Share

4

last update publish date: 2026-08-18 13:25:35

"หน็อย นังหนูนี่พูดจาสามหาว" โจรคนหนึ่งตวาดอย่างโมโห พลางยกมีดพร้าขึ้นขู่

"พวกข้าเป็นโจร อยากได้ก็แย่งเอา เหตุใดต้องจ่ายค่าตอบแทนให้เจ้า"

"เช่นนั้นก็ลองก้าวเข้ามา" หลันซีลดสายตาลง มือขวาค่อย ๆ สอดเข้าไปในแขนเสื้อ

เพียงการเคลื่อนไหวง่าย ๆ กลับทำให้ชายที่ยกมีดพร้าชะงักโดยไม่รู้ตัว

"พวกเจ้าคิดว่าคนตระกูลกู้ถูกเนรเทศมาถึงชายแดนโดยไม่มีวิธีป้องกันตัวเลยหรือ ทหารคุมขบวนสามนายเพิ่งคุกเข่าขอชีวิตจากข้าไปเมื่อบ่าย หากพวกเจ้าคิดว่าคอของตนแข็งกว่าคมมีด หรือร่างกายทนต่อยาพิษสลายกระดูกได้ ก็ลองเข้ามาดู" คำพูดของนางไม่ได้ดัง

ทว่าความมั่นใจและไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างบางกลับทำให้คนที่คุ้นเคยกับการปล้นชิงถึงกับนิ่งงัน

หัวหน้าโจรหรี่ตามองหลันซี

เขาไม่ได้โง่ สตรีกับคนแก่และเด็กสามคนถูกส่งมายังหมู่บ้านหินเดี่ยว แต่กลับยังมีอาหารร้อนกลิ่นประหลาดกินอย่างสบายใจ ที่สำคัญทหารคุมขบวนซึ่งปกติชอบข่มเหงนักโทษกลับรีบจากไปทันทีที่ส่งพวกนางถึงที่นี่ เรื่องนี้ไม่ปกติแน่

"เจ้าต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยน" น้ำเสียงของหัวหน้าโจรอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

หลันซียกมุมปากอย่างพึงพอใจ อย่างน้อยคนผู้นี้ก็ยังรู้จักดูสถานการณ์

"ง่ายมาก ข้าต้องการแรงงาน" นางชี้ไปยังซากเรือนและพื้นที่รกร้างรอบตัว

"ช่วยกันเก็บกวาดและซ่อมแซมเรือนหลังนี้ให้พอพักอาศัยได้ หาแหล่งน้ำที่พวกเจ้าใช้กันอยู่ แล้วผลัดเวรกันเฝ้ายามรอบนอก คืนนี้ทุกคนจะได้กินบะหมี่น้ำซุปร้อนคนละหนึ่งถ้วยใหญ่ หากทำงานดี วันหน้าอาจมีเนื้อแท่งรมควันรสเลิศให้กินด้วย"

พวกโจรหันมองหน้ากัน

โครก...

เสียงท้องของใครบางคนดังขึ้น ก่อนเสียงอื่นจะตามมาเป็นระยะ

โจรคนหนึ่งอดไม่ไหว กระซิบกับหัวหน้าของตน

"หัวหน้า ข้าหิวจนไส้แทบขาดแล้ว กลิ่นอาหารของนางทำข้าแทบคลั่ง หากแค่ซ่อมบ้านกับเฝ้ายาม ทำเถอะ"

"ใช่หัวหน้า อย่างน้อยคืนนี้ก็ไม่ต้องหิว"

หัวหน้าโจรกลืนน้ำลาย ก่อนลดอาวุธในมือลง

"ตกลง หากเจ้ามีอาหารให้พวกข้าจริงตามที่พูด พวกข้าจะทำงานให้เจ้าหนึ่งคืน"

"ดี" หลันซีตอบเพียงคำเดียว ก่อนหันกลับเข้าไปหลังซากกำแพงดิน อาศัยความมืดบดบังสายตาคน แล้วเรียกใช้ระบบอีกครั้ง

