ข้าคือไป๋หมิงเว่ยยอดรักองค์รัชทายาท

ข้าคือไป๋หมิงเว่ยยอดรักองค์รัชทายาท

last updateLast Updated : 2026-03-05
By:  จิน 金钱Ongoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
10Chapters
175views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อสิ้นมารดา วาสนาก็ดับสูญ ทว่าความแค้นนี้มิอาจลบเลือน ในเมื่อไม่มีผู้ใดปกป้อง ข้าจะลุกขึ้นสู้ด้วยตนเอง สิ่งใดที่เคยเป็นของข้า... เตรียมใจไว้เถิด ข้าจะกลับมาทวงคืน!!!

View More

Latest chapter

More Chapters
No Comments
10 Chapters
บทนำ
ท่ามกลางเหมันตฤดูที่หนาวเหน็บจนถึงกระดูก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกเหมยถูกกลบด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ไป๋หมิงเว่ย ในวัยเพียงสิบสองหนาว ร่างกายสั่นสะท้านหลบซ่อนตัวอยู่ในตู้ไม้เก่าๆ ในเรือนร้างท้ายจวน ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างผ่านช่องไม้ จ้องมองภาพเบื้องหน้าที่กรีดลึกอยู่ในความทรงจำมิรู้ลืม มารดาของนาง ฮูหยินเอกสกุลไป๋ ผู้ที่เคยสง่างาม บัดนี้กำลังนอนลมหายใจรวยรินอยู่บนพื้นเย็นเยียบ ใบหน้าที่เคยสวยงามกลับซีดเผือดจากการถูกพิษร้ายแรงที่แฝงมาในกำยาน “พี่หญิง... ท่านมิควรฝืนอีกเลย” น้ำเสียงหวานอาบยาพิษนั้นมาจาก ‘หลันชิง’ อนุที่มารดาเคยเมตตา บัดนี้นางยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับบุตรสาวคนโต ‘ไป๋หรูอิง’ ที่ยืนจ้องมองร่างที่ดิ้นรนของมารดาหมิงเว่ยด้วยสายตาเฉยเมย “เจ้า... เจ้าทำแบบนี้... ทำไม...” มารดาของนางพยายามเค้นเสียง “เพราะตำแหน่งฮูหยินเอกควรจะเป็นของข้า! และบุตรสาวของข้าต้องเป็นหนึ่งเดียวในสกุลไป๋ มิใช่บุตรสาวของท่านอย่างหมิงเว่ย!” หลันชิงแค่นยิ้มร้าย “มิต้องห่วง... ข้าจะ ดูแลลูกสาวท่านอย่างดี ให้สมกับที่ท่านเคยเมตตาข้า” ก่อนที่ลมหายใจ
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 1 การหวนคืน
ปัจจุบัน... แสงอาทิตย์ยามเซินทอแสงสีทองอาบไล้ทั่วอุทยานหลังจวนสกุลไป๋ ดอกท้อสีชมพูสะพรั่งดูงดงามราวกับภาพวาด ทว่าสำหรับหมิงเว่ย มันคือความงามที่ฉาบไว้บนซากศพของความอยุติธรรม “คุณหนูรองเจ้าขา! ลงมาเถิดเจ้าค่ะ หากใครมาพบเห็นเข้าจะกลายเป็นที่ติฉินนินทาเอาได้นะเจ้าคะ!” เสียงของ‘เสี่ยวชุ่ย’ สาวใช้คนสนิทที่จงรักภักดีเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ร้องเรียกด้วยความลนลาน หมิงเว่ยที่ห้อยโหนอยู่บนกิ่งท้อสูงหาได้นำพาไม่ นางขยับกายอย่างคล่องแคล่ว อาภรณ์สีนวลพริ้วไหวไปตามลม สายตาของนางจดจ้องไปยังเรือนใหญ่ที่บัดนี้ถูกครอบครองโดยสองแม่ลูกใจอำมหิต ห้าปีที่ผ่านมา นางต้องทนถูกกลั่นแกล้ง สวมบทบาทเป็นคุณหนูรองผู้หัวอ่อนและไร้ทางสู้ เพื่อรอคอยเวลาที่ปีกจะแข็งแกร่งพอจะทวงคืนทุกอย่าง “พวกเจ้าว่าลูกใดงามที่สุดเล่า? ข้าจะเด็ดลงไปให้เอง!” เสียงหวานใสเจื้อยแจ้วนั้นซ่อนเข็มพิษไว้ภายใน ทว่าวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นกลับดังก้องมาจากประตูทางเข้าอุทยานหน้าประตูทางเข้าจวน ร่างสูงในอาภรณ์สีนิลปักลายมังกรคาบแก้วด้วยดิ้นทองอร่ามก้าวเข้ามา พร้อมกั
