงเลือกทอดทิ้งข้า”เสียงอ่อนแรงเอ่ยขึ้น ขณะที่ร่างอวบกำลังจมลึกลงไปในก้นสระบัวท้ายจวนตระกูลกวงความล้มเหลวของชีวิตคู่ ตลอดระยะเวลาหนึ่งปี ที่แต่งเข้ามาในฐานะฮูหยินเอกของรองแม่ทัพน้อย ได้เผาไหม้หัวใจรักอันบริสุทธิ์ของสตรีผู้หนึ่งไปจนสิ้นทำดีเท่าไหร่ก็ไม่เคยได้ใจผู้เป็นสามี รักมากเท่าไหร่เขาก็ไม่เห็นค่า เหตุการณ์ในวันนี้ยิ่งตอกย้ำว่าลมหายใจของนางไร้ค่ามากเพียงไร ร่างอวบอ้วนของคนหมดหวัง จึงปล่อยให้ตนเองจมดิ่งลงไปในก้นสระซึ่งลึกเกินกว่าจะหยั่งถึง“ข้ากำลังจะตาย แต่ท่านเลือกช่วยคนอื่น”น้ำเสียงเจ็บปวดพยายามตะเบ็งออกไปให้สามีได้ยินเผื่อว่าห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เขาจะเห็นใจกันบ้าง แต่ไม่เลยมันไม่มีผลเลยสักนิด สองแขนที่ไม่เคยโอบกอดกันอย่างไร มาวันนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิม หากย้อนเวลากลับไปได้ หยางเฟยฮวาคงเลือกประมาณตน และไม่ขอเดินหน้าไขว่คว้าหัวใจบุรุษ ผู้ที่มองนางด้วยสายตารังเกียจอย่างปิดไม่มิด เพราะเป็นรักแรกจึงอยากสู้ดูสักครั้ง และหวังว่าสักวันหนึ่งสามีจะเห็นใจและนึกเอ็นดูหยางเฟยฮวากับรองแม่ทัพกวงไป่หลง แต่งงานกันตามความต้องการของผู้ใหญ่ บิดาของทั้งสองฝ่ายเป็นสหายร่วมชะตากร
Baca selengkapnya
เจ็บแต่ก็ทน
วันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปี ที่หยางเฟยฮวาแต่งงานอยู่กินกับรองแม่ทัพกวงไป่หลง ภรรยาผู้พยายามทำตัวให้ดีพร้อม ตื่นมาแต่เช้าตรู่เพื่อจัดเตรียมอาหารไว้ให้สามี และบิดามารดาของสามี ด้วยเป็นผู้ที่ชื่นชอบในการทำอาหารและกินอาหารรสชาติอร่อย จึงมีความสุขทุกครั้งเมื่อได้เข้าครัวด้วยตนเอง“อาหารเสร็จหมดแล้วยังมีเวลาว่าง ออกไปเก็บดอกบัวมาให้ท่านแม่ไหว้พระดีกว่า”ริมฝีปากจิ้มลิ้มแย้มยิ้มอย่างมีความสุข ในสิ่งที่ได้ทำเพื่อสามีและคนในครอบครัวของเขาเมื่อเสร็จกิจจากงานครัวจึงเดินมุ่งหน้าไปยังสระบัวท้ายจวน เพราะตั้งใจไปเก็บดอกบัวมากราบไหว้บูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่คนตระกูลกวงยึดมั่นถือมั่นมาแต่บรรพบุรุษ วันนี้เป็นวันดีจึงอยากทำแต่สิ่งดี ๆ จะได้มีแต่เรื่องมงคลเข้ามาในตระกูลแต่ฝีเท้าเชื่องช้าก็ต้องหยุดชะงักลงแทบก้าวขาเดินต่อไม่ไหว เมื่อได้พบเห็นภาพบาดตาบาดใจ ซึ่งเคยพบเห็นอยู่บ่อยครั้งจะเรียกว่าชินก็คงไม่ถูก ในเมื่อทุกครั้งที่พบเห็นก็รู้สึกเสียใจมากมาโดยตลอด“พี่ไป่หลงวรยุทธ์ของท่านก้าวหน้าไปมากเลยเจ้าค่ะ ข้าดีใจยิ่งนักที่ได้ท่านช่วยสอนวรยุทธ์”เสียงอ่อนหวานเอ่ยขึ้น พลางเดินเข้าไปใกล้เรือนกายสูงใหญ่เพื่อจุดประส
Baca selengkapnya
ผู้ถูกเลือก
