เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 20 อาชีพขายกุ้งแม่น้ำ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-15 00:34:52
บทล่าสุด
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 27 สั่งทำไซ
หลิงซูซินหลังจากผ่านวันที่เจ้าหน้าที่จากทางการมาวัดที่ดินข่าวว่ามีเจ้าหน้าที่เข้ามาในหมู่บ้านทำให้เป็นจุดสนใจของชาวบ้านเป็นอย่างมากเพราะไม่บ่อยนักที่จะมีเจ้าหน้าที่เข้ามาชาวบ้านตีความไปว่าคนที่มาซื้อเป็นคนที่มาอยู่ใหม่ก็คือบ้านของคนที่หยางไห่ฉวนกำลังทำบ้านให้อยู่ปล่อยให้ชาวบ้านข้าใจเช่นนั้นก็ดีอยู่แล้วรอประมาณหนึ่งอาทิตย์นางก็จะได้โฉนดที่ดินระหว่างที่รอนางจะต้องไปสั่งทำไซและคันเบ็ดเรื่องนี้คงจะต้องพึ่งท่านพ่ออีกแล้ว กุ้งในคลองกว่าจะถึงวันที่นางจับไปขายคงจะโตเต็มที่แล้วช่วงนี้ก็ปล่อยไปก่อนวันนี้ฟางหรงมาหานางที่บ้านหยางเราทั้งสองก็เลยเดินไปที่นาของท่านพ่อหลินด้วยกัน“นี่ซูซินเจ้าได้ยินชาวบ้านพูดเรื่องสองแม่ลูกที่มาอยู่ใหม่ เขาว่าเป็นคนมีฐานะซื้อที่น่าจะหลายหมู่ทีเดียวเห็นว่าเจ้าหน้าที่เข้ามาวัดกันนานทีเดียว”“ฟางหรงข้าขอถามอะไรเจ้าหน่อยได้ไหม”“ได้ว่ามาเลย”“เจ้าคิดว่าบ้านพี่ต้าหานเขาจะรับทำเครื่องสานจากข้ามั้ย” ที่นางถามเพราะท่านแม่ของพี่ต้าหานคือท่านป้าฟางหรูสหายของหลินเย่ถง“เจ้าต้องการเครื่องสานไปทำอันใดกัน”“เดี๋ยวถึงที่นาข้าจะเล่าให้ฟังตอนนี้รีบเดินกันเถอะแดดแรงนัก”หลินห้านจิน
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 26 วัดที่ดิน
วันนี้ในช่วงเช้าหัวหน้าหมู่บ้านได้มาแจ้งนางว่าวันนี้คนจากทางการจะมาจัดการวัดที่ดินให้ท่านแม่หยางบอกว่าให้เตรียมค่าน้ำชาให้คนการทางการด้วยเพราะอะไรจะได้ง่ายขึ้น ไม่ใช่ว่าเราจะซื้อเขาแต่เป็นค่าเหนื่อยนอกเหนือจากที่เงินเดือนที่พวกเขาจะได้ อยู่ที่เราพึงพอใจที่จะจ่ายเท่าไหร่“เห็นเมื่อวานอาไห่ฉวนเล่าว่าเจ้าของบ้านเป็นคุณหนูต่างเมือง ถึงแม้มารดาจะเป็นอนุภรรยาแต่ก็เป็นคุณหนูสูงส่งกว่าชาวบ้านหาเช้ากินค่ำเช่นพวกเรา” หยางไห่หลิงเองก็อยากจะไปอยู่ในเมืองเหมือนกัน แต่ว่าอยู่ในหมู่บ้านก็ดีอยู่แล้วไปอยู่ในเมืองไม่รู้จะทำอันใด“เห็นพี่ไห่ฉวนบอกว่าคนทั้งสองน่าสงสารผู้เป็นมารดาถูกใส่ร้ายว่าคบชู้เลยถูกไล่ออกจากจวนเจ้าค่ะ”“ถือว่าพวกนางยังมีบุญไม่ถูกขายออกไปบุรุษมีหลายเมียหารักแท้ยาก เบื่อเมียนี้ก็ไม่หาเมียนู่นคนที่เจ็บช้ำก็คือคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมีย” หยางไห่หลิงรู้สึกโชคดีที่หยางไห่มีนางเพียงคนดี คนในหมู่บ้านก็มีภรรยาเพียงคนเดียวอยู่หลายบ้าน“จริงเจ้าค่ะท่านแม่” หลินซูซินนางไม่กลัวว่าหยางไห่ฉวนจะมีบ้านเล็กบ้านน้อย แค่ทุกวันนี้เขาก็เป็นเจ้าหมาน้อยแล้ว“วันนี้จะทำอะไรไปกินที่นาล่ะซูซิน” เพราะกับข้าวที่ท
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 25 ทำน้ำจิ้มซีฟู้ด
