MasukShare
ตอนที่ 5 : ความลับที่ซ่อนอยู่
Tanggal publikasi:
2026-08-09 14:57:39สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านเรือนอย่างแผ่วเบา เสิ่นเยว่หลินยังคงยืนอยู่ตรงหน้าประตู มือกำกระดาษที่กู้เหยียนเฉินส่งให้แน่น
รายชื่อบนกระดาษมีไม่กี่คน แต่หนึ่งในนั้นกลับทำให้นางใจสั่น
หลินจื่อเหยา
ชื่อของหญิงรับใช้เก่าที่เคยรับใช้มารดาของนาง
ในชาติก่อน เยว่หลินเคยตามหาหญิงผู้นี้หลังจากมารดาเสียชีวิต แต่ไม่เคยพบแม้แต่เงา
นางเคยคิดว่าหลินจื่อเหยาคงย้ายออกจากเมืองหลวงไปแล้ว แต่เหตุใดชื่อของนางจึงอยู่ในรายชื่อที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่น?
“ท่านรู้จักคนผู้นี้หรือ?”
เยว่หลินเงยหน้าถาม
กู้เหยียนเฉินไม่ได้ตอบทันที
เขาเพียงมองนางด้วยสายตาสงบนิ่ง
“ข้ารู้เพียงว่านางเคยรับใช้มารดาของเจ้า”
“แล้วเหตุใดท่านจึงสืบเรื่องของตระกูลข้า?”
“เพราะข้ากำลังตามหาคนคนหนึ่ง”
“ใคร?”
“คนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน”
คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งไป
“เหตุการณ์อะไร?”
กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยช้า ๆ
“การตายของมารดาเจ้า”
หัวใจของเยว่หลินกระตุกวูบ
ลมหายใจเหมือนหยุดไปชั่วขณะ
“ท่านรู้เรื่องมารดาของข้า?”
“รู้เพียงบางส่วน”
“บอกข้ามา”
น้ำเสียงของนางหนักแน่นขึ้น
กู้เหยียนเฉินกลับส่ายหน้า
“ตอนนี้ยังไม่ได้”
“เพราะอะไร?”
“เพราะหากเจ้ารู้มากเกินไป ศัตรูจะรู้ว่าเจ้ากำลังสืบเรื่องนี้”
เยว่หลินกำมือแน่น
นางไม่ชอบความรู้สึกที่ต้องรอคำตอบ แต่เมื่อมองสายตาของชายตรงหน้า นางกลับรู้สึกว่าเขาไม่ได้กำลังปิดบังเพื่อหลอกลวงนาง
เขากำลังเตือนนาง
“เช่นนั้นท่านต้องการอะไรจากข้า?”
กู้เหยียนเฉินมองนางนิ่ง
“ข้าเพียงต้องการเตือนเจ้า”
“เรื่องอะไร?”
“อย่าไว้ใจคนในจวนเสิ่นมากเกินไป”
ประโยคเดียวทำให้เยว่หลินรู้สึกเย็นวาบ
แม้แต่ชาติก่อน นางก็ไม่เคยคิดว่าคนในครอบครัวจะเป็นศัตรู
แต่หลังจากย้อนกลับมา...
นางเริ่มเข้าใจแล้วว่า บางครั้งคนที่อยู่ใกล้ที่สุดกลับเป็นคนที่น่ากลัวที่สุด
---
“คุณหนู”
เสียงชิงหลัวดังขึ้น เยว่หลินหันกลับไป
“ท่านผู้นี้คือ...”
“สหายของข้า”
เยว่หลินตอบก่อนที่กู้เหยียนเฉินจะพูด
ชิงหลัวมองชายหนุ่มสลับกับนายสาวอย่างสงสัย
กู้เหยียนเฉินกลับเพียงพยักหน้าเล็กน้อย
“ข้าขอตัวก่อน”
เขาหันหลังเตรียมเดินจากไป
แต่เยว่หลินเรียกไว้
“เดี๋ยวก่อน”
ชายหนุ่มหยุด
“ถ้าข้าต้องการตามหาหลินจื่อเหยา...ข้าควรเริ่มจากที่ใด?”