บะหมี่ถ้วยกึ่งสำเร็จรูป 10 ถ้วย 150 แต้ม

ไส้กรอกรมควัน 10 ชิ้น 100 แต้ม

ยอดรวม 250 แต้ม

แต้มคงเหลือ 160 แต้ม

แต้มไม่เพียงพอ

สามารถแลกเปลี่ยนบะหมี่ถ้วยกึ่งสำเร็จรูป 10 ถ้วย จำนวน 150 แต้ม

หลันซีชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีนางคิดจะเลี้ยงทั้งบะหมี่และไส้กรอก แต่ดูเหมือนแต้มที่มีอยู่จะยังไม่มากพอให้ใช้จ่ายตามใจ

นางจึงตัดสินใจทันที

"แลกบะหมี่สิบถ้วย"

ยืนยันการแลกเปลี่ยน

หัก 150 แต้ม

แต้มคงเหลือ 10 แต้ม

ส่งมอบสินค้าเรียบร้อย

ถ้วยบะหมี่สิบถ้วยปรากฏขึ้นตรงหน้า ส่วนกระติกเก็บความร้อนที่นางแลกมาก่อนหน้านี้สามารถเติมน้ำร้อนจากระบบได้ตามจำนวนการใช้งานที่กำหนด หลันซีจึงจัดการเติมน้ำร้อนลงในบะหมี่ทั้งสิบถ้วย ก่อนทยอยนำออกไปวางเรียงบนโต๊ะไม้เก่า ๆ ด้านหน้าเพิง

ไม่นาน กลิ่นน้ำซุปร้อนและเครื่องเทศก็ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณอีกครั้ง

ชายฉกรรจ์เกือบสิบคนจ้องอาหารตรงหน้าตาแทบถลน

"นี่ ทั้งหมดให้พวกเราหรือ"

"ใช่" หลันซีกอดอกมองพวกเขา

"กินให้อิ่ม แล้วเริ่มงานเสีย" สิ้นคำอนุญาต พวกโจรก็แทบกรูกันเข้ามา

"อย่าแย่งกัน มีคนละถ้วย"

หลันซีเอ่ยเตือน ทำให้ชายฉกรรจ์ที่เมื่อครู่ยังทำท่าจะปล้นฆ่าคนต้องยืนต่อแถวรับอาหารอย่างว่าง่าย

เมื่อได้บะหมี่ไปแล้ว แต่ละคนแทบรอให้เย็นไม่ไหว รีบคีบเส้นเข้าปากทันที

เพียงคำแรก ดวงตาของทุกคนก็เบิกกว้าง

"สวรรค์ นี่มันรสชาติอะไรกัน"

"ทั้งเผ็ด ทั้งเปรี้ยว ทั้งหอม ข้าไม่เคยกินน้ำซุปเช่นนี้มาก่อน"

"เส้นนี่ก็ประหลาดนัก ทั้งนุ่มทั้งเหนียว"

ชายอีกคนซดน้ำซุปจนแทบหมดถ้วย ก่อนเงยหน้าขึ้นด้วยดวงตาแดงก่ำ

"ข้าอดมาสองวันเต็มแล้ว นึกว่าคืนนี้คงต้องเคี้ยวรากไม้ประทังชีวิตเสียอีก"

โจรคนแรกที่เคยยกมีดขู่หลันซีเมื่อครู่กลับเปลี่ยนท่าทีโดยสิ้นเชิง

"คุณหนูใหญ่ หากทำงานให้ท่านแล้วมีอาหารเช่นนี้กินอีก ข้าทำได้ทุกอย่าง จะให้ข้าขนหิน ซ่อมบ้าน ขุดดิน หรือเฝ้ายามก็ได้"

"เมื่อครู่ใครพูดว่าจะปล้นข้านะ" หลันซีเอ่ยถามเรียบ ๆ

ชายคนนั้นสำลักบะหมี่ทันที

"ข้า เมื่อครู่ข้าหิวจนหน้ามืดขอรับ คุณหนูใหญ่อย่าได้ถือสาคนหิวเลย" เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบวง บรรยากาศตึงเครียดก่อนหน้านี้คลายลงอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกัน เสียงของระบบก็ดังขึ้นในห้วงสำนึกของหลันซี

