เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 7 ญาณพิเศษ
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-11 12:35:50ตอนที่ 7 ญาณพิเศษ
หานเจ๋อวางถาดอาหารลงบนโต๊ะไม้เก่าอย่างเบามือ แต่หญิงสาวบนตั่งกลับยังมองออกไปนอกหน้าต่างราวสติล่องลอยอยู่ที่อื่น
เขาจึงเอ่ยเสียงทุ้มอ่อน
“คิดอะไรอยู่หรือ”
มู่หว่านเหยากระพริบตา ดึงความคิดกลับมาจากห้วงลึก
นางหันไปมองเขาเล็กน้อยก่อนตอบอย่างเก้อเขิน “คิดเพลินไปหน่อย…ท่านทำมื้อเย็นเสร็จแล้วหรือ ข้าแย่จริง ไม่ได้ช่วยอะไรเลย”
หานเจ๋อส่ายหน้าเบา ๆ
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใยจนอบอุ่นคล้ายผ้าห่มในฤดูหนาว “ไม่เป็นไรหรอก เรื่องเท่านี้ข้าทำได้ เจ้าพึ่งหายป่วย ออกไปตลาดทั้งวันแล้วยังช่วยเด็กคนนั้นอีก”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยช้า ๆ เน้นทุกคำด้วยความใส่ใจ
“เจ้าควรพัก…พักให้มาก ๆ ด้วยซ้ำ”
เขาผลักถ้วยอาหารเข้าหานาง “มากินข้าวเถอะ จะได้รีบพักผ่อน”
คำพูดเรียบง่ายแต่แฝงความอ่อนโยนของหานเจ๋อทำให้มู่หว่านเหยาหลุบตาลง
ความวุ่นวายทั้งวันที่พัดพาเข้ามาเหมือนลมแรง ค่อย ๆ สงบลงราวกับถูกมืออบอุ่นปลอบประโลมให้เงียบเสียง
อนาคตของนางกับบุรุษผู้นี้…จะเป็นเช่นไรนะ
ความคิดผุดวาบขึ้นมาราวควันบาง ตีวงในอกนางเบา ๆ
พลันความทรงจำจากชาติเดิมก็แล่นเข้ามา
หากเป็นเมื่อก่อน…นางคงโทรหามินตริตา ชวนกันไป “ดูดวง” แก้เครียด หรือไม่ก็แวะหาอาจารย์หมอดูเจ้าประจำให้ช่วยชี้ทางชีวิต
ใช่แล้ว—!
ประกายบางอย่างสว่างวาบในนัยน์ตานาง
ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง งดงามราวกลีบบุปผาที่กำลังผลิบานใต้แสงยามค่ำ
“ข้ารู้แล้ว…พรที่ข้าจะขอ—”
หัวใจของมู่หว่านเหยากระทบเป็นจังหวะหนักแน่นราวได้รับแสงใหม่ในชีวิต นางพึมพำกับตนเองอย่างช้า ๆ ชัดเจน
“ข้าขอพร…ให้ข้ามี สัญชาตญาณหมอดูที่แม่นยำ เห็นเส้นชะตาผู้คนได้โดยไม่ต้องพึ่งตำรา หรือวิชาใด ๆ ทั้งสิ้น”
ความคิดนั้นแน่ชัดจนหัวใจเต้นเป็นจังหวะมั่นคง
ชีวิตใหม่ของนางจะไม่ใช่การทำไร่ทำนาสิ้นหวัง
แต่เป็นชีวิตที่คนต้อง มาขอคำชี้นำจากนาง
ช่างงดงาม น่าภาคภูมิ
และ…ไม่ต้องเหนื่อยเลยสักนิดเดียว.
