บทที่ 4

เซเลสเต้

ฉันดันเก้าอี้ถอยหลังแล้วลุกขึ้นยืน หัวใจเต้นรัวเร็วกว่าที่ควรจะเป็น "นี่อาจจะเป็นเพราะความเจ็บปวดกำลังพูดอยู่ ฉันรู้... แต่บอกมาสิว่าเธอจะไม่ยากเห็นสีหน้าของพวกมันตอนที่รู้ว่าเรากำลังแอบคบชู้กันอยู่"

โดมินิกผละตัวออกจากขอบประตูแล้วเดินเข้ามาหาฉันอย่างช้าๆ "คบชู้เนี่ยนะ"

"ใช่" ฉันสบตาเขาตรงๆ "คบชู้ ไร้ข้อผูกมัด ไร้ความรู้สึก แค่คนสองคนที่ได้รับไพ่ใบเดียวกัน และกำลังมอบสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับให้กับพาร์ทเนอร์ของตัวเองก็เท่านั้น"

เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ใกล้เสียจนฉันต้องแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบตาเขา

"แล้วมันต้องทำยังไงล่ะ?" เขาถาม มือยังคงถือเสื้อเชิ้ตอยู่และยังไม่ได้สวมมัน

ฉันยิ้ม แต่มันไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนรอยยิ้มเลยสักนิด "ถ้าพวกมันเล่นเกมนี้ได้ เราก็เล่นได้เหมือนกัน" ฉันเว้นช่วง "ถ้าคุณกล้าพอ"

หัวใจของฉันเต้นโครมคราม นี่คือดินแดนใหม่สำหรับฉัน สิ่งที่ฉันกล้าเอาชีวิตเป็นเดิมพันเลยว่าตัวเองไม่มีทางทำได้เมื่อยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อน

เขามองหน้าฉันอยู่นาน นานจนฉันเริ่มคิดว่าเขาคงจะเป็นฝ่ายที่มีเหตุผล นานจนฉันคิดว่าเขาจะพูดจาเข้าท่าแล้วดึงเราทั้งคู่ลงมาจากขอบเหวนี้

แล้วจู่ๆ มือของเขาก็ยกขึ้นช้าๆ ปลายนิ้วโค้งรับกับกรามของฉัน แล้วดันใบหน้าขึ้นไปหาเขา

หัวใจของฉันหยุดเต้นไปชั่วขณะ

ริมฝีปากของเขาประกบลงมาบนริมฝีปากของฉัน และความคิดทุกลมหายใจที่เหลืออยู่ก็เงียบกริบลงทันที

ฉันปิดตาลงและต้อนรับริมฝีปากร้อนผ่าวและมั่นคงของเขา จากนั้นโดยไม่ทันตั้งตัว เขาก็ช้อนตัวฉันลอยขึ้นจากพื้นจนฉันต้องอุทานออกมาแล้วรีบคว้าไหล่เขาไว้ในขณะที่เรียวขาตวัดโอบรอบเอวของเขา

เขาอุ้มฉันเดินตรงไปยังเตียงนอนราวกับฉันไม่มีน้ำหนักเลยสักนิด

เหมือนที่เซร่าไม่มีน้ำหนักเลยเมื่อวานนี้

ฉันรีบปัดความคิดนั้นทิ้งไปก่อนที่มันจะฝังรากลึก

เขาวางฉันลงบนเตียง ฉันกระเด้งขึ้นลงบนฟูกนุ่มหนึ่งครั้งแล้วลุกขึ้นนั่งทันที ชีพจรเต้นแรงกระหน่ำไปทั่วทั้งร่าง ทั้งหวาดกลัว เจ็บปวด และโหยหาสิ่งนี้จนน่ากลัว

ผ้าขนหนูของเขาหลุดร่วงลง และฉันก็ลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ

เขากำลังแข็งตัว ท่อนเอ็นของเขาใหญ่หนาและเต็มไปด้วยเส้นเลือด ปลายยอดมีหยดน้ำใสซึมออกมาแล้ว และภาพนั้นก็กระแทกเข้าที่จุดเบื้องล่างของฉันอย่างจังจนฉันต้องหนีบต้นขาเข้าหากันเพื่อระงับความรู้สึก

