MasukShare
ตอนที่ 3
Tanggal publikasi:
2026-08-17 13:53:58“ลูน”
เขากดเสียงต่ำคล้ายกำลังข่มขู่
“ฟัง เจ้าของบ้านเขาไล่จะอยู่อีกทำไม”
มือของอีกฝ่ายที่กำลังชี้หน้ามาตรงหน้าเรา ทำเอารู้สึกเจ็บในอกไม่น้อย เราทำอะไรผิดหนักหนา
“พี่แทน! เอาแต่ไล่อยู่นั่น แล้วจะรู้ไหมว่าพี่โกรธเรื่องอะไร”
มองหน้าเขาอย่างคาดคั้นจะเอาคำตอบให้ได้ เราไม่ควรถูกกระทำแบบนี้ การที่เขายังไม่บอกเหตุผลที่แน่ชัด และปล่อยให้คอยตั้งคำถามกับตัวเอง มันค่อนข้างเห็นแก่ตัว
พี่แทนยกมือเท้าสะเอว พลางกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น คล้ายกำลังข่มอารมณ์ที่ใกล้จะปะทุออกมาเต็มที
ระหว่างยืนถกเถียงกันอยู่ ก็ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ขับตรงมาทางนี้ จึงละความสนใจหันไปมองพบว่าเป็นป้านิด
“มาคุยอะไรกันตรงนี้ มันแดดร้อน ไม่พาน้องขึ้นไปข้างบนแทน”
ป้านิดกล่าวทักท้วงพี่แทน ก่อนที่ก้าวขาลงมาจากรถ
“ยังไม่ไปอีก เอากระเป๋าขึ้นไปช่วยน้องด้วย”
“ให้เขาเอาขึ้นเอง มีมือมีเท้า”
แต่ละคำพูดคำจาค่อนข้างรุนแรง
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเอาขึ้นเองได้ค่ะ”
“ดี หัดช่วยตัวเองบ้าง”
เสียงหัวเราะในลำคอ ทำให้รับรู้ทันทีว่าเขากำลังพูดจาแดกดันประชดประชันอย่างจงใจ
ความรู้สึกน้อยใจ ที่อัดอั้นอยู่ทุนเดิม ยิ่งทวีคูณจนขอบตาเริ่มร้อนผ่าวอีกครั้ง
ก่อนรีบเดินตามป้านิดผ่านหน้าเขา ขึ้นมาบนเรือนไม้หลังใหญ่ กลัวจะได้ยินคำที่ทิ่มแทงใจไปมากกว่านี้
“อย่าไปคิดมากนะลูก แม่เลี้ยงเขาไม่ดีเอง มันถึงเป็นคนนิสัยเสีย”
ป้านิดยื่นมาจับมือทั้งสองข้างของเราคล้ายปลอบประโลม สีหน้ารู้สึกผิดของเขาทำเราใจอ่อนวูบ
“ไม่เลยค่ะ”
“ต่อไปคงต้องฝากให้หนูช่วยดัดนิสัย”
เขาพูดด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง
“หนูนอนห้องนี้นะ ห้องข้าง ๆ เป็นห้องตาแทน มีอะไรขาดเหลือให้บอกป้า”
“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“เข้าไปพักก่อนเถอะลูก ป้าจะลงไปคุมงานต่อ”
หลังป้านิดเดินออกไป เราเริ่มเอาของในกระเป๋าออกมาจัดระเบียบ ภายในห้องมีของค่อนข้างครบครัน อย่างกับถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า
พอมองออกไปข้างนอกห้อง สายตาดันเห็นพี่แทนกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างล่าง
ก่อนเขาจะเดินตรงรี่ไปที่รถยนต์คันหรูสีเทา ไม่นานนักรถถูกขับออกไปด้วยความเร็วสูง อย่างกับเจ้าของต้องการระบายความเดือดดาลก่อนหน้านี้ให้สิ้นซาก