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 2 ความอัปยศในอดีต
ภายในห้องโถงใหญ่ของจวนสกุลไป๋ บรรยากาศเงียบงันจนน่าอึดอัด หลังจากรัชทายาทเสด็จกลับไป ทิ้งไว้เพียงระเบิดเวลาที่พร้อมจะปะทุขึ้นในใจของคนทุกคน เสนาบดีไป๋นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ใบหน้าเคร่งขรึมของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและกรุ่นโกรธ ขณะที่หลันฮูหยินและไป๋หรูอิงต่างยืนกำผ้าเช็ดหน้าแน่น ดวงตาฉายแววริษยาอย่างปิดไม่มิด หมิงเว่ยยืนอยู่กลางห้องโถง ท่ามกลางสายตาที่ทิ่มแทงเหล่านั้น นางกลับรู้สึกชาชิน ความเย็นชาของบิดาในวันนี้มิต่างจากเมื่อห้าปีก่อน วันที่ทำลายชีวิตของท่านแม่ลงอย่างไม่มีชิ้นดี ภาพในอดีตเริ่มไหลย้อนกลับมาดุจเกลียวคลื่นที่ซัดสาด... ในตอนนั้น ท่านแม่ของนาง 'ฮูหยินเอกถังซือ' ยังคงเป็นสตรีที่งามสง่าและเป็นที่รักของทุกคนในจวน จนกระทั่งวันหนึ่งที่ฟ้าผ่าลงมากลางใจ แผนการชั่วร้ายที่หลันชิง (ซึ่งตอนนั้นยังเป็นเพียงอนุ) วางไว้อย่างแยบยลได้เริ่มต้นขึ้น จดหมายรักฉบับปลอมที่ถูกยัดไว้ใต้หมอน ผ้าเช็ดหน้าที่ปักลายคู่รักที่ถูกนำไปวางไว้ในห้องพักขององครักษ์หนุ่ม และที่ร้ายที่สุด... คือการจัดฉากให้บิดามาพบท่านแม่ที่กำลังสลบไสลอยู่ในอ้อมแขนของบุรุษชู
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 3 การเอาคืน31
ในขณะเดียวกัน ณ เรือนใหญ่ของหลันฮูหยิน เสียงแจกันแตกละเอียดดังก้องไปทั่วห้อง "ข้าไม่ยอม! ท่านแม่ ข้าไม่ยอมให้นังลูกชู้คนนั้นได้หน้าไปกว่าข้า!" ไป๋หรูอิงกรีดร้องอย่างเสียสติ หลันฮูหยินนั่งนิ่ง ดวงตาฉายแววอำมหิต "ใจเย็นๆ หรูอิง ในเมื่อมันอยากจะไปวังหลวงนัก ข้าก็จะให้มันไป แต่ข้าจะทำให้มันที่มั่นใจว่าจะแขกคนสำคัญของรัชทายาทกลายเป็น 'สตรีแพศยา' ที่คบชู้มิต่างจากแม่ของมัน และคราวนี้... มันจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะอ้อนวอนขอชีวิต!" "ท่านแม่จะทำอย่างไรเจ้าคะ?" หลันฮูหยินแสยะยิ้มร้าย "ข้ายังมียาชนิดนั้นเหลืออยู่... ยาที่ทำให้คนสติฟั่นเฟือนและตัณหากลับจนควบคุมตัวเองไม่ได้ เหมือนที่ข้าเคยใช้กับแม่ของมันอย่างไรเล่า" สองแม่ลูกหัวเราะประสานเสียงกันในเงามืด โดยมิล่วงรู้เลยว่า บนหลังคาเรือนนั้น มีเงาร่างสีดำหนึ่งจดจ้องมองลงมาด้วยสายตาที่เย็นเยียบมิต่างจากมัจจุราช คืนนั้น... ใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง ร่างสูงของใครบางคนเฝ้ามองจวนแห่งนั้นจากยอดไม้สูงไกลๆ เทียนฉีกระชับดาบข้างกาย แววตาดุจผลองุ่นฉายประกายเด็ดเดี่ยว 'ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าต้องหนาวสั่
