บทที่ 6

"!!!" การกระทำสุดวาบหวามทำเอาเธอรู้สึกหัวใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ในระหว่างที่เขากำลังจะเลื่อนมือน้อยให้ลงไปแตะกระดุมกางเกงสแลกสีดำ เอวาลินก็พยายามหยุดการกระทำนั้นเสียก่อน แม้ว่าจะเขินอายจนแทบเสียสติแต่เธอก็ต้องต่อกรกับเขาให้ได้

"รูดซิบมันเกินหน้าที่เลขาไปแล้วค่ะคุณไท่หมิง ถ้าอยากให้เอวาตรวจซิบให้คงต้องเลื่อนเป็นภรรยาก่อนนะคะ" เอวาลินกล่าวทั้งส่งยิ้มเหยียดให้พลางผลักไปที่หน้าอกแกร่งเบา ๆ พร้อมเดินถอยหลังออกมาให้ห่างจากกายแกร่งแสนฮอตของท่านประธาน

"ว้า ถ้าอย่างนั้นคงต้องดับฝันคุณหนูเอวาแล้วล่ะ เพราะเฮียไม่คิดจะยกให้ใครขึ้นเป็นเมียง่าย ๆ โดยเฉพาะพวกถ่านไฟเก่านี่หมดโอกาสยันชาติหน้าเพราะเฮียฝังกลบหมดไม่ให้เหลือแม้แต่ควันครับ" ประโยคตอกฝาโลงของไท่หมิงทำเอาเอวากัดฟันกรอด

ยกที่หนึ่งเริ่มแล้ว...

ไท่หมิง 1 เอวา 0

"โห นี่คุณไท่หมิงยกให้เอวาเป็นถึงถ่านไฟเก่าเลยเหรอคะ เอวารู้สึกผิดเลยนะเนี่ยที่ดันลืมเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับคุณไปหมดแล้ว ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ พอดีมันไม่มีอะไรให้จดจำเท่าไหร่ค่ะ" เอวาลินตอกกลับพร้อมรอยยิ้มเหยียดหยัน เอาสิ เรื่องปะทะฝีปากน่ะเธอไม่เคยยอมใครหรอกนะ!

ยกต่อมาเริ่มเลย!

ไท่หมิง 1 เอวา 1

"ลืมหมดแล้วจริง ๆ เหรอ" ไท่หมิงยิ้มมุมปาก พร้อมส่งสายตาบาดใจมองเธออย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนค่อย ๆ ขยับฝ่ามือร้อนมาโอบรอบเอวบางให้เข้าไปใกล้ แม้ว่าบรรยากาศในห้องทำงานของเขาจะเย็นฉ่ำด้วยอุณหภูมิยี่สิบองศา แต่เอวาลินกลับรู้สึกร้อนขึ้นมาจากความใกล้ชิดของเขากับเธอ

ระยะห่างที่ไม่กี่เซนติเมตรจนร่างกายทั้งคู่แทบจะแนบชิดกันทำให้หญิงสาวสัมผัสได้ถึงไออุ่นของร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามลีน ๆ ที่เธอเคยเห็นมาหมดแล้วว่ามันสวยงามแค่ไหน แถมกลิ่นกายของเขาก็ยังหอมสะอาดคอยปลุกปั่นให้ความคิดเตลิดไปไกล...

"ให้เฮียช่วยทวนความจำไหมว่าเธอกับเฮียเป็นอะไรกัน" ไม่พูดเปล่าแต่เขายังโน้มใบหน้าลงไปใกล้ ๆ จนหน้าผากแทบจะจรดกัน

"ไม่เคยเป็นอะไรกันค่ะ" เอวาลินยังคงยืนยันเสียงหนักแน่น แม้ว่าจะรู้สึกประหม่าพอสมควรที่ได้อยู่ในองศาระยะห่างเพียงไม่ถึงคืบกับคนตัวสูง แต่เธอก็ต้องภาวนาให้หัวใจตัวเองไม่เต้นแรงจนร่างกายที่แทบจะแนบชิดกันตอนนี้สัมผัสได้ ไม่อย่างนั้นเธอก็จะแพ้ไปอีกยก

"จริงเหรอ"

"จริงสิ ปล่อยเอวาได้แล้ว..." ฝ่ามือน้อยออกแรงดันแผงอกแกร่งแต่เขาไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด แถมยังแกล้งเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกโด่งเฉียดแก้มใสไปเพียงนิดเดียว

"งั้นเฮียจะบอกว่าเราเป็นอะไรกัน" เขากระซิบข้างใบหูน้อยด้วยน้ำเสียงสุดเซ็กซี่ การกระทำที่เรียกเลือดลมได้ดีของเขาทำเอาใบหน้าสวยหวานขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด หัวใจดวงเล็กเต้นแรงขึ้นอีกจังหวะเมื่อรอฟังคำตอบที่เขาจะเฉลยว่าจริง ๆ แล้วเธอกับเขาเป็นอะไรกัน

"..."