ดวงตาของเขาจับจ้องมาที่ฉันเขม็งราวกับนักล่า

ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อ เลื่อนมันไปวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงโดยไม่ละสายตาจากเขา มือของฉันสั่นเทาเล็กน้อย เขาสังเกตเห็น แต่ไม่ได้พูดอะไร

เขาใช้มือทั้งสองข้างกุมข้อเท้าฉันไว้แล้วดึงตัวฉันเข้าไปใกล้ขอบเตียงช้าๆ สายตาประสานกับฉันตลอดเวลา ราวกับฉันเป็นสิ่งเดียวในห้องนี้ที่คุ้มค่าแก่การมอง

ปลายนิ้วของเขาเกี่ยวตะขอกางเกงขาสั้นของฉันแล้วปลดออกอย่างง่ายดาย แค่ดึงครั้งเดียวมันก็หลุดออกไป

ตามด้วยเสื้อกล้าม

และวินาทีที่มันหลุดออก ใบหน้าของจูเลียนก็ปรากฏขึ้นในหัวของฉันโดยไม่ได้รับเชิญและไม่เป็นที่ต้อนรับ วันแต่งงานของเรา น้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงใจของเขาที่เอ่ยคำสาบานว่าจะรักแค่ฉันคนเดียวไปตลอดชีวิต

จากนั้นฉันก็จำภาพศีรษะของเซร่าที่แหงนหงายอยู่ท่ามกลางสายฝนได้

ฉันสะบัดภาพของจูเลียนทิ้งไปแล้วปล่อยเขาไป

ฉันไม่ได้ถูกแตะต้องมาสามเดือนแล้ว สามเดือนเต็มกับข้ออ้างเรื่องความเหนื่อยล้า การจูบหน้าผาก และคำสัญญาว่าจะชดเชยให้ทีหลัง และนั่นอาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เส้นประสาททุกเส้นในร่างกายของฉันลุกเป็นไฟตั้งแต่ก่อนที่โดมินิกจะสัมผัสฉันเสียอีก หรืออาจจะเป็นเพราะการแก้แค้น ความผิดศีลธรรม และความจริงที่ว่า นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เมื่อวานที่ฉันกำลังทำอะไรบางอย่างเพื่อตัวเองอย่างเห็นแก่ตัวและบริสุทธิ์ผุดผ่อง

โดมินิกปีนขึ้นมาบนเตียง แทรกตัวอยู่ระหว่างเรียวขาของฉัน และร่างกายทั้งหมดของฉันก็เกร็งกระตุกด้วยความคาดหวัง

มือของเขาโอบรอบลำคอของฉัน ไม่ได้บีบรัด แค่กอบกุมไว้อย่างอบอุ่น หนักแน่น และมีอำนาจ จากนั้นริมฝีปากของเขาก็ทาบทับลงมาอีกครั้ง ลึกซึ้งยิ่งขึ้น หิวกระหายยิ่งขึ้น ราวกับเขาอดทนรอมานานพอแล้วและเลิกแสร้งทำเป็นอื่นใดอีกต่อไป

ริมฝีปากของเขาเคลื่อนมาที่ซอกคอและเจอจุดนั้น จุดเฉพาะเจาะจงที่ฉันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีอยู่ จนกระทั่งริมฝีปากของเขาแตะลงไปและฉันก็อุทานออกมาเสียงดังจนน่าอาย

ฉันแหงนศีรษะไปข้างหลังและเลิกอายมันเสียเลย

มือทั้งสองข้างของเขาคว้าหน้าอกของฉันไว้และบีบเคล้น หัวแม่มือบดขยี้ยอดอกจนมันแข็งไต และเสียงครางก็เล็ดลอดออกมาจากลำคอโดยที่ฉันไม่สามารถกลั้นมันไว้ได้เลยแม้จะพยายามแค่ไหนก็ตาม เขาบีบเค้นและฉันก็แอ่นอกเข้าหาฝ่ามือของเขา ราวกับร่างกายของฉันตัดสินใจไปแล้วว่ามันเป็นของเขา และทำเพียงแค่รอให้สติส่วนที่เหลือตามมาทัน