ได้รับแต้มความศรัทธาและความซาบซึ้งจากกลุ่มชาวบ้านหมู่บ้านหินเดี่ยว 300 แต้ม

แต้มคงเหลือปัจจุบัน 310 แต้ม

หลันซีเลิกคิ้วเล็กน้อย นางกวาดตามองชายฉกรรจ์ที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนโจรร้าย แต่เมื่อได้อาหารกลับก้มหน้าก้มตากินราวกับคนอดอยากธรรมดา

ดูเหมือนสิ่งที่นางต้องจัดการต่อจากนี้ ไม่ใช่เพียงโจร แต่คือความอดอยากที่บีบบังคับให้คนในหมู่บ้านต้องกลายเป็นโจรต่างหาก

อาหารสิบถ้วยใช้แต้มไปหนึ่งร้อยห้าสิบ แต่กลับทำให้นางได้รับสามร้อยแต้มคืนมา ทั้งยังได้แรงงานที่รู้จักพื้นที่แห่งนี้ดีที่สุดมาอยู่ในมือ

การค้าครั้งแรก กำไรเกินเท่าตัว

หลันซีมองชายฉกรรจ์เหล่านั้นที่เริ่มเรียกกันให้รีบกินแล้วไปซ่อมเพิงตามข้อตกลง มุมปากของกุนซือหญิงค่อย ๆ ยกขึ้น

นางมองซากบ้านพัง ผืนดินแตกระแหง และหมู่บ้านที่แทบไม่เหลือสิ่งใดตรงหน้าอีกครั้ง

วันนี้นางใช้บะหมี่สิบถ้วยแลกแรงงานสิบคน

วันหน้า นางจะใช้สิ่งที่มีสร้างบ่อน้ำ สร้างบ้าน สร้างตลาด และทำให้ผู้คนกลับมาอาศัยอยู่ที่นี่อีกครั้ง

หมู่บ้านหินเดี่ยวที่ใคร ๆ เรียกว่าดินแดนแห่งความตาย นางจะทำให้มันมีชีวิตขึ้นมาใหม่ด้วยมือของตนเอง และนี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น

ค่ำคืนแรกในหมู่บ้านหินเดี่ยวผ่านพ้นไปอย่างทุลักทุเล ซากเรือนดินที่เคยแทบไม่เหลือสภาพถูกจ้าวต้าหู่กับลูกน้องช่วยกันซ่อมแซมจนพอปิดช่องลมและใช้พักอาศัยได้ชั่วคราว

หัวหน้าโจรอย่างจ้าวต้าหู่ ยิ่งขยันผิดกับเมื่อคืน เขานำลูกน้องกวาดลาน เก็บเศษไม้ ซ่อมประตู ทั้งยังแบ่งคนผลัดเวรกันเฝ้าระวังรอบนอกอย่างแข็งขัน

เหตุผลนั้นไม่ซับซ้อนเลย ทุกคนต่างหวังว่า หากทำงานดีพอ วันนี้อาจได้ลิ้มรสอาหารร้อนหอมกรุ่นเช่นเมื่อคืนอีกสักมื้อ

ทว่ารุ่งอรุณยังไม่ทันมาเยือน ความสงบภายในเรือนดินก็ถูกทำลายลงเสียก่อน

"แค่ก... แค่ก..."

