LOGINShare
บทที่ 80
Latest chapter
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 215
ส่วนเรื่องที่ว่าเมื่อถานรั่วอวี่จากไปแล้ว เขาจะรู้สึกไม่คุ้นชินหรือไม่นั้น?หรงเจวี๋ยไม่คิดว่าตนเองโง่เขลา เขามองเห็นหัวใจตนเองได้อย่างกระจ่างแจ้งหากมีใจปฏิพัทธ์ ย่อมไม่ปล่อยวันเวลาให้ล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์ถึงหกปีตลอดหกปีมานี้ เขาปราศจากทั้งสาวใช้ต้นห้องและอนุทว่าเขาก็มิใช่หลิ่วเซี่ยฮุ่ยเพียงแต่ยามนึกถึงว่าต้องร่วมอภิรมย์กับสตรีที่มิได้รักใคร่ ความรู้สึกคลื่นเหียนสายหนึ่งพลันวนเวียนอยู่ภายในจิตใจทั้งรู้สึกผิดต่อตนเองและรู้สึกผิดต่ออีกฝ่ายเช่นกันคำตอบของเขาแม้โหดร้าย ทว่ายังคงไว้ซึ่งเกียรติและศักดิ์ศรีมาถึงขั้นนี้ ถานรั่วอวี่ไม่หลงเหลือความหวังลม ๆ แล้ง ๆ แม้เพียงเศษเสี้ยวคนทั้งสอง ถึงคราวต้องแยกทางกันแล้วจริง ๆเช้าตรู่วันรุ่งขึ้นผู้ดูแลจวนกั๋วกงนำหนังสือหย่าขาดเดินทางไปยังศาลาว่าการส่วนถานรั่วอวี่เดินทางไปพบหนางหยวน“จากไปแล้วเจ้าจะไปที่ใด?” นางหยวนเอ่ยถามความจริงนางสามารถไปได้หลายแห่งหน ทรัพย์สินที่มอบให้นั้นมากพอให้นางใช้ชีวิตช่วงครึ่งหลังได้อย่างสงบสุขมั่นคงถานรั่วอวี่ครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่า “ยามนี้ข้ายังคิดไม่ออกเจ้าค่ะ อาจจะออกเดินทางท่องเที่ยวไ
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 214
ยามราตรีมาเยือน หลังเสร็จสิ้นราชกิจแล้วกลับมายังจวนหรงเจวี๋ยแวะไปคารวะบิดามารดาก่อนเป็นลำดับแรกหนิงกั๋วกงล้มป่วยด้วยโรคเบาหวานมาสองปีแล้ว จึงได้ลาออกจากราชสำนักด้วยเหตุนี้เอง ตำแหน่งขุนนางของเขาจึงเลื่อนขั้นรวดเร็วยิ่งนัก เพียงยี่สิบหกปีก็ได้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการขั้นสามฮูหยินกั๋วกงนางหยวนมองดูบุตรชายเบื้องหน้า ในใจเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดระคนเสียใจผู้ใดจะคาดคิด ว่าการหมั้นหมายกับบุตรสาวของสหาย จะกลายเป็นการทำร้ายบุตรชายของตนเองเช่นนี้ทว่าจะให้ทำเช่นไรได้เล่า?สาวน้อยผู้อ้างว้างไร้ที่พึ่งพิงผู้นั้น นำของหมั้นติดตัวมาถึงหน้าประตู หวังเพียงได้ออกเรือนกับหรงเจวี๋ย หากนางปฏิเสธ ชื่อเสียงเกียรติยศของจวนกั๋วกงย่อมต้องมัวหมองบุรุษวัยเดียวกับหรงเจวี๋ยในตระกูลอื่น ล้วนมีบุตรชายหญิงพร้อมหน้ากันหมดแล้วทว่าเขากลับมิเคยร่วมหอลงโรงกับถานรั่วอวี่เลยจวบจนบัดนี้“ดูเอาเถิด”นางยื่นรายการทรัพย์สินแผ่นหนึ่งให้แก่หรงเจวี๋ย“นี่คือทรัพย์สินสำหรับติดตัวแม่หนูรั่วอวี่”หรงเจวี๋ยรับมาดูเพียงผ่านตา แล้วเอ่ยขึ้นว่า “สุดแท้แต่ท่านแม่จะจัดการขอรับ”วาจานี้ทำให้นางหยวนรู้สึกใจลอยไปชั่วขณะใน
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 213
