Share

บทที่ 15 กลิ่นคุ้นเคย

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-02 15:41:19

หลังจากอี้ผิงฮองเฮากลับไปแล้ว เขาก็รีบร้อนเข้าไปในห้องทันที พร้อมกับหยิบจดหมายของสหายขึ้นมาอ่าน

ระหว่างข้ากลับแคว้นพบสตรีนางหนึ่ง ใบหน้างดงามจึงอยากให้นางมาเป็นสตรีข้างกาย แต่นางบอกว่าในหัวใจมีผู้อื่นอยู่แล้ว

นางสบายดี ข้าดูแลไว้ให้เจ้าแล้ว

อ่านข้อความจากสหายจบ เขาก็รีบเปิดภาพดูทันที เป็นนางที่เริ่มอวบขึ้นเล็กน้อยกับทารกน้อยให้อ้อมแขน

“นาง...นางท้องจริง ๆ หรือ” เขาแทบอยากออกไปควบม้าแล้วมุ่งตรงไปหานางทันที แต่หากเขาทำเช่นนั้น เรื่องนี้คงล่วงรู้ถึงหูฮองเฮา ก่อนอื่นเขาต้องจัดการกุมอำนาจขุนนางให้เบ็ดเสร็จเสียก่อน ก่อนที่จะพานางกลับมาเคียงข้างเขา

“ส่งจดหมายนี้ให้กับองค์ชายหย่งคังหวู่อย่างลับ ๆ”

“พ่ะย่ะค่ะ” ซือกงกงรับคำสั่ง

เขาต้องการที่อยู่ของนางเพื่อจะได้ส่งคนไปดูแลคุ้มกันเงียบ ๆ ระหว่างที่จะจัดการกับเสนาบดีอี้ อี้ฉางชินที่กุมอำนาจส่วนหนึ่งในราชสำนักเอาไว้

แม้กำลังทหารขึ้นตรงต่อฝ่าบาท แต่ช่วงนี้ยังเป็นช่วงพลัดเปลี่ยน เขาต้องทำให้ตนเองมั่งคั่งและเป็นจุดศูนย์รวมอำนาจเสียก่อน จึงจะสามารถทำสิ่งใดก็ได้

ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว เจ้าก้อนแป้งของนางกินนมเก่งนัก ร่างในห่อผ้าอ้วนท้วนทั้งเลี้ยงง่ายไม่งอ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 30 บทส่งท้าย

    เจ็ดปีผ่านไป นางมีบุตรชายหญิงรวมกันถึงสี่คน ฝ่าบาทแทบไม่ให้นางพักเลยทีเดียว จนนี้มีองค์หญิงสุดท้องคือเฟิงหลิว ส่วนเฟิงหยางพี่ใหญ่สุด ก็ดูแลน้อง ๆ เฟิงผิง กับเฟิงอี้ แทนท่านแม่ที่กำลังให้นมน้องสาวของเขา เขามีน้องสาวสองคนและน้องชายหนึ่งคนที่ซุกซนนัก“เจ้าสามอย่าซุกซนเช่นนั้น” เฟิงอี้ที่ตีลังกาเอากระบี่ไม้โบกไปมาเหมือนที่เขาฝึกเพลงกระบี่ทุกเช้า แม้เขายังเล็กแต่ก็อยากเลียนแบบจนเขาปวดหัวแล้ว เพราะเกิดล้มขึ้นมาก็ลำบากเสด็จแม่อีก“เฟิงหยางพาน้อง ๆ มากินขนมเร็วเข้า” เมื่อเฟิงหลิวกินนมจนอิ่มแล้วหลับไปแล้ว นางก็มาดูแลลูก ๆ อีกสามคน เฟิงผิงนั้นชอบของสวย ๆ งาม ๆ จึงเอาแต่เก็บดอกไม้มาจัดในแจกันอย่างสวยงามอยู่ไม่ไกล และมักจะทะเลาะกับเฟิงอี้เป็นประจำเพราะชอบกลั่นแกล้งพี่สาว“เสด็จแม่...ข้ามาแล้ว” เฟิงอี้หนุ่มน้อยขี้ประจบของนางวิ่งมาเร็วจี๋แล้วโผเข้ากอดนางที่ความสูงแค่เข่าเท่านั้น ทำให้นางเกือบเซไปทีเดียว แต่นางก็ไม่เคยดุลูก ๆ ของนาง“อาอี้...เจ้าอย่าวิ่งชนท่านแม่ประเดี๋ยวจะล้ม” เฟิงหยางที่ปวดหัวกับน้องชายผู้นี้เหลือเกิน ไม่รู้ว่าตอนเกิดเขามีวิญญาณเจ้าลิงเจี๊ยก ๆ เข้าสิงมาด้วยหรือชาติปางก่อนเป็นลิงก

