보관함
검색
홈 / โรแมนติก / เกือบกลายเป็นแฟนเก่า / บทที่ 60

공유

บทที่ 60

작가: Seriva
last update 게시일: 2026-10-05 20:52:20
เถียงไม่ออก เพราะเขาทำเอาอึ้งคือจะปลูกเงาะเป็นสวนเพราะเราชอบเหรอ เกินไปมาก

“แล้วพี่จะแกะเงาะให้ตลอดไ
Seriva

ไว้พบกับใหม่ ในนิยายสักเรื่องที่ถูกเขียนโดย นามปากกา Seriva (เซอรีวา) ฝากกดติดตาม เพจเฟสบุ๊ก Seriva-เซอรีวา มีการอัพเดตเรื่องใหม่ผ่านเพจค่ะ เป็นแนววิศวะนางเอกข้ามมิติ พระเอกธงแดง

| 좋아요
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 60

    เถียงไม่ออก เพราะเขาทำเอาอึ้งคือจะปลูกเงาะเป็นสวนเพราะเราชอบเหรอ เกินไปมาก“แล้วพี่จะแกะเงาะให้ตลอดไหม”“ทำได้ทั้งชีวิต ให้แกะทั้งสวนยังได้”เขาจะเอามือมาจับคางทำไม ไม่อยากมองหน้า สายตาที่เขามองมามันรุนแรง เรารับแรงกระแทกไม่ไหว“ปล่อยไอ้กลมไว้นี่ แล้วเข้าไปนอนเล่นที่ห้องไหม”“คะ”นอนเล่นแน่นะ“ล้อเล่นครับ น่าเอ็นดูจัง”พี่แทนทำท่าหัวเราะพร้อมส่งสายตาที่อ่อนโยนมาให้ อย่างกับคนคลั่งรัก“ไปเดินเล่นกันไหม”“ไปสิอยากไปดูดอกไม้ที่ปลูกไว้ด้วย ขออุ้มเจ้ากลมได้ไหม”นอนซบอกเขานิ่งขนาดนี้เชียว แม่อิจฉาอยากทำบ้าง“อุ้มมันแล้ว จับมือกันด้วยสิ”น้ำหนักเจ้ากลมไม่ใช่น้อย ๆ แต่ต้องอุ้มแค่มือเดียวอีกข้างต้องจับมือเขาไว้ ทำให้อุ้มได้ไม่นานก็ปล่อยลงให้เดินเอง วิ่งนำไปนู่นแล้ว“ที่ปลูกไว้กำลังเริ่มโตแล้วนี่นา อีกเดือนสองเดือนคงจะออกดอกกันแล้ว”“คงจะสวยเหมือนคนปลูก”“นั่นสิคะ”เคยคิดเอาไว้ว่าอยากให้เจ้ากลมมาวิ่งเล่นตรงนี้ ตอนดอกไม้บานโตพอแล้วคงจะสวยมากแน่แต่วันนี้เราเหมือนได้เห็นภาพนั้นแล้วนะ ยืนมองเจ้ากลมวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้ออย่างกับกำลังมีความสุขมากๆ ถึงดอกไม้จะยังไม่บานเหมือนที่คิดเอาไว้กลับรู้สึกว่ามั

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 59

    มือเรียวเล็กกดจิ้มวิดีโอของอีกฝ่ายส่งมา ริมฝีปากยกยิ้มเผยให้เห็นอาการดีใจแฝงด้วยความคิดถึงภาพตรงหน้าจอเป็นสัตว์เลี้ยงสุดที่รัก กำลังนอนแหมะอยู่บนตักของพี่แทน เจ้ากลมขยับตัวเล็กน้อย และเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเลนส์กล้องวิดีโอที่กำลังถูกกดบันทึกภาพ แค่เสี้ยววินาที ก่อนจะหันกลับไปซุกใบหน้าเข้าหาตักกว้าง ออดอ้อนออเซาะเขาต่อ ราวกับไออุ่นตรงนั้นดึงดูดใจกว่าสิ่งใด นี่มันรักกันเกินไปแล้วพี่แทน : ลูกคิดถึงเรา : คนที่คิดถึงน่าจะเป็นพี่ ส่วนลูกเขาน่าจะคิดถึงพ่อมากกว่านะคะพี่แทน : คิดถึงเธอทั้งพี่ทั้งลูกเลยบ้าไปแล้ว เผลอยิ้มกับคำหวานที่เขาหว่านมาแทบทุกทีเรา : อื้อ พากลับไปหาหน่อยพี่แทน : พรุ่งนี้เลยไหมครับพี่แทน : ฝันดีครับเช้าวันต่อมาหลังจากเผลอหลับไปตื่นมาอีกทีพบว่าเช้าแล้ว แต่ตายังลืมไม่ขึ้นเพราะแสงแดดที่ส่องผ่านม่านมาจ้าเหลือเกินติ๊ง!มือควานหาโทรศัพท์เพื่อเช็กดูข้อความที่แจ้งเตือนเมื่อสักครู่‘พี่แทน’พี่แทน : เตรียมตัวยัง กลับวันนี้นะหลังเห็นข้อความตาคู่หวานเบิกกว้างทันที เรายังไม่ลุกจากที่นอนด้วยซ้ำ พอมองดูเวลาในหน้าจอ เกินคาดไม่ได้กำลังเช้าแต่ตอนนี้บ่ายสามต่างหากเรา : เพิ่งตื่น ร

