LOGINShare
บทที่ 95
publish date:
2026-09-08 17:59:34เยี่ยนจิ่งเฉินตรัสเรียบ ๆ “ลุกขึ้น”
ชายหนุ่มลุกขึ้นอย่างสงบ
“ผู้น
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 130
ตำหนักคุนหนิง ทันทีที่กลับมาถึง หลินเวยก็เรียกหมอหลวงหลี่และหมอหลวงสวี่มาพร้อมกัน หมอหลวงหลี่มองถ้วยยาอย่างสงสัย“ตำรับนี้... เป็นตำรับบำรุงกำลังมาตรฐาน”หมอหลวงสวี่กลับเงียบผิดปกติ หลินเวยสังเกตเห็นทันที“เจ้ารู้จักหรือ”หมอหลวงสวี่รีบก้มหน้า “กระหม่อม...เคยเห็น”“แล้วเหตุใดจึงไม่พูด”หมอหลวงสวี่ลังเล “เพราะตำรับด้านนอก...ไม่มีปัญหา”หลินเวยหรี่ตาลง “หมายความว่า”หมอหลวงสวี่เงยหน้าช้า ๆ “หากดูเพียงกลิ่นและสี ยานี้เป็นยาบำรุงจริง แต่หากเติมสิ่งใดลงไปเพียงเล็กน้อย...”เขาไม่กล้าพูดต่อ หลินเวยจึงกล่าวแทน“ก็จะไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น”หมอหลวงสวี่พยักหน้าเบา ๆ “ใช่พ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยหันไปหาชิงหลัว “นำกล่องเครื่องมือเงินมา”ไม่นาน ชิงหลัวก็ถือกล่องไม้เข้ามา ภายในมีเข็มเงิน ช้อนเงิน และถ้วยกระเบื้องขนาดเล็ก หมอหลวงหลี่มองอย่างสงสัย“ฮองเฮาจะตรวจพิษหรือพ่ะย่ะค่ะ”
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 129
ฮ่องเต้ไม่อยากเชื่อสายลมยามค่ำพัดผ่านสวนหลวง กลีบดอกเหมยสีขาวปลิวลอยอยู่กลางแสงจันทร์ พระราชวังทั้งหลังเงียบสงบ แต่ภายในตำหนักทรงอักษรกลับเต็มไปด้วยความอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกเยี่ยนจิ่งเฉินยืนอยู่หน้าหน้าต่าง พระหัตถ์ไพล่หลัง สายพระเนตรทอดมองตำหนักฉือหนิงที่มีแสงโคมส่องสว่างอยู่ไกลออกไปหลินเวยยืนอยู่ไม่ห่างจากพระองค์ นางไม่ได้รีบร้อนเอ่ยคำใด เพราะรู้ดีว่า บางความจริง ต่อให้เตรียมใจไว้เพียงใด ก็ยังยากจะยอมรับ หลังความเงียบผ่านไปเนิ่นนาน ฮ่องเต้จึงตรัสขึ้นช้า ๆ“เจ้าคิดจริงหรือ...เสด็จแม่จะทำถึงเพียงนั้น”หลินเวยเงยหน้ามองพระพักตร์ของพระองค์ แม้เยี่ยนจิ่งเฉินจะเป็นจักรพรรดิผู้เด็ดขาด แต่เวลานี้ นางกลับเห็นเพียงบุรุษคนหนึ่งที่กำลังสับสนระหว่างหน้าที่ของฮ่องเต้กับหัวใจของลูกชาย หลินเวยตอบอย่างระมัดระวัง“หม่อมฉันยังไม่กล่าวหาพระองค์ หม่อมฉันเพียงรวบรวมข้อเท็จจริง และข้อเท็จจริงทั้งหมด...”นางเว้นจังหวะ “กำลังชี้ไปในทิศทางเดียวกัน”เยี่ยนจิ่งเฉินหลับพระเนตร พระองค์นึกถึงวัยเยาว์
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 128
หลินเวยลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง นางมองพระตำหนักของฮ่องเต้ซึ่งอยู่ไกลออกไป หากเหม่ยเหรินพูดความจริง...อันตรายกำลังอยู่ใกล้กว่าที่คิด แต่หลินเวยยังไม่ด่วนสรุป นางหันกลับมาถามอย่างสุขุม“เจ้ามีหลักฐานหรือพยานที่ยืนยันได้หรือไม่ว่าแผนนี้มีอยู่จริง”เหม่ยเหรินก้มหน้า “ข้าได้ยินด้วยตนเอง แต่ไม่มีลายลักษณ์อักษร อย่างไรก็ตาม...”นางเงยหน้าขึ้น “หากพบกล่องหยกที่ข้าพูดถึง อาจพบสิ่งที่เชื่อมโยงกับแผนทั้งหมด”หลินเวยพยักหน้า “เช่นนั้น เราจะเริ่มจากการหากล่องหยก”เฉินอวี้ประสานมือ “กระหม่อมจะจัดกำลังคนลับ”“แต่ต้องระวัง” หลินเวยกล่าว “หากไทเฮารู้ว่าเหม่ยเหรินเปิดปาก นางย่อมรีบทำลายทุกสิ่ง”ชิงหลัวถามเบา ๆ “แล้วฝ่าบาทล่ะเพคะ”หลินเวยมองไปยังพระตำหนักของฮ่องเต้อีกครั้ง“จนกว่าจะรู้ความจริงทั้งหมด เราต้องเพิ่มการระวังพระกระยาหารและโอสถของฝ่าบาท แต่ยังไม่กล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน”นางหยิบหมากสีดำที่สลักคำว่า ไทเฮา
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 127