จู่ ๆ หญิงสาวก็คลี่ยิ้มออกมา
รอยยิ้มอุ่นละมุนที่ผุดขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
หานเจ๋อที่กำลังจัดชามข้าวชะงักไปทันที เขามองภาพตรงหน้านิ่งงันราวถูกดึงลมหายใจออกจากร่าง
นานแค่ไหนแล้วนะ…
ที่เขาไม่ได้เห็นหว่านเหยายิ้มงดงามเช่นนี้
รอยยิ้มที่ไม่ใช่เพียงยกมุมปาก แต่เป็นรอยยิ้มที่แตะลึกลงไปถึงดวงตา ดวงตาที่เคยหม่นเศร้าและว่างเปล่าดุจบ่อน้ำไร้แสง
กลับส่องประกายขึ้นมาคล้ายมีแสงอรุณแรกของวันสะท้อนอยู่ภายใน ความงดงามเล็ก ๆ นั้นทำให้หัวใจของหานเจ๋อเต้นสะดุด
คล้ายถูกพัดพาไปยังที่ใดสักแห่ง
หว่านเหยาฉุกคิดขึ้นมาในบัดดล
หากจะขอพรให้ตนมีสัญชาตญาณของ “หมอดู” นางก็ควรสำรวจเสียก่อนว่าในยุคนี้ ผู้คนทำอาชีพนั้นกันอย่างไร
ต้องใช้อะไรบ้าง…ต้องมีพิธีรีตองหรือไม่…
นางยกมือแตะคางเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นในที่สุด
“หานเจ๋อ…ท่านรู้หรือไม่ ว่าที่หมู่บ้านนี้มีแม่หมออยู่หรือไม่”
คำถามนั้นทำให้ชายหนุ่มที่ยังเหม่อมองรอยยิ้มของนาง สะดุ้งกลับเข้าร่างตนเองในพริบตา
เขารีบปรับสีหน้าลอบระงับอาการ ก่อนตอบเสียงเรียบ
“มีสิ…อยู่ท้ายหมู่บ้านโน่นนางผู้เฒ่าที่คนเรียกกันว่า แม่หมอจิ่นฮวา นางดูฤกษ์ ดูยาม ดูดวงให้คนมานานแล้ว”
หว่านเหยาพยักหน้าเบา ๆ สายตาแฝงประกาย
จากนั้นก็เอ่ยคำถามที่ทำให้หานเจ๋อค้างไปอึดใจ “ถ้าข้าอยากจะเป็นแม่หมอ…ทำนายดวงชะตาให้ผู้คน ข้าต้องเริ่มต้นอย่างไรบ้างหรือ”
เสียงที่นางใช้เรียบนิ่ง แต่แฝงด้วยความตั้งใจบางอย่าง
ขณะที่หานเจ๋อเบิกตากว้างเล็กน้อย ราวกับได้ยินสิ่งเหลือเชื่อจากปากหว่านเหยา เขาคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะสนใจเรื่องพวกนี้
เขาอ้ำอึ้งไปครู่ ก่อนตอบอย่างจริงใจ “อืม…แม่หมอที่นี่ ส่วนมากอาศัยการสังเกต วาสนาและประสบการณ์แต่…”
เขาชะงักไปนิด มองนางด้วยสายตาเป็นห่วงปนงงงวย
“เจ้าคิดจะเป็นแม่หมอจริง ๆ หรือ”
น้ำเสียงนั้นอ่อนโยน แต่มีความตกใจซ่อนอยู่ไม่น้อย หว่านเหยาพนักหน้ารับจริงจังอยู่มาก หานเจ๋อไม่กล้าเอ่ยถามอีกจึงก้มหน้ากินข้าว
บทล่าสุด
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 48 สร้างเรือนใหม่
ตอนที่ 48 สร้างเรือนใหม่ความเคลื่อนไหวแผ่วเบาภายในเรือนแม้ไร้เสียงเอ่ยชัด แต่ก็ไม่อาจเล็ดรอดสายตาและหูของผู้ที่อยู่ใกล้ชิงอี้ชะงักมือเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองไปทางเรือนริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางที่ปนความเข้าใจนางหันไปมองชิงอิงซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆชิงอิงหลุบตาลงเล็กน้อย แก้มระเรื่อขึ้นอย่างไม่ต้องอธิบาย “ข้าไปเตรียมถังน้ำอุ่นก่อน” เสียงนางต่ำและราบเรียบ ราวกับเป็นเรื่องปกติชิงอี้พยักหน้ารับอย่างไม่ซักถาม “ไปเถอะ…ข้าจะเตรียมมื้อเย็นเอง”ทั้งสองแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนไม่มีสายตาสอดรู้สอดเห็นผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยามบานประตูเรือนก็ถูกผลักออกอย่างแผ่วเบาหานเจ๋อเดินออกมา สีหน้าเรียบนิ่งขรึมกว่าปกติแต่แววตายังหลงเหลือความร้อนระอุที่ยังไม่จางเสื้อผ้าดูออกว่าถูกจัดให้เรียบร้อยขึ้นอย่างเร่งรีบชิงอิงที่รออยู่แล้วรีบยกถังน้ำอุ่นเข้ามา ในมืออีกข้างมีผ้าผืนหนึ่งพับอย่างเรียบร้อยนางหลุบตาลง ไม่มองซักถามสิ่งใดเพียงก้าวเข้าไปใกล้อย่างรู้หน้าที่หานเจ๋อรับถังน้ำไว้ ก่อนจะเอื้อมมือรับผ้าจากนางเขาก้มหน้าลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงต่ำและสุภาพ“ขอบใจนะ” ชิงอิงย่อคารวะเบา ๆ ก่อนจะถอยออกมาหานเจ๋อยก
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 47 เบา ๆ
ตอนที่ 47 เบา ๆหานเจ๋อชะงักไปเล็กน้อยสายตาเผลอเหลือบไปทางประตูเรือน ราวกับยังไม่ลืมว่าข้างนอกมีผู้คนรออยู่ “หว่านเหยา…ตอนนี้ข้างนอกยังมีคนอีกมาก”ทั้งที่พูดเอง ทว่าหานเจ๋อกลับรู้สึกอยากตบปากตัวเองหว่านเหยาหัวเราะเบา ๆ เสียงนั้นนุ่มละมุนไม่ใช่เสียงเยาะ หากเป็นเสียงที่ฟังดูคุ้นเคยและใกล้ชิด“ท่าน…ปฏิเสธข้าหรือ”คำถามนั้นไม่กดดันแต่กลับทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัวหานเจ๋อยิ้มเขิน ยกมือขึ้นเกาศีรษะเล็กน้อยเหมือนพยายามเปลี่ยนเรื่องหนีความร้อนที่ค่อย ๆ ไต่ขึ้นมา“ตอนนี้…พวกเรามีเงินเท่าไรหรือ”หว่านเหยาหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเจือแววขบขัน“นี่เพราะความต้องการของท่าน”“ท่านถึงกับถามถึงเงินในกระเป๋าข้าเชียวหรือ”หานเจ๋อหัวเราะแห้ง ๆ แต่แววตากลับจริงจังขึ้น“ข้าเพียงคิดว่า…พวกเราน่าจะสร้างเรือนเล็ก ๆ แยกออกไปสักหน่อยก่อน”“มีเงินมากขึ้นเมื่อไร ค่อยสร้างใหม่ก็ยังไม่สาย”หว่านเหยาพิจารณาเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับอย่างง่ายดาย“ได้สิ…”นางขยับเข้าใกล้เขาอีกนิด น้ำเสียงอ่อนลง ราวกับกระซิบ“แต่ทำเบา ๆ ก็น่าจะได้…ไม่ใช่หรือ”การขยับตัวของหว่านเหยาทำให้เสื้อคลายลงเล็กน้อ
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 46 ชัดเจน
ตอนที่ 46 ชัดเจนความคิดนับร้อยในหัวของหว่านเหยาพลุ่งพล่านขึ้น นี่อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของนางจะตอบส่งเดชไม่ได้พลันนึกถึงเรื่องที่นางไม่อาจมองดูดวงชะตาของตนเองได้จึงได้แต่เลือกคาดเดาจากหานเจ๋อแทนเมื่อคำตอบผุดขึ้นในใจ หว่านเหยาจึงเอ่ยเสียงแผ่วเบา“ท่านล้อข้าแล้ว…ข้ามีหรือจะกล้าพูดเท็จต่อหน้าท่าน”เล่อซินเลิกคิ้ว “ข้าหาได้ล้อเล่น”“ท่านได้โปรดให้ข้าได้ชี้แจง”เล่อซินยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ได้...