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 58

    ร่างสูงยันตัวเองลุกขึ้นมายืนตรงหน้า ทำไมถึงได้แพ้สายตาที่เขามองมา จนทำตัวไม่ถูก ควรเอาตัวเองไปวางไว้ตรงไหนดีขมวดคิ้วสงสัยกับท่าทางและสายที่เปลี่ยนไปของเราอย่างกับเรากำลังได้พี่แทนร่างแรกกลับมา“พี่ร่วมมือกันเหรอ”เห็นไม่ชอบหน้าเขาแล้วไปคุยกันตอนไหน ถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ แม่ก็เอากับเขาด้วย“ก่อนจะพูดถึงคนอื่น เอาเรื่องของเราก่อนดีไหม”ไม่ได้เจอหน้ากัน นึกว่าเราพอใจทำได้แล้วถ้าเราคุยกันแล้วไปต่อไม่ไหว มั่นใจกับตัวเองมาก ถึงวันสองวันแรกจะมีให้นึกถึงอยู่บ้าง วันหลังๆ เริ่มนึกถึงน้อยลงแต่คิดผิด วินาทีเจอหน้าเขา ความรู้สึกที่คิดว่าลบออกจากตัวเองได้แล้ว ถูกตีขึ้นมาตอกย้ำอย่างจัง“ที่มาวันนี้ ตั้งใจจะมาง้อ กลับไปเป็นคุณนายของฟาร์มภูแทนใจพร้อมกับฉัน”สายตาจับจ้องไปยังคนที่กำลังพูดด้วย แววตาและท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ไม่เป็นธรรมชาติเพราะความเขินอาย“กลับไปด้วยกันได้ไหม”ตอบตัวเองแบบไม่มีอีโก้ แค่เจอหน้าเขา ใจมันอยากกลับไปแล้วเกินครึ่ง“ฉันอยากเริ่มต้นปลูกดอกความรัก เธอมาช่วยเติมเต็มความรักให้มันที”ไปเรียนคำพวกนี้มาจากไหน ฟังแล้วเสี่ยวหัวใจ หากมันออกมาจากปากของคนอื่น ที่ไม่ใช่เขา“ได้ค่ะ จะช่วยรดน

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 57

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมาช่วงนี้นอนเช้าตื่นเย็น อาบน้ำแต่งตัวเป็นรูทีนเดิมทุกวัน วันนี้จะพิเศษกว่าทุกวันหน่อย เพราะเป็นวันที่นัดกับครอบครัวออกไปข้างนอกใกล้จะถึงเวลาออก ไปหยิบกระเป๋าลงไปรอแม่ข้างล่างพี่ธัชคงกำลังเดินทางมาเห็นว่าจะเข้าที่บริษัทก่อนจะมาคุยกับแม่ว่าอยากไปปีนเขากลางเต็นท์ดีดกีตาร์แต่แผนกลับล่ม พี่ธัชไม่เห็นด้วย เขาให้เหตุผลว่าอันตรายเพราะช่วงนี้เป็นหน้าฝน และสงสารเข่าแม่ สรุปเถียงไม่ชนะ อดไปครืด ครืด‘พี่ธัช’‘พี่เรียกรถไปรับนะ พอดีพี่มาคุยงานกับลูกค้าที่ร้านพอดี’‘โอเคค่ะ’ วันนี้นัดกันมาดินเนอร์ข้างนอก พี่ธัชเป็นคนหาร้านให้ เราไม่รู้เรื่องอะไรว่าเขาเลือกไปที่ไหนไม่นานได้ยินเสียงรถมาจอดข้างหน้า แต่แม่ยังไม่ลงมาเลย รีบวิ่งขึ้นไปตาม ปกติแม่ลงมาก่อนเสมอ เวลาจะไปไหนก๊อก ก๊อก“แม่ เสร็จยัง รถมาแล้วนะ”“มาแล้วเหรอ โอเคจ๊ะ พอดีแม่ท้องเสียนิดหน่อย”อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ เห็นแม่เดินกุมท้องออกมา จะไหวไหม“เป็นหนักไหม”“ไม่เท่าไหร่”“พี่ไปรอที่ร้านแล้ว เขาเรียกรถมารับเรา”“โอเค เราลงไปกันเถอะ เขาจะรอนาน”“ค่ะแม่”ลงมาขึ้นรถเพื่อที่จะเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง พี่ธัชบอกเส้นทางคนขับรถไว