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 4 กาเอาคืน2
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาพร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายที่ดังมาจากเรือนของคุณหนูใหญ่ เสนาบดีไป๋และหลันฮูหยินรีบวิ่งตรงไปยังห้องนอนของบุตรสาวตามแผนที่วางไว้เพื่อให้บิดามาเห็นภาพบาดตา "เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! มีใครก็ไม่รู้แอบเข้าไปในห้องนอนของคุณหนู!" เสียงสาวใช้ร้องตะโกนก้อง หลันฮูหยินแสร้งทำเป็นตกใจ "ตายแล้ว! ใครกันที่บังอาจทำเรื่องไร้ยางอาย! ท่านพี่ รีบไปดูเถิดเจ้าค่ะ ข้าเกรงว่าจะเป็น..." นางยังพูดไม่จบ เสนาบดีไป๋ก็ถีบประตูห้องนอนเข้าไปด้วยโทสะ ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้คนทั้งจวนต้องชะงักค้าง มิใช่หมิงเว่ยที่นอนอยู่บนเตียงในสภาพที่ดูไม่ได้กับชายชู้... แต่กลับเป็น ไป๋หรูอิง บุตรสาวคนโปรดที่กำลังนอนหลับใหลอยู่เคียงข้างชายรับใช้ชั้นต่ำในจวนที่ถูกมอมยาจนไม่ได้สติทั้งคู่! "หรูอิง!" เสนาบดีไป๋คำรามลั่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธแค้นจนถึงขีดสุด หลันฮูหยินถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น "ไม่... ไม่จริง! นี่มันเรื่องอะไรกัน!" ท่ามกลางความวุ่นวาย หมิงเว่ยเดินเข้ามาในชุดสีขาวสะอาดตา แววตาแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกทว่าแฝงไปด
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 5 พบกันคราแรก
สองชั่วยามต่อมา รถม้าประดับตราสัญลักษณ์วังหลวงก็เคลื่อนออกจากจวนสกุลไป๋ ท่ามกลางสายตาละห้อยของเสนาบดีไป๋และความเคียดแค้นของหลันฮูหยิน ภายในรถม้าที่บุด้วยผ้าไหมนุ่มละมุน หมิงเว่ยลอบถอนหายใจยาว นางมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเงาร่างหนึ่งควบม้าตามมาห่างๆ ชุดรัดกุมสีดำขององครักษ์เงาเฉินอี้ทำให้นางมั่นใจว่าเทียนฉีไม่ได้ทอดทิ้งนาง ทันใดนั้น รถม้าก็หยุดกะทันหันกลางทางที่เงียบสงัด ประตูรถม้าถูกเปิดออกโดยพลการ ร่างสูงสง่าในอาภรณ์สีน้ำเงินเข้มขลิบทองก้าวเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามโดยมิทันตั้งตัว “ท่านพี่!” หมิงเว่ยอุทานด้วยความตกใจ “พระองค์ทรงมาที่นี่ได้อย่างไรเพคะ? นี่เป็นรถม้าของวังหลวง...” หลี่เทียนฉีมิได้เอ่ยคำใด เขาเพียงแต่คว้าข้อมือเล็กของนางขึ้นมาดูรอยแผลแดงจางๆ ที่เกิดจากการที่นางจิกเล็บตัวเองเพื่อข่มอารมณ์ “เจ้าเจ็บหรือไม่?” “หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ... แผนการของพระองค์ได้ผลดียิ่งนัก ตอนนี้จวนเสนาบดีคงวุ่นวายยิ่งกว่าถูกปล้น” “นั่นมิใช่แผนการของข้าทั้งหมด” เทียนฉีสบตานางด้วยแววตาจริงจัง “การแต่งตั้งเจ้าเป็นเซี่ยนจู่ คือความตั้งใจข
