หน้าหลัก / รักโบราณ / เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน / ตอนที่ 59 หลินอ้ายถงทำงานวันแรก

แชร์

ตอนที่ 59 หลินอ้ายถงทำงานวันแรก

ผู้เขียน: Cherry Brown
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-26 13:39:02

หลังจากที่เคลียร์ใจกันเสร็จทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันไปพักเอาแรงสักหน่อยอีกไม่กี่ชั่วยามก็เช้าแล้ว

“ท่าน
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 74 ไม่อย่าเห็นหน้า

    “กับข้าสักนิดท่านก็ไม่มีข้าอยู่เลยหรือที่ผ่านมาทำดีกับข้าทำไม” หลินเย่ถงถึงนางจะมีชู้ แต่ในใจนางก็ยังคงหวังว่าหลินห้านจินจะรักนางบ้าง อยู่ด้วยกันมานางก็ไม่ได้ต่างไปจากฟางหรู เพียงแต่หลินห้านจินไม่ได้เฉยชาใส่เท่านั้น“ข้าเคยคิดที่จะเปิดใจรับเจ้านะเย่ถง แต่ข้าก็ทำไม่ได้แต่ข้าก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเจ้า ข้าก็ดูแลเจ้าเท่าที่ข้าจะสามารถทำได้” ทุกวันนี้เขาก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเท่าไหร่นัก ถึงภายนอกจะเป็นเช่นนั้น แต่ในใจยังคงคิดถึงเวลาที่ผ่านมา ที่ไม่สามารถกลับไปทำหน้าที่พ่อที่ดีได้ เพราะความคิดและการกระทำโง่ๆ จนหลินซูซินโตมาโดยที่ท่านย่าเป็นคนเลี้ยง เขาไม่มีความกล้ามากพอกลัวว่าลูกจะเกลียด เพราะมีพ่อที่แย่เช่นนี้ หลินซูซินเป็นเด็กเงียบ ๆ มาตั้งแต่เด็กเป็นอะไรเจ็บตรงไหนไม่เคยบอกใคร เข้มแข็งมาตั้งแต่เด็กบวกกับตนเองเป็นหัวหน้าครอบครัวทำงานคนเดียว ไม่ได้มีเวลามาดูแลเรื่องภายในเท่าไหร่นัก“แล้วนังลี่เหมยมันสั่งเสียอะไรท่านก่อนตายล่ะ ให้ดูแลข้าหรือช่างเป็นพี่ที่ประเสริฐเสียจริง แต่น่าเสียดายที่ชีวิตมันบัดซบเช่นนี้”“เจ้ามันสมควรแล้วจริง ๆ ที่ได้รับโทษเช่นนี้” หลินห้านจินไม่คิดที่จะอยู่ต่อให้เ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 72 มีปัญหา

    หลินซูซินมาขายกุ้งได้เป็นวันที่สองหลังจากที่ป่วยไปสามสี่วัน แต่เหมือนวันนี้ในตลาดที่ขายของจะเริ่มมีปัญหาเข้ามา หลังจากที่ขายอย่างสงบสุขมาตลอด“พี่ซูซินดูท่าคนพวกนั้นจะไม่ยอมกลับไปง่าย ๆ”“หากคุยแล้วไม่ยอมถอย พี่คงจะต้องแจ้งทางการให้มาจัดการ” เพราะมีร้านค้าแม่ขายบางเจ้ายืนด่านางอยู่ที่หน้าร้านเพราะร้านตนเองขายของไม่ค่อยได้“นี่ ท่านป้าท่านน้าข้าหลินซูซินไปทำอะไรให้พวกท่านถึงได้มายืนด่าทอที่หน้าร้านของข้า พวกท่านไม่อายผู้คนหรือที่คนมีอายุวุฒิภาวะเช่นพวกท่าน มายืนด่าทอข้าที่ทำมาหากิน โดยข้าเองก็ไม่ทราบสาเหตุ” หลินซูซินทั้งเบื่อและก็รำคาญพวกที่วัน ๆ ไม่มีความคิดสร้างสรรค์เอาแต่อิจฉาผู้อื่นไปเรื่อย“ก็ตั้งแต่มีร้านเจ้าเข้ามาขายร้านพวกข้าก็เริ่มขายไม่ออก จนทุกวันนี้ไม่มีลูกค้าเข้าร้านแล้ว” หนึ่งในแม่ค้าเอ่ยขึ้”“ร้านข้าขายปกติไม่เคยไปรุกรานที่ร้านของใคร ท่านจะขายได้หรือขายไม่ได้มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับร้านของข้า ลูกค้าเลือกซื้อสิ่งที่ต้องการที่จะซื้อ ไม่ได้ถูกบังคับแต่อย่างใด ร้านข้าไม่เคยบังคับว่าต้องมาซื้อกุ้งย่างที่นี่ทุกวันนะ มันขึ้นอยู่กับตัวของลูกค้าว่าต้องการสิ่งใด” หลินซูซินเอ่ยอธิบายอย