เจ้าพูดมา”หว่านเหยาลอบถอนหายใจแผ่วเบา ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ชัดเจน “ข้าไม่อาจดูดวงชะตาของท่านได้”“ทว่าสามารถดูดวงชะตาของผู้ที่อยู่ใกล้เคียงท่าน”“เพียงเท่านั้น…ก็พอจะคาดเดาสถานที่ หรืออนาคตของท่านได้บางส่วนเจ้าค่ะ..”แม้จะไม่ชัดเจนแต่น่าจะพอคาดเดาได้ นัยน์ตาของเล่อซินสว่างวาบขึ้นทันที “ความคิดนี้ดี” นางไม่ลังเล ยื่นมือไปด้านข้าง ผลักนางกำนัลที่ยืนอยู่ใกล้เข้ามาหนึ่งก้าว“เจ้าตรวจดวงชะตาของนาง”หว่านเหยายิ้มแห้ง ๆ เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอย่างสุภาพ“วันนี้ข้าต้องขออภัยท่านจริง ๆ”“ข้าถูกพลังสะท้อนกลับ ดวงตาพล่ามัวยิ่งนัก ไม่อาจตรวจดวงชะตาต่อได้”เล่อซินหรี่ตามอง “เช่นนั้น…เจ้าจะบอก
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 45 เจิดจ้า
ตอนที่ 45 เจิดจ้าและแน่นอน—เล่อซินย่อมได้ลำดับมาคนที่แปดเมื่อก้าวเข้ามาในลานเรือน นางก็ปรายตามองไปรอบ ๆ อย่างไม่ปิดบัง เรือนไม้หลังเล็ก พื้นดินยังไม่เสมอ ศาลาที่กำลังก่อสร้างก็ยังเห็นโครงข้าวของเรียบง่าย ซอมซ่อกว่าที่นางคาดไว้มากนักก็แค่นี้หรือ…เล่อซินนั่งลงตรงตำแหน่งที่จัดไว้สายตายังคงไล่มองทุกมุมอย่างพินิจในใจอดคิดไม่ได้—หากนางมีตาทิพย์จริง หากมองเห็นเส้นวาสนาได้ดังที่ลือกันเหตุใดไม่เรียกเงินแพง ๆ ไปเลยสิบตำลึงจากข้าร้อยตำลึงจากคหบดีพันตำลึงจากผู้สิ้นหวังในเมืองหลวงเพียงไม่กี่เดือน ก็คงสร้างเรือนใหม่ได้แล้วใหญ่โต สะอาดตา ไม่ต้องนั่งอยู่ในที่เช่นนี้เล่อซินขยับตัวเล็กน้อยริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางที่แฝงความดูแคลนหรือว่าที่แท้…ก็แค่รู้จักหลอกคนได้เงินไม่มากพอจะย้ายตัวเองออกจากความซอมซ่อนี้ขณะนั้นเอง—เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านในเรือนหว่านเหยาเดินออกมา ท่าทีไม่เร่งไม่ช้าสายตาสงบเย็นราวกับไม่รับรู้สายตาประเมินที่จับจ้องอยู่เล่อซินชะงักไปเพียงเสี้ยวอึดใจ เพราะความงดงามของหญิงสาวเป็นความงามที่สงบนิ่ง ราวกับผิวน้ำยามไร้ลมและกลิ่นอายของสตรีผู้นี
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 44 น่าสนใจ
ตอนที่ 44 น่าสนใจบนชั้นสองของร้านน้ำชา กลิ่นใบชาหอมอ่อนลอยคลุ้งม่านไม้ไผ่โปร่งรับแสงอาทิตย์ยามบ่าย สตรีงดงามสามสี่คนกำลังนั่งล้อมโต๊ะ สนทนากันด้วยน้ำเสียงเบาแต่แฝงความตื่นเต้นสตรีในชุดเหลืองอ่อนยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนเอ่ยถามอย่างสนใจ“นี่…หลิงอี้ ญาติผู้น้องของเจ้าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”หลิงอี้ยิ้มบาง แววตาผ่อนคลายกว่าหลายวันก่อน “ดีขึ้นมากแล้ว แม่หมอมู่มาทำพิธีต่อชะตาเพียงสองวัน