تسجيل الدخولเกิดใหม่ในร่างบุตรสาวขุนนางต้องโทษ เดิมคิดว่าจะใช้ชีวิตเรียบง่ายแบบภรรยาชาวนา แต่เมื่อได้รับพลังพิเศษ กลางวันนางคือแม่หมอผู้มองเห็นวาสนาผู้คน ยามค่ำคืนต้องรับมือกับสามีผู้ซื่อตรงแต่ร้อนแรงราวสัตว์ป่า
عرض المزيدตอนนี้ 82 อดีตเมื่อดวงตะวันทอแสง หว่านเหยาในอาภรณ์เนื้อดีเรียบง่าย กระนั้นนางยังดูผุดผ่องผิดตา หญิงสาวล้างหน้าล้างตาเตรียมตัวไปตลาดทาส โดยเรียก ชิงอี้ ให้ตามไปช่วยจัดการสาวใช้คนใหม่ที่จะรับเพิ่มเพื่อแบ่งเบาภาระในเรือนหานเจ๋อเดินเข้ามากอดไหล่ภรรยาด้วยแววตากรุ่มกริ่ม พลางเอ่ยเย้าเสียงทุ้ม “ไปกันเถอะ... ข้าอยากรู้นักว่าพลังที่ข้าตั้งใจ ‘เติม’ ให้เจ้าทั้งคืน จะช่วยให้เจ้าเลือกคนได้ถูกใจเพียงใด”หว่านเหยาเอ็ดสามีทางสายตาพลางก้าวขึ้นรถม้าหานเจ๋อยิ้มบางเอ่ย “ส่วนเรื่องพ่อบ้าน ข้าจะรีบจัดการประกาศรับสมัครเอง เมื่อได้ตัวคนมาแล้วข้าจะให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินใจเลือกอีกที”หว่านเหยาพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย “เจ้าค่ะท่านพี่”ครั้นถึงตลาดทาส พลังหยางที่หานเจ๋อมอบให้เพื่อ ‘เติมเต็ม’ เมื่อคืนก็ไม่ทำให้หว่านเหยาผิดหวัง พลังนิมิตของนางกล้าแกร่งขึ้นจนภาพในมิติปรากฏชัดเจนยิ่งนัก นางสามารถมองเห็นได้ถึงเบื้องลึกของจิตใจและดวงชะตาของผู้คนในลานกว้างแห่งนี้ได้เกือบจะทะลุปรุโปร่ง ราวกับทุกสิ่งถูกคลี่กางอยู่ตรงหน้าเพียงแค่ปรายตามองออกไปเท่านั้นใช้เวลาเพียงไม่นาน หว่านเหยาก็เลือกเฟ้นทาสที่มีหน่วยก้านดีได้ครบต
ตอนที่ 81 ไม่กล้าหยุดพัก“ท่านพี่...” หว่านเหยาครางประท้วงในลำคอ ร่างกายของนางสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วกายหว่านเหยาถูกพายุอารมณ์พัดพาจนสิ้นเรี่ยวแรงจะขัดขืนนางบิดเร่าร่างกายไปมาผิวหยกที่ขาวเนียนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อเพราะแรงปรารถนา น้ำหวานใสเริ่มไหลซึมเอ่อล้นออกมาจากกุหลาบงามที่กำลังเบ่งบานเพื่อรอรับการรุกล้ำ มันไหลรินออกมาเคลือบทับจุดอ่อนไหวจนชุ่มโชก ส่งกลิ่นหอมหวานละมุนคล้ายดอกไม้ป่ายามต้องน้ำค้าง กลิ่นรัญจวนใจนั้นลอยอวลขึ้นมาแตะจมูกหานเจ๋อ กระตุ้นให้แก่นกายชายหนุ่มขยายพองจนปวดหนึบ“ท่านพี่... อื้อ...” นางครางเสียงพร่า แววตาฉ่ำปรือที่มองสบตาหานเจ๋อนั้นเต็มไปด้วยความโหยหา