หรือบางที อาจถูกเย่จั๋ว “ข่มขู่” เข้าให้แล้วนางค่อนข้างปักใจเชื่อข้อแรกมากกว่าเรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องรอง หากแผนการล่วงรู้ไปถึงหูเย่จั๋วเข้าจริง ๆ เขาจะต้องขัดขวางนางเป็นแน่เซวียหว่านอี้ยังมีหมากสุดท้ายหลงเหลืออยู่ลงมือสังหารฉู่ยวนด้วยตนเอง ใช้วิธีการที่สาแก่ใจที่สุดยามนี้เขาเป็นน้องเขยของนาง ย่อมต้องสบโอกาสลงมือได้สักคราทว่าด้วยเหตุใดกันเล่าชาติก่อนนางตายอย่างทุกข์ทรมานเพียงนั้น ย่อมต้องให้ฉู่ยวนค่อย ๆ ตกตายไปเช่นกันเช่นนี้จึงจะสามารถขจัดมารในใจของนางได้……ณ ห้องทรงพระอักษรหัวหน้าขันทีจางเดินเข้ามา เอ่ยเสียงต่ำทูลรายงานต่อองค์จักรพรรดิที่กำลังตรวจฎีกา“ฝ่าบาท พ่อบ้านตระกูลเย่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง ส่งคนนำข่าวเข้ามาในวังพ่ะย่ะค่ะ”ฝ่าบาทมิได้เงยหน้าขึ้น ปลายพู่กันสีชาดในมือตวัดลงบนหน้ากระดาษ“เรื่องอันใด?”พระองค์ทรงคาดว่าอาจเป็นเรื่องส่วนตัว หากเป็นผู้อื่นคงมิกล้ากระทำเช่นนี้หัวหน้าขันทีจางกราบทูล “แม่ทัพเย่บังเอิญพบตัวคุณชายสี่ตระกูลเว่ยที่เมืองทางเหนือพ่ะย่ะค่ะ”ปลายพู่กันชะงักค้าง หมึกสีชาดหยดลงบนฎีกา ปรากฏเป็นรอยด่างอันสะดุดตาเมื่อเงยหน้าขึ้น จึงเผยให
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 212
หวังหย่วนชะงักไป คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยถามเรื่องนี้“มิได้มีอันใดมากหรอก พี่สะใภ้ของข้าเปิดโรงปักผ้า เฝ่ยชุ่ยนำงานปักของคุณหนูไปวางขายที่ร้าน ได้พบหน้ากันไม่กี่ครา จึงค่อย ๆ คุ้นเคยกัน”ทว่ายังมีเรื่องหนึ่งที่มิได้บอกมีคราหนึ่งเฝ่ยชุ่ยถูกอันธพาลข้างถนนเกี้ยวพาราสี เขาจึงยื่นมือเข้าช่วยสั่งสอนคนพวกนั้น จากนั้นจึงได้สนทนากันไม่กี่คำ นานวันเข้าจึงเกิดความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน“เรื่องเดียวที่คาดไม่ถึงคือ คุณหนูจะยอมคืนหนังสือทาสให้เฝ่ยชุ่ย”หากเป็นสตรีในตระกูลร่ำรวยอื่น ถึงพอจะมีบ้าง แต่ก็นับว่าน้อยนักด้วยเพราะเฝ่ยชุ่ยนั้นขายตัวขาดหวังเหลยพยักหน้า “ปีหน้าหรือ?”“อืม ปีหน้า” หวังหย่วนกล่าวตอบ “คุณหนูปรารถนาจะให้เฝ่ยชุ่ยฉลองปีใหม่ที่จวนกั๋วกงเสียก่อน หลังปีใหม่จึงจะคืนอิสระให้นาง หากพวกเจ้าทั้งสองว่างเว้นจากภารกิจ ถึงยามนั้นก็แวะมาดื่มสุราสักหน่อยเถิด”หวังเหลยหัวเราะร่า “ย่อมได้ หากมีเวลาว่าง”……ณ ห้องตำรา หอหมิงอิ่นเมื่อได้ยินข่าวที่หวังเหลยนำกลับมารายงาน เย่จั๋วก็อดมิได้ที่จะแย้มยิ้มตระกูลเว่ยช่างโง่เขลาเกินธรรมดาเสียจริงเหตุใดจึงโง่เขลาเบาปัญญาได้ถึงเพียงนี้เล่า?มิน
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 211
