INICIAR SESIÓNCompartir
6.ทำผิดอะไร
Fecha de publicación:
2026-08-06 19:28:12พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที
เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแววตาเศร้าของเธอ จึงไม่ถามต่อ “พี่ฮันเตอร์คะ” “หือ” “อัยอยากถ่ายรูปกับนักกีฬาไปใส่รายงาน แต่ไม่กล้าขอ พี่ช่วยหน่อยได้ไหมคะ” “ให้ช่วย แล้วพี่จะได้อะไร” “อัยเลี้ยงข้าว” ฮันเตอร์ยิ้ม “แค่เราสองคน?” ไอวี่ชะงัก “เอ่อ…” เขาหัวเราะ “พี่พูดเล่น เดี๋ยวแฟนเราหึง” “แฟนอัย?” “ก็คนเมื่อวานที่มานั่งรอเราซ้อม” “อ๋อ…ไทม์” เธอรู้ว่าเขาเข้าใจผิด แต่ไม่ได้อธิบาย ฮันเตอร์จึงคิดว่าไทม์คือแฟนของเธอจริง ๆ ไอวี่ยิ้มมุมปาก “อย่าว่าแต่อัยมีแฟนเลย พี่ก็มีเหมือนกัน” เธอพยักหน้าไปด้านหลัง ฮันเตอร์หันไปมอง เห็นกอหญ้ากำลังเดินมา ก็ถอนหายใจเบา ฮันเตอร์เดินเลี่ยงออกมา แต่กอหญ้าก็รีบเดินตาม “พี่ฮันเตอร์คะ” “ช่วงนี้หายไปเลยนะคะ” ฮันเตอร์หยุดเดิน “ช่วงนี้พี่ยุ่ง ซ้อมบาสทุกวัน” กอหญ้าเม้มริมฝีปาก “ข้ออ้างหรือเปล่าคะ” “พี่กำลังจะทิ้งกอหญ้าใช่ไหม” ฮันเตอร์ถอนหายใจเบา ๆ “กอหญ้า…” “เราสองคนไม่เคยคบกันตั้งแต่แรก” “ตอนนั้นเราต่างก็ยินยอมในความสัมพันธ์แบบนั้นด้วยกันทั้งคู่” “พี่ไม่เคยบังคับเราใช่ไหม” กอหญ้าน้ำตาคลอ ฮันเตอร์พูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ “เพราะฉะนั้น…เลิกตามพี่ได้แล้ว” “ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองเถอะ” กอหญ้าก้มหน้า ก่อนเดินจากไปทั้งน้ำตา ฮันเตอร์มองตามแผ่นหลังของกอหญ้าที่เดินจากไป ก่อนจะหันกลับมา สายตาของเขาปะทะเข้ากับไอวี่ที่นั่งอยู่ไม่ไกล แม้เธอจะรีบยิ้มให้บาง ๆ แล้วก้มหน้าลงทันที แต่แววตาเมื่อครู่ก็บอกทุกอย่าง เธอกำลังตัดสินเขา ฮันเตอร์ถอนหายใจแผ่ว ๆ …รู้เลย หลังจากวันนี้ ถ้าจะจีบผู้หญิงคนนี้ คงไม่ง่ายแล้ว เธอคงระวังตัวมากกว่าเดิม ไม่นานนัก ผู้คนก็เริ่มทยอยเข้ามาในสนาม บรรยากาศกลับมาคึกคักอีกครั้ง ฮันเตอร์เดินตรงไปหาไอวี่ “ลุกมาสิ จะถ่ายรูปไม่ใช่เหรอ” “ค่ะ” ไอวี่ลุกขึ้น เดินตามเขาไปอย่างเงียบ ๆ ฮันเตอร์พาเธอเข้าไปหานักกีฬาทีมต่าง ๆ เพื่อขออนุญาตถ่ายภาพ ทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี บางคนถึงกับจัดท่าให้เอง ทำให้ไอวี่กดชัตเตอร์อย่างสนุก “ขอบคุณนะคะ” เธอยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้มจริงใจ จนหลายคนยิ้มตอบ หลังถ่ายรูปเสร็จ นักกีฬาชายคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ออกมา “ส่งรูปให้ผมหน่อยได้ไหมครับ ขอไลน์ไว้ด้วย” “ได้ค่ะ” ไอวี่ยิ้ม ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กำลังจะยื่นไปสแกน QR Code แต่ยังไม่ทันได้ทำ มือใหญ่ของฮันเตอร์ก็เอื้อมมาจับข้อมือเธอไว้เบา ๆ “เดี๋ยวพี่ส่งให้เอง” เขาพูดเรียบ ๆ ก่อนดึงโทรศัพท์ลง แล้วพาเธอเดินออกมาทันที ด้านหลังมีเสียงโห่แซวดังขึ้นทันที “โอ๊ย…หวง!” “ประธานไม่เนียนเลย!” “พี่ฮันเตอร์ เก็บอาการหน่อย” ฮันเตอร์ไม่ได้หันกลับไปมอง ปล่อยให้เสียงหัวเราะดังไล่หลังมาเรื่อย ๆ เมื่อเดินออกมาห่างจากกลุ่มคน ไอวี่ก้มดูภาพในกล้อง พลางยิ้มอย่างพอใจ “ทุกคนให้ความร่วมมือดีมากเลยนะคะ” เธอเงยหน้ามองเขา “ครั้งหน้าอัยไปขอถ่ายเองก็ได้ค่ะ ไม่ต้องรบกวนพี่แล้ว” ฮันเตอร์หัวเราะในลำคอ “ก็เราหน้าตาแบบนี้…ใครเขาก็อยากให้ความร่วมมือ” ไอวี่ยิ้มมุมปาก “แต่มักจะดึงดูดแต่คนเจ้าชู้น่ะสิคะ” ฮันเตอร์เลิกคิ้ว “แล้วคนเจ้าชู้…ไม่ดียังไง” เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย มองเธอตรง ๆ “เรายังไม่ได้ลองเลย” ไอวี่สบตาเขาโดยไม่หลบ “ถ้าลองแล้ว…จะเสียใจไหมคะ” มุมปากของฮันเตอร์ยกขึ้นนิด ๆ “ก็ต้องลองดู” ทั้งคู่เงียบไปชั่วขณะ สายตาสองคู่สบกันนิ่ง ท่ามกลางเสียงพูดคุยของผู้คนรอบตัวที่ค่อย ๆ เลือนหายไป ไอวี่เป็นฝ่ายหลบตาก่อน เธอยิ้มบาง ๆ “…ไม่ดีกว่าค่ะ” พูดจบก็เดินเลี่ยงผ่านเขาไป ฮันเตอร์หันมองตามร่างบางที่เดินจากไป รอยยิ้มค่อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าคม เขาสอดมือลงกระเป๋ากางเกง พลางส่ายหน้ากับตัวเองเบา ๆ ระวังตัวแล้วจริง ๆ ด้วย… เสียงนกหวีดดังขึ้น เป็นสัญญาณเริ่มการซ้อม ฮันเตอร์เดินลงไปคุมซ้อมเดินขบวน เขาเหลือบมองไอวี่ที่ถือป้ายเดินนำขบวน วันนี้เธอไม่ได้ใส่รองเท้าหนังคู่เดิม แต่เปลี่ยนเป็นรองเท้าผ้าใบสีขาวสำหรับเดินในสนามแทน ฮันเตอร์เผลอยิ้มมุมปาก อย่างน้อย…เธอก็เชื่อที่เขาพูด
Último capítulo
เกมรักเดิมพันหัวใจ 180. ข้อตกลงที่คนอื่นรู้แล้ว
หนึ่งเดือนต่อมาบริษัทของไอวี่เริ่มมีรายได้จากโครงการใหม่เข้ามามากขึ้น กระแสเงินสดค่อย ๆ มั่นคง และมีกำไรต่อเนื่องไอวี่จึงตัดสินใจนำเงิน สิบล้านบาท ไปชำระคืนบริษัทของครอบครัวฮันเตอร์เป็นงวดแรกจากเงินทั้งหมด สามสิบล้านบาท ที่เธอเคยยืมมาทำให้ตอนนี้เหลือหนี้อีก ยี่สิบล้านบาทฮันเตอร์ได้รับแจ้งจากฝ่ายบัญชีในช่วงบ่ายเขามองตัวเลขบนหน้าจออยู่นานสิบล้านบาท...