Masuk“ร้อนนะลูก มานั่งใกล้พัดลมมา...มายายนิด”
“ได้จ้า... ลูนร้านข้าง ๆ มีไอติมนะ มันร้อนหาอะไรเย็น ๆ มากินหน่อยไป ซื้อแค่ของเรากับพี่เขาก็พอ”
“ป้าไม่เอาเหรอคะ”
“นี่ตัง มีรสเผือกก็เอามาให้ป้าไม่มีก็ไม่เป็นไร ป้ากลัวไม่มี เขาไม่ค่อยลงของ”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวหนูจ่ายเอง”
เดินออกจากร้านสายตาชำเลืองมองพี่แทนเล็กน้อย แต่เจ้าตัวไม่ได้สนใจเราที่เดินผ่านหน้าไป เขากลับตั้งใจขนกระสอบ ได้แต่นึกหมั่นไส้ในใจ
พอมาถึงหน้าร้านเหมือนเขากำลังจะปิด เราเลยรีบวิ่งไปถาม
“จะปิดแล้วเหรอคะ”
“มาซื้ออะไรจ๊ะ พอดีกำลังจะไปโรงพยาบาล ลูกลุงเป็นไข้”
“งั้นไม่เป็นไรค่ะ ว่าจะมาซื้อไอติม มีร้านอื่นใกล้ ๆ ไหมคะ”
“นู่นไง เดินผ่านบ้านสองหลังไป ก็เจอแล้ว ร้านยายปุ๊ แต่ระวังหมานะ หมาบ้านเขาดุ ไปถึงก็เรียกชื่อมันหน่อย หมามันชื่อดำ”
“ขอบคุณค่ะ”
ตอนแรกที่ลุงบอกหมาดุ อยากจะรีบเดินกลับทันที ต่อให้จะรักหมาแค่ไหน กับหมาที่ดุร้ายใจเราไม่ค่อยสู้
แต่อากาศร้อนขนาดนี้ ถ้าได้เติมอะไรหวาน ๆ คงสดชื่น เลยตัดสินใจเดินมา ขอน้ำเปล่าสักขวดด้วยก็ดี
โฮ่ง โฮ่ง
นั่นไงเสียงขู่มาก่อนเลย แถมนอนดักหน้าประตู น้องกลัวลูกค้าเข้าร้าน
“เดินเข้ามาเลยพี่ ไม่ต้องกลัว”
ใครจะกล้า หมาตัวใหญ่ขนาดนี้ ตัวก็อ้วน อยู่ ๆ ดีเดินมันพุ่งใส่ทำไง จะไม่ได้เย็บสักสิบเข็มเลยเหรอ
“มันไม่กัดใช่ไหม”
“ไม่ครับ มันขู่เฉย ๆ”
พยายามเดินเข้าไปช้า ๆ เจ้าอ้วนทำท่าเหมือนกำลังดม เลยให้มันดมกลิ่นจะได้คุ้นเคย ไม่ได้มาทำอันตรายนะ
“พี่มาดีนะดำ แค่มาซื้อของ อย่าขู่ให้กลัวสิ”
เราค่อย ๆ ขยับขาเคลื่อนตัวไปให้ถึงหน้าตู้ ก่อนจะหยิบไอติมที่ต้องการให้เร็วที่สุด เจ้าดำก็เดินตามมาดมฟุดฟิด
พอเลือกของเสร็จรีบเดินมาคิดเงิน หยิบน้ำเปล่าติดมือมาด้วย
“ทั้งหมด สี่สิบห้าบาทครับ”
คนที่คิดตังคงเป็นลูกชายเจ้าของร้าน ระหว่างหยิบกระเป๋าขึ้นมา พ่อค้าเอียงคอมองซ้ายขวาคล้ายกำลังสังเกตใบหน้า เขาทำอย่างโจ่งแจ้ง จนแทบวางตัวไม่ถูก มีอะไรติดหน้าเราหรือเปล่า
“พี่ไม่ใช่คนที่นี่เหรอ ไม่คุ้นเลย”
“ใช่จ้ะ เพิ่งมา”
“พี่มาจากกรุงเทพฯ เหรอ”
