ตอนที่ 40 รักเชิงรุก

@ คลินิกหมอธีรุตม์...

          “ตอนนี้ร่างกายของคนไข้ปกติแล้วนะครับ หลังจากที่หมอให้ยาบำรุงไปทาน ควบคุมอาหาร และออกกำลังกาย โดยรวมแล้วทุกอย่างเป็นปกติครับ แต่จะมีเพียงค่าของกรดยูริก (Uric Acid) สูงขึ้นมาเล็กน้อย หมอแนะนำให้งดทานอาหารประเภทสัตว์ปีก เครื่องในสัตว์ และที่สำคัญยอดผักต่างๆ ซึ่งจำพวกนี้จะมีกรดยูริกสูงครับ”

          “ครับ” ชนาธิปตั้งใจฟังหมอหนุ่มอธิบายอย่างใจจดใจจ่อ วันนี้ชนาธิปพาแม่มาตามนัดอีกครั้ง

          “โดยรวมการรักษาจะต้องขึ้นอยู่กับคนไข้ด้วยนะครับ ถ้าควบคุมแล้ว ร่างกายก็จะแข็งแรงปกติครับ”

          “ขอบคุณคุณหมอมากๆ นะครับ”

สายตาคมเข้มฉายแววความรู้สึกบางอย่างที่เต็มตื้นในหัวใจ จนแสดงออกมาจากสีหน้าและท่าทางอย่างอัตโนมัติ

          “ไม่เป็นไรครับ เป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้วครับ”

ธีรุตม์ตอบกลับออกไปขณะที่กำลังจ้องใบหน้าคมเข้มของเด็กหนุ่ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เด็กหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนุ่มคนนี้ น้อยนักที่จะอ่อนโยนและดูแลบุพการีได้ดีขนาดนี้

          “ขอบคุณอีกครั้งครับหมอ...”

ชนาธิปยกมือไหว้ พร้อมกับเตรียมจะลุกขึ้น...

          “เดี๋ยวก่อนครับ...”

ธีรุตม์ชั่งใจ คำพูดที่เขาจะเอ่ยต่อไปนี้ ถ้าเกิดมันไม่ตรงใจเด็กหนุ่มคนนี้ล่ะก็ ‘เขาจะดูไม่ดีไปทันที’

          “ครับคุณหมอ...”

ชนาธิปมองใบหน้าอันหล่อเหลาของหมอหนุ่ม ‘หรือเขาจะไม่กล้าที่จะถามอะไรตรงๆ อีก’

          “เอ่อ...ไม่มีอะไรครับ ขอโทษด้วยครับ”

สุดท้ายแล้วธีรุตม์ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยออกไปอยู่ดี ‘นี่เขาอายุจะสามสิบอยู่แล้ว ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้ง’ เป็นเพราะธีรุตม์ไม่กล้าอยู่แบบนี้ไง เฮ้อ...

          “คุณหมอครับ...วันนี้ผมจะไปเที่ยวบาร์โฮสกับเพื่อนนะครับ...ถ้าเกิดหมอว่าง...ผมก็อยากจะชวนหมอไปเที่ยวด้วยกันนะครับ”

ชนาธิปเอ่ยชวนแบบตรงๆ ทำเอาหมอหนุ่มชะงักทันที กับการโดนรุกแบบปัจจุบันทันด่วนแบบนี้

          “เอ่อ...ทำไมพวกคุณถึงชอบไปเที่ยวที่นั่นจังเลยครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรดีหรือครับ...ขออนุญาตถามนะครับ เพราะว่าผมเองไม่เคยไปที่นั่นสักที”

          “เอาตรงๆ นะครับ ผมเองก็ไปหาความสุขให้กับตัวเองครับ พวก LGBTQ อย่างผมจะไปไหนได้ครับ และอีกอย่างจุดประสงค์ที่ไปก็คือ...ผมอาจจะเจอเนื้อคู่อย่างที่เพื่อนผมแนะนำก็ได้ครับ”

คำพูดของธนวันต์วันนี้ มันทำให้ชนาธิปคิดได้อย่างมากมายเลยทีเดียว บางครั้งถ้าเรายังมัวจมปลักกับสิ่งที่ตัวเองคิดว่าทำไม่ได้นั้น สิ่งนั้นมันก็ไม่สำเร็จสักที คิดมากเกินไปก็ไม่ดี สู้อยากทำอะไรก็ทำ อยากหาความสุขใส่ตัวก็ทำมันไปเลย

          “แล้วคุณมั่นใจเหรอครับ ว่าเนื้อคู่คุณจะอยู่ตรงนั้นจริงๆ”

ธีรุตม์ถามหยั่งเชิง มุมมองของเด็กหนุ่มคนนี้ดูแปลกไปสักหน่อย เพราะธีรุตม์เองนั้น ไม่เคยที่จะเดินเข้าหาใครเลยสักที อาจเป็นเพราะเขามีเพื่อนผู้ชายแบดบอยอย่างอินทัชและชนกันต์มั้ง ไม่มีใครพาลุย

          “ก็ไม่รู้สิครับหมอ...บางครั้งถ้าเรามัวนั่งอยู่เฉยๆ ก็อาจจะไม่มีใครเข้าถึงเราก็ได้ครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าเราออกเดินตามหาเขาคนนั้นดีกว่าครับ...อย่างน้อยก็มีความสุขกว่าการนั่งมองครับ”

ชนาธิปพยายามเปิดใจให้กว้างมากขึ้น เปิดโลกทัศน์ของตัวเอง เปลี่ยนมุมมองเดิม เพิ่มเติมมุมมองใหม่ๆ

