บทที่ 7

"อุ๊ย นี่เอวาเตะโดนจุดนั้นของคุณไท่หมิงเหรอคะเนี่ย ขอโทษจริง ๆ นะคะ พอดีมันคันเท้าน่ะค่ะ" เอวาลินแสร้งทำหน้าเศร้าทั้ง ๆ ที่นัยน์ตาเป็นประกายแห่งความสะใจชัดเจน

"..."

และเธอก็ต้องตกใจเมื่อถูกคนตัวใหญ่เดินเข้ามาใกล้พร้อมยกมือขึ้นไปแตะไว้บนผนังลิฟต์ราวกับสร้างกรงขังไม่ให้เธอหลบหนีไปได้

เอาอีกแล้ว เขาเข้ามาใกล้เธออีกแล้ว...

"หลบค่ะ ลิฟต์จะถึงแล้ว"

-Beep-

ไวกว่าความคิดเพราะคนตัวสูงหันเอื้อมไปกดปุ่ม 'Stop' เพื่อหยุดการทำงานของลิฟต์เป็นที่เรียบร้อย นั่นหมายความว่า จะไม่มีใครได้เข้ามาและเธอก็ยังออกไปไม่ได้เพราะร่างสูงสง่าที่ยืนกักขังเธออยู่

"คิดว่าจะหนีไปง่าย ๆ เหรอ" น้ำเสียงของเขาดูเยือกเย็นราวกับต้องการจะลงโทษเด็กดื้อ แถมใบหน้าหล่อเหลานั้นยังเคลื่อนมาใกล้ ๆ จนเธอต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นไม่ให้ริมฝีปากจรดกัน

"ไม่ได้จะหนีอยู่แล้วค่ะ แค่จะไปกินข้าว ขืนกลับมาไม่ทันเวลาพักเดี๋ยวก็มีคนขู่จะไล่ออกอีก" เอวาลินออกแรงดันแผงอกแกร่งเพื่อให้เขาหลีกไป แต่ดูเหมือนว่าคนตัวใหญ่จะไม่กระดิกเลยแม้แต่นิด

"หน้าที่ของเธอคือทำตามคำสั่งของเฮีย ถ้าเฮียสั่งให้เธอไป เธอก็ต้องไป...สั่งให้เธอมา เธอก็ต้องมา"

"ค่ะ ก็ทำตามอยู่นี่ไงคะ"

"เฮียขอสั่งว่า...อย่าจูบตอบเฮีย"

"หา...อื้อ!" เขาอาศัยจังหวะที่หญิงสาวกำลังฉงนเข้าจู่โจมเข้ามาปล้นจุมพิตจากคนน้องโดยไม่ทันตั้งตัว

พอริมฝีปากได้สัมผัสกันหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟแล่นไปทั่วกาย เขาบดจูบเธออย่างดุดันและแฝงไปด้วยความเร่าร้อน

กลีบปากได้รูปบดคลึงดูดดึงริมฝีปากทั้งบนและล่างของเธอจนเกิดเสียงจูบดังขึ้น มือใหญ่โอบรอบเอวบางเข้าไปจนเรือนกายแนบสนิทกันทุกส่วน เขาประคองท้ายทอยน้อยให้เอียงองศาเพื่อรองรับปลายลิ้นร้อนที่กำลังสอดเข้ามารุกล้ำโพรงปากหวานที่เขาเคยประทับจูบมานับครั้งไม่ถ้วน

สัมผัสที่ชวนวาบหวามของลิ้นร้อนที่พยายามแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับเรียวลิ้นของเธอ ทำเอาหญิงสาวแทบจะคุมสติตัวเองไม่อยู่ เพราะรสจูบอันร้อนแรงนี้ช่างคุยเคยเหลือเกิน...ถึงแม้จะไม่ได้จูบกันมาเกือบปีแต่สัมผัสของมันยังตราตรึงอยู่ในจิตใจตลอดมา

"อื้อ..." น้ำหนักที่กดแนบลงมาหนักแน่นจนทำให้หัวใจแทบจะหลอมละลาย เกือบเผลอไปจูบตอบเขาอย่างง่ายดาย แต่เธอพยายามเรียกสติที่แทบกระเจิดกระเจิงของตัวเองกลับมาและออกแรงผลักเขาออก

แต่เขาไม่ขยับ...แถมยังกอดเธอเข้าไปแนบชิดจนทรวงอกอิ่มบดเบียดอยู่กับแผงอกกว้างอย่างวาบหวิว เอวาลินกำลังต่อสู้กับความเป็นธรรมชาติของร่างกายที่หลั่งออกมาอย่างเข้มข้น

เธอจะต้องอยู่นิ่ง ๆ ไม่จูบตอบเขาเด็ดขาด...เธอจะไม่จูบตอบเขา ไม่จูบตอบเขา ไม่จูบตอบเขาเด็ดขาด ท่องไว้ว่าไม่จูบ!