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 29 แต่งตั้งองค์รัชทายาท

    การเดินทางไปเยี่ยมเยียนราษฎรทางเหนือเป็นอย่างช้า ๆ เพราะพระสนมกำลังตั้งครรภ์ ฝ่าบาททรงเอาใจใส่ดูแลยิ่งนัก แต่เมื่อไปถึงเมืองหม่าเฉิงเหล่าราษฎรของพระองค์ต่างออกมารับไม่เว้นกระทั่งเฟิงหู่และเสี่ยวชุ้นที่ภายหลังรู้ว่านางเป็นผู้ใดถึงกับคุกเข่า แต่นางก็ไม่ถือสาเพราะนางปลอมตัวมาหาได้มีใครรู้ไม่ว่านางเป็นใคร เพราะหลีกหนีโทษหากเป็นดั่งที่โดนผู้คนใส่ร้าย จนไม่รู้แล้วว่าชาติกำเนิดนางคือใครมาจากไหนหลังจากกลับเมืองหลวงตระกูลเสิ่นนอกจากถูกทำโทษแล้วยังให้ทั้งตระกูลเป็นได้แค่ชาวบ้านห้ามรับราชการตลอดรัชสมัยของฝ่าบาท ซึ่งนั่นนับว่าปรานีมากแล้ว เพราะการรวมหัวกันกับตระกูลกุ้ยเฟยให้ร้ายพระสนมมีโทษสมควรตายนางเดินลงโดยมีมือของฝ่าบาทจับจูงตลอดเวลา นับว่าเป็นภาพที่น่าประทับใจยิ่งนักที่องค์จักรพรรดิทรงห่วงใยสนมอันเป็นที่รักดุจไข่ในหิน แต่เห็นมีเพียงคนผู้เดียวที่พยายามก้มหน้าให้ติดพื้น ก็คืออาเหลียวที่เคยมีเรื่องหมางใจกับนาง นางมองเขาแล้วก็นึกขำ ไม่คิดสินะว่านางจะเป็นสตรีที่ใครก็ห้ามลบหลู่เดินมาได้สักพักนางเห็นกลุ่มทหารแต่งกายมาเหมือนชาวชุยงหนูมุ่งหน้ามาด้านนี้ ในใจคิดถึงบุรุษที่มีไมตรีช่วยเหลือนางหลายครั้ง

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 28 กลับชายแดนอีกครั้ง

    ขบวนรถม้าของจักรพรรดิหวังจื่อฮ่าวเสด็จออกเยี่ยมราษฎรที่ชายแดนระยะทางที่เร็วที่สุด จากเมืองหลวงถึงตอนเหนือของแคว้นเว่ยกินเวลาถึงเกือบสิบวัน แต่นั่นไม่ทำให้จักรพรรดิอ่อนเพลียเลยสักนิดแม้ว่าในรถม้าจะฉ่ำไปด้วยกลิ่นอายของรสสวาทที่ปรนเปรอหวงกุ้ยเฟยตั้งแต่ออกเดินทางก็ว่าได้“ฝ่าบาทเพคะพอแล้วเพคะ” ขนาดในรถม้าเช่นนี้ไม่ก็ละเว้นนางบ้างเลยซ้ำยังเหมือนได้ออกมาพักผ่อน เขาก็เต็มที่ไม่คิดยั้งมือจนคิดว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไม่ปวดบั้นเอวบ้างหรือไงกัน‘โยกกว่ารถม้าก็เอวคนแซ่หวังผู้นี้’“กว่าจะเดินทางถึงชายแดนใช้เวลาตั้งสิบวัน นั่งในรถอย่างเดียวก็เมื่อยขบแย่ ไม่สู้เราได้ทำกิจกรรมเพื่อไม่ให้เสียเวลาเปล่ากันหรอกหรือสนมรัก”จมูกของหวังจื่อฮ่าวคลอเคลียร์อยู่กับพวงแก้มนุ่มนิ่มของหวงกุ้ยเฟยไม่ห่าง และดูเหมือนช่วงนี้นางจะอวบอิ่มขึ้นเล็กน้อยจนนางน่ากลืนกินไปทุกสัดส่วน“ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันเมื่อยแล้วเพคะ” นางโดนเขากักอยู่แต่บนตักร่างกายเชื่อมประสานไม่ยอมห่างเช่นนี้ อีกอย่างคนที่บังคับรถม้าป่านนี้คงจะนั่งตัวเกร็งไปหมดแล้วกระมัง“เอาไว้คืนนี้ให้เราปรนนิบัติเจ้าดีหรือไม่ เพราะเจ้าปรนนิบัติเราแล้ว”นางเข้าใจแล้วว่าคว