          “อืม...งั้นเอาเป็นว่า...วันนี้ผมขอนัดคุณไปดื่มดีมั้ยครับ...ที่ไม่ใช่บาร์โฮสนะครับ...ไม่แน่ใจว่าคุณจะสะดวกหรือเปล่าครับ”

          “สะดวกครับ!!...จริงๆ เพื่อนของผม...ไม่ได้เที่ยวซะทีเดียวหรอกครับ เพื่อนของผมไปทำงานพิเศษที่นั่น ออกจะดูแปลกสักหน่อยนะครับ เพราะเขาตั้งใจที่จะไปหาหวานใจของเขา ที่มาเที่ยวบาร์โฮสน่ะครับ”

          “มีแบบนี้ด้วยเหรอครับ...เพื่อนคุณดูแปลกนะครับ”

          “ตอนแรกผมก็ว่าแปลกครับ...แต่มีบางอย่างในตัวเขา ทำให้ผมลองเอามาปรับใช้กับตัวผมบ้าง อยากทำอะไรก็ทำ เป็นตัวของตัวเอง ความสุขมันไม่เดินทางมาหาเรา เพราะงั้นเราจะต้องไปหามันครับ...คุณหมอ”

          “งั้นคืนนี้...สามทุ่มเจอกันที่คลับนะครับ เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นไปนะครับ...”

ธีรุตม์รู้สึกว่าตัวเองมีพลัง และความกล้ามากขึ้น เมื่อได้สนทนากับหนุ่มคนนี้ เขาทำให้ธีรุตม์ทึ่งเป็นอย่างมาก

....................

“เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ เลยแพร...ว่าสิ่งที่ฉันจะบอกกับเธอตอนนี้ อาจจะทำให้เธอตกใจอย่างที่สุด!!”

          “มีเรื่องอะไร? ที่จะทำให้ฉันตกใจได้อีกเกรช”

อติญาตอบกลับไปตามสายสนทนาของเธอกับเพื่อน อติญารู้สึกเหมือนกับว่า ทุกๆ วันของเธอ มันช่างไร้ความหมายสิ้นดี มีบางอย่างกำลังกวนใจเธออยู่ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา!

          “หนุ่มที่เธอไปแอบแซ่บวันนั้น...มาสมัครงานกับฉันที่นี่!”

          “อะไรนะ!!” หัวใจของอติญาเต้นแรงขึ้นมาทันที

          “ฉันพึ่งรับเด็กนั่นมา และวันนี้! คือวันแรกในการทำงานของเจ้าเด็กหนุ่มนั่น! ฉันว่าพวกชะนี เก้ง กวางทั้งหลายคงต้องกรี๊ดกันสนั่นแน่ๆ เลยแพร...เด็กคนนั้นหล่อ หุ่นสูงล่ำบึก กล้ามเป็นมัดๆ เธอเอ้ย...ฉันว่าบาร์ของฉันต้องครึกครื้นแน่อนอน ฉันเองก็ชักอยากจะลองบ้างแล้วแหละ...เออ ว่าแต่เธอเองก็ลองแล้วนี่ เป็นยังไงแซ่บเวอร์หรือเปล่า...”

          “เอ่อ...ก็...โอเค...นะ”

มันไม่ใช่แค่โอเคอย่างเดียวนะ อติญาชอบบทรักเด็กหนุ่มนั่นมาก ทุกๆ วันที่เธอรู้สึกเบื่อหน่าย หรือเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง นั่นก็เพราะเกิดจากเด็กหนุ่มคนนั้นนั่นเอง อติญาปฏิเสธเขาอย่างไม่ใยดี จนต้องมานั่งนึกเสียใจอยู่แบบนี้

          “แหม...งั้นคืนนี้ฉันคงต้องขอลองบ้างแล้วแหละ ^_<>^”

          “ไม่นะ!!! เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้!! เอ่อ ฉัน...”

          “ทำไมฉันจะทำไม่ได้ล่ะแพร เขาเป็นเด็กในสังกัดฉันนะ และอีกอย่างฉันไม่ได้ให้เด็กนั่นทำฟรีๆ นะ”

          “เอ่อ...งั้นคืนนี้ฉันขอจองเป็นคนแรกล่ะกัน...”

          “นั่นแน่! สุดท้ายก็ยอมรับ...ฉันแกล้งหยอกเธอหรอกน่า...แพร ดูว่าเธอจะใจแข็งไปอีกนานมั้ย...แหม...ติดใจก็ใช้บริการใหม่ซิจ๊ะ ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนเลย...”

          “ฉันจะดูเป็นคนที่กลืนน้ำลายตัวเองไปมั้ย...เกรช”

อติญารู้ว่าวันนั้นเธอนั้นพูดแรงกับเขาจนเกินไป เพราะความประหม่าและเขินอายของตัวเองที่เผลอหลุดคำพูดที่ไม่ดีออกไป

“ไม่หรอกน่าแพร เธออย่าคิดมาก ชอบเด็กนั่นเธอก็บอกไปตรงๆ สิ หาความสุขใส่ตัวเองไว้ เธอดูอย่างฉันสิแพร ฉันไม่เห็นต้องแคร์ใครเลย ชีวิตเป็นของเรานะ ใช้ให้คุ้ม...”

          “เธอว่าเด็กนั่น...จะ...”

          “แพร...เธอใช้หัวใจและความรู้สึกก็พอ...อย่าใช้สมองคิด ยึดติดมากก็ไม่ดี...เอาเป็นว่า วันนี้ที่เดิมนะ เธอไปรอที่โรงแรมได้เลย เดี๋ยวเรื่องนี้ฉันจัดการเอง...โอเคนะ”