เราหันกลับมาสนใจจัดของตรงหน้า เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ค่อย ๆ หยิบกระปุกครีมบำรุงผิวที่พกมาด้วยขึ้นมาวางเรียงกันทีละชิ้น
ทว่าพอเห็นตัวเองในกระจก น้ำตาคลอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกใจหวิวแล่นเข้ามา เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไป มันทั้งอ้างว้างและจุกแน่นอยู่ในอกจนบอกไม่ถูก
สุดท้ายหยาดน้ำตาก็ร่วงลงมากระทบหลังมือ
เช้าวันต่อมา
เราตื่นแต่เช้าเดินออกมาจากห้อง เห็นป้านิดกำลังรดน้าต้นไม้อยู่ จึงเดินเข้าไปหา
“ให้หนูช่วยไหมคะ”
“ไม่ต้องหรอกลูก”
ป้านิดหันมายิ้มท่าทางเอ็นดู พี่แทนเคยเล่าให้ฟังว่าแกอยากมีลูกสาว เห็นเด็กผู้หญิงจะเอ็นดูเป็นพิเศษ
“แล้วพี่แทนยังไม่ตื่นเหรอคะ”
พลางหันไปมองประตูห้องเขา ตื่นเช้ามาก็ไม่เจอแล้ว
“ตื่นแล้วจ้ะ ลงไปให้อาหารหมู”
ป้านิดชี้ไปอีกฝั่งตรงข้ามกับที่เราอยู่ มองตามไปแต่ไม่เห็นพี่แทนเพราะต้นไม้บังค่อนข้างเยอะ เขาน่าจะอยู่ไกล ๆ
“ป้าคะ แถวนี้มีบ้านพักให้เช่าไหมคะ”
“มีจ้ะ แต่จะเช่าทำไมล่ะลูก อยู่ด้วยกันนี่แหละ”
“เกรงใจค่ะ”
อยู่ที่นี่นานไม่ได้เกรงใจครอบครัวเขา แยกไปเช่าที่พักดีกว่า ต่อให้เขายินดีแต่ก็เกรงใจอยู่มาก อีกอย่างเรายังเป็นคนแปลกหน้าด้วย ไหนพี่แทนยังมีท่าทีไม่พอใจอีก
“อย่าเกรงใจ เราไปเช่าอยู่คนเดียว เดี๋ยวนี้มันอันตราย”
สองจิตสองใจคิดไม่ออกว่าจะเอาไงต่อ มันก็ใช่เดี๋ยวนี้เชื่อใจคนได้ยาก อยู่นี่เราก็เจอพี่แทนได้สะดวก
“ให้เขากลับบ้านเขาไปแม่”
เอาอีกแล้ว มาทีไรก็ไล่ให้กลับทุกที จะทำให้หงุดหงิดทุกรอบเลยหรือไง
“ไม่กลับไง”
เราหันขวับไปมองค้อน คนที่มาใหม่ทันที
“ลำบากคนอื่น”
พี่แทนหันหน้ามาทำตาขวางใส่เรา ใครจะสนล่ะ
เสียงดังมาจากทางด้านหลัง
Bab terbaru
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 35
วันต่อมาตื่นมารู้สึกปวดร่างกายมาก คงเพราะเมื่อวานที่ไปขุดหลุมปลูกดอกไม้ ควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา วันนี้ตั้งใจจะไม่ตื่นเช้าเท่าเดิม แต่เรากลับตื่นเวลาปกติ คงเริ่มชินเวลาตื่นแล้วแต่ไม่เป็นไร เดินมาอาบน้ำแต่ตัวทำเหมือนทุกวัน พอเสร็จหมดแล้ว จึงเดินไปหากลม ๆออกมาเห็นป้านิดนั่งให้อาหารเจ้ากลมอยู่“ตื่นมากินเลย”เราทักขึ้น“เมื่อเช้าป้าแอบไปส่อง เขานั่งรอแล้ว ร้องเรียกใหญ่คงจะหิว”“ตื่นเช้ากว่าลูนอีก แล้วป้าจะออกไปทำธุระตอนไหนคะ”“เดี๋ยวจะไปแล้ว”คุยกับป้านิดไม่นาน เราเดินลงข้างล่างว่าจะไปส่องดูดอกไม้ที่ปลูกไว้สักหน่อย