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 27 ความสุขที่หาได้ง่าย

    เสิ่นลี่เซียนนอกจากทำเครื่องหอมแล้ว การเลี้ยงลูก ๆ ของนางก็สร้างความสุขได้อีกอย่างหนึ่งอย่างหนึ่ง สวามีทำงานนางอยู่ตำหนักเลี้ยงบุตรชายและองค์หญิงน้อยที่เดี๋ยวนี้ฮองเฮากลับมาอยู่วังหลังแล้ว ก็เอาแต่เที่ยวเล่นซุกซนมาอยู่ตำหนักมิ่งฮวาเช่นเดิม ส่วนเฟิงหยางก็เริ่มหัดเดินเตาะแตะได้แล้ว บางวันฮองเฮาก็โปรดให้นำองค์ชายเฟิงหยางไปเล่นที่ตำหนักฉินเช่นวันนี้“เจ้าลองชานี้ ได้มาจากทางเหนือเด็ดยอดอ่อนชงกับน้ำค้างจากดอกเหมยให้ความสดชื่นดีนัก” อี้ผินฮองเฮานอกจากชื่นชอบการดีดพิน เขียนคำกลอนแล้ว กิจกรรมที่สร้างความผ่อนคลายที่สุดก็คือชงชา และชาที่ตำหนักฉินมีรสโอชาเลื่องชื่อมากกว่าตำหนักใดในวังหลัง แม้ว่าเจ้านายองค์อื่น ๆ ก็ไม่อาจเทียมเทียบฮองเฮาของแคว้นได้เลยเสิ่นลี่เซียนยกขึ้นจิบกลิ่นชาผสมกับกลิ่นดอกเหมยคลุ้งอยู่ในปากทำให้รู้สึกสดชื่นยิ่งนัก“รสชาติดีมากเพคะ” เสิ่นลี่เซียนยิ้มตอบอย่างจริงใจไม่ได้แฝงด้วยเล่ห์กลใดนั่นทำให้อี้ผินฮองเฮารู้สึกสบายใจที่สุดเมื่อก่อนนางแก่งแย่งชิงดีกับหลี่กุ้ยเฟย จนไร้ซึ่งความสุข ทั้งวันเอาแต่คิดวางแผน ยามนี้ปลงเรื่องรักใคร่ชายหญิงแล้วก็รู้สึกว่าชีวิตมีอะไรอีกเยอะแยะที่สร้างค

