MasukShare
ตอนที่ 7
Tanggal publikasi:
2026-08-17 14:15:10หลังตัวเองพูดจบถึงได้รู้ตัวว่า คำถามมันค่อนข้างรุนแรง แต่ไม่ทันที่จะแก้ต่าง อีกคนสวนกลับทันควัน จนเราไปไม่เป็น
“ลองถามตัวเองดูยัง ก่อนจะถามคำถามนี้กับฉัน”
ทำเอาเราอึ้งไปชั่วขณะ ตั้งใจจะเค้นเอาคำตอบจากเขา ทำไมถึงกลายเป็นพี่แทนโยนคำถามกลับมาเค้นเราแทน
“ไม่เข้าใจ พี่กำลังจะสื่ออะไร”
พี่แทนไม่ตอบ เขารีบสาวเท้าเดินตรงดิ่งไปที่รถโดยไม่หันมามองด้วยซ้ำ เราวิ่งตามหลังเขาแทบไม่ทัน
“พี่แทน พี่เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า”
“คำตอบเดิม ถามตัวเองดู”
ก่อนเขาจะเดินปลีกตัว ไปขึ้นรถฝั่งคนขับอย่างไม่ไยดี ทิ้งให้เรายืนเคว้งกับตัวเองอีกแล้ว เป็นอะไรชอบเดินหนี พอได้สติถึงรีบตามขึ้นรถไป
บนรถ
บรรยากาศในรถค่อนข้างมาคุและตึงเครียด ป้านิดน่าจะเริ่มจับสังเกตได้จากความเงียบที่เกิดขึ้น
“หนูลูนได้อะไรมา”
“ได้ไอติมรสแตงโมค่ะ นี่รสเผือกของป้านิด”
“ไปซื้อร้านยายปุ๊เหรอลูก เดินไกลเลย ป้าก็ไม่ได้สังเกตว่าลุงเขาปิดร้าน”
“ลุงเพิ่งปิดตอนลูนเดินไป เห็นแกบอกลูกเข้าโรงพยาบาลนะคะ เลยเดินไปซื้ออีกร้านค่ะ”
“นีนไม่สบายเหรอตาแทน ไปเยี่ยมน้องหน่อยไหมลูก”
“ไม่ต้องหรอกครับ หายแล้ว เห็นว่าออกมาวันนี้”
ระหว่างที่ฟังทั้งสองคุยกัน เรากลับรู้สึกน้อยใจอยู่ลึก ๆ และมันกำลังค่อย ๆ กัดกินภายในใจ ตอนนี้ไม่รู้เลยชีวิตที่ผ่านมาของเขาระหว่างอยู่ที่นี่เป็นยังไง ผู้คนในชีวิตมีใคร คนที่ชื่อนีนสำคัญกับพี่แทนแค่ไหน
ห้างสรรพสินค้า
นึกน้อยใจจนรถมาจอดที่ห้าง ก็ไม่ได้ไกลมากนิ หรือเพราะใจลอยเลยถึงเร็ว
เราขอแยกตัวจากพวกเขามาซื้อของที่จำเป็น หยิบพวกครีมกันแดด สบู่ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน ประมาณหนึ่ง
เดินดูของใช้ที่เหลือ พอเราได้จนครบเลยออกมายืนรอทั้งสองที่บริเวณเคาน์เตอร์ เพราะหากันเจอง่าย
ระหว่างนั้นสายตาเหลือบไปเห็นตู้คีบตุ๊กตา ลองไปเดินดูเล็กน้อยดันเจอตัวที่ถูกใจ จึงตรงดิ่งไปยืนแลกเหรียญ และกลับมาที่เดิมโดยเล็งตู้เจ้าหมาน่องไก่