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 56

    ตาบวมขนาดนี้แม่ก็คงจะดูออกแหละ แต่แค่เลือกที่จะถาม เขารู้ดีว่ายิ่งเราถูกถามจะร้องไห้หนัก คนที่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กจนโต“คิดว่าแม่ไปทำงานซะอีก”“ช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย”“เป็นอะไร”คิ้วบางขมวดเข้าหากันเป็นปม แม่ไม่เห็นบอกเลย“พักผ่อนน้อย ไม่ต้องห่วง รอบนี้แม่พักผ่อนยาวเลย”“จำเป็นต้องทำงานหนักขนาดนี้เลยเหรอ”“ขี้บ่นทั้งพี่ทั้งน้องเลย ไปนั่งรอที่โต๊ะนะคะคุณหนู เดี๋ยวเอาอาหารไปเสิร์ฟ”เขาทุ่มเทให้กับงานที่บริษัทมาก ตอนบริษัทแทบไปไม่รอดจำได้ว่าเขาทำงานไม่มีวันหยุด จนบริษัทเริ่มฟื้นตัวได้ มีพี่ธัชที่เข้ามาช่วยจัดการงานบางส่วน แม่ถึงได้เบาเรื่องงานลง“สปาเกตตีคาโนนารา หน้าตาผ่านไหม”“ไม่แย่ค่ะ”“แม่ว่างไง เรียนทำอาหารกับแม่นม จะได้รู้สึกว่ามีอะไรทำหน่อย ลองชิมดู”“หน้าตาให้แปด รสชาติให้เจ็ด”“ไม่อร่อยเหรอ” 56“แค่ยังไม่ชินกันรสชาติ”ถึงจะเค็มไปก็กลัวแม่จะหมดกำลังใจ ออกไปหาอะไรอย่างอื่นทำจนเป็นไม่สบายอีก เพราะเขาอยู่ไม่เคยนิ่ง ทำอาหารที่บ้านอาจจะดีที่สุด สบายใจแต่ลำบากร่างกาย“ฉันรู้ทันแกจ้ะ”ยื่นมือมาหยิบช้อนในมือไปซิมเอง ตลกกับท่าทีของแม่ที่คาบเส้นไว้ในปากไม่กินสักที“ไม่ได้แย่นะ”“เค็ม! อย่ากิน

  • เกือบกลายเป็นแฟนเก่า   บทที่ 55

    อยากเดินเข้าไปสวมกอดเขาให้มันรู้แล้วรู้รอด หัวใจเจ็บปวดเหลือเกิน เราช่างเป็นคนโง่เง่าในความรัก“ฉันให้เวลาเธออาทิตย์หนึ่ง ไปหาคำตอบให้ใจตัวเองให้เจอ”“อึก...”“กลับวันนี้ไหม”“อื้อ วันนี้เลย แต่ขอไปเจอกลม ๆ ก่อนได้ไหม”“เจอทำไม เดี๋ยวทำใจกลับไม่ได้”ที่บอกเขาทุกครั้งว่าจะกลับไม่ใช่คำขู่ เหตุผลหลักคือเราแค่อยากหนีจากความรู้สึกในตอนนั้น ถึงเวลาจริง กลับรู้สึกเสียใจบอกไม่ถูกใช้เวลาเก็บกระเป๋าไม่นานของที่เอามานอนโรงแรมมีแค่กระเป๋าใบเดียว เที่ยวบินที่จองไว้ เก้าโมง ออกไปตอนนี้ยังทัน“ถือให้”แย่งกระเป๋าในมือไปถือ เขาเดินนำไปที่หน้าลิฟต์ จึงเดินตามหลังไป บรรยายกาศในลิฟต์ ถูกปกคลุมด้วยความรู้สึกหมองหม่นของเราที่แผ่ไปทั่วบริเวณ จนไม่ได้สนใจว่าพี่แทนเขาทำหน้ายังไง แสดงออกแบบไหนเช็กเอาต์ออกจากโรงแรมพี่แทนยืนถือกระเป๋าอยู่ข้างๆ พนักงานที่ยืนอยู่บริเวณนั้นต่างชื่นชมความหล่อของเขาให้ได้ยินเป็นระยะ 55ไม่ได้ยิ้มตอบกลับพนักงาน แต่ยืนนิ่งเงียบ ไม่สนใจรอบข้าง รีบพาเดินออกมาข้างนอก“เรียกรถให้แล้ว ไม่ไปส่งนะ”ตอบรับด้วยการพยักหน้า ร่างสูงยืนรอรถเป็นเพื่อน ไม่มีบทสนทนาระหว่างเรา อยากพูดด้วยนะ แต่ยิ่งอ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status