เสียงไอรุนแรงดังขึ้นติดกัน ตามด้วยเสียงหอบหายใจถี่กระชั้น

หลันซีสะดุ้งตื่นแทบจะในทันที นางพลิกตัวลุกแล้วรีบตรงไปยังมุมห้อง

"ท่านยาย"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   37

    "กู้หมิงเขียนมาว่าเที่ยวทดลองขนส่งสินค้าจะเริ่มในเดือนหน้า หากไม่มีปัญหา หลังจากนั้นจึงค่อยเปิดให้ใช้เป็นเส้นทางประจำ""เด็กคนนั้นทำงานเร็วขึ้นทุกวัน""เด็กที่เจ้าพูดถึง ตอนนี้เป็นขุนนางหนุ่มที่คนทั้งกรมโยธาปวดหัวแล้ว"หลันซีหัวเราะเบา ๆ กู้หมิงในวัยสิบเจ็ดปีเติบโตจากเด็กน้อยผู้เคยนั่งร้องหิวอยู่ท้ายเกวียน กลายเป็นขุนนางหนุ่มผู้มีความสามารถด้านงานโยธาและการค้า เขาทำหน้าที่ประสานโครงการระหว่างราชสำนักกับแดนอุดร และกลายเป็นสะพานสำคัญที่ช่วยให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองฝ่ายมั่นคงยิ่งขึ้นทุกปีหลันซีมองบุตรชายซึ่งกำลังนั่งอยู่บนบ่าของเสิ่นซูเหอ ก่อนเปิดหน้าต่างระบบในห้วงสำนึกขึ้นอย่างเงียบ ๆระบบศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากรไร้ขีดจำกัดแต้มคงเหลือปัจจุบัน 2,800 แต้มเปิดหมวดหมู่อุปกรณ์การศึกษาและสื่อการสอนยุคใหม่สำหรับเยาวชนชุดตำราวิทยาศาสตร์พื้นฐาน คณิตศาสตร์ และเกษตรกรรมฉบับดัดแปลง จำนวน 500 เล่ม ราคา 150 แต้มชุดกล้องจุลทรรศน์และอุปกรณ์ทดลองวิทยาศาสตร์สำหรับโรงเรียน จำนวน 20 ชุด ราคา 200 แต้มชุดอุปกรณ์ดนตรีและอุปกรณ์ศิลปะสำหรับพัฒนาการเด็ก จำนวน 100 ชุด ราคา 150 แต้มยอดรวม 500 แต้ม"แลกทั้งหม

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   36

    เสิ่นซูเหอมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับมาหาหลันซี"เจ้ามักมีสิ่งที่ทำให้ข้าประหลาดใจอยู่เสมอ""ท่านน่าจะชินได้แล้ว""ข้าคงชินไม่ได้"เขาขยับเข้ามาใกล้ ก่อนดึงนางเข้าสู่อ้อมกอดอย่างอ่อนโยน มือใหญ่เกลี่ยปอยผมที่ข้างแก้มของนางออกช้า ๆ"ข้าเคยคิดว่าชีวิตนี้คงจบลงกลางสนามรบ หรือไม่ก็ตายเพราะแผนชั่วของคนในเมืองหลวง"หลันซีเงยหน้ามองเขา เสิ่นซูเหอกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มลง"แต่วันที่เจ้าปรากฏตัว เจ้าช่วยชีวิตข้า รักษาขาให้ข้า และทำให้ข้ากลับมายืนได้อีกครั้ง จากนั้นยังพาข้ามาสร้างทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า"เขากวาดตามองเมืองเบื้องล่าง"เจ้ามอบมากกว่าลมหายใจให้ข้า หลันซี เจ้ามอบชีวิตใหม่และสถานที่ที่ข้าสามารถเรียกว่าบ้านได้จริง ๆ"แววตาของหญิงสาวอ่อนลง"ในโลกที่ข้าจากมา ข้าอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ต้องหาเลี้ยงตัวเองและรับผิดชอบทุกอย่างเพียงลำพัง จนมาถึงที่นี่ ข้าได้มีท่านยาย มีหมิงเอ๋อร์ มีผู้คนที่พร้อมเดินไปด้วยกัน"นางสบตาเขานิ่ง"และมีท่าน"เสิ่นซูเหอเงียบลงทันที หลันซียิ้ม"ตอนแรกข้าคิดเพียงว่าจะเอาตัวรอด รักษาครอบครัว และสร้างที่อยู่ให้มั่นคง แต่พอเวลาผ่านไป ข้าถึงได้รู้ว่าเมืองนี้ไม่ใช่สิ่งที่ข้าส