“หลันลี่จิน ถอนคำพูดของเจ้าเดี๋ยวนี้ หากไม่อยากถูกข้าฟ้องร้องไปที่นายตุลาการ คนตระกูลหยางหาได้เสื่อมเกียรติให้เจ้าพูดจาสนุกปาก เจ้าก็รู้ว่ากฎของตระกูลกวง ลงโทษสตรีงามเมืองถึงแก่ชีวิต ยังกล้ากล่าววาจาใส่ร้ายผู้ไม่มีความผิด”เฟยฮวาไม่ยินยอมถูกว่าร้ายง่าย ๆ นางเป็นบุตรีอดีตแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเฮ่อ ย่อมนึกถึงศักดิ์ศรีของคนตระกูลหยางมาเป็นลำดับหนึ่ง“ฮ่า ฮ่า มีเกียรติแล้วอย่างไร สามีกับแม่สามีไม่รักก็นับว่าไร้ค่าอยู่วันยังค่ำ ก้มมองดูสารรูปตัวเองด้วยเถิด ว่าสมควรได้รับเกียรติที่เจ้าหวงแหนหรือไม่”ฝ่ามือเรียวยกขึ้นมาปิดปาก เพื่อไม่ให้เสียงหัวเราะดังเล็ดลอดไปไกล นางมาเพื่อยั่วยุสตรีโง่เขลาให้แตกคอกับสามี จึงต้องเก็บกิริยาอาการของตนให้ดี“หากไม่รีบถอนคำพูด ข้าผู้นี้ก็ไม่มีสิ่งใดต้องกล่าวอีก เจ้ารอรับหมายสอบสวนจากตระกูลหยางก็แล้วกัน ข้าอยากรู้นักว่าตระกูลกวงจะยอมรับสะใภ้ที่มีคดีความติดตัวหรือไม่”สตรีผิวขาวผ่องกล่าวโต้ตอบอย่างโกรธจัด ใบหน้านวลแดงก่ำลามไปถึงใบหู เสียงหายใจของนางดังครืดคราด คล้ายคนกำลังเหนื่อยหอบอย่างไรอย่างนั้น“อัปลักษณ์ทั้งรูปร่างหน้าตา ร่างกายต้วมเตี้ยมเชื่องช้าจนฝึกวรยุทธ์ไม่
Baca selengkapnya
ข้ามเวลา
ตูม!…เสียงน้ำสาดกระเซ็นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผู้ที่กระโดดลงไปหาใช่บุรุษคนเดิมด้วยพละกำลังของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูง ร่างอวบอ้วนของหยางเฟยฮวาจึงถูกช่วยเหลือขึ้นมาบนฝั่งได้อย่างง่ายดาย ท่ามกลางสายตาของบุรุษและสตรี ที่ตระกองกอดกันแนบแน่นอยู่ริมขอบสระบัว“พวกเจ้าสองคนช่างใจดำยิ่งนัก หากข้าไม่เดินผ่านมาจวนตระกูลกวง คงไม่แคล้วได้จัดงานศพเป็นแน่ แต่ดูท่าจะมีผู้ยินดีอยู่ไม่น้อย”น้ำเสียงเข้ม ๆ ของบุรุษผู้มาใหม่เอ่ยออกมาเสียงดัง ทั้งยังส่งสายตาถมึงทึง จ้องมองไปยังคนใจร้ายทั้งสอง“กวงไป่หลง เจ้าเป็นบุรุษชายชาติทหารจริงหรือ ข้าผิดหวังยิ่งนัก ส่วนเจ้าสตรีบ้าหน้าไม่อาย อยากทำเรื่องบัดสีเหตุใดไม่กลับเข้าไปทำในเรือนตนเอง ทุเรศสิ้นดี!”เสียงดุดันสาดเข้าใส่บุรุษและสตรีใจร้าย ใบหน้าหล่อเหลาประหนึ่งหยกชิ้นเอก ก้มลงมองคนหมดสติในอ้อมแขนด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ หากเขามาช่วยไม่ทันสตรีผู้นี้คงตายไปแล้ว…เป็นเวลาสองอาทิตย์กว่า ที่หยางเฟยฮวานอนป่วยไม่ได้สติจากเหตุการณ์ตกน้ำพร้อมกับหลันลี่จิน ทางด้านหลันลี่จินก็ล้มป่วยลงจากเหตุการณ์นี้เช่นกัน แต่เป็นเพียงไข้หวัดธรรมดา กินยาต้มเพียงไม่กี่วันก็หายสนิทหลังจากวันที่กวงไ
Baca selengkapnya
ใส่ความ