ริมฝีปากของเขาตามลงมา ร้อนและเปียกชื้น ลิ้นของเขาวนรอบยอดอกข้างหนึ่งแล้วสลับไปอีกข้าง ในขณะที่ฉันหอบหายใจรดอยู่บนเส้นผมของเขา กำเส้นผมของเขาแน่นและพยายามอย่างยิ่งที่จะจำความรู้สึกของการควบคุมตัวเองให้ได้

แต่ฉันทำไม่ได้

เขาจูบไล่ลงมาที่หน้าท้อง สะดือ กระดูกสะโพก แต่ละจูบจงใจและเชื่องช้า ราวกับเขามีเวลาทั้งโลกและตั้งใจจะใช้มันทุกวินาที

ริมฝีปากของเขามาถึงต้นขาด้านใน และฉันก็ตัวสั่นเทาไปหมดแล้ว

เขาใช้เวลาตรงนั้นนานเช่นกัน ทั้งจูบ คลอเคลีย และจงใจหลีกเลี่ยงจุดที่ฉันต้องการมากที่สุด จนกระทั่งฉันสั่นสะท้านและเปล่งเสียงที่ไม่ได้ทำมานานแสนนาน

"ได้โปรด" ฉันได้ยินเสียงตัวเองพูด

เขากดจูบนุ่มนวลลงบนติ่งเสียวโดยตรง และฉันแทบจะกระเด็นหลุดจากเตียง

จากนั้นนิ้วมือสองนิ้วก็ดันเข้าไปข้างในช่องคลอดของฉัน และฉันก็กระเด็นหลุดจากเตียงจริงๆ ข้อศอกค้ำยันน้ำหนักไว้ในขณะที่ฉันจ้องมองเขาด้วยปากที่อ้าค้างและสมองที่ว่างเปล่า

เขาเงยหน้าขึ้นมองฉันแล้วยิ้ม รอยยิ้มจริงๆ ช้าๆ เจ้าเล่ห์ และทำลายล้างหัวใจสิ้นเชิง

จากนั้นนิ้วมือของเขาก็เริ่มขยับ

"เธอแฉะมากเลย" เขาพูด เสียงแหบพร่าและต่ำทุ้ม และแค่คำพูดนั้นก็ส่งคลื่นความร้อนซัดสาดเข้ามาในตัวฉันอีกระลอก

ลิ้นของเขาตามสมทบกับนิ้วมือ ริมฝีปากครอบครองติ่งเสียวและดูดดึง ในขณะที่นิ้วมือโค้งลึกเข้าไปในช่องคลอดและไปสะกิดโดนจุดที่ทำให้ร่างกายทั้งหมดของฉันเกร็งกระตุกด้วยความสุขที่คมชัดจนเกือบจะเจ็บปวด

เรียวขาของฉันสั่นเทา ต้นขาสั่นระริกอยู่บนไหล่ของเขา ฉันกำลังส่งเสียงที่ไม่มีวันอธิบายให้ใครฟังได้ และฉันไม่ได้ใส่ใจมันเลยแม้แต่น้อย

เขายังคงทำต่อไป ไม่ลดละ จดจ่อ และมีความอดทนอย่างเหลือเชื่อ คอยอ่านทุกเสียงที่ฉันเปล่งออกมาและปรับจังหวะจนกระทั่งฉันไม่มีทางหนี ไม่มีที่ให้ยึดเหนี่ยว ไม่มีอะไรให้ทำนอกจากร่วงหล่น

และฉันก็ร่วงหล่น

อย่างหนักหน่วง

จุดสุดยอดพัดกระหน่ำเข้ามาเหมือนบางสิ่งพังทลาย วิ่งพล่านผ่านร่างเป็นระลอกคลื่นที่ไม่ยอมหยุด และพอฉันคิดว่ามันจบลงแล้ว เขากดันนิ้วลึกเข้าไปข้างในอีกและโค้งงอปลายนิ้ว จนเกิดเรื่องอื่นขึ้นมา เรื่องที่ไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน เป็นความโถมซัดที่รุนแรงและท่วมท้นจนฉันกรีดร้องออกมาพร้อมกับจิกผ้าปูที่นอนแน่น รู้สึกถึงน้ำรักที่หลั่งออกมาอุ่นและควบคุมไม่ได้ เปียกชุ่มมือของเขาและผ้าปูที่นอนใต้ร่าง ในขณะที่ฉันสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความช็อกและความสุขสม

ฉันนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง พังทลายย่อยยับและรู้สึกอายสุดๆ