นางจงใจแอ่นอกอิ่มขึ้นเบียดเสียดกับแผงอกกว้างของเขาประหนึ่งจะเชิญชวน พลางขยับสะโพกมนวนเวียนเข้าหาจุดสอดประสานอย่างมีจริตจะก้านที่ทำให้คนมองถึงกับลมหายใจสะดุดหว่านเหยาไม่ได้ปกปิดความต้องการที่พุ่งพล่านอีกต่อไป นางใช้ปลายนิ้วเรียวเล็กลากไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อที่แผ่นหลังของหานเจ๋อ จิกเล็บลงเบาๆ เมื่อเขากระแทกกายลงมาเน้นย้ำที่จุดอ่อนไหว ริมฝีปากอิ่มเผยอออกน้อยๆ เพื่อกอบโกยอากาศพลางส่งเสียง
ตอนที่ 80 เติมพลังแม้เรือนไม้หลังใหญ่จะสง่างามและเต็มไปด้วยข้าวของล้ำค่า ทว่าหว่านเหยากลับตระหนักได้ว่ากำลังคนในเรือนยามนี้ช่างน้อยนิดนักลำพังเพียงสาวใช้ 3 คน ย่อมไม่อาจดูแลพื้นที่กว้างขวาง ยิ่งในยามที่สมบัติพัสถานเต็มเรือนเช่นนี้ ยิ่งต้องมีคนช่วยจัดการหว่านเหยาขยับกายวางถ้วยชาลงเบาๆ “ท่านพี่... เรือนเราใหญ่โตขึ้นมาก แต่คนดูแลกลับมีเท่าเดิม เห็นทีต้องรับคนเพิ่มเสียหน่อย ท่านคิดว่าเราควรหาพ่อบ้านที่ไว้ใจได้สักคนมาช่วยจัดการเรื่องหยุมหยิมในเรือนดีหรือไม่เจ้าคะ?”หานเจ๋อพยักหน้าเห็นพ้อง “ได้สิ มีพ่อบ้านคอยคุมกฎในเรือน เจ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแรงเกินไป”เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเสริมขึ้น “แล้วเรื่องทาสเล่า เจ้าอยากจะซื้อเพิ่มด้วยหรือไม่ ทั้งคนสวน คนครัว และคนที่พอจะมีวรยุทธ์ไว้คอยเฝ้ายาม”“เพิ่มเจ้าค่ะ” หว่านเหยาตอบด้วยน้ำเสียงยินดีหานเจ๋อพยักหน้าเห็นพ้อง แววตาคมปลาบของเขาฉายความเอ็นดูเมื่อเห็นเมียรักเริ่มวางแผนจัดการเรือนให้เป็นระบบระเบียบมากขึ้น“ได้... ตามใจเจ้า พรุ่งนี้พวกเราไปที่ตลาดค้าทาสในตัวเมืองกัน” หานเจ๋อกล่าวเสียงนุ่มนวล พลางกุมมือเล็กของภรรยาไว้แน่น ก่อนจะปรายตาคมปลาบไปทางบ
ตอนที่ 79 ไร้กังวลท่ามกลางแสงตะวันที่เริ่มโอนอ่อนทอแสงสีทองอาบไล้ทุ่งรวงข้าว ขบวนรถม้าที่เคลื่อนผ่านหมู่บ้านมุ่งตรงสู่เรือนตระกูลหานกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนที่พบเห็น รถม้าคันงามของหานเจ๋อและหว่านเหยาถูกติดตามด้วยขบวนรถอีกหลายคันที่บรรทุกหีบสมบัติและของกำนัลล้ำค่าจนชาวบ้านต่างหยุดมือจากงานแล้วพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความตื่นตะลึง“รถม้ากลุ่มนี้กำลังเคลื่อนไปยังเรือนแม่หมอมู่ใช่หรือไม่” ชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพลางป้องสายตาดูขบวนที่ยาวเหยียด“ท่าทางแม่หมอคงไปช่วยเหลือคหบดีใหญ่มาแน่ๆ ดูของเหล่านั้นสิ มีแต่ผ้าแพรชั้นดีทั้งนั้น!” อีกคนเสริมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นทว่าท่ามกลางความยินดี ก็มีเสียงตัดพ้อแกมกังวล “โอ๊ย... แบบนี้พวกเราจะเข้าหาแม่หมอลำบากกว่าเดิมแน่ บางวันแม่หมอก็ไม่รับผูกดวงชะตา เพราะมีรถม้าหรูหรามารับนางแทบทุกวันแล้ว เห็นทีวาสนาของพวกเราชาวบ้านคงเข้าไม่ถึงนางเสียแล้วกระมัง”ถัดจากกลุ่มชาวบ้านไปไม่ไกล มีรถม้าคันหนึ่งจอดสงบนิ่งอยู่ คุณหนูผู้หนึ่งที่นั่งอยู่ด้านในเลิกผ้าม่านขึ้นมองดูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนจะปิดผ้าม่านลงแล้วหันไปสนทนากับสหายอีกสองคน“ก่อนหน้านี้บิดาข้ากล่าว
ตอนที่ 41 ไม่กล้าพลีผลามหว่านเหยามองถังเจินที่นอนอยู่บนที่นอนอย่างสงบสีหน้าของเด็กหนุ่มดูดีกว่าเมื่อวานอย่างเห็นได้ชัด ความซีดจางลงเล็กน้อย ริมฝีปากเริ่มมีสีเลือดแม้ยังอ่อนแรง แต่ลมหายใจสม่ำเสมอขึ้น ไม่กระท่อนกระแท่นเหมือนเมื่อวานนางหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาใช้ประสาทสัมผัสรับรู้ลมปราณรอบกา
ตอนที่ 42 เปลี่ยนไป ทันทีรถม้าจอดนิ่งหว่านเหยากำลังลงจากรถม้า ยังไม่ทันได้ก้าวขา หานเจ๋อก็รีบเข้ามารับ เอ่ยเสียงแผ่วคล้ายเกรงใจ “เหยาเอ๋อร์…ตอนนี้มารดาข้าอยู่ข้างใน”หว่านเหยาเลิกคิ้วขึ้นระคนแปลกใจ แต่สีหน้ายังคงนิ่งเฉยหานเจ๋อเม้มริมฝีปาก ก่อนเอ่ยต่อ น้ำเสียงเจือความรู้สึกผิด“นางเข้าใ
ตอนที่ 39 มีธุระ หว่านเหยาตื่นขึ้นอย่างสดชื่น นางกะพริบตาช้า ๆ ทดลองมองไปรอบเรือน—ชัดเจน ไม่มีอาการพร่าแม้แต่น้อยหว่านเหยาพยักหน้าอย่างพอใจหากไม่ฝืนใช้พลังมากเกินไป ร่างกายก็ยังฟื้นตัวได้เองความคิดนั้นทำให้นางเบาใจขึ้นไม่น้อยนางลุกจากที่นอน เดินออกไปพอเปิดประตูเรือน ชิงอี้ที่กำลังก่
ตอนที่ 37 พิธีได้ผล กู้ฮูหยินน้ำตาคลอ รีบโค้งคำนับต่ำ “ขอบคุณแม่หมอ…ขอบคุณจริง ๆ เจ้าค่ะ”หว่านเหยาไม่กล่าวสิ่งใดอีก นางเพียงหมุนกาย ก้าวขึ้นรถม้าอย่างสงบ ปล่อยให้ม่านผ้าปิดลงรถม้าเคลื่อนออกจากเรือนอย่างเชื่องช้า ในใจของกู้ฮูหยิน ความสิ้นหวังที่กดทับมาหลายวัน กลับถูกยกออกไปทีละน้อยนาง


















المراجعات