หลินซูซินนั่งกินบะหมี่กับท่านพ่อหลินเสร็จยังพอเหลือเวลานางก็ชวนท่านพ่อไปเดินตลาดต่อหาของกินต่อ ดูเหมือนบะหมี่ที่กินไปเมื่อครู่จะไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองหนึ่งหนุ่มใหญ่กับหนึ่งสาวน้อยที่เดินพูดคุยอย่างเปิดเผยและท่าทางที่สนิทสนมกันเกินที่แสดงออกอย่างไม่ปกปิดหรืออายผู้ใด บางคนที่พบเห็นก็คิดไปในทางที่เสีย ๆ ว่าคนทั้งสองอาจจะเป็นสามีภรรยากัน บางคนก็คิดว่าอาจะเป็นบิดาก็เป็นไปได้“ซูซินชาวบ้านมองมาที่พวกเราแปลก ๆ”“คงคิดว่าลูกเป็นอนุภรรยาท่านพ่อกระมัง 555”“แสดงว่าพ่อยังดูหนุ่มอยู่” หลินห้านจินคิดไปในที่ดีผู้คนมองมากก็เป็นจุดสนใจ แต่เป็นจุดสนใจในทางที่ดีเพราะอย่างน้อยก็จะไม่มีมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาค่อยเกี้ยวซูซินเพราะคิดว่าเขานั้นเป็นสามีนาง“เจ้าค่ะท่านพ่อลูกยังหนุ่มยังแน่นจริง ๆ เจ้าค่ะ” หลินซูซินยอมในความหลงตัวเองของท่านพ่อหลินยิ่งสนิทกันมากขึ้นท่านพ่อก็ยิ่งมีอะไรให้นางประหลาดใจอยู่ตลอด“พ่อว่าได้เวลากลับแล้วซูซิน” หลินห้านจินเห็นว่าควรที่จะไปจุดขึ้นเกวียนได้แล้วเดี๋ยวจะช้าเอา“เจ้าค่ะท่านพ่อ” หลินซูซินเดินเกาะแขนท่านพ่อหลินออกมาจากตลาดเพราะผู้คนเดินเบียดเสียดกัน
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 24 เข้าเมืองกับท่านพ่อหลิน
หลินซูซินรีบมาที่จุดขึ้นเกวียนเห็นท่านพ่อหลินยืนพูดคุยอยู่กับท่านลุงที่ขับเกวียน“ท่านพ่อเจ้าคะกินข้าวก่อนเถอะลูกห่อมาเผื่อท่านด้วยกว่าจะถึงในเมืองเดี๋ยวหิวเจ้าค่ะ”หลินซูซินนางห่อเนื้อกวางทอดกระเทียมมาเพียงอย่างเดียวตอนเช้าหลีกเลี่ยงรสจัดดีที่สุด แต่ของหยางไห่ฉวนเขากินตอนเที่ยงเพราะกินข้าวเช้าจากที่บ้านก่อนออกไปแล้วชาวบ้านที่ต้องการที่จะเข้าเมืองเห็นสองพ่อลูกนั่งกินข้าวกัน บางคนก็รู้สึกคิดถึงท่านพ่อท่านแม่ของตนตั้งแต่ออกเรือนก็ไม่ได้มีโอกาสกลับไปหาพวกท่านเลย บางคนก็อิจฉานั่นใช่เนื้อกวางหรือไม่บ้านหยางมีเนื้อกวางกินแถมหลินซูซินยังนำมาแบ่งหลินห้านจินอีกด้วย ไม่เป็นการสิ้นเปลืองไปหน่อยหรือแยกบ้านกันแล้ว“อาไห่หลิงเองก็ทำกับข้าวอร่อยเหมือนกัน”“เจ้าค่ะท่านแม่ทำเป็นหลายอย่างแถมอร่อยทุกอย่าง แต่เพราะเมื่อก่อนร่างกายไม่ค่อยจะมีเรี่ยวแรงเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ทำอะไรหลายอย่างเต็มไปหมด”หลินห้านจินเห็นบุตรสาวอยู่ที่บ้านหลินแล้วมีความสุขดีเขาก็ดีใจมีความสุขตามไปด้วย อาหารที่บ้านหยางอร่อยจริง ๆ ต่างจากบ้านหลินนักหลินเย่ถงทำกับข้าวแต่ละอย่างเหมือนบ้านไม่มีเงินทั้งที่เขาให้เงินนางไว้ซื้อของเขาบ้านตั้ง
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 23 ถนอมอาหาร
