LOGINShare
ตอนที่ 4 : เมื่อข้าตัดใจจากเจ้าแล้ว
publish date:
2026-08-09 14:14:17หลังจากเสิ่นเยว่หลินเดินออกจากห้องโถง นางไม่ได้หันกลับไปมองแม้แต่ครั้งเดียว
เสียงพูดคุยด้านหลังค่อย ๆ เบาลง จนกระทั่งถูกประตูไม้ปิดกั้น
ชิงหลัวที่รออยู่ด้านนอกรีบเดินเข้ามาหา
“คุณหนู...ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ?”
เยว่หลินมองสาวใช้คนสนิทแล้วส่ายหน้า
“ข้าไม่เป็นไร”
“แต่คุณชายหลี่...”
“เขาไม่ใช่คู่หมั้นของข้าอีกแล้ว”
น้ำเสียงของนางสงบนิ่งจนชิงหลัวแปลกใจ
หากเป็นเมื่อก่อน เพียงได้ยินว่าหลี่จื่อเหวินต้องการถอนหมั้น คุณหนูของนางคงร้องไห้จนแทบหมดแรง
แต่วันนี้...
นางกลับเหมือนคนที่กำลังปลดโซ่ตรวนออกจากตัวเอง
เยว่หลินเดินกลับเรือน ก่อนหยุดอยู่หน้ากระจก นางถอดปิ่นหยกอีกชิ้นที่หลี่จื่อเหวินเคยให้ แล้ววางลงในกล่องไม้
“ชิงหลัว”
“เจ้าคะ?”
“เอาของทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเขาไปขายเสีย”
ชิงหลัวเบิกตากว้าง
“ทั้งหมดเลยหรือเจ้าคะ?”
“ใช่”
“แต่บางชิ้นมีราคาสูงมากนะเจ้าคะ”
“ยิ่งดี”
เยว่หลินยิ้ม
“ข้าจะได้มีเงินทุนมากขึ้น”
ชิงหลัวมองคุณหนูของตนอย่างไม่อยากเชื่อ
“คุณหนูคิดจะทำอะไรหรือเจ้าคะ?”
เยว่หลินเปิดกล่องเครื่องประดับ
“เริ่มต้นชีวิตใหม่”
คำตอบเพียงสั้น ๆแต่สำหรับนาง มันคือการตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุด
-----------------------------
อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องโถง
หลี่จื่อเหวินยังคงยืนนิ่ง เขาคิดว่าจะรู้สึกโล่งใจหลังยกเลิกการหมั้น แต่เหตุใดหัวใจกลับรู้สึกหนักอึ้ง?
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นเสิ่นเยว่หลินรักเขามาก นางมักรอเขาอยู่ที่หน้าจวน มักส่งขนมไปให้และมักถามถึงความเป็นอยู่ของเขา
แต่วันนี้...
นางกลับไม่แม้แต่จะถามเหตุผล
“จื่อเหวิน”
เสียงเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้น เขาหันไปมอง
หญิงสาวเดินเข้ามาหาอย่างระมัดระวัง
“ท่านทำสำเร็จแล้วนะเจ้าคะ”
หลี่จื่อเหวินเงียบ
หว่านโหรวคิดว่าเขากำลังเสียใจ จึงจับแขนเขาเบา ๆ
“ต่อไปท่านก็ไม่ต้องลำบากใจอีกแล้ว”
“หว่านโหรว”
เขาเรียกชื่อเธอ
“มีอะไรหรือเจ้าคะ?”
“เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่า...เยว่หลินเปลี่ยนไป?”
หว่านโหรวชะงัก
“เปลี่ยนไปอย่างไรหรือเจ้าคะ?”
“นางไม่ร้องไห้เลย”
“บางทีนางอาจแค่แสร้งเข้มแข็ง”
หว่านโหรวรีบตอบ
“พี่หญิงคงเสียใจมาก เพียงแต่ไม่อยากให้ท่านเห็น”
หลี่จื่อเหวินพยักหน้าอย่างไม่มั่นใจ
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ภาพรอยยิ้มของเยว่หลินกลับติดอยู่ในใจ รอยยิ้มนั้นไม่มีความเสียใจ มีเพียงความเย็นชา
---
สามวันต่อมา
ข่าวการถอนหมั้นระหว่างเสิ่นเยว่หลินกับหลี่จื่อเหวินแพร่ไปทั่วเมืองหลวง ผู้คนต่างพากันซุบซิบ
บางคนกล่าวว่านางเป็นสตรีที่ถูกทิ้ง
บางคนกล่าวว่านางคงเสียใจจนเสียสติ
แต่ไม่มีใครรู้ว่าในเวลานั้น เสิ่นเยว่หลินกำลังยืนอยู่ในร้านผ้าแห่งหนึ่ง
“คุณหนู บัญชีทั้งหมดอยู่ตรงนี้เจ้าค่ะ”
เจ้าของร้านนำสมุดบัญชีมาวางตรงหน้า
เยว่หลินเปิดดูทีละหน้า
นางอ่านอย่างละเอียด ก่อนขมวดคิ้ว
“มีปัญหา”
เจ้าของร้านหน้าซีด
“ตรงไหนหรือเจ้าคะ?”