ผ่านไปสักพักความทรงจำของหยางเฟยฮวา ก็ผุดขึ้นมาในมโนความคิดของแม่ทัพหญิงผู้แข็งแกร่ง อเล็กซ์แซนดราหลับตาลงเพื่อซึมซับทุกความรู้สึกเจ็บปวด ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ที่เกิดจากกระทำของสามีตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา“หยางเฟยฮวาคำวิงวอนของเธอช่างเห็นผลทันใจ ชาติหน้าที่ขอไว้จึงรวดเร็วขนาดนี้ เอาเถอะ ๆ ฉันขออวยพรให้เธอไปสู่ภพภูมิที่ดี ฉันจะใช้ร่างกายของเธอให้คุ้มค่า และมีประโยชน์ที่สุด ฉันสัญญา”หญิงสาวผู้มาจากดวงดาวที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย พูดผ่านไปกับสายลมซึ่งพัดพาเข้ามาทางหน้าต่าง และประตูห้องนอนที่สาวใช้เปิดทิ้งไว้ระบายอากาศ“เอ๊ะ! ตามมาอยู่เหรอ หรือว่าการทดลองจะสำเร็จเพียงครึ่งเดียว เลยย้อนเวลามานานไปหน่อย และมาแค่วิญญาณ”มุมปากสีซีดแย้มยิ้ม เมื่อเหลือบไปเห็นสัญลักษณ์ดวงดาวบนข้อมืออวบ เฟยฮวาก้มลงมองสำรวจร่างอวบอ้วนของตนอีกครั้ง แล้วส่ายหน้าไปมาอย่างปลงตก“คงต้องเริ่มลดน้ำหนักก่อนเป็นอันดับแรก เอ๊ะ ๆ จำได้ว่ายัยรีนาเอาโปรตีนลดน้ำหนักใส่มิติมาด้วย คงได้มีโอกาสทดลองใช้ก็คราวนี้ แต่ไม่รู้จะได้กลับไปบอกผลลัพธ์รึเปล่า”เสียงพึมพำแผ่วเบาอยู่เพียงลำพังแม่ทัพหญิงระดับเอส ยืนสำรวจร่างกายใหม
Baca selengkapnya
ผ่านมากี่คน
“ไม่ได้!จะให้หน่วยสืบสวนมาวุ่นวายในตระกูลกวงไม่ได้”กวงฮูหยินเอ่ยขัดเสียงดัง เมื่อได้ยินว่าสะใภ้ใหญ่ ต้องการพาคนนอกเข้ามาทำให้ตระกูลกวงเสื่อมเสียชื่อเสียง เรื่องที่แล้วไปแล้วก็ให้ผ่านไป จะรื้อฟื้นให้เสื่อมเกียรติตระกูลรองแม่ทัพทำไม“แล้วอย่างไร ข้าต้องทนให้นังชั่วผู้นี้กล่าวหาต่อไปไม่เลิกเช่นนั้นหรือ บ้าบอสิ้นดี! นี่น่ะหรือวิธีปฏิบัติต่อสะใภ้ใหญ่ของตระกูล ข้าก็อยากรู้เช่นกันว่าหากท่านพ่อรู้เรื่องนี้เรื่องราวจะเป็นอย่างไร”“นี่เจ้า!หยางเฟยฮวากล้าขู่ข้าผู้เป็นแม่สามีหรือ”กวงฮูหยินกระทืบฝ่าเท้าด้วยท่าทีเอาแต่ใจ ทั้งยังนึกสงสัยว่าสะใภ้ไร้ค่าผู้นี้มีนิสัยหัวแข็งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เมื่อก่อนนางกล่าวสิ่งใดสะใภ้ใหญ่ก็ปฏิบัติตาม และเชื่อฟังทุกเรื่องไม่ใช่หรอกหรือ“ข้าไม่ได้ขู่แต่ทำจริงหากพวกท่านล้ำเส้นมากเกินไป อีกสามวันข้างหน้า ข้าจะไปพบพวกท่านที่ห้องโถงของจวนด้วยตนเอง ยามนี้ข้าต้องการพักผ่อนให้มาก เชิญพวกท่านกลับไปเสียเถิด เอาสตรีเหม็นเน่าผู้นี้กลับไปด้วย กลิ่นสาบสตรีผู้แสร้งว่าตนเองยังคงบริสุทธิ์ มันติดจมูกข้า น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก”วาจาหนักกล่าวอย่างจงใจ หยางเฟยฮวาคนใหม่ไม่ใช่ผู้เคารพในพ
Baca selengkapnya
หย่า
“นี่เจ้ากล้าขับไล่ข้าผู้เป็นเจ้าของจวนเช่นนั้นหรือ ดี ดี ยิ่ง อาหลงเจ้าดูสตรีผู้นี้เถิด นางเป็นสะใภ้แต่ไม่ให้เกียรติแม่สามีเลยสักนิดเดียว ช่างงามหน้ายิ่งนัก”กวงฮูหยินหันไปกล่าวกับบุตรชาย ซึ่งกำลังจ้องมองฮูหยินของเขาด้วยสายตาที่ต่างออกไป“อาหลงเจ้ามองเฟยฮวาทำไม หรือเริ่มมีใจให้นางแล้ว แต่นางกล้าไล่ข้าออกจากเรือน เจ้าอย่าพึ่งใจอ่อนเชียวนะ ประเดี๋ยวนางก็เหลิงแล้วขึ้นมาขี่อยู่บนหัวมารดาของเจ้าเข้าสักวัน”กวงฮูหยินตีโพยตีพายไปตามที่เห็น หากบุตรชายมีใจให้ลูกสะใภ้นางก็ไม่ได้ขัดข้องนักหรอก มีหลานสืบสกุลย่อมดีกว่าไม่มี เพียงแต่ยามนี้ต้องจัดการเรื่องการกดข่มแม่สามีให้ได้เสียก่อน“ใช่เจ้าค่ะพี่ไป่หลง เหตุใดเฟยฮวาจึงกล้าไล่ท่านน้า……”หลันลี่จินใจกล้ามากขึ้น เมื่อคิดว่าตนหลบพ้นความน่าหวาดกลัวและมั่นใจว่าปลอดภัยหายห่วง“ออกไป!”หลันลี่จินไม่ทันได้กล่าววาจาคร่ำครวญน่ารำคาญ เสียงตวาดด้วยภาษาของคนบนดวงดาวจูปิเตอร์ ก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งเรือน เพราะโทสะที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนหยางเฟยฮวา เผลอปลดปล่อยพลังเสียงของมนุษย์กลายพันธุ์ออกมา หากเป็นพลทหารในกองทัพบนดวงดาว เมื่อได้ยินเสียงนี้คงรีบหาที่หลบกันจ้าละ
Baca selengkapnya
สาดโคลน
“คารวะท่านแม่ทัพขอรับ/เจ้าค่ะ”ทุกคนในห้องโถง ต่างก้มหัวทำความเคารพแม่ทัพใหญ่ของแคว้นเฮ่อ ซึ่งมาเยือนโดยไม่ได้บอกกล่าวผู้ใดล่วงหน้า อีกทั้งกวงจื่อหมิงรองแม่ทัพคนสนิทก็ไม่อยู่จวน การมาของแม่ทัพใหญ่สวีเยี่ยนหลง จึงสร้างความตระหนกตกใจแก่กวงฮูหยิน และรองแม่ทัพกวงไป่หลงอยู่ไม่น้อย“ท่านแม่ทัพหมายถึงผู้ใด ที่ลงมือกลั่นแกล้งหยางเฟยฮวาเช่นนั้นหรือเจ้าคะ”กวงฮูหยินเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเรื่องที่ได้ฟังจากปากของหลันลี่จิน ช่างแตกต่างจากคำกล่าวของแม่ทัพใหญ่โดยสิ้นเชิง“สตรีที่นั่งอยู่ข้างท่านอย่างไรเล่ากวงฮูหยิน”น้ำเสียงเข้มของบุรุษทรงอำนาจเอ่ยขึ้น สายตาก็จ้องมองข้อมือบวมแดงของสตรีที่เขาชี้ชัดว่าเป็นคนผิด มุมปากหยักอมยิ้มอย่างเข้าใจในบางอย่าง‘โดนแค่นั้นถือว่าน้อยเสียด้วยซ้ำ คนที่ฝ่าด่านผู้คุมกันจวนแม่ทัพไปได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดา’“หลันลี่จินหรือเจ้าคะ เป็นไปไม่ได้ท่านแม่ทัพคงเข้าใจผิดแล้วเจ้าค่ะ ลี่จินนางจิตใจดี เด็กสาวจากจวนข้าง ๆ คนนี้เข้านอกออกในจวนตระกูลกวงมาตั้งแต่เด็ก ข้าจึงรู้จักนิสัยใจคอนางเป็นอย่างดี ข้ากับมารดาหลันลี่จินเป็นสหายกัน จึงรู้จักและไปมาหาสู่มาโดยตลอด”กวงฮูหยินยังคงปกป้อ
Baca selengkapnya
ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอก
“เฟยฮวา ข้าขอโทษ”เพื่อเอาใจบุรุษที่นางพยายามเข้าหา และต้องสมหวังให้ได้หลันลี่จินจึงยอมเดินไปกล่าวคำขอโทษแต่โดยดี มือก็แอบดึงชายอาภรณ์ช่วงหน้าอกของตน ให้เลื่อนไหลลงต่ำอีกสักนิด เพื่อดึงดูดสายตาแม่ทัพใหญ่ของแคว้นหยางเฟยฮวานั่งมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความสาแก่ใจ ถึงแม้หลันลี่จินจะไม่ถูกลงโทษ เพราะไม่ได้แจ้งเรื่องเอาผิดตามกฎของแคว้น แต่ทุกคนก็รับรู้ความจริงว่าหลันลี่จิน เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด ทว่าหากคนผิดไม่ยอมจบอย่างที่ควรจะเป็น คงต้องลงทัณฑ์ด้วยตนเองในภายหลังหลังจากนี้ชีวิตของสตรีจอมโป้ปดคงถึงคราเปลี่ยนแปลง บุรุษที่หมายตามีท่าทีรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด ท่านน้าที่เอ็นดูมาแต่เยาว์วัยก็มองหน้ากันไม่สนิทใจเหมือนแต่ก่อน หรืออาจจะไม่มองเลยข้อนี้คงเป็นเรื่องของพวกเขาไม่ใช่เรื่องของนางอีกต่อไป“เฟยฮวา ข้าหลันลี่จิน สหายของเจ้าขอโทษในสิ่งที่พลาดพลั้งทำไม่ดีหวังว่าเจ้าจะให้อภัย”น้ำเสียงแสร้งอ่อนหวานเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เมื่อได้รับเพียงความเงียบตอบกลับมาขณะกล่าวก็แอบมองรูปร่างหน้าตาของแม่ทัพใหญ่สวีเยี่ยนหลง ด้วยความพึงพอใจ และกระหายในบางอย่าง คืนนี้คงต้องเรียกคนสวนที่เข้ามาทำงานใหม่ ให้ช่วยผ
Baca selengkapnya
เกิดเรื่องในตระกูลหยาง
“ครั้งหน้าข้าจะแต่งกับเจ้าด้วยความรัก”กวงไป่หลงเอ่ยเสียงเบา พอให้ได้ยินกันสองคนกับอดีตภรรยาเขาจะไม่ยอมปล่อยมือจากนางอย่างแน่นอน ยิ่งเห็นสายตาว่างเปล่าที่จ้องมองมา ก็ยิ่งใจเต้นแรงและอยากเอาชนะ ที่ยอมหย่าขาดไปก่อนเพราะไม่อยากให้ตระกูลกวงเดือดร้อน“สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับฉันท์ใด หัวใจของข้าย่อมไม่หวนกลับคืนมาฉันท์นั้น”อดีตภรรยาตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องที่ไม่อยู่ความคิดด้วยซ้ำ ต่อจากนี้นางจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขด้วยการเป็นหญิงม่ายผู้ร่ำรวย!“ข้าไม่ได้รักหลันลี่จิน ยามนี้ข้ารู้ตัวแล้วว่าคิดกับนางเพียงแค่น้องสาวเท่านั้น”กวงไป่หลงยังคงพยายามอธิบาย เพื่อยื้อความสัมพันธ์กับสตรีที่ตนพึ่งมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในหัวใจ ทั้ง ๆ ที่ลงนามในใบหย่าเสร็จสิ้นแล้ว“ท่านจะรักกันหรือไม่หาใช่เรื่องของข้าอีกต่อไป เพราะยามนี้สถานะของเรา เป็นเพียงคนที่เคยพบหน้ากันก็เท่านั้น ข้าต้องขอบใจท่านที่ไม่ฝืนความรู้สึกของตนเอง ไม่ดันทุรังเข้าหอทั้ง ๆ ที่นึกรังเกียจ”สตรีผู้มาแทนที่กล่าวออกไปตามตรง เมื่อตรวจสอบร่างกายในที่ลับจนละเอียด จึงรู้ว่าร่างกายของหยางเฟยฮวายังคงบริสุทธิ์ไม่แปดเปื้อนราคีใด ๆ ซึ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status