เมื่อได้ยินวาจานี้ หวังหย่วนก็กระจ่างแจ้งแก่ใจเขาพยักหน้าพลางเอ่ย “ข้าจัดการเอง”หวังเหลยหรี่ตายิ้มพลางจ้องมองตะเกียบ ขยับมือเช็ดถูต่อไปยามทอดสายตามองคราบจางๆ ที่หลงเหลือบนผ้าเช็ดหน้าสีขาวดุจหิมะ เขาก็เปลี่ยนตำแหน่งเช็ดใหม่ กระทั่งผ้าผืนนั้นไร้ซึ่งรอยเปื้อนใด ๆ หลังเช็ดถู จึงค่อยหยุดมือเขาผันตัวจากการเป็นองครักษ์เงาตระกูลเย่มาปฏิบัติหน้าที่ในที่แจ้งซึ่งแตกต่างจากคนประเภทหวังหย่วนหากกล่าวถึงการสืบเสาะข่าวสาร อาจเรียกได้ว่ากินกันไม่ลงงูมีทางงู หนูมีทางหนู ทว่าหากว่ากันตามจริงแล้ว คนเยี่ยงหวังหย่วนกลับได้เปรียบยิ่งกว่าโดยเฉพาะตัวหวังหย่วนผู้นี้ ที่คบหาสหายกว้างขวางมิใช่ธรรมดาบิดามารดาสิ้นใจตั้งแต่เขายังเยาว์ ต้องตกระกำลำบากเป็นขอทานน้อยคอยแย่งชิงอาหารกับสุนัขจรจัดภายหลังได้รับความเมตตาจากชายชราผู้หนึ่งรับไปเลี้ยงดู ทั้งยังถ่ายทอดวิชาหมัดมวยให้บ้างพอป้องกันตัวครั้นอายุได้สิบกว่าปี ชายชราผู้นั้นล้มป่วยและจากไป เขาจัดการฝังศพบิดาบุญธรรมเรียบร้อยแล้วจึงเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงอาศัยฝีไม้ลายมือที่นับว่าไม่เลวไปสมัครเป็นผู้คุ้มกันภัยหลายปีในการคุ้มกันขบวนสินค้าทำให้เข
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ บทที่ 210
ฟ้าสางรำไร สายลมพัดผ่านพาให้รู้สึกเย็นเยือกอยู่บ้างหวังหย่วนและพี่น้องอีกสองคนกำลังรับประทานมื้อเช้า ณ แผงอาหารแห่งหนึ่งในยามนี้ บนท้องถนนเริ่มมีผู้คนสัญจรไปมา แผงขายอาหารเช้าเองก็มีลูกค้าจับจองที่นั่งอยู่ราวสองสามโต๊ะพวกเขานั่งลงตรงมุมด้านข้าง เบื้องหน้าของแต่ละคนมีบะหมี่แผ่นชามใหญ่วางอยู่“ทางฝั่งพวกเจ้ามีความเคลื่อนไหวอันใดหรือไม่?” หวังหย่วนเอ่ยถามเขาไหว้วานให้พี่น้องทั้งสองคอยจับตาดูตระกูลหลี่ ทว่าหลายวันมานี้สถานการณ์กลับเงียบเชียบ มิได้รับข่าวคราวใดกลับมาเลยบุรุษรูปร่างผอมสูงผู้หนึ่งส่ายหน้า “มิได้พบสิ่งผิดปกติอันใด ผู้ที่เข้าออกล้วนเป็นบ่าวไพร่ในเรือน ส่วนแม่นางผู้นั้นแทบจะมิได้ก้าวเท้าออกจากประตูเลย”หวังหย่วนพยักหน้า “กำชับให้พี่น้องจับตาดูสาวใช้ที่เข้าออกจวนให้ดี หากเสร็จสิ้นธุระในครานี้ ข้าจะเลี้ยงอาหารพวกเจ้าชุดใหญ่”ทั้งสองได้ฟังวาจานั้นก็พลันหัวเราะร่า“วางใจเถิดพี่หย่วน เรื่องนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ของพวกเราเอง”แม้จะไม่ทราบเหตุผลว่าเหตุใดต้องให้เฝ้าจับตามอง แต่พวกเขาล้วนเคยติดค้างน้ำใจของพี่หย่วน พี่หย่วนให้ทำสิ่งใดก็ย่อมทำตามนั้น อย่างไรเสียก็มิได้เสียเปรีย
You may also like
บ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน94.4K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง76.9K viewsทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย638.0K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน123.8K viewsกลยุทธ์ลับเปลี่ยนคุณหนูตกอับเป็นเศรษฐีนี
หมอนบนโซฟา3.3K viewsเมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาของนายทหาร ในยุค 80 พร้อมระบบ
ชงเมิ่ง5.9K viewsสนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC
กระดิ่งจันทร์11.6K viewsเมื่อนางร้ายข้ามภพ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง7.6K views