โดมินิกเงยหน้าขึ้นมองฉันจากระหว่างเรียวขาของฉันด้วยแววตาที่ผสมผสานระหว่างความพึงพอใจและความหิวกระหายดิบเถื่อน

นั่นแหละ ฉันคิดในใจห่างๆ คือเหตุผลว่าทำไม เซราฟีน ฟอร์ด ถึงเป็นคนโง่เง่าที่สุดในโลก

เขาดึงฉันกลับมาที่ขอบเตียงอีกครั้ง ช้อนตัวฉันขึ้นอย่างง่ายดายเพื่อให้เรียวขาเกี่ยวรอบเอวเขาไว้ และแขนของฉันก็โอบรอบคอเขาตามสัญชาตญาณ มือข้างหนึ่งกุมสะโพกฉันแน่น ส่วนอีกข้างนำทางท่อนเอ็นของเขาเข้าสู่ช่องคลอดของฉัน

เขาดันเข้ามาอย่างช้าๆ

ฉันหยุดหายใจไปสนิท

เพราะไม่มีอะไรในชีวิตที่เคยให้ความรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว การขยายตัวของท่อนเอ็นเขาที่เติมเต็มช่องคลอดของฉันจนแน่นสนิท ความเข้ากันของเราที่เหมือนถูกสร้างมาคู่กันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ราวกับร่างกายของฉันจดจำเขาได้แม้ว่าสมองจะยังตามไม่ทันก็ตาม

อ้าปากค้าง

"โอ้พระเจ้า" ฉันกระซิบ

เขาไม่พูดอะไร เขามีเพียงสายตามองใบหน้าของฉันแล้วดันลึกเข้าไปอีกจนไม่มีที่ให้ไป และฉันรู้สึกได้ถึงตัวเขาอยู่ทุกอณู ท่อนเอ็นที่ฝังลึกอยู่ข้างในจนรู้สึกได้ถึงหน้าท้องของตัวเอง

จากนั้นเขาก็เริ่มกระแทกกระทั้น

จังหวะการกระแทกของเขารุนแรง ลึกซึ้ง และพุ่งชนบางสิ่งข้างในตัวฉันที่ฉันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีอยู่ก่อนหน้านี้ ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังร้องไห้หรือคราง ดวงตาเปียกชื้นและลำคอแหบแห้งจนแยกไม่ออกและไม่สนใจด้วยซ้ำ

จูเลียนไม่เคยร่วมรักกับฉันแบบนี้เลย ไม่มีเลยสักครั้งในชีวิตแต่งงานที่ฉันเคยรู้สึกใกล้เคียงกับสิ่งนี้

ความคิดนั้นปรากฏขึ้นและหายวับไปในพริบตา เพราะโดมินิกเปลี่ยนมุมกระแทกและทุกอย่างก็กลายเป็นสีขาวโพลน

เขากุมสะโพกฉันไว้ด้วยมือทั้งสองข้างและควบคุมจังหวะทั้งหมด ดึงฉันเข้าหาเพื่อรับทุกแรงกระแทก ร่วมรักกับฉันอย่างดุเดือดจนเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วห้อง และฉันก็เลิกสนใจทุกสิ่งยกเว้นแรงกระแทกครั้งถัดไปและครั้งต่อๆ ไป

จุดสุดยอดครั้งที่สองก่อตัวเร็วกว่าครั้งแรก ลึกซึ้งกว่า มันเริ่มต้นที่กระดูกสันหลังแล้วแผ่ซ่านออกไป ฉันซบหน้าลงกับซอกคอของเขาและยึดเหนี่ยวไว้เพื่อชีวิตในขณะที่ร่างกายทั้งร่างสั่นเทสะท้าน ช่องคลอดบีบรัดรอบท่อนเอ็นเขาแน่นเสียจนเขาคำรามออกมาเสียงดังข้างหู

จังหวะของเขาเร็วขึ้น ลมหายใจหอบกระชั้น เขากระแทกแรงขึ้น ลึกขึ้น ดิบเถื่อนขึ้น การกุมสะโพกของฉันแน่นจนเกือบเจ็บ และฉันรักมันทุกวินาที