กู้เหยียนเฉินหันกลับมา
“โรงน้ำชาหมิงเยว่”
“โรงน้ำชา?”
“ทุกวันที่สิบห้า นางจะไปที่นั่น”
เยว่หลินจำข้อมูลนั้นไว้
“ขอบคุณ”
กู้เหยียนเฉินไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงเดินหายเข้าไปในความมืด
ชิงหลัวมองตามแล้วถามเบา ๆ
“คุณหนู...ท่านรู้จักเขามานานแล้วหรือเจ้าคะ?”
“ไม่”
“แล้วเหตุใดเขาถึงช่วยท่าน?”
เยว่หลินเองก็ไม่รู้ แต่มีบางอย่างบอกนางว่า...
กู้เหยียนเฉินไม่ได้เข้ามาในชีวิตของนางโดยบังเอิญ
---
รุ่งเช้า
เยว่หลินตัดสินใจไปโรงน้ำชาหมิงเยว่ทันที
นางปลอมตัวเป็นหญิงสาวธรรมดา สวมชุดเรียบง่าย และพาชิงหลัวไปด้วย
เมื่อมาถึงโรงน้ำชา นางเลือกนั่งโต๊ะมุมหนึ่ง สายตากวาดมองผู้คนอย่างระมัดระวัง
เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วยาม
หญิงชราผู้หนึ่งก็เดินเข้ามา นางแต่งกายเรียบง่าย ใบหน้ามีริ้วรอยแห่งวัย
เยว่หลินจำได้ทันที
[ หลินจื่อเหยา ]
หัวใจของนางเต้นแรง ในชาติก่อน นางตามหาคนผู้นี้แทบพลิกเมือง แต่ไม่เคยพบ
วันนี้กลับได้เจอโดยไม่คาดคิด
เยว่หลินลุกขึ้นเดินไปหา
“ท่านป้า”
หญิงชราหันมา
“มีอะไรหรือ?”
“ข้าต้องการถามเรื่องฮูหยินใหญ่แห่งจวนเสิ่น”
สีหน้าของหลินจื่อเหยาเปลี่ยนไปทันที
“ข้าไม่รู้จัก”
นางรีบหันหลังกลับ
เยว่หลินจึงพูดขึ้น
“ท่านยังจำคุณหนูของฮูหยินใหญ่ได้หรือไม่?”
หญิงชราหยุดชะงัก มือที่กำลังถือถุงผ้าสั่นเล็กน้อย
“คุณหนู...”
เยว่หลินกลั้นน้ำตา
“ใช่”
“นางยังมีชีวิตอยู่”
หลินจื่อเหยาหันกลับมามองนางด้วยความตกใจ
“เป็นไปไม่ได้...”
“เหตุใดจึงเป็นไปไม่ได้?”
“เพราะ...”
หญิงชรามองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง ก่อนลดเสียงลง
“ฮูหยินใหญ่เคยสั่งข้าไว้ก่อนเสียชีวิตว่า หากคุณหนูยังมีชีวิตอยู่ ห้ามบอกความจริงกับผู้ใดเด็ดขาด”
เยว่หลินตัวแข็ง
“ความจริงอะไร?”
หลินจื่อเหยากัดริมฝีปาก
“ข้าพูดไม่ได้”
“ท่านป้า”
เยว่หลินจับมือของนาง
“ข้าคือลูกสาวของฮูหยินใหญ่”
หญิงชรามองใบหน้าของนางอยู่นาน จากนั้นน้ำตาก็ไหลออกมา
“เหมือน...เหมือนฮูหยินไม่มีผิด”
เยว่หลินรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบ
“ท่านบอกข้าเถอะ”
หลินจื่อเหยาสูดลมหายใจ
“ก่อนฮูหยินเสียชีวิต นางเคยบอกข้าว่า...”