เย็นวันเดียวกัน เฉินอวี้นำข่าวมารายงานหลินเวย“ฮองเฮา...ไทเฮาตัดขาดจากเหม่ยเหรินแล้ว”ชิงหลัวยิ้มอย่างสะใจ “สมกับเป็นไทเฮา ใช้คนเสร็จก็โยนทิ้ง”หลินเวยกลับส่ายหน้า “อย่าเพิ่งดีใจ”ทุกคนหันมอง“คนที่ถูกหักหลัง...อันตรายที่สุด”คืนนั้นเอง มีนางกำนัลผู้หนึ่งแอบเข้ามาทางประตูลับของตำหนักคุนหนิง นางคุกเข่าลงทันที“ฮองเฮา...เหม่ยเหรินขอพบพระองค์เพคะ”เฉินอวี้รีบก้าวมาขวาง “อาจเป็นกับดัก”หลินเวยนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “พาเข้ามา”ไม่นาน เหม่ยเหรินก็เดินเข้ามาในสภาพที่แทบไม่มีเค้าของหญิงงามแห่งวังหลัง ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาบวมแดง เสื้อผ้าเรียบง่ายไร้เครื่องประดับ ทันทีที่เห็นหลินเวย นางก็คุกเข่าลง ชิงหลัวถึงกับตกตะลึง“พระนาง...”เหม่ยเหรินหัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องเรียกข้าว่าพระนางแล้ว อีกไม่นาน...ข้าก็คงไม่เหลืออะไร”หลินเวยมองนางนิ่ง “เจ้ามาหาข้าทำไม”เหม่ยเหรินเงยหน้าขึ้น
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 126
หลินเวยไม่ถามต่อ นางเพียงพยักหน้าให้ชิงหลัว ชิงหลัวเดินนำหีบไม้อีกใบเข้ามาวาง เมื่อเปิดออก หมอหลวงสวี่ถึงกับหน้าซีด ภายในเป็นสมุดบันทึกเก่าเล่มหนึ่ง หลินเวยเปิดไปยังหน้าที่มีรอยพับ“เมื่อเจ็ดปีก่อน มีเหตุการณ์ยาผิดตำรับที่ตำหนักซูเหอ”หมอหลวงสวี่เริ่มมีเหงื่อผุดขึ้น หลินเวยอ่านต่อ“คนไข้เสียชีวิต แต่รายงานกลับระบุว่าป่วยหนักอยู่แล้ว”นางปิดสมุดดังแผ่วเบา “ลายมือผู้ลงชื่อ...คือเจ้า”หมอหลวงรีบก้มหน้า“เรื่องนั้น...กระหม่อมถูกบังคับ”หลินเวยทอดสายตามองเขา “ผู้ใดบังคับ”หมอหลวงเม้มริมฝีปากแน่น ไม่มีคำตอบ หลินเวยกล่าวอย่างสงบ“ข้าจะเล่าแทน ผู้ที่ตายในครั้งนั้น คือสนมที่กำลังตั้งครรภ์ ยาที่ใช้รักษาถูกสับเปลี่ยน และเจ้าลงชื่อรับรองว่าเป็นอาการป่วยธรรมดา”หมอหลวงตัวสั่น “กระหม่อม...”“หากเรื่องนี้ถึงกรมอาลา” หลินเวยกล่าวต่อ “เจ้าไม่เพียงถูกปลดจากตำแหน่ง แต่จะถูกตัดสินฐานร่วมปกปิดคดีหลวง”บรรยากาศในห้อ
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 125
หมอหลวงหลี่คุกเข่า “กราบทูลฝ่าบาท กระหม่อมยังวินิจฉัยไม่ได้ แต่ชีพจรของพระนางผิดปกติอย่างมาก”ฮ่องเต้ขมวดพระขนง “รักษาไม่ได้หรือ”หมอหลวงก้มหน้าลง “กระหม่อม...ไร้ความสามารถ”เหม่ยเหรินค่อย ๆ เอื้อมมือออกมา“ฝ่าบาท...อย่า...ทรงลงโทษหมอหลวง ทุกอย่าง...เป็นเพราะหม่อมฉัน”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนางเงียบ ๆ “เหตุใดเจ้าจึงพูดเช่นนั้น”เหม่ยเหรินเม้มริมฝีปาก “หม่อมฉัน... คงทำให้ผู้ใดไม่พอใจ จึงถูกกลั่นแกล้ง”แม้จะไม่ได้เอ่ยชื่อผู้ใดแต่ทุกคนในห้องต่างเข้าใจตรงกัน สายตาหลายคู่หันไปมองตำหนักคุนหนิงโดยปริยายไม่ถึงครึ่งวัน ข่าวใหม่ก็แพร่สะพัดไปทั่วพระราชวัง“ฮองเฮาส่งคนกลั่นแกล้งเหม่ยเหริน”“เหม่ยเหรินถูกบีบจนล้มป่วย”“หากนางสิ้นชีวิต...ผู้รับผิดชอบก็คือฮองเฮา”ชิงหลัวรีบวิ่งเข้ามาในตำหนักคุนหนิง“ฮองเฮาเพคะ! ข่าวลือหนักกว่าเดิมแล้ว”เฉินอวี้สีหน้าเคร่งเครียด “ฝ่าบาทเสด็จไปเยี่ยมเ
You May Also Like
ใต้หล้าสยบรัก
จูน196.3K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.2K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.6K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.9K viewsชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก5.8K viewsอดีตสามีข้าคือราชบุตรเขย
ม่านอวี้165 viewsสวมร่างพลิกชะตาคุณหนูที่แสนอ่อนแอ (จีนโบราณ)
โรเชล6.1K viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม402 views