มือเรียวหยอดเหรียญลงไปในตู้ด้วยความหวัง ในใจรู้อยู่แล้วว่าคีบไม่ได้ เพราะเท่าที่เคยเล่นมาก็เป็นแบบนั้น
ผ่านมาจนถึงเหรียญสุดท้าย เจ้าตุ๊กตาขยับเข้ามาใกล้หลุมมากแล้ว ถ้าเรามีอีกสักสองเหรียญคงไม่พลาด
จังหวะที่หันคอตกจะกลับไปเพื่อที่จะแลกเหรียญ สายตาไปสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของพี่แทนเข้า
สายตาของเราทั้งคู่ประสานกัน จึงรีบเดินตรงรี่เข้าไปหาเขา
“ป้าล่ะคะ”
ไร้เสียงตอบจากคนตรงหน้า เขาเบือนหน้าหนีเดินไปที่ตู้คีบตุ๊กตา พอเห็นแบบนั้นแทบไม่อยากเดินเข้าไปหาเขาอีก มันรู้สึกจุกที่คอหอย แต่เอาเถอะไหน ๆ ก็จากบ้านมาตั้งไกล
“พี่แทน จะไม่คุยกันสักคำเหรอ”
“…”
เขาดูตั้งใจคีบตุ๊กตาดีนะ ไม่หันมาสนใจกันด้วยซ้ำ จนแทบจะกลายเป็นอากาศแล้ว
เรายืนทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจ เขาหันมาชำเลืองดูเล็กน้อย ก่อนจะถามขึ้น
“สรุปจะมาทำงานไหม”
“ทำก็ได้”
ไม่ทำก็ไม่ได้เจอเขา จำเป็นต้องยอม
“แน่ใจว่าไม่เสียใจ ได้ผ่านการคิดทบทวนมาแล้ว กลับไปตอนนี้ก็ยังทัน”
รู้ว่าเขาไม่อยากให้อยู่
“แน่ใจ แต่ขอถามอย่างหนึ่ง พี่ยังรักลูนไหม”
พี่แทนชะงัก นัยน์ตาคู่นั้นสั่นไหวด้วยความลังเล ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ
เขาแค่นยิ้มแล้วเบนสายตาหนี ราวกับกลัวว่าความลับในใจจะหลุดออกมาหากจ้องตากันนานกว่านี้
“ถามให้มันได้อะไร”
คำพูดเย็นชาของเขาทำเอาเราหน้าชา ความเงียบเข้าจู่โจมจนขอบตาร้อนผ่าว ความมั่นใจทั้งหมดพังทลายลงตรงนั้น
“แค่อยากมั่นใจ”
เราเค้นเสียงตอบแผ่วเบา พยายามไม่ให้สั่น ทั้งที่ข้างในเจ็บจนแทบหายใจไม่ออก
“ไม่จำเป็น”
คำปฏิเสธสั้น ๆ ทว่าไร้เยื่อใยหลุดออกมาจากปากเขา
หลังจากนั้นความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างเราสองคนอีกครั้ง ไม่มีบทสนทนาใด ๆ เกิดขึ้น
เราเดินเลี่ยงออกมาเงียบ ๆ ตรงไปที่ตู้คีบตุ๊กตาตู้เดิมที่อยู่ไม่ไกล มองเหรียญที่ยอมแลกมารอบสองในมือ หยอดแค่เหรียญเดียวก็คีบได้เลยทันที เพราะใส่อารมณ์กับมันหรือเปล่านะ?