“ยอดขายในบัญชีไม่ตรงกับจำนวนผ้าที่ซื้อเข้ามา”
นางชี้ตัวเลขหนึ่ง
“มีคนโกงท่าน”
เจ้าของร้านตกใจ
“เป็นไปไม่ได้! คนดูแลบัญชีเป็นญาติของข้าเอง”
“ยิ่งเป็นญาติ ยิ่งต้องตรวจสอบ”
เยว่หลินปิดสมุดบัญชี
“หากท่านยอมให้ข้าซื้อร้านนี้ ข้าจะช่วยจัดการเรื่องนี้ให้”
เจ้าของร้านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
“ตกลงเจ้าค่ะ”
เพียงไม่กี่วัน เสิ่นเยว่หลินก็ได้ร้านผ้าเป็นของตนเองแน่นอนว่านางไม่สามารถใช้ชื่อของตนเปิดร้านได้ นางจึงใช้ชื่อของหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งที่นางเคยช่วยไว้ในชาติก่อน
ร้านเยว่หลิน คือก้าวแรกของชีวิตใหม่
---
ในขณะที่กิจการของเยว่หลินกำลังเริ่มต้นขึ้น
ภายในจวนเสิ่นกลับเกิดเรื่องวุ่นวาย
สิ่นหว่านโหรวได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง นางเปิดอ่านอย่างรวดเร็วสีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนไป
“เป็นไปไม่ได้...”
เนื้อหาในจดหมายบอกว่า มีคนกำลังสืบเรื่องการลักลอบพบกันระหว่างนางกับหลี่จื่อเหวิน
หว่านโหรวกำจดหมายแน่น
“ใครกัน?”
นางคิดถึงคนที่รู้เรื่องนี้ แล้วชื่อหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจ
เสิ่นเยว่หลิน
“เป็นนาง...”
หว่านโหรวกัดฟัน
“นางรู้เรื่องแล้วหรือ?”
ทันใดนั้นเสียงสาวใช้ดังขึ้น
“คุณหนูเจ้าคะ คุณชายหลี่มาเจ้าค่ะ”
หว่านโหรวรีบเก็บจดหมาย
“ให้เขาเข้ามา”
ไม่นาน หลี่จื่อเหวินก็เดินเข้ามา
“หว่านโหรว”
“จื่อเหวิน ท่านมาทำไมตอนนี้?”
“ข้าอยากพบเจ้า”
“แต่หากมีคนเห็น...”
“เราไม่ได้ทำอะไรผิด”
หลี่จื่อเหวินตอบ
หว่านโหรวมองเขาอย่างไม่พอใจ
“ตอนนี้พี่หญิงถอนหมั้นกับท่านแล้ว หากเรื่องของเราถูกเปิดเผย คนที่จะเสียชื่อเสียงคือตัวข้า!”
หลี่จื่อเหวินนิ่งไป
เขาไม่เคยคิดว่านางจะพูดเช่นนี้
“หว่านโหรว เจ้ารักข้าหรือไม่?”
หญิงสาวเงียบ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“แน่นอนเจ้าค่ะ”
แต่ในใจของนางกลับคิดอีกอย่าง
หากหลี่จื่อเหวินไม่มีตำแหน่ง ไม่มีอนาคตที่ดี...
นางจะยังต้องการเขาหรือไม่?
---
คืนนั้น เยว่หลินกำลังตรวจบัญชีร้านอยู่
จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“คุณหนู”
ชิงหลัวเดินเข้ามา
“มีชายผู้หนึ่งมาขอพบเจ้าค่ะ”
“ใคร?”