พยักหน้าแทนการตอบไปตรง ๆ ดวงตายังคงฉายแววงุนงง เพราะไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้เท่าไหร่ เจ้าเด็กคนนี้ต้องการจะพูดอะไรกันแน่ ทำไมถึงได้มองขนาดนั้น
“ที่เขาพูดว่ามีผู้หญิงคนใหม่มาอยู่ที่ฟาร์ม คือพี่เองเหรอครับ”
“หือ รู้ได้ไง”
“ข่าวที่นี่ไวนะพี่ ปากต่อปาก คนในหมู่บ้านหลายคนก็ไปทำงานที่นั่นเป็นส่วนใหญ่เลยครับ”
เรารู้ในทันทีว่าทำอะไรก็อาจจะต้องระวังตัวหน่อย ไม่คิดว่าจะมีคนนอกสนใจเยอะขนาดนี้ด้วยซ้ำ ฟาร์มก็ห่างจากหมู่บ้านประมาณหนึ่ง ถึงจะไม่ไกล เพราะอะไรถึงทำให้ตกเป็นเป้าสายตาคนขนาดนี้
“เป็นแฟนใหม่พี่แทนเหรอครับ ตอนพี่แทนกลับมาได้ยินเขาพูดกันว่า โดนแฟนเก่านอกใจมา”
นอกใจ? แฟนเก่า? ยิ่งฟังต้องขมวดคิ้ว
เขายอมซื้อคอนโดอยู่กรุงเทพฯ ช่วงตอนคบกันเข้าประมาณเดือนที่สอง เพราะเราบ่นว่าอยากอยู่ใกล้ ๆ ตอนพูดไม่ได้คาดหวังอะไรเลย แต่พี่แทนกลับเอาจริงอยู่ยาวจนเพิ่งกลับมารอบนี้
เพราะฉะนั้นจะเป็นใครไปได้อีก ถ้าคนที่พูดถึงไม่ใช่เรา
“คุยกันเสร็จยัง”
เสียงทักจากทางด้านหลัง ทำเอาเราทั้งคู่สะดุ้งเฮือก รีบหันขวับไปมอง ตายยากจริง พูดถึงก็มาเลย
“โอ๊ย ตกใจหมด!”
น้องเจ้าของร้านอุทานพร้อมยกมือทาบอก
“ทำไมนินทาใครอยู่”
เขาหันหน้ามามองอย่างกล่าวโทษ เราจึงรีบเดินออกมารอหน้าร้าน มองหน้าน้องไปสิ
ไม่นานพี่แทนก็เดินตามหลังออกมา ไม่ได้มีใครพูดเดินเงียบ ๆ คิดอะไรไปเรื่อย
“ซื้อมาให้”
ถึงจะยังเคืองเขา เรื่องเมื่อวันก่อนอยู่แต่จะยอมพูดดี ๆ ด้วย อีกสักครั้ง
พี่แทนยื่นมือมารับไป
“ขอบใจ”
“พี่คบคนอื่นนอกจากลูนไหม”
วันต่อมาตื่นมารู้สึกปวดร่างกายมาก คงเพราะเมื่อวานที่ไปขุดหลุมปลูกดอกไม้ ควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา วันนี้ตั้งใจจะไม่ตื่นเช้าเท่าเดิม แต่เรากลับตื่นเวลาปกติ คงเริ่มชินเวลาตื่นแล้วแต่ไม่เป็นไร เดินมาอาบน้ำแต่ตัวทำเหมือนทุกวัน พอเสร็จหมดแล้ว จึงเดินไปหากลม ๆออกมาเห็นป้านิดนั่งให้อาหารเจ้ากลมอยู่“ตื่นมากินเลย”เราทักขึ้น“เมื่อเช้าป้าแอบไปส่อง เขานั่งรอแล้ว ร้องเรียกใหญ่คงจะหิว”“ตื่นเช้ากว่าลูนอีก แล้วป้าจะออกไปทำธุระตอนไหนคะ”“เดี๋ยวจะไปแล้ว”คุยกับป้านิดไม่นาน เราเดินลงข้างล่างว่าจะไปส่องดูดอกไม้ที่ปลูกไว้สักหน่อย