MasukShare
ตอนที่ 4
Tanggal publikasi:
2026-08-17 13:54:11“อย่าพูดไม่ดีแทน”
พอได้ยินแบบนั้นเจ้าตัวจึงเดินกลับลงไปข้างล่าง ด้วยสีหน้าบึ้งตึง แสดงออกชัดเจนว่าเขาคัดค้านสิ่งที่ป้านิดตัดสินใจอย่างถึงที่สุด
“ไม่ต้องออกไปหาห้องที่ไหน พักอยู่ด้วยกันนะ”
ป้านิดหันมาเอามือตบไหล่เราเบา ๆ พลางนึกถึงคำพูดพี่แทนเดี๋ยวนี้ปากมัน พูดดี ๆ ไม่ได้เลย
เราตัดสินใจพักอยู่ที่นี่ต่อ
คุยกับป้านิดต่ออีกสักพัก พรุ่งนี้พวกเขาจะไปซื้อปุ๋ยกับแวะซื้อของเข้าบ้าน เลยชวนเราเผื่ออยากได้อะไรที่จำเป็น ที่ฟาร์มกับในเมืองค่อนข้างไกล อีกอย่างก็ตั้งใจจะอยู่ที่นี่สักพักใหญ่
เสียงเรียกเข้า
(ซีน)
‘ลูนได้เจอพี่แทนยัง เป็นไง’
‘เจอแล้ว ลูนจะอยู่ต่ออีกหน่อย’
คุยกันเรื่อยเปื่อยอยู่พักใหญ่ ซีนเป็นเพื่อนในกลุ่มเราที่มหาลัย ค่อนข้างจะสนิทกันระดับหนึ่ง และเป็นคนที่บอกว่าพี่แทนกลับมาที่นี่
(ตู๊ด)
พรึ่บ!
หลังวางสายข้อมือเราถูกแรงดึงจากใครบางคน ทำให้เซไปตามทิศทางแรง ก่อนจะหันมองหน้าคนดึง พี่แทนเขาเหลือบสายตามองมือถือเราเพียงเสี้ยววิ ก่อนจะหันมาทำหน้ากวนประสาท
“มันเจ็บ!”
นี่อดที่จะขึ้นเสียงไม่ได้ เขาบีบซ้ำรอยที่ฟาดกับเหล็ก!
“พี่แทน ปล่อยก่อน”
เขาดึงข้อมือเราให้เดินตามไปอย่างเอาแต่ใจ พยายามสะบัด แต่สู้แรงไม่ไหว จนต้องก้าวขาตามไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ในใจจะรู้สึกต่อต้านก็ตาม
“เอาไป”
เขาก้มลงเก็บจอบขึ้นมา และโดนมันส่งมาให้
“อะไร”
“ทำงาน”
สังเกตว่าตรงนี้มีคนอื่นที่กำลังขุดดิน คงเตรียมจะปลูกอะไรสักอย่าง ให้ตายก็ไม่ทำแดดร้อนขนาดนี้ อีกอย่างไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อทำงาน
“ไม่ทำ”
เรายืนยันเสียงแข็งก่อนจะทิ้งจอบและตั้งใจจะเดินกลับ
“เลือกเอาว่าจะอยู่ที่นี่ หรือกลับบ้าน”
เขากำลังยื่นคำขาด หรือตั้งใจจะบังคับกันแน่
“พี่กำลังจะเป็นบ้าจริง ๆ”
ตอนนี้เหมือนต่างคนต่างพ่นอารมณ์ใส่กัน จนคนที่อยู่บริเวณนั้นเริ่มหันมาให้ความสนใจ
“ใช่ แต่อย่างน้อยฉันไม่ได้บ้าคนรวยแบบเธอ ถ้าจะอยู่ก็ต้องช่วยงาน”
“หมายถึงอะไรคนรวยที่ว่า”
รู้สึกโกรธจนเลือดขึ้นหน้ากับคำปรักปรำ ที่เขายัดเยียดมันมาให้ เราไปเกาะคนรวยตอนไหน พูดเล่นหรืออะไร แต่ดูจากสีหน้าคงไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
พี่แทนแค่นยิ้มพลางส่งเสียงหัวเราะ ในลำคอ สายตาที่มองลงมาส่องประกายเย้ยหยันราวกับกำลังสมเพช
“เธอไม่ได้ใสซื่อ เหมือนภาพที่เธอสร้างหรอก”
เพียะ!
“ตบทำห่าไร มันเจ็บ”
เหลืออดกับคำพูดถากถางของเขา
“ตบเรียกสติพี่ไง พี่จะพูดแดกดันกันไปทำไม จะบอกให้นะ ลูนไม่เข้าใจที่พี่พูดอยู่เลยสักนิด”
พยายามข่มอารมณ์เอาไว้ตลอด แต่สุดท้ายความโกรธก็ปะทุออกมา
"คำพูดแค่นี้ มันจะยืนยันอะไรได้ ในเมื่อการกระทำเธอมันชัดขนาดนั้น"
“…”
“เลิกบอกว่าตัวเองไม่รู้เรื่องสักที ได้ยินแล้วมันหงุดหงิด”
พูดจบเขาก็เบือนหน้าเดินหนีไปทางอื่น ทิ้งให้เราอยู่กับความโกรธที่กำลังเดือดพล่านในใจ
จึงเลือกที่จะเดินกลับที่พักด้วยความขุ่นเคือง คิดผิดหรือถูกหอบเสื้อผ้ามา เหมือนมาให้เขารังแก
“ลูน มาพอดีเลยลูก”
ป้านิดเอ่ยปากทักทันทีที่เราก้าวขาขึ้นมาบนบ้าน หันไปเจอกับชายแปลกหน้าสองคน
“มีอะไรกันเหรอคะ”
รีบเดินไปหาป้านิด
“นี่ลุงเกน พ่อพี่แทนเขา ส่วนนี่ลูกคนเล็ก ไกรอู”
เราพยักหน้าสวัสดีคุณลุง ลูกคนเล็กของป้านิด หน้าตาดีไม่น้อยไปกว่าพี่แทนเลย เขาทักทายยืนอยู่ไม่นานก็แยกตัวออกไป เหลือแค่ป้านิดกับลุงเกนที่ยืนคุยกันอยู่ตรงนี้
“ป้าจะไปทำอาหาร หนูลูนช่วยป้า ดีไหมจ๊ะ”
เราพยักหน้าอย่างเต็มใจ ตามป้านิดเข้าไปข้างในครัว และช่วยจัดเตรียมวัตถุดิบ นานมากแล้วที่ไม่ได้เข้าครัว
“ปกติป้าไม่ค่อยได้ทำอาหาร ไม่รู้จะอร่อยถูกปากหนูไหม”
ฟังและยิ้มไปด้วย ปกติเราไม่ค่อยกินอาหารอีสาน แต่ก็ชอบหลายเมนูนะ
“ปกติใครทำเหรอคะ”
“แม่บ้านจ้ะ บางวันพี่เขาก็ทำนะ”
พี่แทนทำอาหารเป็นเหรอ เราอาจจะยังไม่รู้จักทั้งหมดของเขาจริง ๆ
“จริงเหรอคะ”
ทำเอาแปลกใจอยู่ไม่น้อยแปลกใจอยู่ไม่น้อย หันไปมองป้านิด แกพยักหน้าแทนการตอบด้วยเสียง
Bab terbaru
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 35
วันต่อมาตื่นมารู้สึกปวดร่างกายมาก คงเพราะเมื่อวานที่ไปขุดหลุมปลูกดอกไม้ ควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา วันนี้ตั้งใจจะไม่ตื่นเช้าเท่าเดิม แต่เรากลับตื่นเวลาปกติ คงเริ่มชินเวลาตื่นแล้วแต่ไม่เป็นไร เดินมาอาบน้ำแต่ตัวทำเหมือนทุกวัน พอเสร็จหมดแล้ว จึงเดินไปหากลม ๆออกมาเห็นป้านิดนั่งให้อาหารเจ้ากลมอยู่“ตื่นมากินเลย”เราทักขึ้น“เมื่อเช้าป้าแอบไปส่อง เขานั่งรอแล้ว ร้องเรียกใหญ่คงจะหิว”“ตื่นเช้ากว่าลูนอีก แล้วป้าจะออกไปทำธุระตอนไหนคะ”“เดี๋ยวจะไปแล้ว”คุยกับป้านิดไม่นาน เราเดินลงข้างล่างว่าจะไปส่องดูดอกไม้ที่ปลูกไว้สักหน่อย พอดีกับรอคนงานมาจะได้ช่วยกันจัดสถานที่เลยเห็นว่าทุกต้นยังอยู่ครบรดน้ำเสร็จเดินกลับมา เห็นคนงานกำลังเตรียมสถานที่กันอยู่“ไอลูน”“อะไรพี่ ออกมาจากห้องได้แล้วเหรอ”“ปากดี งานเสร็จละ ต้องออกมาหน่อย”“ไม่ได้ว่าอะไร”“ละนี่กับไอ้แทนเป็นไง เห็นคุยกันมากขึ้นละนิ”“ดีขึ้นนะพี่ แต่ยังไม่เหมือนเดิมหรอก รู้สึกว่ามันมีระยะห่างยังไงไม่รู้”“เออ ให้เวลามันหน่อย แต่ถ้ารู้สึกว่ามันใจร้ายมึงลองใจดีกับตัวเองดู กูไม่ได้เข้าข้างใครนะ มันเพื่อนกูมึงก็น้องกู มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย ไปช่วยเขายกเก้า
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 34
‘พี่แทน’พี่แทน : ไอ้อ้วนกลมทำไรเรา : ส่งวิดีโอเรา : พอบอกจะถ่ายให้พี่ดู มองค้อนกล้องใหญ่เลยพี่แทน : อือ ตามนั้นเรา : อย่าน้อยใจไปเลย สายตาแบบนี้กลม ๆ ไม่เคยมองใครนอกจากพี่แน่นอนพี่แทน : ตลก ใครมันจะไปน้อยใจพี่แทน : แต่ถ้าฉันน้อยใจเธอก็ต้องง้อเรา : เกี่ยวไรกับลูนพี่แทน : เป็นแม่มันไงเรา : ให้กลม ๆ ง้อไปพี่แทน : ไอ้กลมไม่ต้อง เดี๋ยวกลับไปทวงกับแม่มันเพ้อเจ้ออะไรของเขา ปล่อยให้เจ้ากลมกินอาหารไปเราเดินปลีกตัวออกมาตักข้าวรอในโต๊ะมีหลายเมนูเลย กลิ่นหอมของอาหารตีกันไปหมด“กินกันเลย สองคนนั้นเขาไม่กิน เดี๋ยวหิวคงหากินเองมานั่งด้วยกันสิ สองคนกินไม่หมดหรอก”ป้านิดบอกป้าหนูที่กำลังจัดจาน“ขอบคุณค่ะ เกรงใจจังเลย นั่งแล้วนะคะ”สามคนนั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันไปสัพเพเหระ บางทีก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเขาใช้ภาษาท้องถิ่น แต่บางเรื่องพอเดาได้บ้างกินข้าวเสร็จเราช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นสูดอากาศ ต่อให้ร้อนแต่พอจะมีลมพัดมาเป็นช่วง ๆ ต้นไม้รอบ ๆ พอจะช่วยได้“บ๊อก”หันไปมองตามเสียงคงจะเป็นเจ้ากลมที่กินเสร็จแล้ววิ่งออกมา“พูดเป็นแค่นี้เหรอกลม พูดคำอื่นเป็นไหม ไหนลอง”“บ๊อก บ๊อก”ค
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 33
เรา : เตรียมดินปลูกดอกไม้ มีอะไรคะ?พี่แทน : อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆเรา : จะไปทำอะไรได้พี่แทน : จะรอดูอะไรของเขาหันกลับมาถางหญ้าออก ขุดหลุมเพื่อเตรียมสำหรับลงต้นกล้า ทำตามอารมณ์คิดว่าวางตรงไหนจะสวยก็เลือกขุดตรงนั้นอาจจะใช้เวลาหน่อยเพราะดินแข็ง แต่ก็ไม่ถึงขั้นขุดยากอะไร พอได้ความลึกตามที่ต้องการ เราก็เปลี่ยนไปทำหลุมใหม่ทำไปได้หลายหลุมเริ่มรู้สึกร้อน เพราะแดดค่อนข้างแรง จึงเก็บอุปกรณ์ไว้ เดินกลับบ้านตอนเย็นค่อยลงมาทำใหม่ เราใช้เวลาตรงนี้จะถึงเที่ยงวันแล้วเจ้ากลมคงนอนไปได้หลายรอบ อยากเติมกลม ๆ ให้หายเหนื่อย“มาแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ ขุดไปได้หลายหลุมแต่สู้แดดต่อไม่ไหว ตอนเย็นจะไปใหม่ค่ะ ว่าแต่เจ้ากลมซนไหมคะ”“วันนี้แดดแรง ค่อย ๆ ทำไปทีละน้อย เจ้าเด็กวิ่งหาหนูใหญ่เลย คงจะคิดถึงแต่หลับไปแล้วนู้นเกิดเป็นเจ้ากลมนี่สบายจัง หิวก็กิน ง่วงก็นอนติ๊ง!‘อาร์ค’อาร์ค : เป็นไงบ้างครับหมายถึงกลม ๆ ไหมนะเรา : ส่งรูปภาพ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 32
วันต่อมาตื่นมาอาบน้ำเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้มีกิจกรรมหนึ่งที่ต่างออกไป คือต้องพาเจ้ากลมออกไปเดินสักสิบนาที เผื่อเขาจะอยากอึ เมื่อเช้าแอบไปส่องยังไม่อึใส่ที่นอน“บ๊อก แหะ ๆ”เปิดประตูออกเขามายืนรออยู่ข้างหน้าเรียบร้อย เป็นเด็กดีเชียว“ออกไปเดินเล่นกัน ระหว่างเดินหนูอยากอึได้เลยนะ”อุ้มเจ้ากลมขึ้นบนบ่าพาลงไปข้างล่าง เราเดินไม่ไกลจากบ้านมากเพราะแค่อยากให้อึตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะตื่นกันแล้ว ส่วนพี่แทนคงจะออกไปตั้งแต่เช้ามืด ไม่เห็นรถเขาแล้ว“ออกไหมกลม”เจ้ากลมที่กำลังเบ่งไม่นานก็ออกมา สบายใจไปอีกเปาะหนึ่งเพราะถ้าวันนี้ไม่มีสักก้อน คงจะได้พากลับไปหาหมอเสร็จแล้วเราพาเจ้ากลมกลับมา เตรียมอาหารให้นั่งเฝ้าจนเขากินเสร็จ“ว้าย ตัวเล็กกินเก่งจังเลย”พอเห็นป้านิดรีบวิ่งไปวนป้านิดก่อนพุ่งตัวเข้าหา โดนอุ้มทำตาออดอ้อนเชียว เขาคงจะรู้ว่าใครรักสินะ“ทำตาใสเชียว อยากกินขนมใช่ไหม เขาถ่ายปกติไหมลูน”“ปกติค่ะ แต่ต้องสังเกตอ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 31
“ซื้อมาจากตลาด พาไปหาหมอมาแล้วแต่ต้องสังเกตดูอาการ ขอโทษนะ พี่วุ่นจนลืมเรา”“ไม่ต้องคิดมาก ขออุ้มได้ไหม”ไกรอูดูไม่ได้คิดมากอะไร จากที่เรารู้สึกผิดก็พออุ่นใจลงมาบ้าง บรรยากาศชิลมาก กลม ๆ ยอมให้เขาอุ้มง่าย ๆ ต่างจากพี่แทนดูไม่ค่อยเต็มใจให้อุ้มเท่าไหร่ พี่แทนเองก็ไม่ค่อยอยากจะอุ้มด้วยจึงหันไปช่วยพี่แทนกับพี่โจที่กำลังเอาของลงจากรถกระบะ มีทั้งดอกไม้อุปกรณ์ต่าง ๆ และพวกของใช้เจ้ากลมเต็มหลังรถ“เอาแค่ของใช้ไอกลมเข้าบ้านไป ที่เหลือเดี๋ยวเอาลงให้ อันไหนที่หนักก็ทิ้งไว้”พี่แทนแย่งกระถางดอกไม้ในมือไป ก่อนจะชี้นิ้วให้เอาแค่ของเจ้ากลมเข้าบ้านไปพี่โจที่กำลังเอาดอกไม้ลงหันมาทำหน้าตาสงสัย ยืนเท้าเอวมองเราอย่างครุ่นคิด อดที่จะยิ้มกับท่าทางของเขาไม่ได้ เป็นคนที่ตลกธรรมชาติมาก“กูว่าระหว่างมึงสองคน มีอะไรเปลี่ยนไป”“อะไรของมึง ไปได้ละ”ที่บอกไปได้แล้วไม่ได้หันไปบอกแค่พี่โจ แต่บอกเราด้วย จึงหยิบแค่ของใช้เจ้ากลมที่เราพอจะเอาไปได้มาเดินมาถึงข้างบนแอบเห็นของที่วางไว้อยู่บนบ้าน เหมือนจะเป็นคอก หรือพี่แทนจะไปซื้อมาเหรอ“ป้าคะ ใครซื้อคอกมาเหรอคะ”“ตาโจเอามา เห็นว่าหนูกับตาแทนซื้อหมามา ไหนล่ะหมา”เขาไปแอบ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 30
“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำอะไรคะ” “มาตรวจสุขภาพเบื้องต้นค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” พอมาถึงหน้าประตูมีคนยืนประจำจุด คอยเปิดประตูให้ และพาเดินไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ “น้องมีอาการผิดปกติไหมคะ” “ที่สังเกตยังไม่มีนะคะ เพิ่งได้น้องมาค่ะ เลยอยากมาตรวจไว้เพื่อความสบายใจ” “เดี๋ยวนั่งรอเรียกคิวนะคะ” ก่อนเรามีอีกสองคิว เจ้ากลมที่ได้ยินเสียงหมาตัวอื่นจากที่หลับอยู่ หูผึ่งลืมตาขึ้นมามองรอบ ๆ เราเห็นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ “ชื่ออะไรคะ” คนที่กำลังรอคิวนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาคงสังเกตเห็นกลม ๆ ที่กำลังมองเขา มองไปทั่วคงจะแปลกตาแปลกที่ “กลม ๆ ค่ะ” “บ๊อก” เหมือนจะรู้เรื่องว่ามีคนกำลังคุยด้วยอยู่ รีบยืนสองขาสวัสดี น่าจะชินอยู่ที่ร้านรับลูกค้าคนแปลกหน้าทั้งวัน “แสนรู้นะเรา” เจ้ากลมดี๊ด๊าส่ายหางไปมา อย่างกับไม่ใช่วันแรกที่เจอกัน นั่งรอสักพักคิวก็เริ่มขยับใกล้ถึงคิวเรา พี่แทนเดินเข้ามาในร้านพอดี เจ้ากลมที่เห็นพี่แทนมานั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าใหญ่เลย “มองทำไมกลม” “บ๊อก ฮื่ออ” พี่แทนยื่นมือมาลูบหัว เจ้ากลมเหมือนจะเห่าขู่แต่ก็ถอยหนีมือ คงจะไม่ถูกกันล่ะสิ ปกติเขาเป็นมิตรกับคนมาก “กูเป็นพ่อมึงนะ” มาหลบอยู่ซอกแขนเรา พอ
Anda juga akan menyukai
คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.0K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.1K DibacaSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้224.6K Dibacaขย้ำรักเลขา NC-20
C553.3K DibacaMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์67 Dibacaเมียสุดเขต
สามินี97 Dibacaคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม44 Dibacaเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_32 Dibaca