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 73 วันประหารหลินเย่ถง

    วันนี้ครบกำหนด 1 อาทิตย์ ที่หลินเย่ถงจะต้องถูกประหาร การประหารจะไม่มีการประหารให้ชาวบ้านเห็น แต่ก่อนไม่ว่าจะมีโทษร้ายแรงเช่นใด หากศาลตัดสินให้รับโทษ เช่น การถูกประหารชีวิต การถูกแขวนคอ หรือการโบยเพื่อสั่งสอนและเตือนสติ ชาวบ้านทั่วไปสามารถมาดูมาเห็นได้แต่เพราะการเปลี่ยนแปลงผู้นำคนใหม่เหตุการณ์เช่นนี้จึงต้องเป็นคนในครอบครัวหรือคนสนิทใกล้ตัวเท่านั้น เพราะบางการตัดสินมันสะเทือนใจและเลวร้าย จึงไม่อยากให้เด็กเล็กหรือคนทั่วไปรับรู้และเห็นแต่หากเป็นการรับโทษเพื่อสั่งสอนดัดนิสัยก็จะสามารถให้คนภายนอกเห็นได้ เพราะจะมีสถานที่ในเมืองที่จะเป็นจุดรับโทษ โดยตรงเพราะกฏหมายแข็งแรงขึ้น คนทำผิดก็น้อยลงแต่ไม่ใช่ไม่มีคนทำความผิดเลย“ซูซินเจ้าอยู่บ้านก็อย่าออกไปไหน เข้าใจหรือไม่พี่อาจจะกลับบ่าย ๆ หรือไม่ก็เย็น” หยางไห่ฉวนเอ่ยลาหลินซูซิน เพราะวันนี้เขาต้องขับเกวียนพาท่านพ่อหลินกับหลินอ้ายถงไปในเมือง เพราะวันนี้ครบกำหนดที่หลินเย่ถงจะถูกประหาร“เจ้าค่ะข้าฝากพี่ดูแลท่านพ่อกับอ้ายถงด้วย ถึงนางจะดูเข้มแข็ง แต่เหตุการณ์ที่กำลังจะถึงคงทำเอานางเสียศูนย์อยู่ไม่มากก็น้อยเจ้าค่ะ” หลินซูซินที่นางไม่คิดไปเพราะว่าไม่อยา

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 71 ออกจากป่ามาหาเธอ

    จางหลีหมิ่นและจางหวังหมิ่นขึ้นเขาลึก เพื่อมาล่าสัตว์ได้ 4 วัน แล้ว ไม่ได้ล่าเพื่อจะเอาไปขาย แต่จะเอาไปกินและให้ใครบางคนก่อนที่จะขึ้นเขาล่าสัตว์จางหลีหมิ่นได้เลือกเส้นทางท้ายหมู่บ้าน และเขาก็เห็นบ้านอยู่หลังหนึ่ง ได้ยินว่าเป็นเจ้าหยางไห่ฉวนกับท่านลุงฉีเป็นคนรับทำ ได้ยินชาวบ้านพูดกันว่าเป็นสตรีจากต่างเมืองย้ายเข้ามาอยู่ตอนแรกเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจจนได้เจอสตรีร่างน้อยนางหนึ่ง ยืนรดน้ำผักอยู่ที่แปลงผักข้างบ้าน แต่นางไม่ได้เห็นเขากับเจ้าหวังหมิ่นที่เดินผ่านมา นางสนใจเจ้าผักกับแปลงดินต่างหาก“พี่ใหญ่ข้าว่าลงเขากันได้แล้ว เดี๋ยวช้ากว่านี้จะถึงมืดค่ำกันพอดี” จางหวังหมิ่นเห็นพี่ใหญ่ของตนเมอลอยอยู่ไม่รู้ว่าเมอลอยคิดถึงใครอยู่หรือเปล่า“อืม เตรียมเก็บข้าวของเถอะ” จางหลีหมิ่นที่คิดถึงใบหน้าของสตรีร่างน้อยที่ท้ายหมู่บ้านไม่รู้ว่านางมีนามว่าอันใดกัน“พี่ใหญ่ทำไมพี่เลือกลงเขาเส้นทางนั้นมันลงไปก็เป็นท้ายหมู่บ้าน ทำไมไม่ลงทางเดิมที่ท่านพ่อเคยพาลงกันขอรับ”“ตอนมาก็มาทางนี้ ตอนกลับก็กลับทางนี้ อย่าถามมากเจ้ารองรีบกลับไม่ใช่หรือ”จางหวังหมิ่นไม่ได้เอ่ยอันใดต่อเพราะกลัวว่าพี่ชายจะอารมณ์ไม่ดี หากถามต่อเพราะ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 70 ข่าวของหลินเย่ถง