จากนั้นเขาก็หยุดนิ่งพร้อมกับคำรามต่ำในลำคอ ฉันรู้สึกได้ว่าท่อนเอ็นของเขากระตุกและปลดปล่อยความอุ่นร้อนท่วมท้นอยู่ลึกสุดใจ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านในขณะที่อ้อมแขนกอดฉันไว้แน่นจนสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามกระแทกหน้าอก

เราค้างท่านั้นอยู่ครู่ใหญ่ หอบหายใจแรงทั้งคู่ พังพินาศย่อยยับด้วยกันทั้งคู่

จากนั้นอย่างช้าๆ และระมัดระวัง เขาก็อุ้มฉันกลับมาที่เตียงแล้ววางลงนอน ก่อนจะนั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ

ฉันจ้องมองเพดาน

ให้ตายเถอะ

ฉันเก็บคำนั้นไว้กับตัว ไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมาดังๆ บางสิ่งไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ

ฉันพลิกตัวหันหลังให้เขา จู่ๆ ก็ตระหนักรู้ถึงทุกสิ่ง สิ่งที่ฉันเป็นคนเสนอ สิ่งที่ฉันทำลงไป และความสุขที่ได้รับมากมายขนาดไหนในเมื่อความสุขไม่เคยอยู่ในแผนการตั้งแต่แรก

ความละอายใจคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบๆ ไม่ใช่เพราะตัวเขา แต่เป็นเพราะความที่ฉันปล่อยตัวปล่อยใจพังทลายอย่างไร้ข้อกังขาในอ้อมแขนของผู้ชายที่ไม่ใช่สามีของตัวเอง และฉันแทบไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิดเดียว

ฉันจะกล้าสู้หน้าเขาได้ยังไงตอนนี้?

"ขอโทษนะ" เสียงของเขาดังมาจากข้างหลัง ทราบซึ้งและระมัดระวัง

ฉันรู้สึกได้ว่ามือของเขาเคลื่อนผ่านแผ่นหลังเบาๆ

"ฉันไม่ควรปล่อยข้างในตัวเธอเลย ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วก็..."

"ไม่เป็นไรค่ะ" ฉันตัดบท "ฉันกินยาคุมอยู่"

มีความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่ "ทำไมล่ะ?"

ฉันพลิกตัวกลับไปมองเขา กำลังคิดว่าจะตอบคำถามนั้นอย่างไร พอดีกับที่โทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงสว่างวาบขึ้นมา

เขาอยู่ใกล้กว่า เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วยื่นให้ฉัน พร้อมกับเหลือบมองหน้าจอ

"โลกของคุณกำลังเรียกหาแล้วล่ะ" เขาพูดเบาๆ

ฉันมองชื่อบนหน้าจอแล้วรู้สึกเหมือนความอบอุ่นถูกสูบออกไปจากร่างจนหมดสิ้น

จูเลียน

ฉันรับโทรศัพท์มา มองหน้าโดมินิกแวบหนึ่ง

จากนั้นฉันก็กดรับ เปิดสปีกเกอร์โฟน แล้ววางมันลงบนเตียงระหว่างเราสองคน

"สวัสดีครับที่รักของผม"

เสียงของจูเลียนดังเต็มห้อง อบอุ่น อ่อนโยน และแนบเนียนสนิท

ฉันอ้าปากเตรียมจะตอบ

และวินาทีนั้นเอง ริมฝีปากของโดมินิกก็ทาบทับลงบนจุดอ่อนไหวที่ซอกคอของฉัน

ฉันไม่คาดคิดมาก่อนเลยแม้แต่น้อย ความอบอุ่นของริมฝีปากเขาที่แนบลงบนผิวส่งกระแสความเสียวซ่านวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ศีรษะของฉันหงายไปข้างหลังโดยที่ห้ามตัวเองไม่ทัน และเสียงครางก็เล็ดลอดออกมาจากลำคออย่างชัดเจนและปฏิเสธไม่ได้

เกิดความเงียบสนิทขึ้นที่ปลายสาย

จากนั้นเสียงของจูเลียนก็ดังกลับมา ทุกร่องรอยของความอบอุ่นหายวับไปจนหมดสิ้น

"เซเลสเต้" เสียงของเขาเรียบ แข็งกระด้าง และอันตราย "เธอกำลังอยู่กับผู้ชายคนอื่นใช่ไหม?"