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 6 การต้อนรับที่แสนวิเศษ
หลังจากออกจากตำหนักคุนหนิง หมิงเว่ยถูกนำตัวไปพักที่ตำหนักมณีแดงซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุทยานหลวง แม้จะเป็นตำหนักขนาดเล็กทว่าการตกแต่งกลับงดงามและพรั่งพร้อมด้วยเครื่องเรือนล้ำค่า ที่นั่นมีนางกำนัลสองคนนามว่า 'ผิงเอ๋อร์' และ 'ฉุ่ยเอ๋อร์' ยืนรอปรนนิบัติอยู่ แววตาของพวกนางดูหลุกหลิกมิมั่นคงนัก "ท่านหญิงเพคะ นี่คือ 'ยาบำรุง' ที่ฮองเฮาทรงประทานมาให้เพคะ" ผิงเอ๋อร์เอ่ยพลางยื่นถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวที่มีน้ำยาควันกรุ่นส่งกลิ่นหอมหวานแปลกๆ ให้ "ทรงกำชับว่าให้ท่านหญิงดื่มทันทีที่ถึงที่พัก เพื่อปรับสมดุลร่างกายจากการเดินทางและคลายความเหนื่อยล้าเพคะ" หมิงเว่ยรับถ้วยยามาถือไว้ ความร้อนจากถ้วยส่งผ่านสู่ฝ่ามือ ทว่าหัวใจของนางกลับเย็นเยียบ กลิ่นยาบำรุงนี้หอมจนผิดสังเกต ราวกับต้องการปกปิดกลิ่นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน นางลอบชำเลืองมองไปยังขื่อหลังคาเบื้องบน ที่ซึ่งนางรู้ดีว่าเฉินอี้องครักษ์เงาที่เทียนฉีส่งมาแฝงตัวอยู่ เฉินอี้ขยับกายเล็กน้อยจนเกิดเงาวูบไหวซึ่งเป็นสัญญาณเตือนที่นัดแนะกันไว้ ยาพิษ... หมิงเว่ยแสร้งทำเป็นยกถ้วยยาขึ้นจดริมฝีป
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 7 ตัวการ
แสงจันทร์นวลตาที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างตำหนักมณีแดงดูจะหม่นแสงลงเมื่อเทียบกับบรรยากาศที่แสนอึดอัดภายในห้อง บัดนี้หลี่เทียนฉียังคงไม่ยอมปล่อยร่างบางออกจากอ้อมแขน ราวกับว่าหากเขาคลายวงแขนเพียงนิด หมิงเว่ยจะเลือนหายไปท่ามกลางเงามืดของวังหลวงที่จ้องจะกลืนกินนาง "ท่านพี่... หม่อมฉันหายใจมิออกเพคะ" หมิงเว่ยเอ่ยเสียงอู้อี้อยู่กับอกแกร่ง ทว่ารอยยิ้มจางๆ กลับแต้มที่มุมปาก นางรู้สึกได้ถึงความร้อนใจของบุรุษผู้นี้ที่มีต่อนางอย่างท่วมท้น เทียนฉีค่อยๆ คลายอ้อมกอดแต่ยังคงกุมมือเล็กไว้นิ่ง สายตาของเขาสำรวจนางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า "ในวังแห่งนี้ ทุกย่างก้าวคือกับดัก แผนการของคนที่อยู่เบื้องหลังนางกำนัลพวกนั้นซับซ้อนกว่าที่ข้าคิด ยาที่เจ้าเจอ... มันคือ 'พิษกร่อนวิญญาณ' หากดื่มเข้าไปเพียงนิดจะทำให้ดูเหมือนหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ร่องรอยพิษจะสลายไปในหนึ่งชั่วยาม หมอหลวงทั่วไปย่อมตรวจไม่พบ" หมิงเว่ยขมวดคิ้วมุ่น "อำมหิตนัก... หากวันนี้หม่อมฉันสิ้นใจ ฮองเฮาย่อมตกเป็นจำเลยของแผ่นดินอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง และตัวท่านพี่เองก็คงจะมองมารดาแท้ๆ ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล" "นั