หญิงชราหยุดพูด
เพราะทันใดนั้น เสียงถ้วยชาตกแตกก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
เพล้ง!
หลินจื่อเหยาสะดุ้ง
ชายคนหนึ่งรีบลุกจากโต๊ะแล้วเดินออกจากโรงน้ำชา
“มีคนได้ยิน!”
หญิงชรากระซิบ
“คุณหนู รีบไป!”
เยว่หลินหันไปมองชายคนนั้น นางจำเสื้อผ้าของเขาได้ เป็นคนจากจวนเสิ่น
“ชิงหลัว ตามเขาไป!”
“เจ้าค่ะ!”
ชิงหลัวรีบวิ่งตามออกไป แต่ชายคนนั้นกลับหายเข้าไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว
เยว่หลินกัดฟัน
“เกือบแล้ว...”
“คุณหนู”
หลินจื่อเหยาจับแขนนาง
“ท่านต้องระวัง”
“เพราะคนที่ฆ่าฮูหยิน...ยังอยู่ในจวนเสิ่น”
คำพูดนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงัน
“ท่านรู้ว่าเป็นใคร?”
หญิงชราส่ายหน้า
“ข้าไม่แน่ใจ”
“แต่ข้ารู้ว่า...คืนนั้นฮูหยินทะเลาะกับนายท่านอย่างรุนแรง”
เยว่หลินเบิกตากว้าง
“ท่านพ่อ?”
“ข้าไม่รู้ว่านายท่านเกี่ยวข้องหรือไม่”
หญิงชราพูดด้วยเสียงสั่น
“แต่ก่อนฮูหยินเสียชีวิต นางเคยพูดว่า...”
หลินจื่อเหยาก้มลงกระซิบข้างหูนาง
“อย่าไว้ใจคนที่เรียกตัวเองว่าครอบครัว”
เยว่หลินรู้สึกเหมือนเลือดในร่างกายเย็นลง
ประโยคนี้...ตรงกับสิ่งที่กู้เหยียนเฉินเตือนนาง
อย่าไว้ใจคนในจวนเสิ่น
---
ระหว่างทางกลับ เยว่หลินเงียบมาตลอด นางพยายามเรียบเรียงทุกอย่างเข้าด้วยกัน
มารดาเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ
หลินจื่อเหยาหายตัวไป
บิดาของนางเคยทะเลาะกับมารดา และยังมีใครบางคนในจวนเสิ่นที่พยายามปิดบังความจริง
หากเรื่องทั้งหมดเกี่ยวข้องกันจริง...การแก้แค้นของนางอาจไม่ใช่เพียงเรื่องของเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินอีกต่อไป
ทันใดนั้น รถม้าก็หยุดกะทันหัน
“เกิดอะไรขึ้น?”
เยว่หลินเปิดม่านออก ชายชุดดำกลุ่มหนึ่งยืนขวางถนน
หนึ่งในนั้นชักดาบออกจากฝัก
“คุณหนูเสิ่น วันนี้คงต้องขอให้ท่านไปกับพวกเรา”
ชิงหลัวหน้าซีด
“คุณหนู!”