“เขาไม่ยอมบอกชื่อ เพียงฝากสิ่งนี้มาให้ท่าน”
ชิงหลัววางป้ายหยกสีดำลงบนโต๊ะ
เยว่หลินมองป้ายหยกนั้นแล้วขมวดคิัว
ตรงกลางสลักอักษรคำว่า
กู้
หัวใจของนางกระตุก
กู้...
หรือว่าจะเป็นเขา?
ชายหนุ่มที่นางเคยเห็นในตลาดวันนั้น
ชายผู้มีสายตาเย็นชาจนน่ากลัว
“เขาอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ด้านนอกเจ้าค่ะ”
เยว่หลินเดินออกไป
เมื่อเปิดประตู นางก็พบชายหนุ่มในชุดสีดำยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ ใบหน้าหล่อเหลาสงบนิ่ง
ดวงตาคมมองนางโดยไม่แสดงอารมณ์
เยว่หลินจำเขาได้ทันที
“เป็นท่าน”
ชายหนุ่มพยักหน้า
“คุณหนูเสิ่น”
“ท่านต้องการอะไร?”
เขาไม่ได้ตอบในทันที เพียงยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้นาง
เยว่หลินเปิดดู
บนกระดาษคือรายชื่อคนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่น
และหนึ่งในนั้น...
คือคนที่นางไม่เคยคิดว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
เยว่หลินเงยหน้าขึ้น
“เหตุใดท่านจึงให้สิ่งนี้แก่ข้า?”
ชายหนุ่มมองนางด้วยสายตาลึกล้ำ
“เพราะคนที่เจ้ากำลังคิดจะเอาคืน...อาจไม่ใช่คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด”
เยว่หลินนิ่งงัน
“ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
เขาก้าวเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว
“หากเจ้าต้องการแก้แค้น”
เสียงของเขาทุ้มต่ำ
“เจ้าควรรู้ก่อนว่า ศัตรูตัวจริงของเจ้าคือใคร”
เยว่หลินกำกระดาษแน่น
นางไม่เคยคาดคิดว่า การแก้แค้นของตนจะเกี่ยวข้องกับความลับของตระกูล
และยิ่งไม่คิดว่า...
คนแรกที่ยื่นมือเข้ามาช่วยนาง จะเป็นบุรุษที่นางเพิ่งพบเพียงไม่กี่ครั้ง
กู้เหยียนเฉิน
ชายผู้ลึกลับกำลังจะเปิดประตูสู่ความจริงที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายปี
และครั้งนี้...
เกมแก้แค้นของเสิ่นเยว่หลินกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
Latest chapter
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่26 : ร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้
หลังจากเรื่องราวของเสิ่นฮูหยินเริ่มกระจ่างขึ้น บรรยากาศภายในเรือนของตระกูลกู้ก็เงียบผิดปกติเยว่หลินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียววางทับเอกสารเก่า ๆ หลายฉบับที่พวกนางรวบรวมมาได้ สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความคิดเสิ่นฮูหยินไม่ได้มีหลักฐานยืนยันว่าเสียชีวิตนางเพียงออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว แล้วก็หายไปหากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินคงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะในชีวิตก่อน นางมัวแต่เชื่อคำพูดของคนในครอบครัว จนไม่เคยคิดจะค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องของมารดาแต่ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว“เจ้าคิดอะไรอยู่”เสียงของกู้เหยียนเฉินดังขึ้นจากด้านข้างเยว่หลินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตอบอย่างช้า ๆ“ข้ากำลังคิดว่า หากเสิ่นฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ นางต้องเคยมีที่พักหรือคนรู้จักระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวง”กู้เหยียนเฉินพยักหน้า“ถูกต้อง”เขาหยิบแผนที่ฉบับเก่าบนโต๊ะออกมา แล้วคลี่ลงตรงหน้า“คนที่ออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว ย่อมต้องผ่านเส้นทางหลัก เว้นแต่นางตั้งใจหลบซ่อน”เยว่หลินมองแผนที่อย่างละเอียด“ดังนั้นเราต้องตรวจสอบจุดที่นางเคยหยุดพัก”“ใช่”กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ“แต่
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 25 : คนที่ควรระวังที่สุด