พอดีกับรอคนงานมาจะได้ช่วยกันจัดสถานที่เลยเห็นว่าทุกต้นยังอยู่ครบรดน้ำเสร็จเดินกลับมา เห็นคนงานกำลังเตรียมสถานที่กันอยู่“ไอลูน”“อะไรพี่ ออกมาจากห้องได้แล้วเหรอ”“ปากดี งานเสร็จละ ต้องออกมาหน่อย”“ไม่ได้ว่าอะไร”“ละนี่กับไอ้แทนเป็นไง เห็นคุยกันมากขึ้นละนิ”“ดีขึ้นนะพี่ แต่ยังไม่เหมือนเดิมหรอก รู้สึกว่ามันมีระยะห่างยังไงไม่รู้”“เออ ให้เวลามันหน่อย แต่ถ้ารู้สึกว่ามันใจร้ายมึงลองใจดีกับตัวเองดู กูไม่ได้เข้าข้างใครนะ มันเพื่อนกูมึงก็น้องกู มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย ไปช่วยเขายกเก้า
‘พี่แทน’พี่แทน : ไอ้อ้วนกลมทำไรเรา : ส่งวิดีโอเรา : พอบอกจะถ่ายให้พี่ดู มองค้อนกล้องใหญ่เลยพี่แทน : อือ ตามนั้นเรา : อย่าน้อยใจไปเลย สายตาแบบนี้กลม ๆ ไม่เคยมองใครนอกจากพี่แน่นอนพี่แทน : ตลก ใครมันจะไปน้อยใจพี่แทน : แต่ถ้าฉันน้อยใจเธอก็ต้องง้อเรา : เกี่ยวไรกับลูนพี่แทน : เป็นแม่มันไงเรา : ให้กลม ๆ ง้อไปพี่แทน : ไอ้กลมไม่ต้อง เดี๋ยวกลับไปทวงกับแม่มันเพ้อเจ้ออะไรของเขา ปล่อยให้เจ้ากลมกินอาหารไปเราเดินปลีกตัวออกมาตักข้าวรอในโต๊ะมีหลายเมนูเลย กลิ่นหอมของอาหารตีกันไปหมด“กินกันเลย สองคนนั้นเขาไม่กิน เดี๋ยวหิวคงหากินเองมานั่งด้วยกันสิ สองคนกินไม่หมดหรอก”ป้านิดบอกป้าหนูที่กำลังจัดจาน“ขอบคุณค่ะ เกรงใจจังเลย นั่งแล้วนะคะ”สามคนนั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันไปสัพเพเหระ บางทีก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเขาใช้ภาษาท้องถิ่น แต่บางเรื่องพอเดาได้บ้างกินข้าวเสร็จเราช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นสูดอากาศ ต่อให้ร้อนแต่พอจะมีลมพัดมาเป็นช่วง ๆ ต้นไม้รอบ ๆ พอจะช่วยได้“บ๊อก”หันไปมองตามเสียงคงจะเป็นเจ้ากลมที่กินเสร็จแล้ววิ่งออกมา“พูดเป็นแค่นี้เหรอกลม พูดคำอื่นเป็นไหม ไหนลอง”“บ๊อก บ๊อก”ค
เรา : เตรียมดินปลูกดอกไม้ มีอะไรคะ?