เยว่หลินกลับสงบนิ่ง เพราะนางรู้แล้วว่า...ศัตรูเริ่มลงมือก่อนที่นางจะทันตั้งตัว
นางกำหมัดแน่น
“ดูเหมือนว่า...พวกเขาจะกลัวความจริงมากกว่าที่ข้าคิด”
ทันใดนั้น เสียงม้าควบก็ดังมาจากด้านหลัง ชายชุดดำผู้หนึ่งกระโดดลงจากหลังม้า ดวงตาคมเย็นเยียบ
กู้เหยียนเฉินมองกลุ่มคนตรงหน้า ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ถอยไป”
ชายชุดดำหัวเราะ
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่าน”
กู้เหยียนเฉินชักกระบี่ออกจากเอว
แสงคมกระบี่สะท้อนแสงแดดวาบ
“แต่วันนี้...ข้าตัดสินใจให้มันเกี่ยวแล้ว”
เยว่หลินมองแผ่นหลังของเขา
เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกว่า...ในโลกที่ไม่มีใครยืนข้างนาง อย่างน้อยก็ยังมีคนผู้หนึ่งพร้อมจะปกป้องนางและหัวใจที่เคยปิดตายของนาง...กำลังสั่นไหวอย่างไม่รู้ตัว
Bab terbaru
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่26 : ร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้
หลังจากเรื่องราวของเสิ่นฮูหยินเริ่มกระจ่างขึ้น บรรยากาศภายในเรือนของตระกูลกู้ก็เงียบผิดปกติเยว่หลินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียววางทับเอกสารเก่า ๆ หลายฉบับที่พวกนางรวบรวมมาได้ สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความคิดเสิ่นฮูหยินไม่ได้มีหลักฐานยืนยันว่าเสียชีวิตนางเพียงออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว แล้วก็หายไปหากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินคงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะในชีวิตก่อน นางมัวแต่เชื่อคำพูดของคนในครอบครัว จนไม่เคยคิดจะค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องของมารดาแต่ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว“เจ้าคิดอะไรอยู่”เสียงของกู้เหยียนเฉินดังขึ้นจากด้านข้างเยว่หลินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตอบอย่างช้า ๆ“ข้ากำลังคิดว่า หากเสิ่นฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ นางต้องเคยมีที่พักหรือคนรู้จักระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวง”กู้เหยียนเฉินพยักหน้า“ถูกต้อง”เขาหยิบแผนที่ฉบับเก่าบนโต๊ะออกมา แล้วคลี่ลงตรงหน้า“คนที่ออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว ย่อมต้องผ่านเส้นทางหลัก เว้นแต่นางตั้งใจหลบซ่อน”เยว่หลินมองแผนที่อย่างละเอียด“ดังนั้นเราต้องตรวจสอบจุดที่นางเคยหยุดพัก”“ใช่”กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ“แต่
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 25 : คนที่ควรระวังที่สุด
แสงเทียนส่องลงบนจดหมายเก่าในมือของเสิ่นเยว่หลินนางอ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง“คนที่เจ้าควรระวังที่สุด...อาจไม่ใช่เขา”ปลายนิ้วของเยว่หลินสั่นเล็กน้อยด้านล่างของข้อความมีชื่อเพียงชื่อเดียวเสิ่นฮูหยินมารดาของเสิ่นหว่านโหรวผู้หญิงที่ทุกคนต่างคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว“เป็นไปไม่ได้...”เยว่หลินพึมพำนางเงยหน้ามองพ่อบ้านหลี่“ท่านแน่ใจหรือว่าเสิ่นฮูหยินเสียชีวิตแล้ว?”พ่อบ้านหลี่เงียบไป ก่อนส่ายหน้า“ข้าไม่เคยเห็นศพของนาง”คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงันกู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว“หมายความว่าอย่างไร?”พ่อบ้านหลี่ถอนหายใจ“หลังจากฮูหยินใหญ่เสียชีวิต เสิ่นฮูหยินก็ประกาศว่าป่วยหนัก จากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่านางเสียชีวิต”“แต่ไม่มีการจัดพิธีใหญ่”“และไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูศพ”เยว่หลินกำจดหมายแน่น“แล้วเหตุใดท่านแม่ถึงเขียนชื่อนางไว้?”“ข้าไม่รู้”พ่อบ้านหลี่ส่ายหน้า“แต่ฮูหยินใหญ่เคยบอกข้าว่า หากวันหนึ่งท่านกลับมา อย่าไว้ใจเสิ่นฮูหยิน”เยว่หลินหลุบตาลงความทรงจำในชาติก่อนเริ่มย้อนกลับมาในตอนนั้น นางเคยคิดว่าคนที่ทำร้ายนางมีเพียงเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินนางคิดว่าบิดาไม่รักนาง เพียง