หลังจากที่ท่านพ่อกลับไปได้สักพักหยางไห่ฉวนก็กลับมาพร้อมขากวางใหญ่สองขา แต่คนในบ้านเขานั้นต่างแยกย้ายกันเข้าห้องไปหมดแล้วหยางไห่ฉวนนำขากวางเข้ามาในครัวเขาจะทำการถนอมอาหารเขาชั่งใจอยู่ว่าควรจะทำทั้งหมดเลยหรือไม่“พี่ไห่ฉวนกลับมาแล้วรึ” หลินซูซินได้ยินเสียงมาจากในครัวนางก็เสี่ยงออกมาดูเผื่อเป็นพี่ไห่ฉวน“นั่นขาอะไรรึ” มองยังไงก็ไม่ใช่ขาหมูอย่างแน่นอน“ขากวางน่ะพี่จะทำการถนอมอาหารเจ้าอยากเก็บไว้ทำกับข้าวหรือไม่”“ถนอมอาหารรึทำอย่างไรกัน”“ทำความสะอาดขากวางและน้ำพริกไทยเสฉวนมาทาให้ทั่ว เสร็จแล้วก็ทาเกลือต่อแต่ทาเยอะหน่อย หมักไว้ 1 เดือน พอครบก็นำออกมาไว้ข้างนอกทับด้วยของหนักอีกครึ่งเดือน ถึงจะนำไปแขวนในครัวไว้ 1 ปี เป็นอย่างต่ำ”“ตั้งนานกว่าจะได้กิน”“พี่จะทำแค่ขาเดียวอีกขาเอาไว้ให้เจ้าทำกับข้าว”หลินซูซินนั่งมองดูหยางไห่ฉวนทำการถนอมขากวาง หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงนำไปขายในเมืองถึงเนื้อจะไม่สดขายได้ในราคาที่ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ได้มากอยู่เพราะเป็นสัตว์ที่ล่ามายากนาน ๆ ที่ถึงจะมีมาขาย“เสร็จแล้วพี่ไปล้างไม้ล้างมือเถิดข้าทำกุ้งเผาไว้เหลือให้พี่อยู่หลายตัว”“กุ้งเผารึเจ้าไปเอามาจากที่ไหนเท่ากับเจ้
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 22 ท่านพ่อหลินจับกุ้ง
หลังจากที่คุยเรื่องที่ทางเสร็จแล้วหลินซูซินก็ได้ชวนท่านพ่อหลินไปกินข้าวที่บ้านหยาง“ท่านพ่อขากลับเราไปจับกุ้งไปกินกันด้วยเถอะ” หลินซูซินนางอยากให้คนบ้านหยางได้กินอะไรที่อร่อยบ้าง“ได้สินี่ก็ไม่ได้เย็นมากพอมีเวลาเหลือเฟือ” หลินห้านจินเองก็ติดใจรสชาติกุ้งแม่น้ำเมื่อตอนบ่ายที่ซูซินย่างให้กินหลินซูซินจินตนาการถึงมื้อเย็นที่กำลังจะถึงมันกุ้งแม่น้ำกินคู่กับข้าวสวยร้อน ๆ ราดด้วยน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ด แค่คิดน้ำลายนางก็สอแล้วพอมาถึงคลองน้ำหลินซูซินนางตัดสินใจลงไปในน้ำเลยกลับถึงบ้านก็อาบน้ำแล้ว ถ้าจะให้ท่านพ่อลงก็เห็นจะไม่เหมาะรุ่นนี้หาอะไหล่ต่อยากเสียด้วยดีหน่อยที่เพิงพักท่านพ่อมีตะกร้าสานแขวนอยู่ หากไม่มีนางก็ไม่รู้จะนำใส่อะไรกลับบ้านหากถือกุ้งไปโดด ๆ เดี๋ยวจะเป็นประเด็นอีก“ท่านพ่อท่านอยู่ด้านบนรอรับตัวกุ้งจากลูกนะเจ้าคะ”“เจ้าจะลงไปในน้ำรึพ่อว่าเอาแค่ตื้น ๆ ก็พอพ่อเป็นห่วงเจ้านะเจ้าว่ายน้ำไม่เป็นนะซูซิน เดี๋ยวพ่อจะลงเป็นเพื่อน” หลินห้านจินไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม เมื่อช่วงบ่ายที่เขาไม่พูดเพราะเห็นว่าลงไปไม่ลึกมากอีกทั้งนางเองก็มั่นใจในการจับกุ้ง เขาผู้เป็นพ่อก็ไม่อยากจะขัดลูกหลินซ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง52.3K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง131.2K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.6K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน24.2K viewsซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ
ปลายฝนต้นหนาว3.5K viewsสามีเช่นข้าหาได้ยากยิ่ง
ฝ้ายสีคราม101 viewsThe Evil Queen ฝืนลิขิตร้ายกลายเป็นลิขิตรัก
ดุจเพชร431 viewsข้าคือทาสรับใช้ของปีศาจงู
องค์หญิงโนเนม931 views