อาการก็เปลี่ยนไปเห็นได้ชัด”“เมื่อวานยังลืมตาแทบไม่ขึ้น วันนี้กลับพูดคุยได้แล้ว”สตรีอีกคนโน้มตัวเข้ามาเล็กน้อย “เช่นนั้น…ข้าว่าพรุ่งนี้จะไปหานางอีกครั้ง”หลิงอี้ถอนหายใจแผ่ว “ท่านแม่ข้าหาว่าข้าเหลวไหล”“ความจริงแล้ว ท่านอาข้าก็ไม่ได้เชื่อถือแม่หมอมู่นัก เพียงแต่ตอนนั้น…หมดหนทางจริง ๆ จึงต้องลองทำทุกวิถีทาง”นางหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเบาลง “ใครจะไปรู้ ว่านี่จะเป็นการต่อดวงชะตา ชีวิตบุตรชายท่านอากลับมาได้จริง”สตรีชุดม่วงขมวดคิ้ว“อ่า…หากชื่อเสียงของแม่หมอมู่โด่งดังไปกว่านี้ พวกเราคงเข้าถึงนางได้ยากขึ้นกระมัง”หลิงอี้ส่ายหน้า“บิดาของข้ากล่าวว่า หากมีคนนำเรื่อง นางเป็นบุตรสาวของขุนนางต้องโทษ อาจจะ
เกิดใหม่เป็นภรรยาโฉมงามของชาวนา ตอนที่ 43 ถ่ายทอดลมปราณ
ตอนที่ 43 ถ่ายทอดลมปราณไม่ถึงเวลาเที่ยง หว่านเหยาก็ตรวจดวงชะตาของผู้คนหมดลงพอดีนางเอนหลังเล็กน้อย คลายลมหายใจอย่างสบายชิงอิงเดินเข้ามาถาม“นายหญิงให้จัดโต๊ะเลยไหมเจ้าคะ”หว่านเหยาพยักหน้า “จัดตรงลานกว้างได้เลย”ชิงอี้และชิงอิง ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร กลิ่นข้าวสวยร้อน ๆ กับกับข้าวง่าย ๆ ลอยอวลหว่านเหยาลุกขึ้นเล็กน้อย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ อ่อนโยนเป็นธรรมชาติ“ท่านแม่ ในเมื่ออยู่ด้วยกันตรงนี้แล้ว”“ก็ทานมื้อเที่ยงด้วยกันเถอะเจ้าค่ะ”คำเชิญนั้นไม่ได้ประจบ ไม่ใช่การเอาใจเป็นเพียงคำชวนธรรมดา ราวกับเรื่องที่ควรเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วหยางซื่อชะงักไปเล็กน้อยนางไม่ได้ตอบรับในทันที แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ นางลุกขึ้นซูหลิงส่งสายตาให้พี่สะใภ้ใหญ่อย่างงวยงง ก่อนจะลุกตามมารดาไปหว่านเหยาจึงหันไปบอกชิงอี้ต่อ “ไปตามนายท่านมากินข้าวเถอะ”ชิงอี้รับคำทันที“เจ้าค่ะ”หานเจ๋อก้าวเข้ามาในเรือน ก็เห็นว่าทุกคนนั่งรอกินข้าวอยู่ก่อนแล้วเขาชะงักเล็กน้อย บรรยากาศไม่ได้ตึงเครียดดังที่กังวลแต่ก็ไม่ถึงกับผ่อนคลาย—เป็นความเงียบที่แฝงความกระอักกระอ่วนอยู่บางเบาหานเจ๋อคารวะมารดา ก่อนจะนั่งลงข้างหว่านเหยาโดยไม
บางทีคุณอาจจะชอบ
มนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น19.8K viewsใต้หล้าสยบรัก
จูน192.0K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่22.9K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน123.3K viewsเมื่อต้องกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่แต่ง
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ9.0K viewsจอมนางคู่บัลลังก์ [NC30+]
ณ ธารา1.7K viewsพันธนาการรัดรึงใจ
LiHong295 viewsราคะ ปรารถนา
หรงเย่า / นาย่า72 views