...แต่ยิ่งยื้อเท่าไหร่ร่างกายก็ยิ่งไม่ฟังเท่านั้น เพราะริมฝีปากอิ่มที่โดนบดบี้จากร่างสูงคอยแต่จะขยับเคล้าคลึงกับคนที่ตะโบมจูบอย่างบ้าคลั่ง

เขาพยายามสอดปลายลิ้นให้ลึกราวกับกำลังลิ้มชิมหยาดน้ำหวานให้หมดทุกหยาดหยด จนในที่สุดหญิงสาวก็เป็นฝ่ายทนไม่ไหว เธอไม่รีรอให้เขาเป็นฝ่ายไล่ต้อนเธออยู่ฝ่ายเดียว

แม้ว่าการจูบตอบครั้งนี้อาจจะทำให้เธอแพ้เขา...แต่มันก็แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ขอแหกกฎที่ตั้งสักครั้งเดียว เพื่อแลกกับสัมผัสที่แสนร้อนแรงนี้ก็น่าจะคุ้ม

"อื้อ..." ตอนนี้หญิงสาวไม่รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร เธอรู้เพียงแต่ว่าตนเองเสียการควบคุมไปแล้ว เธอเปลี่ยนมือที่คอยดันแผงอกเขาออกเป็นสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีดำและดึงเข้าหาตัวให้ริมฝีปากประกบกันแน่นขึ้นไปอีก

ปลายลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร...ทั้งสองช่วงชิงอากาศของกันและกันจนแทบจะขาดใจ แต่ยิ่งได้สอดลึกเข้าไปพัวพันในโพรงปากของกันและกันมันยิ่งมีแต่คำว่า 'ไม่พอ'

"อืม..." ไท่หมิงครางต่ำในลำคอบ่งบอกถึงความพอใจเมื่อได้รับสัมผัสอันร้อนแรงของคนน้อง เขาคลำมือไปตามเรือนกายแสนเซ็กซี่ที่เคยซุกไซ้มานานหลายเดือนด้วยความถวิลหา

ไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดที่จูบยัยน้องก่อน...เพราะพอยิ่งจูบ ก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่อยากผละออกจากความหอมหวานนี้แม้เพียงสักวินาที ตอนแรกก็กะจะแกล้งเฉย ๆ แต่เมื่อได้สัมผัสกับเธออีกครั้งมันทำให้เขาเกิดอาการสวิตช์ขาดของจริง

ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าการเอาชนะหรือภาวะหัวใจเต้นแรงคืออะไร รู้เพียงแต่ว่า...อยากทำมากกว่านี้จนแทบบ้า ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เขากับเธอก็ยังสอดประสานกันได้ดีแบบที่ไม่ต้องมองตาก็รู้ว่าใครจะไปทางไหน

ทั้งสองแลกจูบสูบความร้อนแรงจากกันและกันอยู่เนิ่นนาน จนถึงจังหวะที่ฝ่ามือใหญ่พยายามลากไล้ไปจนถึงบั้นท้ายกลมกลึงและก่อนที่จะได้ออกแรงบีบขยำตามต้องการ คนน้องก็เหมือนจะได้สติ เพราะเธอฟาดลงมาที่ฝ่ามือใหญ่อย่างแรงจนเสียงดังเพียะ!

"จะลวนลามเอวาหรือยังไง!" เธอผละริมฝีปากออกและจ้องไปที่คนตัวสูงที่ยังมัวเมาในรสสัมผัสอย่างเอาเรื่อง จูบอย่างเดียวมืออย่าเลื้อยค่ะ!

"เพราะเธอจูบตอบเฮีย...เห็นไหมว่าแค่นี้ยังทำตามที่สั่งไม่ได้เลย" ร่างสูงสง่ายังคงกวนประสาทคนน้องที่ใบหน้าแดงก่ำไม่เลิกพลางใช้ฝ่ามือขึ้นไปลูบไล้พวงแก้มใสเย้าอารมณ์แต่เอวาลินปัดมือออกและผลักเขาออกไป ซึ่งเขาก็ยอมทำตัวเบาถอยออกมาอย่างดี

เพราะได้แกล้งคนน้องจนหน้าแดงแบบนี้ก็คุ้มแล้ว...

"อย่าคิดว่าจะก้าวเข้ามาในชีวิตเฮียแล้วจะได้ทุกอย่างไปง่าย ๆ ไปฝึกมาใหม่นะครับสาวน้อย"

ติ๊ง!

ว่าจบเขาก็กดเปิดลิฟต์และเดินผิวปากออกไปอย่างผู้ชนะทันที ทิ้งให้เอวาลินยืนอยู่กับความพ่ายแพ้แบบย่อยยับ

"อีตาแก่เอ๊ย! มันไม่จบแค่นี้หรอกคอยดูเถอะ" เอวาลินหัวเสียสุด ๆ ไม่น่าไปคล้อยตามอารมณ์ทางธรรมชาติเลย ทำแบบนี้ไท่หมิงก็ยิ่งได้ใจไปใหญ่น่ะสิ

เรื่องจริงที่วางเอาไว้คือเธอต้องทำให้เขาเป็นบ้าเพราะความใคร่ของตัวเองจนยอมสยบอยู่ในอ้อมอกเธอไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมมันกลับกลายเป็นว่าเธอเองก็ต้องการเขาด้วยล่ะเนี่ย ไม่ได้การแล้ว เธอต้องปรับ Mind Set ใหม่ ถ้าอยากชนะในเกมนี้

อย่าเอาใจและอารมณ์ทางธรรมชาติลงไปเล่นกับคนแก่กว่าเด็ดขาด เมื่อกี้มันก็แค่จูบไร้สาระจูบเดียวเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย เธอเคยทิ้งเขาอย่างไม่ใยดีมาแล้วหนึ่งครั้ง ทำไมครั้งที่สองจะทำไมไม่ได้...

วิถีของสาวแซ่บน่ะไม่ตกหลุมรักคู่นอนของตัวเองหรอก!