LOGINเจ็ดปีผ่านไป นางมีบุตรชายหญิงรวมกันถึงสี่คน ฝ่าบาทแทบไม่ให้นางพักเลยทีเดียว จนนี้มีองค์หญิงสุดท้องคือเฟิงหลิว ส่วนเฟิงหยางพี่ใหญ่สุด ก็ดูแลน้อง ๆ เฟิงผิง กับเฟิงอี้ แทนท่านแม่ที่กำลังให้นมน้องสาวของเขา เขามีน้องสาวสองคนและน้องชายหนึ่งคนที่ซุกซนนัก“เจ้าสามอย่าซุกซนเช่นนั้น” เฟิงอี้ที่ตีลังกาเอากระบ
การเดินทางไปเยี่ยมเยียนราษฎรทางเหนือเป็นอย่างช้า ๆ เพราะพระสนมกำลังตั้งครรภ์ ฝ่าบาททรงเอาใจใส่ดูแลยิ่งนัก แต่เมื่อไปถึงเมืองหม่าเฉิงเหล่าราษฎรของพระองค์ต่างออกมารับไม่เว้นกระทั่งเฟิงหู่และเสี่ยวชุ้นที่ภายหลังรู้ว่านางเป็นผู้ใดถึงกับคุกเข่า แต่นางก็ไม่ถือสาเพราะนางปลอมตัวมาหาได้มีใครรู้ไม่ว่านางเป็นใ
ขบวนรถม้าของจักรพรรดิหวังจื่อฮ่าวเสด็จออกเยี่ยมราษฎรที่ชายแดนระยะทางที่เร็วที่สุด จากเมืองหลวงถึงตอนเหนือของแคว้นเว่ยกินเวลาถึงเกือบสิบวัน แต่นั่นไม่ทำให้จักรพรรดิอ่อนเพลียเลยสักนิดแม้ว่าในรถม้าจะฉ่ำไปด้วยกลิ่นอายของรสสวาทที่ปรนเปรอหวงกุ้ยเฟยตั้งแต่ออกเดินทางก็ว่าได้“ฝ่าบาทเพคะพอแล้วเพคะ” ขนาดในรถม
เสิ่นลี่เซียนนอกจากทำเครื่องหอมแล้ว การเลี้ยงลูก ๆ ของนางก็สร้างความสุขได้อีกอย่างหนึ่งอย่างหนึ่ง สวามีทำงานนางอยู่ตำหนักเลี้ยงบุตรชายและองค์หญิงน้อยที่เดี๋ยวนี้ฮองเฮากลับมาอยู่วังหลังแล้ว ก็เอาแต่เที่ยวเล่นซุกซนมาอยู่ตำหนักมิ่งฮวาเช่นเดิม ส่วนเฟิงหยางก็เริ่มหัดเดินเตาะแตะได้แล้ว บางวันฮองเฮาก็โปรดใ
หลายวันมานี้วังหลวงคึกคักมาก เพราะหวงกุ้ยเฟยเสด็จฝ่ายเครื่องหอมทรงคิดเครื่องหอมขึ้นมาเองและปรับใช้ในตำหนักของนาง ทำให้เหล่านางกำนัลต่างหายใจหายคอไม่สะดวก เพราะไม่รู้ว่าพระสนมสูงศักดิ์ผู้นี้นิสัยใจคอเป็นอย่างไร จะเข้มงวดมากเท่าฮองเฮาหรือไม่เมื่อได้สัมผัสอุปนิสัยใจคอจริง ๆ กลับพบว่าหวงกุ้ยเฟยผู้นี้เป
เสียงสวดมนต์ไหว้พระดังขึ้นในอารามใหญ่ที่เป็นอารามหลวงหรือวัดหลวงของวังหลัง เนื้อที่ด้านหลังทอดยาวไปจุดสุดภูเขาด้านหลัง ภายในมีต้นไม้ร่มรื่น มีพระองค์ใหญ่ที่แกะสลักจากหินตั้งอยู่ในอาคาร กลิ่นควันธูปหอมลอยอวลไปทั่วบริเวณสร้างความน่าเสื่อมใสให้แก่อารามหลวงแห่งนี้ด้านล่างเป็นบันไดหินทอดตัวยาวขึ้นไปถึงด
“ยังเหม็นอีกหรือ” เขาทำท่าดมที่ตัวจากที่อาบน้ำเสียนานไม่ช่วยอะไรเลยหรือไง เขาจะไม่เสด็จตำหนักใดอีกหากงานมากก็นอนตำหนักตัวเองจะดีกว่า สนมรักของเขาจะได้ไม่เหม็นกลิ่นน่ารำคาญพวกนี้“ซือกงกง เตรียมน้ำ ข้าจะอาบน้ำกับสนมรัก” เสิ่นลี่เซียนไม่คิดว่าเขาจะเอาข้ออ้างนี้มาอาบน้ำกับนาง นางซวยแล้วล่ะสิ อาทิตย์ยัง
“เถ้าแก่เนี้ย หากข้าทำน้ำหอมพรมกายเล่าท่านรับหรือไม่” นางรีบถามก่อน ตอนนี้นางไม่อยากออกหน้าค้าขายเอง นำมาส่งร้านย่อมดีกว่า“ย่อมรับหากเป็นของที่เจ้าทำข้ารับหมด เจ้าช่วยทำชาดขนาดเล็กกว่านี้ได้หรือไม่ ข้าเกรงว่ามันใหญ่ไปสตรีที่ไม่มีเงินถุงเงินถังจะซื้อไม่ได้”ที่เถ้าแก่เนี้ยพูดมาล้วนถูกต้อง รับซื้อนาง
หลังจากนางเข้าบ้าน ก็ทำอาหารเผื่อบุรุษบ้านข้าง ๆ ด้วย นางรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่ชาวบ้านที่นี่ เพราะตอนแรกจำได้ว่ายังไม่มีบ้านใครที่ถัดจากบ้านนางไปเลย วันนี้ก็มีเพลิงนอนที่ทำจากหลังคามุงด้วยหญ้าคา โครงสร้างไม้ไผ่คาดว่าเร่งสร้างกันจวบจนเสร็จในเวลาไม่นาน หรือว่าพวกเขาเป็นคนขององค์ชายหย่งคังหวู่แต่จะเป็นใคร
หลังจากกลับมาถึงบ้านนางเห็นเสี่ยวชุ้นมารออยู่ที่หน้าบ้าน ท่าทางของเขาดูกระวนกระวายเล็ก ๆ นางจึงลงไปหาเขาสอบถามธุระที่มาวันนี้“เจ้ามีธุระอันใดกับข้าหรือไม่ วันนี้ดูสีหน้าเจ้าไม่ค่อยสู้ดีนัก”“แย่แล้วพี่เซียนเซียน”“มีเรื่องอันใดรึ” เซียนเซียนขมวดคิ้วถามเรื่องที่แย่ของเสี่ยวชุ้น อะไรแย่กันนางเพียงไปข