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 26 เครื่องหอมตำหนักมิ่งฮวา

    หลายวันมานี้วังหลวงคึกคักมาก เพราะหวงกุ้ยเฟยเสด็จฝ่ายเครื่องหอมทรงคิดเครื่องหอมขึ้นมาเองและปรับใช้ในตำหนักของนาง ทำให้เหล่านางกำนัลต่างหายใจหายคอไม่สะดวก เพราะไม่รู้ว่าพระสนมสูงศักดิ์ผู้นี้นิสัยใจคอเป็นอย่างไร จะเข้มงวดมากเท่าฮองเฮาหรือไม่เมื่อได้สัมผัสอุปนิสัยใจคอจริง ๆ กลับพบว่าหวงกุ้ยเฟยผู้นี้เป็นคนจิตใจดี ว่ากันว่าถูกอดีตกุ้ยเฟยใส่ร้ายจนต้องพรากจากวังหลังไปชั่วคราว แต่ฝ่าบาทก็ทรงตามกลับมาเพราะทรงเป็นหนึ่งเดียวในพระทัยฝ่าบาทในยามนี้ ถึงขั้นปลดสนมยกวังหลัง หลังจากกุ้ยเฟยโดนโทษที่ให้ร้ายแล้ว บ้างก็แอบกระซิบว่าฝ่าบาททรงรักกุ้ยเฟยมากทำใจไม่ได้ จึงปลดสนมยกวังเหลือเพียงแต่ฮองเฮาผู้เดียวแต่ที่จริงคนที่เคียงคู่พระทัยของฝ่าบาทเป็นเสิ่นหวงกุ้ยเฟยคนนี้นั่นเอง ทั้งยังคลอดองค์ชายองค์แรกอีกด้วย แบบนี้ไม่เป็นที่รักของฝ่าบาทได้อย่างไร และเหล่าขันทีนางกำนัลรีบประจบหวงกุ้ยเฟยสรรหาแต่ของดีไปถวายแต่คนอย่างเสิ่นลี่เซียนหรือจะเห็นแก่สิ่งขอนอกกาย นางเพียงรับไว้เท่านั้น สิ่งใดที่ไม่จำเป็นนักนางก็ให้นำกลับไม่รับเสีย ทั้งเหล่าขุนนางยังส่งเหล่าภรรยาของตนเองมาสานสัมพันธ์ด้วย แต่นางก็ไม่ได้ตัดรอนน้ำใจเสียที

  • เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม   บทที่ 25 พบฮองเฮาครั้งแรก

    เสียงสวดมนต์ไหว้พระดังขึ้นในอารามใหญ่ที่เป็นอารามหลวงหรือวัดหลวงของวังหลัง เนื้อที่ด้านหลังทอดยาวไปจุดสุดภูเขาด้านหลัง ภายในมีต้นไม้ร่มรื่น มีพระองค์ใหญ่ที่แกะสลักจากหินตั้งอยู่ในอาคาร กลิ่นควันธูปหอมลอยอวลไปทั่วบริเวณสร้างความน่าเสื่อมใสให้แก่อารามหลวงแห่งนี้ด้านล่างเป็นบันไดหินทอดตัวยาวขึ้นไปถึงด้านบน ราวกับจะวัดความศรัทธาของนางว่าจะก้าวไปถึงด้านบนโดยไม่ล้มเลิกไปกลางคันหรือไม่ ใบหน้าหวงกุ้ยเฟยซีดลงถนัดตารับรู้แล้วว่าเหตุใดฝ่าบาทถึงไม่อยากให้องค์หญิงน้อยผู้นี้มาพบมารดาผู้ให้กำเนิด ถ้ามาลำพังตกบันไดคอหักตายพอดีสูงขนาดนี้“หวงกุ้ยเฟยกลัวความสูงหรือ” เด็กน้อยหันมาทำตาใสถามอย่างเป็นห่วงตัวแค่นี้รู้จักห่วงนางแล้ว น่ารักเสียจริง“เปล่าหรอกเพคะองค์หญิงเดินระวังหน่อยนะเพคะ” สุดท้ายคนที่อวดดีไม่อยากให้ฝ่าบาทเสด็จมาด้วยก็เป็นนางที่ต้องรับกรรมนี้ไปสินะนางอายุเท่าไหร่เองจะย่อท้อไม่ได้ ในเมื่อสัญญากับองค์หญิงน้อยไว้แล้วนางก็ต้องทำให้ได้สิเมื่อเด็กน้อยเห็นว่านางคือความหวัง นางจึงจูงมือขององค์หญิงขึ้นบันไดไปเรื่อย ๆ แต่เมื่อถึงกลางทางก็หยุดพักนิดหนึ่งก่อนจะก้าวขึ้นไปอย่างไม่เร่งร้อนนักสาบานว่า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status