"เป็นเจ้านายกับลูกน้องไง คิดอะไรอยู่" น้ำเสียงกับคำตอบที่ฟังดูเหมือนคนได้รับชัยชนะทำให้เอวาลินถึงกับเลือดขึ้นหน้า หน็อย อีตาแก่นี่แกล้งเธองั้นเหรอ!

ปึก!

"โอ๊ย!" คนตัวสูงโอดครวญออกมาเสียงดัง เพราะไม่คิดว่ายัยน้องจะใช้เข่าแทงเข้ามาที่จุดกลางตัวอย่างแรง แม้ตัวเธอจะเล็กนิดเดียวเมื่อเทียบกับเขา แต่แรงที่ส่งมานั้นหนักกว่าฝีเตะของนักมวยแชมป์โลกอีกมั้ง!

"อุ๊ย ขอโทษค่ะ พอดีมันคันยุบยิบที่เท้า" ความแสบของเธอยังไม่จบเพียงเท่านั้น เพราะเธอยังอาศัยจังหวะที่เขาก้มลงไปกุมกลางลำตัวที่ถูกประทุษร้ายไปอย่างจังฟาดฝ่ามือเข้ามาเต็มแผ่นหลังดังป้าบ

นี่แหนะ! โดนไปอีกดอก จะได้จำว่าอย่ามาอวดเก่งกับเอวาลินคนนี้!

"ขอตัวนะคะ เจอกันหลังพักเที่ยงค่า" เอวาลินเอ่ยเสียงใสด้วยความสะใจขั้นสุด เพราะนี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น เธอไม่ยอมแพ้คนเจ้าเล่ห์ง่าย ๆ หรอก คอยดูนะ เธอจะทำให้เขาเป็นฝ่ายคลานไปกับพื้นเหมือนหมาเพราะความต้องการของตัวเองให้ได้เลย...และพอถึงวันนั้นจาง ไท่หมิงก็จะเป็นเพียงไก่น้อยในอ้อมอกที่เธอจะเฉดหัวทิ้งไปครั้งที่สองเหมือนอย่างเคย!

ปัง!

เรือนกายเซ็กซี่ถือกระเป๋า Hermes Birkin สีดำเชิดออกไปแบบตัวแม่ โดยไม่สนใจเสียงโอดโอยและใบหน้าหล่อเหลาที่เหยเกเพราะถูกเตะลูกโทษเข้าอย่างจังแม้แต่นิด

"จำไว้นะเอวาลิน เฮียจะจับเธอมาลงโทษเสียให้สาสมเลย!" เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเอง ตอนแรกก็กะจะแกล้งยัยน้องแบบเบา ๆ พอหอมปากหอมคอ แต่ตอนนี้ไม่อยากหอมแค่ปากกับคอแล้ว เพราะอยากจับคนตัวเล็กมาฟัดเสียให้หมดแรงที่จะทำตัวเป็นเด็กซนแสนแสบใส่เขา บังอาจมาทำร้ายร่างกายจนจุกแบบนี้มันยอมไม่ได้ ต้องโดนคาดโทษสีแดงตัวใหญ่ ๆ ไว้ให้เข็ด

แต่ไม่ได้...มันจะง่ายเกินไป เขาจะไม่ยอมเป็นฝ่ายเข้าไปในเกมรักก่อน คราวนี้เธอเป็นคนกลับมาอยู่ในวังวนนี้เอง เขาก็ต้องขยันเติมเชื้อไฟแห่งปรารถนาไปเรื่อย ๆ จนกว่าเธอจะไม่อาจทานทนต่อความต้องการของตัวเองไหวและยอมสยบแทบเท้าจาง ไท่หมิง ผู้ยิ่งใหญ่ อีกครั้ง

แล้วคราวนี้เขาก็จะสั่งสอนให้หลาบจำว่าอย่าริอ่านที่จะออกจากความสัมพันธ์ฉับพลันโดยที่เขาต้องมาตั้งคำถามกับตัวเองอยู่ทุกวันอีก

"ปวดฉิบ!" เขาสบถให้กับอาการปวดหนึบที่น้องชายโดยฝีมือยัยตัวแสบ ก่อนจะพยายามกลับมายืนตัวตรงและเดินตามเธอออกไป อย่าคิดว่าจะทำร้ายร่างกายเขาแล้วหนีไปง่าย ๆ

ร่างสูงก้าวขายาว ๆ เดินตามคนตัวเล็กไปอย่างรวดเร็ว จนเห็นเธอกำลังจะเข้าไปในลิฟต์เขาเลยแทรกตัวเข้าไปก่อนที่ลิฟต์จะปิดลง

"คิดว่าเตะ 'ไข่' เฮียแล้วจะหนีไปเหมือนอย่างเคยเหรอ"