Bab terbaru
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 35
วันต่อมาตื่นมารู้สึกปวดร่างกายมาก คงเพราะเมื่อวานที่ไปขุดหลุมปลูกดอกไม้ ควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา วันนี้ตั้งใจจะไม่ตื่นเช้าเท่าเดิม แต่เรากลับตื่นเวลาปกติ คงเริ่มชินเวลาตื่นแล้วแต่ไม่เป็นไร เดินมาอาบน้ำแต่ตัวทำเหมือนทุกวัน พอเสร็จหมดแล้ว จึงเดินไปหากลม ๆออกมาเห็นป้านิดนั่งให้อาหารเจ้ากลมอยู่“ตื่นมากินเลย”เราทักขึ้น“เมื่อเช้าป้าแอบไปส่อง เขานั่งรอแล้ว ร้องเรียกใหญ่คงจะหิว”“ตื่นเช้ากว่าลูนอีก แล้วป้าจะออกไปทำธุระตอนไหนคะ”“เดี๋ยวจะไปแล้ว”คุยกับป้านิดไม่นาน เราเดินลงข้างล่างว่าจะไปส่องดูดอกไม้ที่ปลูกไว้สักหน่อย พอดีกับรอคนงานมาจะได้ช่วยกันจัดสถานที่เลยเห็นว่าทุกต้นยังอยู่ครบรดน้ำเสร็จเดินกลับมา เห็นคนงานกำลังเตรียมสถานที่กันอยู่“ไอลูน”“อะไรพี่ ออกมาจากห้องได้แล้วเหรอ”“ปากดี งานเสร็จละ ต้องออกมาหน่อย”“ไม่ได้ว่าอะไร”“ละนี่กับไอ้แทนเป็นไง เห็นคุยกันมากขึ้นละนิ”“ดีขึ้นนะพี่ แต่ยังไม่เหมือนเดิมหรอก รู้สึกว่ามันมีระยะห่างยังไงไม่รู้”“เออ ให้เวลามันหน่อย แต่ถ้ารู้สึกว่ามันใจร้ายมึงลองใจดีกับตัวเองดู กูไม่ได้เข้าข้างใครนะ มันเพื่อนกูมึงก็น้องกู มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย ไปช่วยเขายกเก้า
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 34
‘พี่แทน’พี่แทน : ไอ้อ้วนกลมทำไรเรา : ส่งวิดีโอเรา : พอบอกจะถ่ายให้พี่ดู มองค้อนกล้องใหญ่เลยพี่แทน : อือ ตามนั้นเรา : อย่าน้อยใจไปเลย สายตาแบบนี้กลม ๆ ไม่เคยมองใครนอกจากพี่แน่นอนพี่แทน : ตลก ใครมันจะไปน้อยใจพี่แทน : แต่ถ้าฉันน้อยใจเธอก็ต้องง้อเรา : เกี่ยวไรกับลูนพี่แทน : เป็นแม่มันไงเรา : ให้กลม ๆ ง้อไปพี่แทน : ไอ้กลมไม่ต้อง เดี๋ยวกลับไปทวงกับแม่มันเพ้อเจ้ออะไรของเขา ปล่อยให้เจ้ากลมกินอาหารไปเราเดินปลีกตัวออกมาตักข้าวรอในโต๊ะมีหลายเมนูเลย กลิ่นหอมของอาหารตีกันไปหมด“กินกันเลย สองคนนั้นเขาไม่กิน เดี๋ยวหิวคงหากินเองมานั่งด้วยกันสิ สองคนกินไม่หมดหรอก”ป้านิดบอกป้าหนูที่กำลังจัดจาน“ขอบคุณค่ะ เกรงใจจังเลย นั่งแล้วนะคะ”สามคนนั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันไปสัพเพเหระ บางทีก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเขาใช้ภาษาท้องถิ่น แต่บางเรื่องพอเดาได้บ้างกินข้าวเสร็จเราช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นสูดอากาศ ต่อให้ร้อนแต่พอจะมีลมพัดมาเป็นช่วง ๆ ต้นไม้รอบ ๆ พอจะช่วยได้“บ๊อก”หันไปมองตามเสียงคงจะเป็นเจ้ากลมที่กินเสร็จแล้ววิ่งออกมา“พูดเป็นแค่นี้เหรอกลม พูดคำอื่นเป็นไหม ไหนลอง”“บ๊อก บ๊อก”ค
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 33