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   35

    เบื้องล่าง เสียงระฆังเปิดตลาดดังขึ้น พร้อมเสียงผู้คนเริ่มต้นวันใหม่อย่างคึกคักเรื่องราวของกุนซือหญิงผู้ถูกเนรเทศกับร้านสะดวกซื้อประหลาด อาจเริ่มต้นจากการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ท้ายที่สุด นางไม่ได้สร้างเพียงร้านค้านางสร้างเมือง สร้างบ้าน และสร้างชีวิตใหม่ให้ผู้คนทั้งแดนอุดรสองปีผ่านไปหลังการปฏิรูปแดนอุดรและการล้างมลทินให้ตระกูลกู้กับเสิ่นซูเหอ ป้อมปราการหินเดี่ยวก็ไม่ใช่เพียงค่ายทหารแนวหน้าอีกต่อไป หากขยายตัวจนกลายเป็น "มหานครศิลาทอง" ศูนย์กลางการค้าและความเจริญที่รุ่งเรืองที่สุดแห่งแดนเหนือบ้านเรือนสร้างด้วยอิฐประสานแข็งแรง ถนนสายหลักปูเรียบเป็นระเบียบ ทุกครัวเรือนมีน้ำสะอาดจากระบบประปาใช้โดยไม่ต้องเดินหาบไกลหลายลี้ และเมื่อราตรีมาเยือน ทั่วทั้งเมืองก็สว่างไสวด้วยแสงไฟจากพลังงานสะอาดทว่าวันนี้ มหานครศิลาทองงดงามยิ่งกว่าทุกวันผ้าไหมสีแดงมงคลถูกขึงประดับตั้งแต่ประตูเมืองไปจนถึงจวนใหญ่ โคมไฟแปดทิศแขวนเรียงรายตลอดถนน เสียงดนตรีพื้นบ้านของชาวจงหยวนประสานกับเสียงขลุ่ยและกลองหนังของเผ่าอินทรีทองดังกังวานไปทั่วหุบเขาเพราะวันนี้คือวันมงคลสมรสระหว่างเสิ่นซูเหอ แม่ทัพใหญ่พิทักษ์แดนอุดร

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   34

    ฮ่องเต้หนุ่มซึ่งก่อนหน้านี้ถูกจำกัดการเสด็จและควบคุมคนใกล้ชิด ถูกนำออกจากตำหนักพร้อมการอารักขาอย่างเข้มงวดพระองค์มีพระพักตร์ซีดเซียวจากการถูกกดดันและได้รับอาหารไม่เพียงพอ หลันซีจึงถวายยาถอนพิษและยาฟื้นฟูตามอาการ ก่อนให้หมอหลวงร่วมตรวจอย่างละเอียดเมื่อพระวรกายดีขึ้น พระองค์จึงเสด็จออกประทับบนบัลลังก์มังกรอีกครั้งภายในท้องพระโรง เหล่าขุนนางที่เกี่ยวข้องถูกเรียกตัวมารวมกันเสนาบดีเหวยถูกนำเข้ามาในสภาพถูกมัดมือ สีหน้าไม่เหลือความหยิ่งผยองดังเดิมเสิ่นซูเหอกับกู้หลันซีถวายหลักฐานทั้งหมดต่อหน้าพระพักตร์ทั้งบัญชีลับ ตราประทับ จดหมายสั่งตัดเสบียงกองทัพประจิม คำสั่งใส่ร้ายตระกูลกู้ รวมถึงรายชื่อขุนนางที่ร่วมยักยอกเสบียงหลวงและกดขี่ราษฎรฮ่องเต้ทอดพระเนตรเอกสารอยู่เนิ่นนาน พระพักตร์ค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้น"เหวยจงซาน เจ้าจะอธิบายสิ่งเหล่านี้อย่างไร"เสนาบดีเหวยรีบคุกเข่า"ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ร้าย หลักฐานเหล่านี้ล้วนปลอมแปลงพ่ะย่ะค่ะ"เสิ่นซูเหอก้าวออกมา"หากเป็นของปลอม พยานจากกรมคลัง กรมทหาร จวนเจ้าเมืองเป่ยโจว และอดีตนายกองประจิมหลายสิบคน คงไม่ให้การตรงกันทั้งหมด"ฮ่องเต้ทรงหันไปยังเจ้าหน้าที