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 8 ความลับถูกเปิดเผย
บรรยากาศภายในตำหนักมณีแดงเย็นเยียบลงถนัดตาหลังจากคำบอกเล่าของหลี่เทียนฉี หมิงเว่ยยืนนิ่งราวกับรูปสลัก ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งความหวังที่จะล้างมลทินให้ท่านแม่และความแค้นที่อัดแน่นจนแทบจะระเบิดออกมา          “หมอประจำตระกูล... หมอหรูงั้นหรือเพคะ?” หมิงเว่ยเอ่ยเสียงสั่น “ข้าจำได้ว่าเขาหายสาบสูญไปในคืนเดียวกับที่ท่านแม่ถูกขับไล่ ข้านึกว่าเขาถูกลอบสังหารไปพร้อมกับความลับนั้นแล้วเสียอีก”          “หลันชิงอำมหิตนัก แต่นางยังขลาดกลัวต่อกฎแห่งกรรม” เทียนฉีก้าวเข้ามาประคองไหล่บาง “นางมิจ้างวานฆ่า แต่กลับติดสินบนเจ้าหน้าที่ให้ส่งเขาไปรับโทษในเหมืองนรกที่ชายแดนเหนือ ที่นั่นคือคุกมืดที่ไม่มีใครเคยได้กลับออกมา... จนกระทั่งคนของข้าไปถึง”          หมิงเว่ยเงยหน้าสบตาบุรุษตรงหน้า “ท่านพี่... ท่านวางแผนเรื่องนี้มานานเท่าใดแล้วเพคะ?”   &nbs
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 9 จุดจบฮูหยินเอก
กลิ่นอับชื้นและกลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในอากาศที่แสนอึดอัดของคุกหลวง สถานที่แห่งนี้คือจุดสิ้นสุดของขุนนางผู้ฉ้อฉลและนักโทษอุกฉกรรจ์ แสงจากคบเพลิงที่วูบไหวตามทางเดินแคบๆ ทอดเงาอสุรกายพาดผ่านผนังหินที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างและคราบเลือดเก่า          'หลันชิง' ในสภาพที่มิมองเห็นเค้าลางของฮูหยินเอกผู้สูงศักดิ์อีกต่อไป นางถูกล่ามโซ่ตรวนทั้งมือและเท้า ร่างกายที่เคยสวมใส่ผ้าไหมเลิศรสบัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและชุดนักโทษสีหม่นที่ขาดวิ่น ใบหน้าที่เคยงดงามและหยิ่งผยองบัดนี้ซีดเผือด แววตาที่เคยฉายแววเจ้าเล่ห์กลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น          เสียงฝีเท้าที่สม่ำเสมอและมั่นคงดังก้องมาจากทางเดิน ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้ากรงขังของนาง หลันชิงเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก แสงไฟจากคบเพลิงสะท้อนให้เห็นร่างของสตรีในชุดสีขาวบริสุทธิ์ดูตัดกับบรรยากาศโสโครกเบื้องหลัง          "ไป๋... หมิงเว่ย..." หลันชิงเค้นเสีย
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status