เรา : เตรียมดินปลูกดอกไม้ มีอะไรคะ?พี่แทน : อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆเรา : จะไปทำอะไรได้พี่แทน : จะรอดูอะไรของเขาหันกลับมาถางหญ้าออก ขุดหลุมเพื่อเตรียมสำหรับลงต้นกล้า ทำตามอารมณ์คิดว่าวางตรงไหนจะสวยก็เลือกขุดตรงนั้นอาจจะใช้เวลาหน่อยเพราะดินแข็ง แต่ก็ไม่ถึงขั้นขุดยากอะไร พอได้ความลึกตามที่ต้องการ เราก็เปลี่ยนไปทำหลุมใหม่ทำไปได้หลายหลุมเริ่มรู้สึกร้อน เพราะแดดค่อนข้างแรง จึงเก็บอุปกรณ์ไว้ เดินกลับบ้านตอนเย็นค่อยลงมาทำใหม่ เราใช้เวลาตรงนี้จะถึงเที่ยงวันแล้วเจ้ากลมคงนอนไปได้หลายรอบ อยากเติมกลม ๆ ให้หายเหนื่อย“มาแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ ขุดไปได้หลายหลุมแต่สู้แดดต่อไม่ไหว ตอนเย็นจะไปใหม่ค่ะ ว่าแต่เจ้ากลมซนไหมคะ”“วันนี้แดดแรง ค่อย ๆ ทำไปทีละน้อย เจ้าเด็กวิ่งหาหนูใหญ่เลย คงจะคิดถึงแต่หลับไปแล้วนู้นเกิดเป็นเจ้ากลมนี่สบายจัง หิวก็กิน ง่วงก็นอนติ๊ง!‘อาร์ค’อาร์ค : เป็นไงบ้างครับหมายถึงกลม ๆ ไหมนะเรา : ส่งรูปภาพ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 32
วันต่อมาตื่นมาอาบน้ำเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้มีกิจกรรมหนึ่งที่ต่างออกไป คือต้องพาเจ้ากลมออกไปเดินสักสิบนาที เผื่อเขาจะอยากอึ เมื่อเช้าแอบไปส่องยังไม่อึใส่ที่นอน“บ๊อก แหะ ๆ”เปิดประตูออกเขามายืนรออยู่ข้างหน้าเรียบร้อย เป็นเด็กดีเชียว“ออกไปเดินเล่นกัน ระหว่างเดินหนูอยากอึได้เลยนะ”อุ้มเจ้ากลมขึ้นบนบ่าพาลงไปข้างล่าง เราเดินไม่ไกลจากบ้านมากเพราะแค่อยากให้อึตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะตื่นกันแล้ว ส่วนพี่แทนคงจะออกไปตั้งแต่เช้ามืด ไม่เห็นรถเขาแล้ว“ออกไหมกลม”เจ้ากลมที่กำลังเบ่งไม่นานก็ออกมา สบายใจไปอีกเปาะหนึ่งเพราะถ้าวันนี้ไม่มีสักก้อน คงจะได้พากลับไปหาหมอเสร็จแล้วเราพาเจ้ากลมกลับมา เตรียมอาหารให้นั่งเฝ้าจนเขากินเสร็จ“ว้าย ตัวเล็กกินเก่งจังเลย”พอเห็นป้านิดรีบวิ่งไปวนป้านิดก่อนพุ่งตัวเข้าหา โดนอุ้มทำตาออดอ้อนเชียว เขาคงจะรู้ว่าใครรักสินะ“ทำตาใสเชียว อยากกินขนมใช่ไหม เขาถ่ายปกติไหมลูน”“ปกติค่ะ แต่ต้องสังเกตอ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 31
“ซื้อมาจากตลาด พาไปหาหมอมาแล้วแต่ต้องสังเกตดูอาการ ขอโทษนะ พี่วุ่นจนลืมเรา”“ไม่ต้องคิดมาก ขออุ้มได้ไหม”ไกรอูดูไม่ได้คิดมากอะไร จากที่เรารู้สึกผิดก็พออุ่นใจลงมาบ้าง บรรยากาศชิลมาก กลม ๆ ยอมให้เขาอุ้มง่าย ๆ ต่างจากพี่แทนดูไม่ค่อยเต็มใจให้อุ้มเท่าไหร่ พี่แทนเองก็ไม่ค่อยอยากจะอุ้มด้วยจึงหันไปช่วยพี่แทนกับพี่โจที่กำลังเอาของลงจากรถกระบะ มีทั้งดอกไม้อุปกรณ์ต่าง ๆ และพวกของใช้เจ้ากลมเต็มหลังรถ“เอาแค่ของใช้ไอกลมเข้าบ้านไป ที่เหลือเดี๋ยวเอาลงให้ อันไหนที่หนักก็ทิ้งไว้”พี่แทนแย่งกระถางดอกไม้ในมือไป ก่อนจะชี้นิ้วให้เอาแค่ของเจ้ากลมเข้าบ้านไปพี่โจที่กำลังเอาดอกไม้ลงหันมาทำหน้าตาสงสัย ยืนเท้าเอวมองเราอย่างครุ่นคิด อดที่จะยิ้มกับท่าทางของเขาไม่ได้ เป็นคนที่ตลกธรรมชาติมาก“กูว่าระหว่างมึงสองคน มีอะไรเปลี่ยนไป”“อะไรของมึง ไปได้ละ”ที่บอกไปได้แล้วไม่ได้หันไปบอกแค่พี่โจ แต่บอกเราด้วย จึงหยิบแค่ของใช้เจ้ากลมที่เราพอจะเอาไปได้มาเดินมาถึงข้างบนแอบเห็นของที่วางไว้อยู่บนบ้าน เหมือนจะเป็นคอก หรือพี่แทนจะไปซื้อมาเหรอ“ป้าคะ ใครซื้อคอกมาเหรอคะ”“ตาโจเอามา เห็นว่าหนูกับตาแทนซื้อหมามา ไหนล่ะหมา”เขาไปแอบ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 30
“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำอะไรคะ” “มาตรวจสุขภาพเบื้องต้นค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” พอมาถึงหน้าประตูมีคนยืนประจำจุด คอยเปิดประตูให้ และพาเดินไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ “น้องมีอาการผิดปกติไหมคะ” “ที่สังเกตยังไม่มีนะคะ เพิ่งได้น้องมาค่ะ เลยอยากมาตรวจไว้เพื่อความสบายใจ” “เดี๋ยวนั่งรอเรียกคิวนะคะ” ก่อนเรามีอีกสองคิว เจ้ากลมที่ได้ยินเสียงหมาตัวอื่นจากที่หลับอยู่ หูผึ่งลืมตาขึ้นมามองรอบ ๆ เราเห็นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ “ชื่ออะไรคะ” คนที่กำลังรอคิวนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาคงสังเกตเห็นกลม ๆ ที่กำลังมองเขา มองไปทั่วคงจะแปลกตาแปลกที่ “กลม ๆ ค่ะ” “บ๊อก” เหมือนจะรู้เรื่องว่ามีคนกำลังคุยด้วยอยู่ รีบยืนสองขาสวัสดี น่าจะชินอยู่ที่ร้านรับลูกค้าคนแปลกหน้าทั้งวัน “แสนรู้นะเรา” เจ้ากลมดี๊ด๊าส่ายหางไปมา อย่างกับไม่ใช่วันแรกที่เจอกัน นั่งรอสักพักคิวก็เริ่มขยับใกล้ถึงคิวเรา พี่แทนเดินเข้ามาในร้านพอดี เจ้ากลมที่เห็นพี่แทนมานั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าใหญ่เลย “มองทำไมกลม” “บ๊อก ฮื่ออ” พี่แทนยื่นมือมาลูบหัว เจ้ากลมเหมือนจะเห่าขู่แต่ก็ถอยหนีมือ คงจะไม่ถูกกันล่ะสิ ปกติเขาเป็นมิตรกับคนมาก “กูเป็นพ่อมึงนะ” มาหลบอยู่ซอกแขนเรา พอ
Anda juga akan menyukai
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก253.0K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.1K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C152.3K Dibacaเมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์)
นามปากกาดาวเหนือ102 Dibacaเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa399 Dibacaเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_32 Dibacaรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness66 Dibaca