แสงเทียนส่องลงบนจดหมายเก่าในมือของเสิ่นเยว่หลินนางอ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง“คนที่เจ้าควรระวังที่สุด...อาจไม่ใช่เขา”ปลายนิ้วของเยว่หลินสั่นเล็กน้อยด้านล่างของข้อความมีชื่อเพียงชื่อเดียวเสิ่นฮูหยินมารดาของเสิ่นหว่านโหรวผู้หญิงที่ทุกคนต่างคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว“เป็นไปไม่ได้...”เยว่หลินพึมพำนางเงยหน้ามองพ่อบ้านหลี่“ท่านแน่ใจหรือว่าเสิ่นฮูหยินเสียชีวิตแล้ว?”พ่อบ้านหลี่เงียบไป ก่อนส่ายหน้า“ข้าไม่เคยเห็นศพของนาง”คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงันกู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว“หมายความว่าอย่างไร?”พ่อบ้านหลี่ถอนหายใจ“หลังจากฮูหยินใหญ่เสียชีวิต เสิ่นฮูหยินก็ประกาศว่าป่วยหนัก จากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่านางเสียชีวิต”“แต่ไม่มีการจัดพิธีใหญ่”“และไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูศพ”เยว่หลินกำจดหมายแน่น“แล้วเหตุใดท่านแม่ถึงเขียนชื่อนางไว้?”“ข้าไม่รู้”พ่อบ้านหลี่ส่ายหน้า“แต่ฮูหยินใหญ่เคยบอกข้าว่า หากวันหนึ่งท่านกลับมา อย่าไว้ใจเสิ่นฮูหยิน”เยว่หลินหลุบตาลงความทรงจำในชาติก่อนเริ่มย้อนกลับมาในตอนนั้น นางเคยคิดว่าคนที่ทำร้ายนางมีเพียงเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินนางคิดว่าบิดาไม่รักนาง เพียง
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่24 : หลักฐานชิ้นสุดท้าย
เสียงฝีเท้าดังอยู่เหนือห้องใต้ดินอย่างต่อเนื่อง“ค้นให้ทั่ว!”เสียงของชายชุดดำดังขึ้นอีกครั้งเยว่หลินยืนนิ่งอยู่ในความมืด มือกำเอกสารแน่น หัวใจเต้นแรง แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็นกู้เหยียนเฉินขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบเสียงเบา“มีทางออกอื่นหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ข้าไม่รู้”อวี้หลันรีบพูด“มี”ทุกคนหันไปมองนางอวี้หลันชี้ไปทางด้านหลัง“ตอนที่ฮูหยินใหญ่สร้างห้องนี้ นางทำทางลับเอาไว้ ทางออกอยู่หลังผนังด้านนั้น”กู้เหยียนเฉินรีบเดินไปตรวจสอบเขาใช้มือเคาะผนังทีละจุดกึก...กึก...เมื่อเคาะถึงจุดหนึ่ง เสียงกลับกลวงผิดปกติ“ตรงนี้”เขาออกแรงผลักครืด!แผ่นหินขยับเปิด เผยให้เห็นช่องทางแคบ ๆ“ไป!”กู้เหยียนเฉินหันมาสั่งเยว่หลินรีบเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ถุงผ้าจิ่งหยางประคองอวี้หลัน แล้วทั้งสี่คนรีบเข้าไปในทางลับทันทีที่ทุกคนพ้นออกมา กู้เหยียนเฉินก็ผลักแผ่นหินกลับเข้าที่ไม่กี่อึดใจต่อมา...ปัง!ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกชายชุดดำหลายคนกรูกันลงไป“ไม่มีใคร!”“พวกมันหนีไปแล้ว!”ทางลับทอดยาวไปใต้พื้นดินเยว่หลินเดินตามกู้เหยียนเฉินไปอย่างระมัดระวังแม้จะหนีออกมาได้ แต่ในใจของนางกลั
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่23 : หลักฐานที่ถูกซ่อน
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านช่องหน้าต่างของกระท่อมร้างเสิ่นเยว่หลินตื่นขึ้นก่อนคนอื่น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า มือยังถือสมุดบันทึกของอวี้หลันที่เปิดค้างไว้เมื่อคืนสายตาของนางหยุดอยู่ตรงหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกยิ่งรู้ว่ากู้จิ่งหยางอาจถือความลับสำคัญเกี่ยวกับการตายของมารดา นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างตระกูลมันมีบางอย่างถูกซ่อนไว้นานถึงสิบเจ็ดปีเสียงฝีเท้าดังจากด้านหลัง“เจ้าตื่นแล้วหรือ?”กู้เหยียนเฉินเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นถ้วยน้ำให้นางเยว่หลินรับมา“เมื่อคืนข้าอ่านสมุดจนดึก”เขามองใต้ตาของนางแล้วขมวดคิ้ว“เจ้าควรพักบ้าง”“ข้าพักไม่ได้”น้ำเสียงของเยว่หลินจริงจัง“ตอนนี้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากที่สุดแล้ว”กู้เหยียนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนนั่งลงตรงข้าม“เช่นนั้นเราจะค่อย ๆ ตรวจสอบทุกอย่าง อย่ารีบร้อนจนตกหลุมพรางของพวกมัน”เยว่หลินมองเขาแล้วพยักหน้า“ข้าจะระวัง”จิ่งหยางเดินออกมาจากอีกห้องพร้อมอวี้หลันสีหน้าของเด็กหนุ่มยังเต็มไปด้วยคำถาม“ท่านอา”กู้เหยียนเฉินหันไปหา“มีอะไร?”“ข้าอยากรู้เรื่องบิดาของข้า”น้ำเสียงของจิ่งหยางสั่นเล็กน้อย“เขาเป็นคนอ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 22 : ปกป้องคนที่ไม่ควรตาย