    ทุกคนก้มหน้าก้มตาทำงานของตนเองต่อไปเรื่อย ๆ ลูกค้าก็มาซื้อเรื่อย ๆ กุ้งย่างไม่ได้แค่เป็นที่เอ่ยถึงในวงคนมีฐานะที่ได้ไปที่งานแต่งของลูกสาวนายอำเภอเท่านั้น ด้วยชะลอมที่แปลกตาสำหรับคนทั่วไป ไหนจะกุ้งย่างที่ราดด้วยน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ด ที่ใครกินก็ต้องซี๊ดปากไปตาม ๆ กัน ทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นทำให้มีจำนวนลูกค้าที่เพิ่มมากขึ้นจำนวนกุ้งย่างต่อวันเพียง 200 ตัว ถ้าหมดไม่มีเพิ่ม หากไม่ทันก็ต้องวัดดวงกันวันต่อไป หากใครที่ไม่อยากรอก็ไปทานกุ้งที่เหลาอาหาร ที่รับกุ้งจากหลินซูซิน แต่ถึงอย่างใดรสชาติน้ำจิ้มซีฟู้ดที่มีการลอกเลียนแบบกันขึ้นมา ก็ไม่เหมือนอยู่ดี“ต้าหานวันนี้เจ้าก็ไปกินข้าวเย็นที่บ้านข้าด้วยสิ”“พี่ไห่ฉวนใจข้าก็อยากไป แต่ที่บ้านข้ายังมีท่านพ่อรออยู่” เพราะหากเขามากินข้าวที่บ้านหยาง แล้วท่านพ่อที่รออยู่ที่บ้านล่ะ ถึงจะเคยมากินข้าวที่บ้านหยางหลังจากที่ทำงานเสร็จตามคำชวนของพี่ไห่ฉวน แต่ก็เพียงครั้งเดียว เพราะท่านพ่อรอกินข้าวอยู่ที่บ้าน ตอนนี้ที่บ้านเรามีกันอยู่เพียงสองคนพ่อลูก“ตามใจเจ้าต้าหาน” หยางไห่ฉวนไม่รั้งรอเพราะรู้ว่าต้าหานรักพ่อมาก อีกอย่างตอนนี้มีกันเพียงสองคนพ่อลูก ถึงช่วงนี้เจ้า

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 69 คำสั่งศาล

    หลินซูซินนอนจมเป็นไข้ออยู่ 3 วัน 3 คืน ไม่รู้ทำไมถึงได้เป็นหนักเช่นนี้ ช่วงเช้าถึงเย็นจะเป็นท่านแม่หยางกับท่านพ่อหยางช่วยกันดูแล ส่วนในช่วงเย็นจะเป็นตัวก่อเหตุที่จะเป็นคนดูแลทุกอย่าง“พรุ่งนี้ข้าก็หายแล้ว ความจริงวันนี้ก็ดีขึ้นแล้วนะ”“พักดูอากการอีกวัน หากไข้ไม่กลับพรุ่งนี้ค่อยไปด้วยกัน” หยางไห่ฉวนกลัวไข้จะกลับอีก เพราะหลายวันที่ผ่านมาไข้ขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่ตลอด“พี่ต้องไปแล้วเจ้าดูแลตัวเองด้วย ฟอด” หยางไห่ฉวนเอ่ยร่ำลาก่ออนที่จะขับเกวียนออกไป เขาต้องไปรับเจ้าต้าหานที่บ้าน เพื่อที่จะไปที่นาด้วยกันบ้านท่านผู้นำหมู่บ้านในตอนเช้าหลินห้านจินกับตงหยางได้มาที่บ้านของท่านผู้นำหมู่บ้าน เรื่องของหลินเย่ถงกับฟางหรู ศาลได้มีคำสั่งออกมาอย่างแน่ชัด“ก็ตามเนื้อผ้าใครกระทำมากกระน้อย ศาลไม่ได้ใจดีกับคดีร้ายแรงเช่นนี้ แต่ก็ถือว่าฟางหรูนางยังดวงไม่ถึงฆาต แต่หลินเย่ถงนางคงจะไม่รอด เพราะนางฆ่าคน” ท่านผู้นำหมู่บ้านเองก็พึ่งได้รับฟังคำพิพากษาจากศาล ในฐานะที่จำเลยเป็นลูกบ้านที่อยู่ในเขตที่เขาปกครองดูแล“แล้วหลินเย่ถงนางจะโดยโทษเช่นไรกัน” หลินห้านจินเอ่ยถาม ถึงแม้จะรู้ว่านางอาจจะไม่รอดอยู่แล้ว“ประหารชีวิตอย่า

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status