พอดีกับรอคนงานมาจะได้ช่วยกันจัดสถานที่เลยเห็นว่าทุกต้นยังอยู่ครบรดน้ำเสร็จเดินกลับมา เห็นคนงานกำลังเตรียมสถานที่กันอยู่“ไอลูน”“อะไรพี่ ออกมาจากห้องได้แล้วเหรอ”“ปากดี งานเสร็จละ ต้องออกมาหน่อย”“ไม่ได้ว่าอะไร”“ละนี่กับไอ้แทนเป็นไง เห็นคุยกันมากขึ้นละนิ”“ดีขึ้นนะพี่ แต่ยังไม่เหมือนเดิมหรอก รู้สึกว่ามันมีระยะห่างยังไงไม่รู้”“เออ ให้เวลามันหน่อย แต่ถ้ารู้สึกว่ามันใจร้ายมึงลองใจดีกับตัวเองดู กูไม่ได้เข้าข้างใครนะ มันเพื่อนกูมึงก็น้องกู มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย ไปช่วยเขายกเก้า
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 34
‘พี่แทน’พี่แทน : ไอ้อ้วนกลมทำไรเรา : ส่งวิดีโอเรา : พอบอกจะถ่ายให้พี่ดู มองค้อนกล้องใหญ่เลยพี่แทน : อือ ตามนั้นเรา : อย่าน้อยใจไปเลย สายตาแบบนี้กลม ๆ ไม่เคยมองใครนอกจากพี่แน่นอนพี่แทน : ตลก ใครมันจะไปน้อยใจพี่แทน : แต่ถ้าฉันน้อยใจเธอก็ต้องง้อเรา : เกี่ยวไรกับลูนพี่แทน : เป็นแม่มันไงเรา : ให้กลม ๆ ง้อไปพี่แทน : ไอ้กลมไม่ต้อง เดี๋ยวกลับไปทวงกับแม่มันเพ้อเจ้ออะไรของเขา ปล่อยให้เจ้ากลมกินอาหารไปเราเดินปลีกตัวออกมาตักข้าวรอในโต๊ะมีหลายเมนูเลย กลิ่นหอมของอาหารตีกันไปหมด“กินกันเลย สองคนนั้นเขาไม่กิน เดี๋ยวหิวคงหากินเองมานั่งด้วยกันสิ สองคนกินไม่หมดหรอก”ป้านิดบอกป้าหนูที่กำลังจัดจาน“ขอบคุณค่ะ เกรงใจจังเลย นั่งแล้วนะคะ”สามคนนั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันไปสัพเพเหระ บางทีก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเขาใช้ภาษาท้องถิ่น แต่บางเรื่องพอเดาได้บ้างกินข้าวเสร็จเราช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นสูดอากาศ ต่อให้ร้อนแต่พอจะมีลมพัดมาเป็นช่วง ๆ ต้นไม้รอบ ๆ พอจะช่วยได้“บ๊อก”หันไปมองตามเสียงคงจะเป็นเจ้ากลมที่กินเสร็จแล้ววิ่งออกมา“พูดเป็นแค่นี้เหรอกลม พูดคำอื่นเป็นไหม ไหนลอง”“บ๊อก บ๊อก”ค
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 33
เรา : เตรียมดินปลูกดอกไม้ มีอะไรคะ?พี่แทน : อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆเรา : จะไปทำอะไรได้พี่แทน : จะรอดูอะไรของเขาหันกลับมาถางหญ้าออก ขุดหลุมเพื่อเตรียมสำหรับลงต้นกล้า ทำตามอารมณ์คิดว่าวางตรงไหนจะสวยก็เลือกขุดตรงนั้นอาจจะใช้เวลาหน่อยเพราะดินแข็ง แต่ก็ไม่ถึงขั้นขุดยากอะไร พอได้ความลึกตามที่ต้องการ เราก็เปลี่ยนไปทำหลุมใหม่ทำไปได้หลายหลุมเริ่มรู้สึกร้อน เพราะแดดค่อนข้างแรง จึงเก็บอุปกรณ์ไว้ เดินกลับบ้านตอนเย็นค่อยลงมาทำใหม่ เราใช้เวลาตรงนี้จะถึงเที่ยงวันแล้วเจ้ากลมคงนอนไปได้หลายรอบ อยากเติมกลม ๆ ให้หายเหนื่อย“มาแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ ขุดไปได้หลายหลุมแต่สู้แดดต่อไม่ไหว ตอนเย็นจะไปใหม่ค่ะ ว่าแต่เจ้ากลมซนไหมคะ”“วันนี้แดดแรง ค่อย ๆ ทำไปทีละน้อย เจ้าเด็กวิ่งหาหนูใหญ่เลย คงจะคิดถึงแต่หลับไปแล้วนู้นเกิดเป็นเจ้ากลมนี่สบายจัง หิวก็กิน ง่วงก็นอนติ๊ง!‘อาร์ค’อาร์ค : เป็นไงบ้างครับหมายถึงกลม ๆ ไหมนะเรา : ส่งรูปภาพ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 32
วันต่อมาตื่นมาอาบน้ำเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้มีกิจกรรมหนึ่งที่ต่างออกไป คือต้องพาเจ้ากลมออกไปเดินสักสิบนาที เผื่อเขาจะอยากอึ เมื่อเช้าแอบไปส่องยังไม่อึใส่ที่นอน“บ๊อก แหะ ๆ”เปิดประตูออกเขามายืนรออยู่ข้างหน้าเรียบร้อย เป็นเด็กดีเชียว“ออกไปเดินเล่นกัน ระหว่างเดินหนูอยากอึได้เลยนะ”อุ้มเจ้ากลมขึ้นบนบ่าพาลงไปข้างล่าง เราเดินไม่ไกลจากบ้านมากเพราะแค่อยากให้อึตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะตื่นกันแล้ว ส่วนพี่แทนคงจะออกไปตั้งแต่เช้ามืด ไม่เห็นรถเขาแล้ว“ออกไหมกลม”เจ้ากลมที่กำลังเบ่งไม่นานก็ออกมา สบายใจไปอีกเปาะหนึ่งเพราะถ้าวันนี้ไม่มีสักก้อน คงจะได้พากลับไปหาหมอเสร็จแล้วเราพาเจ้ากลมกลับมา เตรียมอาหารให้นั่งเฝ้าจนเขากินเสร็จ“ว้าย ตัวเล็กกินเก่งจังเลย”พอเห็นป้านิดรีบวิ่งไปวนป้านิดก่อนพุ่งตัวเข้าหา โดนอุ้มทำตาออดอ้อนเชียว เขาคงจะรู้ว่าใครรักสินะ“ทำตาใสเชียว อยากกินขนมใช่ไหม เขาถ่ายปกติไหมลูน”“ปกติค่ะ แต่ต้องสังเกตอ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 31
“ซื้อมาจากตลาด พาไปหาหมอมาแล้วแต่ต้องสังเกตดูอาการ ขอโทษนะ พี่วุ่นจนลืมเรา”“ไม่ต้องคิดมาก ขออุ้มได้ไหม”ไกรอูดูไม่ได้คิดมากอะไร จากที่เรารู้สึกผิดก็พออุ่นใจลงมาบ้าง บรรยากาศชิลมาก กลม ๆ ยอมให้เขาอุ้มง่าย ๆ ต่างจากพี่แทนดูไม่ค่อยเต็มใจให้อุ้มเท่าไหร่ พี่แทนเองก็ไม่ค่อยอยากจะอุ้มด้วยจึงหันไปช่วยพี่แทนกับพี่โจที่กำลังเอาของลงจากรถกระบะ มีทั้งดอกไม้อุปกรณ์ต่าง ๆ และพวกของใช้เจ้ากลมเต็มหลังรถ“เอาแค่ของใช้ไอกลมเข้าบ้านไป ที่เหลือเดี๋ยวเอาลงให้ อันไหนที่หนักก็ทิ้งไว้”พี่แทนแย่งกระถางดอกไม้ในมือไป ก่อนจะชี้นิ้วให้เอาแค่ของเจ้ากลมเข้าบ้านไปพี่โจที่กำลังเอาดอกไม้ลงหันมาทำหน้าตาสงสัย ยืนเท้าเอวมองเราอย่างครุ่นคิด อดที่จะยิ้มกับท่าทางของเขาไม่ได้ เป็นคนที่ตลกธรรมชาติมาก“กูว่าระหว่างมึงสองคน