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่24 : หลักฐานชิ้นสุดท้าย
เสียงฝีเท้าดังอยู่เหนือห้องใต้ดินอย่างต่อเนื่อง“ค้นให้ทั่ว!”เสียงของชายชุดดำดังขึ้นอีกครั้งเยว่หลินยืนนิ่งอยู่ในความมืด มือกำเอกสารแน่น หัวใจเต้นแรง แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็นกู้เหยียนเฉินขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบเสียงเบา“มีทางออกอื่นหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ข้าไม่รู้”อวี้หลันรีบพูด“มี”ทุกคนหันไปมองนางอวี้หลันชี้ไปทางด้านหลัง“ตอนที่ฮูหยินใหญ่สร้างห้องนี้ นางทำทางลับเอาไว้ ทางออกอยู่หลังผนังด้านนั้น”กู้เหยียนเฉินรีบเดินไปตรวจสอบเขาใช้มือเคาะผนังทีละจุดกึก...กึก...เมื่อเคาะถึงจุดหนึ่ง เสียงกลับกลวงผิดปกติ“ตรงนี้”เขาออกแรงผลักครืด!แผ่นหินขยับเปิด เผยให้เห็นช่องทางแคบ ๆ“ไป!”กู้เหยียนเฉินหันมาสั่งเยว่หลินรีบเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ถุงผ้าจิ่งหยางประคองอวี้หลัน แล้วทั้งสี่คนรีบเข้าไปในทางลับทันทีที่ทุกคนพ้นออกมา กู้เหยียนเฉินก็ผลักแผ่นหินกลับเข้าที่ไม่กี่อึดใจต่อมา...ปัง!ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกชายชุดดำหลายคนกรูกันลงไป“ไม่มีใคร!”“พวกมันหนีไปแล้ว!”ทางลับทอดยาวไปใต้พื้นดินเยว่หลินเดินตามกู้เหยียนเฉินไปอย่างระมัดระวังแม้จะหนีออกมาได้ แต่ในใจของนางกลั
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่23 : หลักฐานที่ถูกซ่อน
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านช่องหน้าต่างของกระท่อมร้างเสิ่นเยว่หลินตื่นขึ้นก่อนคนอื่น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า มือยังถือสมุดบันทึกของอวี้หลันที่เปิดค้างไว้เมื่อคืนสายตาของนางหยุดอยู่ตรงหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกยิ่งรู้ว่ากู้จิ่งหยางอาจถือความลับสำคัญเกี่ยวกับการตายของมารดา นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างตระกูลมันมีบางอย่างถูกซ่อนไว้นานถึงสิบเจ็ดปีเสียงฝีเท้าดังจากด้านหลัง“เจ้าตื่นแล้วหรือ?”กู้เหยียนเฉินเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นถ้วยน้ำให้นางเยว่หลินรับมา“เมื่อคืนข้าอ่านสมุดจนดึก”เขามองใต้ตาของนางแล้วขมวดคิ้ว“เจ้าควรพักบ้าง”“ข้าพักไม่ได้”น้ำเสียงของเยว่หลินจริงจัง“ตอนนี้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากที่สุดแล้ว”กู้เหยียนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนนั่งลงตรงข้าม“เช่นนั้นเราจะค่อย ๆ ตรวจสอบทุกอย่าง อย่ารีบร้อนจนตกหลุมพรางของพวกมัน”เยว่หลินมองเขาแล้วพยักหน้า“ข้าจะระวัง”จิ่งหยางเดินออกมาจากอีกห้องพร้อมอวี้หลันสีหน้าของเด็กหนุ่มยังเต็มไปด้วยคำถาม“ท่านอา”กู้เหยียนเฉินหันไปหา“มีอะไร?”“ข้าอยากรู้เรื่องบิดาของข้า”น้ำเสียงของจิ่งหยางสั่นเล็กน้อย“เขาเป็นคนอ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 22 : ปกป้องคนที่ไม่ควรตาย