เธอกำลังพยายามคืนเงินให้เร็วที่สุดแทนที่จะรู้สึกดี ฮันเตอร์กลับยิ่งน้อยใจเพราะยิ่งไอวี่รีบคืนเงินมากเท่าไร มันก็ยิ่งเหมือนเธอกำลังพยายามทำให้ตัวเองไม่ต้องพึ่งพาเขาอีกเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองชื่อของเธอยังอยู่ตรงนั้นแต่สุดท้ายก็ไม่ได้โทรออกในหัวกลับมีเพียงคำพูดของเธอในคืนนั้น“อัยตกลงเป็นผู้หญิงของพี่ฮันเตอร์แค่หนึ่งปี แลกกับพี่ช่วยบริหารบริษัทอัย”ฮันเตอร์วางโทรศัพท์ลงยังเหลืออีกยี่สิบล้านถ้าวันหนึ่งเธอคืนครบทั้งหมด...เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะยังมีเหตุผลอะไรให้กลับมาหาเขาอีกขณะเดียวกัน ข่าวเรื่องผลประกอบการของบริษัทไอวี่ก็มาถึงรสิกาบริษัทไม่ได้เพียงอยู่รอด แต่เริ่มมีกำไร และยังสามารถทยอยคืนหนี้สิบล้านบาทได้ภายในเวลาไม่นานร
เกมรักเดิมพันหัวใจ 179. จุดแตกหักของความไม่เข้าใจ
จากคืนนั้น ทั้งคู่จึงแยกกันอยู่โดยไม่มีใครพูดคำว่าเลิกไอวี่คิดว่าฮันเตอร์กำลังหมดรักส่วนฮันเตอร์กลับคิดว่า สิ่งเดียวที่ทำให้ไอวี่ยังต้องการเขาอยู่...คือบริษัทของเธอหลังเซ็นสัญญากับบริษัทของคีรันได้ไม่นาน ไอวี่ก็ได้รับแจ้งว่าต้องเดินทางไปดูงานต่างประเทศสามวันเดิมทีเธอคิดจะบอกฮันเตอร์แต่ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาแทบไม่รับโทรศัพท์เธอข้อความที่ส่งไปก็มีเพียงคำตอบสั้น ๆสุดท้ายไอวี่จึงไม่ได้บอกและเดินทางไปกับคีรันตามกำหนดฮันเตอร์มารู้เรื่องในวันที่สอง เมื่อเห็นภาพจากงานที่มีไอวี่ยืนอยู่ข้างคีรันเขาโทรหาเธอทันทีแต่ครั้งนี้กลับเป็นไอวี่ที่ไม่รับสามวันต่อมาทันทีที่ไอวี่กลับถึงคอนโด ฮันเตอร์ก็มารออยู่แล้ว“ไปต่างประเทศกับมันทำไมไม่บอกพี่”“อัยโทรหาพี่แล้วค่ะ”“ตอนไหน”“หลายครั้ง แต่พี่ไม่รับ”ฮันเตอร์ชะงัก“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่อัยต้องไปกับมันสองคน”“มันเป็นงานค่ะ”“งานอีกแล้ว”ไอวี่ขมวดคิ้ว“ทำไมคะ”ฮันเตอร์หัวเราะในลำคอ“ชีวิตอัยมีแต่งานจริง ๆ นะ โทรหาพี่ก็เรื่องงาน ต้องการพี่ก็เรื่องบริษัท จะไปต่างประเทศกับผู้ชายคนอื่นก็ยังเพราะงาน”“แล้วพี่ต้องการจะพูดอะไรกันแน่”“ก็แค่สงสั
เกมรักเดิมพันหัวใจ 178. สถานะ
ฮันเตอร์ขมวดคิ้ว“สถานะอะไร”“ก็ตามข้อตกลงของเราไงคะ”สีหน้าของฮันเตอร์เปลี่ยนไปทันทีโดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าอีกด้านของประตู รสิกากับเอวาตามมาเงียบ ๆรสิกาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนกดบันทึกเสียง“ข้อตกลงอะไร”ฮันเตอร์ถามช้า ๆ“ข้อตกลงหนึ่งปีไงคะ”ฮันเตอร์ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด“พูดเรื่องนี้อีกแล้วนะ”“ก็จริงนี่คะ”ไอวี่เงยหน้ามองเขา“อัยตกลงเป็นผู้หญิงของพี่ฮันเตอร์แค่หนึ่งปี แลกกับพี่ช่วยบริหารบริษัทอัย หลังจากนั้นเราก็จบกัน...อัยยังจำได้ดีค่ะ”ด้านนอก เอวาเบิกตากว้างทันทีรสิกายังคงอัดเสียงต่อฮันเตอร์จ้องไอวี่อยู่นาน“นี่คือสิ่งที่อัยคิดมาตลอด?”