พี่แทน : อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆเรา : จะไปทำอะไรได้พี่แทน : จะรอดูอะไรของเขาหันกลับมาถางหญ้าออก ขุดหลุมเพื่อเตรียมสำหรับลงต้นกล้า ทำตามอารมณ์คิดว่าวางตรงไหนจะสวยก็เลือกขุดตรงนั้นอาจจะใช้เวลาหน่อยเพราะดินแข็ง แต่ก็ไม่ถึงขั้นขุดยากอะไร พอได้ความลึกตามที่ต้องการ เราก็เปลี่ยนไปทำหลุมใหม่ทำไปได้หลายหลุมเริ่มรู้สึกร้อน เพราะแดดค่อนข้างแรง จึงเก็บอุปกรณ์ไว้ เดินกลับบ้านตอนเย็นค่อยลงมาทำใหม่ เราใช้เวลาตรงนี้จะถึงเที่ยงวันแล้วเจ้ากลมคงนอนไปได้หลายรอบ อยากเติมกลม ๆ ให้หายเหนื่อย“มาแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ ขุดไปได้หลายหลุมแต่สู้แดดต่อไม่ไหว ตอนเย็นจะไปใหม่ค่ะ ว่าแต่เจ้ากลมซนไหมคะ”“วันนี้แดดแรง ค่อย ๆ ทำไปทีละน้อย เจ้าเด็กวิ่งหาหนูใหญ่เลย คงจะคิดถึงแต่หลับไปแล้วนู้นเกิดเป็นเจ้ากลมนี่สบายจัง หิวก็กิน ง่วงก็นอนติ๊ง!‘อาร์ค’อาร์ค : เป็นไงบ้างครับหมายถึงกลม ๆ ไหมนะเรา : ส่งรูปภาพ
วันต่อมาตื่นมาอาบน้ำเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้มีกิจกรรมหนึ่งที่ต่างออกไป คือต้องพาเจ้ากลมออกไปเดินสักสิบนาที เผื่อเขาจะอยากอึ เมื่อเช้าแอบไปส่องยังไม่อึใส่ที่นอน“บ๊อก แหะ ๆ”เปิดประตูออกเขามายืนรออยู่ข้างหน้าเรียบร้อย เป็นเด็กดีเชียว“ออกไปเดินเล่นกัน ระหว่างเดินหนูอยากอึได้เลยนะ”อุ้มเจ้ากลมขึ้นบนบ่าพาลงไปข้างล่าง เราเดินไม่ไกลจากบ้านมากเพราะแค่อยากให้อึตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะตื่นกันแล้ว ส่วนพี่แทนคงจะออกไปตั้งแต่เช้ามืด ไม่เห็นรถเขาแล้ว“ออกไหมกลม”เจ้ากลมที่กำลังเบ่งไม่นานก็ออกมา สบายใจไปอีกเปาะหนึ่งเพราะถ้าวันนี้ไม่มีสักก้อน คงจะได้พากลับไปหาหมอเสร็จแล้วเราพาเจ้ากลมกลับมา เตรียมอาหารให้นั่งเฝ้าจนเขากินเสร็จ“ว้าย ตัวเล็กกินเก่งจังเลย”พอเห็นป้านิดรีบวิ่งไปวนป้านิดก่อนพุ่งตัวเข้าหา โดนอุ้มทำตาออดอ้อนเชียว เขาคงจะรู้ว่าใครรักสินะ“ทำตาใสเชียว อยากกินขนมใช่ไหม เขาถ่ายปกติไหมลูน”“ปกติค่ะ แต่ต้องสังเกตอ
“ซื้อมาจากตลาด พาไปหาหมอมาแล้วแต่ต้องสังเกตดูอาการ ขอโทษนะ พี่วุ่นจนลืมเรา”“ไม่ต้องคิดมาก ขออุ้มได้ไหม”ไกรอูดูไม่ได้คิดมากอะไร จากที่เรารู้สึกผิดก็พออุ่นใจลงมาบ้าง บรรยากาศชิลมาก กลม ๆ ยอมให้เขาอุ้มง่าย ๆ ต่างจากพี่แทนดูไม่ค่อยเต็มใจให้อุ้มเท่าไหร่ พี่แทนเองก็ไม่ค่อยอยากจะอุ้มด้วยจึงหันไปช่วยพี่แทนกับพี่โจที่กำลังเอาของลงจากรถกระบะ มีทั้งดอกไม้อุปกรณ์ต่าง ๆ และพวกของใช้เจ้ากลมเต็มหลังรถ“เอาแค่ของใช้ไอกลมเข้าบ้านไป ที่เหลือเดี๋ยวเอาลงให้ อันไหนที่หนักก็ทิ้งไว้”พี่แทนแย่งกระถางดอกไม้ในมือไป ก่อนจะชี้นิ้วให้เอาแค่ของเจ้ากลมเข้าบ้านไปพี่โจที่กำลังเอาดอกไม้ลงหันมาทำหน้าตาสงสัย ยืนเท้าเอวมองเราอย่างครุ่นคิด อดที่จะยิ้มกับท่าทางของเขาไม่ได้ เป็นคนที่ตลกธรรมชาติมาก“กูว่าระหว่างมึงสองคน มีอะไรเปลี่ยนไป”“อะไรของมึง ไปได้ละ”ที่บอกไปได้แล้วไม่ได้หันไปบอกแค่พี่โจ แต่บอกเราด้วย จึงหยิบแค่ของใช้เจ้ากลมที่เราพอจะเอาไปได้มาเดินมาถึงข้างบนแอบเห็นของที่วางไว้อยู่บนบ้าน เหมือนจะเป็นคอก หรือพี่แทนจะไปซื้อมาเหรอ“ป้าคะ ใครซื้อคอกมาเหรอคะ”“ตาโจเอามา เห็นว่าหนูกับตาแทนซื้อหมามา ไหนล่ะหมา”เขาไปแอบ
“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำอะไรคะ” “มาตรวจสุขภาพเบื้องต้นค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” พอมาถึงหน้าประตูมีคนยืนประจำจุด คอยเปิดประตูให้ และพาเดินไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ “น้องมีอาการผิดปกติไหมคะ” “ที่สังเกตยังไม่มีนะคะ เพิ่งได้น้องมาค่ะ เลยอยากมาตรวจไว้เพื่อความสบายใจ” “เดี๋ยวนั่งรอเรียกคิวนะคะ” ก่อนเรามีอีกสองคิว เจ้ากลมที่ได้ยินเสียงหมาตัวอื่นจากที่หลับอยู่ หูผึ่งลืมตาขึ้นมามองรอบ ๆ เราเห็นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ “ชื่ออะไรคะ” คนที่กำลังรอคิวนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาคงสังเกตเห็นกลม ๆ ที่กำลังมองเขา มองไปทั่วคงจะแปลกตาแปลกที่ “กลม ๆ ค่ะ” “บ๊อก” เหมือนจะรู้เรื่องว่ามีคนกำลังคุยด้วยอยู่ รีบยืนสองขาสวัสดี น่าจะชินอยู่ที่ร้านรับลูกค้าคนแปลกหน้าทั้งวัน “แสนรู้นะเรา” เจ้ากลมดี๊ด๊าส่ายหางไปมา อย่างกับไม่ใช่วันแรกที่เจอกัน นั่งรอสักพักคิวก็เริ่มขยับใกล้ถึงคิวเรา พี่แทนเดินเข้ามาในร้านพอดี เจ้ากลมที่เห็นพี่แทนมานั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าใหญ่เลย “มองทำไมกลม” “บ๊อก ฮื่ออ” พี่แทนยื่นมือมาลูบหัว เจ้ากลมเหมือนจะเห่าขู่แต่ก็ถอยหนีมือ คงจะไม่ถูกกันล่ะสิ ปกติเขาเป็นมิตรกับคนมาก “กูเป็นพ่อมึงนะ” มาหลบอยู่ซอกแขนเรา พอ