เสียงฝีเท้าดังระงมอยู่หน้าบ้านของอวี้หลัน“ค้นให้ทั่ว!” เสียงของเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้นอย่างเย็นชาภายในบ้าน เยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉิน มือกำกระบี่แน่น ขณะที่อวี้หลันรีบดึงกู้จิ่งหยางให้ถอยเข้าไปด้านใน“พวกมันมาถึงเร็วเกินไป”อวี้หลันพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ต้องมีคนส่งข่าวให้พวกมันรู้”เยว่หลินหรี่ตา“คนที่รู้ว่าเรามาที่นี่มีไม่กี่คน”นางหันไปมองกู้เหยียนเฉิน“หรือว่า...”กู้เหยียนเฉินส่ายหน้า“ยังสรุปไม่ได้”เขาชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงโลหะเสียดสีกันดังแผ่วเบา“แต่ตอนนี้เราต้องพาจิ่งหยางออกไปก่อน”เยว่หลินพยักหน้า“แล้วอวี้หลันล่ะ?”อวี้หลันรีบส่ายหน้า“พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะถ่วงเวลาให้”“ไม่ได้”เยว่หลินตอบทันทีนางเดินเข้าไปจับมืออวี้หลัน“ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่”อวี้หลันมองนางด้วยดวงตาสั่นไหว“คุณหนูใหญ่...”“ข้าสูญเสียท่านแม่ไปแล้วครั้งหนึ่ง”น้ำเสียงของเยว่หลินสั่นเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“ข้าจะไม่ยอมสูญเสียคนที่ช่วยท่านแม่อีก”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยความรู้สึกบางอย่างในดวงตาก่อนจะเอ่ยขึ้น“ข้าจะเปิดทาง”เขาหันไปหาจิ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 21 : ความลับของเด็กชาย
รุ่งเช้า หมู่บ้านชิงเหอถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆเยว่หลินลงจากรถม้า พลางกวาดสายตามองบ้านเรือนรอบด้านอย่างระมัดระวัง ตลอดการเดินทาง นางแทบไม่ได้นอน ◌ืคำพูดของกู้เหยียนหลงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“เด็กคนนั้นถูกพามาที่หมู่บ้านชิงเหอ”หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริง...วันนี้นางอาจได้พบความจริงที่ตามหามานานถึงสิบหกปีกู้เหยียนเฉินเดินมาหยุดข้างกาย“เหนื่อยหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ไม่” นางมองหมู่บ้านตรงหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก“ข้าเพียงรู้สึกว่า...วันนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยแววตาห่วงใย“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าอยู่ตรงนี้”เยว่หลินหันไปมองเขารอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ข้ารู้” คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของกู้เหยียนเฉินอ่อนลงทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้านพร้อมกันอีกด้านหนึ่งบ้านไม้หลังเล็กท้ายหมู่บ้าน หญิงวัยกลางคนชื่อ อวี้หลัน กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรงข้ามนางคือชายหนุ่มอายุราวสิบเจ็ดปี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาลึกสงบ ชื่อของเขาคือ กู้จิ่งหยาง“ท่านแม่”จิ่งหยางมองอวี้หลันด้วยความสงสัย“คนที่มาตามหาข้าเป็นใคร?”อวี้หลันกำชายเสื้อแน่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้ว
You May Also Like
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์67.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้233.6K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย384.5K viewsปะป๊าของหลิงหลิงคือท่านประธานเฉิน
มะที44 viewsพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา196 viewsพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์73 viewsเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY33 views