“มันคือสิ่งที่เราตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอคะ”“แล้วที่เรากลับมาคบกันล่ะ”ไอวี่ชะงัก“มันไม่มีความหมายอะไรเลย?”“อัยไม่ได้พูดแบบนั้น”“แต่เมื่อกี้อัยบอกเองว่าเป็นผู้หญิงของพี่แค่หนึ่งปี”“ก็พี่เป็นคนตั้งข้อตกลงนั้นขึ้นมาเอง!”คราวนี้ฮันเตอร์เงียบไอวี่พยายามกลั้นความน้อยใจเอาไว้“เพราะฉะนั้นพี่จะอยู่กับใคร จะดูแลใคร จะจูบกับใคร ก็ไม่ต้องมาอธิบายให้อัยฟังหรอกค่ะ”“ได้”คำตอบสั้น ๆ ทำให้ไอวี่ชะงักฮันเตอร์มองเธอนิ่ง“ถ้าอัยอยากให้มันเป็นแค่
เกมรักเดิมพันหัวใจ 177. เข้าใจผิด
ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ฮันเตอร์สอนเธอทั้งเรื่องต้นทุน กระแสเงินสด การอ่านสัญญา และการวางแผนชำระหนี้ แต่ทุกการตัดสินใจ เขายังคงให้อำนาจอยู่ในมือเธอเสมอและตอนนี้ไอวี่เริ่มยืนได้ด้วยตัวเองแล้วจริง ๆหลายวันต่อมา รสิกาเข้ามาที่บริษัทพร้อมอธิปเพื่อประชุมเรื่องงานระหว่างรอ เธอเหลือบเห็นรายงานผลประกอบการที่วางอยู่บนโต๊ะ“บริษัทมีกำไรแล้วเหรอคะ”อธิปมองตาม“นิดหน่อย แต่ก็ดีกว่าเมื่อสามเดือนก่อนมาก”รสิกานิ่งไป“ไอวี่บริหารเองทั้งหมดเหรอคะ”“อือ เห็นว่าฮันเตอร์ช่วยสอนอยู่บ้าง แต่คนตัดสินใจคือไอวี่”สีหน้าของรสิกาเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยเดิมทีเธอคิดว่าอีกไม่นานไอวี่ก็คงบริหารต่อไม่ไหว สุดท้ายบริษัทแห่งนี้ก็ต้องกลับมาอยู่ในการจัดการของอธิปเหมือนเดิมแต่สามเดือนผ่านไป บริษัทกลับไม่ได้แย่ลงตรงกันข้าม มันกำลังค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมารสิกามองตัวเลขกำไรบนเอกสารอีกครั้ง ก่อนเม้มริมฝีปากแน่นดูเหมือนสิ่งที่เธอคิดว่าจะพังลงง่าย ๆ...กำลังเริ่มยืนได้ด้วยตัวเองเสียแล้ว...........ค่ำวันนั้น โรงแรมหรูใจกลางเมืองถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทครอบครัวฮันเตอร์ครอบครัวของอธิปได้รับเชิญมาร่วมงานด้วย
เกมรักเดิมพันหัวใจ 176. ห้ามถาม
ทันทีที่เข้าห้อง ไอวี่ก็หันไปมองมายด์ด้วยรอยยิ้ม“ห้ามถามนะ”“ยังไม่ได้ถามเลย” ไอวี่หัวเราะ “แต่แกกับไทม์...คบกันแล้วใช่ไหม”มายด์หน้าแดง ก่อนพยักหน้าเบา ๆ“อือ”“จริงเหรอ!”“เบา ๆ สิ!”ไอวี่หัวเราะอย่างดีใจ ก่อนเข้าไปกอดเพื่อน“ดีใจด้วยนะ”เสียงเคาะประตูดังขึ้นพอดี“มายด์”ไอวี่ยิ่งยิ้มเมื่อจำเสียงไทม์ได้“แฟนมาหาแล้ว เราไปหาพี่ฮันเตอร์ดีกว่า”“อัย!”