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   33

    ลำโพงกำลังขับสูงทั้งสิบชุดถูกกระจายไปตามแนวหน้ากำแพงอย่างรวดเร็ว ก่อนเชื่อมเข้ากับระบบสื่อสารหลักเสนาบดีเหวยมองสิ่งของประหลาดเหล่านั้นอย่างระแวง"พวกมันกำลังทำอะไร"ขณะเดียวกัน เสียงของระบบก็ดังขึ้นในห้วงสำนึกของหลันซีขอแสดงความยินดี ผู้ใช้ได้รับแต้มการเดินทัพยุทธศาสตร์และการรวมขวัญกำลังใจระดับชาติ จำนวน 950 แต้มแต้มคงเหลือปัจจุบัน 2,730 แต้มเสิ่นซูเหอดึงกระบี่ออกจากฝัก ชูขึ้นเหนือศีรษะหลันซีพยักหน้าให้หน่วยสื่อสารเพียงครู่เดียว เสียงของเสิ่นซูเหอก็ดังกึกก้องออกจากลำโพงทุกด้าน ไม่เพียงทหารบนกำแพงที่ได้ยิน แต่ยังลอยเข้าไปถึงถนนและเรือนบ้านภายในนครหลวง"ทหารรักษาพระองค์ ขุนนาง และราษฎรเมืองหลวงจงฟังให้ดี"เสียงทั้งเมืองเงียบลงราวกับถูกหยุดไว้ชั่วขณะ"เสนาบดีเหวยคือผู้ทรยศ ใส่ร้ายแม่ทัพ กักตุนและยักยอกเสบียง ร่วมมือกับขุนนางฉ้อฉล และกำลังคิดยึดอำนาจเหนือราชบัลลังก์ หลักฐานทั้งหมดอยู่ในมือข้า"บนกำแพง ทหารหลายคนเริ่มหันมองหน้ากัน เสิ่นซูเหอกล่าวต่อ"พวกเราไม่ได้มาเข่นฆ่าราษฎรหรือทำลายเมืองหลวง ผู้ใดไม่ร่วมก่อการกับเสนาบดีเหวย วางอาวุธเสีย ข้ารับรองว่าจะไม่เอาผิด" เสนาบดีเหวยหน้าถอดส

  • เกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ   32

    "น้ำ อาหาร ถนน การค้า แม้กระทั่งวิธีทำให้คนที่เคยเป็นศัตรูกลายมาเป็นกำลังของเรา เจ้าคิดไว้ก่อนคนอื่นเสมอ""ท่านชมมากเกินไปแล้ว" หลันซียิ้มบาง ๆ"ข้าพูดตามที่เห็น"สายลมพัดชายเสื้อของทั้งสองให้ไหวเบา ๆ หลันซีทอดสายตามองไปทางทิศใต้"แต่นี่ยังเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น"เสิ่นซูเหอหันมองตาม"เจ้าหมายถึงเมืองหลวง""รากฐานของเรามั่นคงแล้ว กองทัพมีทั้งกำลังคนและเสบียง ราษฎรก็ยืนอยู่ข้างเรา ส่วนหลักฐานความผิดของเสนาบดีเหวยกับพวกก็สะสมมากพอแล้ว"เสิ่นซูเหอวางมือลงบนด้ามกระบี่"เจ้าคิดจะเดินทัพลงใต้"หลันซีสบตาเขา แววตาสงบนิ่งแต่เด็ดเดี่ยว"ถึงเวลาชำระบัญชีเก่าเสียที"นางหันกลับไปมองแสงไฟของเป่ยโจวเบื้องล่าง ก่อนเอ่ยช้า ๆ"เราจะเดินทัพลงใต้ ล้างมลทินให้ตระกูลกู้และท่าน เปิดโปงความผิดทั้งหมดของเสนาบดีเหวย และกวาดล้างขุนนางกังฉินที่กินเลือดกินเนื้อราษฎรให้หมดจากราชสำนัก"เสิ่นซูเหอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย"ข้ารอวันนี้มานานแล้ว"หลันซีมองขอบฟ้าทางใต้ด้วยแววตาคมกริบ"เช่นนั้นก็เตรียมตัวให้พร้อม เมืองหลวงถึงเวลาต้องชำระหนี้แล้ว"ข่าวความพ่ายแพ้ของแม่ทัพเจิ้งหยวน รวมถึงการที่มณฑลเป่ยโจวถูกฟื้นฟูจนกลายเป็นเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status