เสียงฝีเท้าดังระงมอยู่หน้าบ้านของอวี้หลัน“ค้นให้ทั่ว!” เสียงของเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้นอย่างเย็นชาภายในบ้าน เยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉิน มือกำกระบี่แน่น ขณะที่อวี้หลันรีบดึงกู้จิ่งหยางให้ถอยเข้าไปด้านใน“พวกมันมาถึงเร็วเกินไป”อวี้หลันพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ต้องมีคนส่งข่าวให้พวกมันรู้”เยว่หลินหรี่ตา“คนที่รู้ว่าเรามาที่นี่มีไม่กี่คน”นางหันไปมองกู้เหยียนเฉิน“หรือว่า...”กู้เหยียนเฉินส่ายหน้า“ยังสรุปไม่ได้”เขาชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงโลหะเสียดสีกันดังแผ่วเบา“แต่ตอนนี้เราต้องพาจิ่งหยางออกไปก่อน”เยว่หลินพยักหน้า“แล้วอวี้หลันล่ะ?”อวี้หลันรีบส่ายหน้า“พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะถ่วงเวลาให้”“ไม่ได้”เยว่หลินตอบทันทีนางเดินเข้าไปจับมืออวี้หลัน“ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่”อวี้หลันมองนางด้วยดวงตาสั่นไหว“คุณหนูใหญ่...”“ข้าสูญเสียท่านแม่ไปแล้วครั้งหนึ่ง”น้ำเสียงของเยว่หลินสั่นเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“ข้าจะไม่ยอมสูญเสียคนที่ช่วยท่านแม่อีก”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยความรู้สึกบางอย่างในดวงตาก่อนจะเอ่ยขึ้น“ข้าจะเปิดทาง”เขาหันไปหาจิ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 21 : ความลับของเด็กชาย
รุ่งเช้า หมู่บ้านชิงเหอถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆเยว่หลินลงจากรถม้า พลางกวาดสายตามองบ้านเรือนรอบด้านอย่างระมัดระวัง ตลอดการเดินทาง นางแทบไม่ได้นอน ◌ืคำพูดของกู้เหยียนหลงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“เด็กคนนั้นถูกพามาที่หมู่บ้านชิงเหอ”หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริง...วันนี้นางอาจได้พบความจริงที่ตามหามานานถึงสิบหกปีกู้เหยียนเฉินเดินมาหยุดข้างกาย“เหนื่อยหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ไม่” นางมองหมู่บ้านตรงหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก“ข้าเพียงรู้สึกว่า...วันนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยแววตาห่วงใย“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าอยู่ตรงนี้”เยว่หลินหันไปมองเขารอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ข้ารู้” คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของกู้เหยียนเฉินอ่อนลงทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้านพร้อมกันอีกด้านหนึ่งบ้านไม้หลังเล็กท้ายหมู่บ้าน หญิงวัยกลางคนชื่อ อวี้หลัน กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรงข้ามนางคือชายหนุ่มอายุราวสิบเจ็ดปี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาลึกสงบ ชื่อของเขาคือ กู้จิ่งหยาง“ท่านแม่”จิ่งหยางมองอวี้หลันด้วยความสงสัย“คนที่มาตามหาข้าเป็นใคร?”อวี้หลันกำชายเสื้อแน่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้ว
Anda juga akan menyukai
Gardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.6K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.3K DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.9K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.8K DibacaDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK201 Dibacaคู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto81 Dibacaสัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love
Opalz.Natthaphat27 Dibacaสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่183 Dibaca