เธอหัวเราะแล้วเดินออกมา ปล่อยให้มายด์อยู่กับไทม์สองคนเมื่อมาถึงอีกบ้าน ฮันเตอร์ก็รับกระเป๋าจากมือเธอไปถือทันที“มายด์กับไทม์คบกันแล้วนะคะ”“รู้แล้ว”“รู้ได้ยังไง”“ดูหน้ามันก็รู้”ไอวี่หัวเราะ ก่อนปล่อยให้เขาจูงมือเดินไปทางรถแต่โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อนพี่คีรันฮันเตอร์เหลือบมองหน้าจอ สีหน้าเปลี่ยนทันทีไอวี่อมยิ้ม ก่อนกดรับ“ค่ะ พี่คีรัน”“เรื่องสามข้อที่ฮันเตอร์ถามเมื่อวาน พี่คุยกับทางโครงการให้แล้วนะ มีบางเงื่อนไขที่เขายอมแก้ เดี๋ยวพี่ส่งรายละเอียดให้อัยดูก่อน”“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”เมื่อวางสาย ไอวี่ก็หันมาหาฮันเตอร์“พี่คีรันไปคุยให้แล้วนะคะ”“อือ”“ยังไม่ชอบเขาอีกเหรอ”“เรื่องงานก็เรื่องงาน”ฮันเตอร์หันมามองเธอ“ส่วนเรื่องมัน
เกมรักเดิมพันหัวใจ 175. เปลี่ยนใจไหม
ไทม์ผละออกเพียงเล็กน้อย“ยังเปลี่ยนใจได้นะ”มายด์ส่ายหน้า ก่อนกระซิบชิดริมฝีปากเขา“ไม่เปลี่ยน”ไทม์ยิ้ม ก่อนก้มลงจูบเธออีกครั้งไม่นานประตูก็ปิดลงพร้อมกับแสงไฟภายในห้องที่ดับลง และคืนนั้นทั้งคู่ก็ยอมปล่อยให้ความรักที่แอบเก็บไว้ให้กันมานาน พาความสัมพันธ์ของพวกเขาก้าวข้ามคำว่าเพื่อนไปด้วยความเต็มใจของทั้งสองคน..............แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้อง ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะพบว่าตัวเองยังถูกแขนใหญ่ของฮันเตอร์กอดเอาไว้แน่นเธอขยับตัวเล็กน้อย แต่คนที่เหมือนยังหลับอยู่กลับกระชับแขนทันที“จะไปไหน”“ตื่นแล้วเหรอคะ”“อือ”ฮันเตอร์ซุกหน้าลงกับต้นคอเธอเหมือนยังไม่อยากให้เธอลุกออกไปไอวี่เหลือบมองนาฬิกา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้“พี่ฮันเตอร์”“ครับ”“เมื่อคืนไทม์ไปนอนไหน”คราวนี้ฮันเตอร์ลืมตา ก่อนยิ้มมุมปาก“บ้านนู้นมั้ง”“บ้านนู้น?” ไอวี่หันขวับ “กับมายด์เหรอคะ”“อือ”ไอวี่รีบจะลุก แต่ฮันเตอร์กอดไว้แน่นกว่าเดิม“อัยจะไปดูมายด์”“ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาหรอก”“แต่—”“ไอ้ไทม์มันโตแล้ว มายด์ก็โตแล้ว”“พี่รู้ได้ยังไงว่าเขา...”ไอวี่หยุดพูดเอง ใบหน้าเริ่มร้อนขึ้นเมื่อเห็นสายตารู้ทั
También te puede gustar
เมียที่ไม่มีวันได้เป็น
เอวาริณ ชาริณ11.8K vistasกำราบรักวิศวะเลว
BlueSoda9.9K vistasMy Wife เมียเด็กของนายวิศวะ
Duck.bell38.6K vistasพิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส11.1K vistasPlaying Lover แกล้งรักนายตัวดี
Dear Hydie46 vistasBe cruel ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เป็นของเธอ
ช่อเอื้องสีเหลือง6.6K vistasรวมเรื่องเล่า - เพื่อนกันมันส์แซ่บ (NC 25+)
อลิซาเบธ ลี3.3K vistasLove sick Engineer แพ้รักนายวิศวะ
Kim Nayeol29 vistas