มีอะไรเปลี่ยนไป”“อะไรของมึง ไปได้ละ”ที่บอกไปได้แล้วไม่ได้หันไปบอกแค่พี่โจ แต่บอกเราด้วย จึงหยิบแค่ของใช้เจ้ากลมที่เราพอจะเอาไปได้มาเดินมาถึงข้างบนแอบเห็นของที่วางไว้อยู่บนบ้าน เหมือนจะเป็นคอก หรือพี่แทนจะไปซื้อมาเหรอ“ป้าคะ ใครซื้อคอกมาเหรอคะ”“ตาโจเอามา เห็นว่าหนูกับตาแทนซื้อหมามา ไหนล่ะหมา”เขาไปแอบ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 30
“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำอะไรคะ” “มาตรวจสุขภาพเบื้องต้นค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” พอมาถึงหน้าประตูมีคนยืนประจำจุด คอยเปิดประตูให้ และพาเดินไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ “น้องมีอาการผิดปกติไหมคะ” “ที่สังเกตยังไม่มีนะคะ เพิ่งได้น้องมาค่ะ เลยอยากมาตรวจไว้เพื่อความสบายใจ” “เดี๋ยวนั่งรอเรียกคิวนะคะ” ก่อนเรามีอีกสองคิว เจ้ากลมที่ได้ยินเสียงหมาตัวอื่นจากที่หลับอยู่ หูผึ่งลืมตาขึ้นมามองรอบ ๆ เราเห็นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ “ชื่ออะไรคะ” คนที่กำลังรอคิวนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาคงสังเกตเห็นกลม ๆ ที่กำลังมองเขา มองไปทั่วคงจะแปลกตาแปลกที่ “กลม ๆ ค่ะ” “บ๊อก” เหมือนจะรู้เรื่องว่ามีคนกำลังคุยด้วยอยู่ รีบยืนสองขาสวัสดี น่าจะชินอยู่ที่ร้านรับลูกค้าคนแปลกหน้าทั้งวัน “แสนรู้นะเรา” เจ้ากลมดี๊ด๊าส่ายหางไปมา อย่างกับไม่ใช่วันแรกที่เจอกัน นั่งรอสักพักคิวก็เริ่มขยับใกล้ถึงคิวเรา พี่แทนเดินเข้ามาในร้านพอดี เจ้ากลมที่เห็นพี่แทนมานั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าใหญ่เลย “มองทำไมกลม” “บ๊อก ฮื่ออ” พี่แทนยื่นมือมาลูบหัว เจ้ากลมเหมือนจะเห่าขู่แต่ก็ถอยหนีมือ คงจะไม่ถูกกันล่ะสิ ปกติเขาเป็นมิตรกับคนมาก “กูเป็นพ่อมึงนะ” มาหลบอยู่ซอกแขนเรา พอ
Anda juga akan menyukai
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.3K DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.1K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก253.0K DibacaSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้224.6K Dibacaผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ123 Dibacaกุศโลบายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม42 Dibacaรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy176 Dibacaม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง36 Dibaca
