เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่4
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-09 08:50:16" คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยว่าเหม่ออะไรถึงได้มาชนผมเข้า"
" เปล่าค่ะ "
" จริงเหรอ "
" ก็แค่คิดอะไรเพลินไปหน่อย ว่าแต่บอสมาทำอะไรแถวนี้คะ"
" ผมบังเอิญผ่านมาหน่ะ"
" บังเอิญเหรอคะ"
" อืม"
" อ๋อค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อน"
" เดี๋ยวสิ "
" คะ"
"ตอนนี้ผมว่างไม่มีอะไรทำ คุณก็ว่างหมือนกันใช่ไหม งั้นไปที่นึงเป็นเพื่อนผมหน่อย"
" ไปไหนคะ ฉัน"
ไม่รอให้เธอปฏิเสธกันตดนย์ก็จูงมือเธอเดินไปที่รถของเขา
มินตรามานั่งงงๆอยู่ในโรงหนังกับเขา หันไปมองดูกันตดนย์ที่ยื่นถังป๊อปคอร์นมาให้พร้อมส่งสายตาให้เธอกินมัน หนังเรื่องนี้สนุกมากตลกมากด้วย จากที่เครียดๆพอดูไปก็หัวเราะไม่หยุด เขาโน้มมาพูดใกล้ๆ
" เห็นไหมผมบอกแล้วว่าเรื่องนี้สนุก"
เธอหันไปมองเขาสบตาในระยะใกล้ รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ ก็เขาหน่ะหล่ออย่างกับพระเอกซีรี่ย์จีนจะไม่ให้หวั่นไหวก็คงไม่ได้ คนอะไรใช้คำว่าหล่อได้เปลืองมาก นี่ถ้าเพื่อนสนิทสองคนของเธอรู้ว่าเธอได้มาดูหนังกับบอส ต้องพากันอิจฉากรี๊ดลั่นแน่
" ดูหนังจบอยากไปไหนต่อมั๊ย"
" ถ้าฉันบอกว่าอยากไปคุณจะพาฉันไปเหรอ"
" แน่นอนสิ วันนี้ผมว่างทั้งวัน"
สายตาเขาที่มองมาทำเอาเธอทำตัวไม่ถูก บอกตัวเองว่าอย่าคิดไปไกลเขาก็แค่ว่างไม่มีอะไรทำ เลยชวนเธอไปนู่นไปนี่เป็นเพื่อน
" คิดอะไรอยู่"
"กำลังคิดว่าคนอย่างคุณไม่น่าจะเหงาเป็นนะ แค่กระดิกนิ้วสาวๆก็พร้อมจะวิ่งเข้าหาทำไมต้องชวนฉันมาดูหนังด้วย"
" ก็เพราะผมอยากมากับคุณไง หึหึ"
อาทิตย์กลับมาที่ห้องก็ไม่เห็นมินตรา เขาได้แต่กลุ้มใจไม่รู้ต้องทำยังไง มินตราออกมาจากโรงหนังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเห็นสายไม่ได้รับจากอาทิตย์20สาย
" ให้ผมไปส่งคุณที่ไหนดี"
" ไม่เป็นไรฉันกลับเองได้ ขอบคุณมากค่ะที่เลี้ยงหนัง ฉันขอตัวก่อน "
" เดี๋ยวก่อน"
" คะ"
" ไหนคุณบอกว่าอยากไปที่อื่นต่อไง"
" ฉัน ฉันพูดเล่น"
"แต่ผมจริงจังนะ"
คลื่นซัดสาดแสงแดดยามเย็นเริ่มอ่อนแสงมินตราเดินเล่นอยู่ชายหาด กันตดนย์เดินเคียงข้าง
" ได้ฟังเสียงคลื่นแล้วสบายใจขึ้นมาบ้างไหม"
" ค่ะ"
" ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องไม่สบายใจ หากอยากระบาย ระบายกับผมได้นะผมพร้อมรับฟัง"
"บอสใจดีจัง ปกติคุณใจดีกับสาวๆทุกคนแบบนี้ไหมคะ"
เขายิ้มส่ายหน้า
" เฉพาะคุณคนเดียว"
เขาโน้มหน้าลงมาใกล้จนหัวเกือบชนกันมินตราได้สติก้าวถอยออกห่าง หันหน้าไปมองทะเล
" เราอยู่ดูพระอาทิตย์ตกก่อนได้ไหมคะ ฉันไม่ค่อยได้มีโอกาสมาทะเลสักเท่าไหร่ อยากได้ภาพสวยๆสักภาพ"
" ได้สิ"
สายลมเย็นพัดโชยเสียงคลื่นซัดสาดพระอาทิตย์ตกน้ำทะเล แสงสุดท้ายกำลังจะเลือนหาย มินตราหยิบโทรศัพท์มาถ่ายภาพ
กันตดนย์มองดูเธอจากข้างหลังเขาหยิบโทรศัพท์มาแอบถ่ายรูปเธอไว้ เธอหันกลับมาพอดี เขารีบเก็บโทรศัพท์
" กลับกันเถอะค่ะ"
" อืม"
อาทิตย์มองดูนาฬิกาบนฝาผนัง 3ทุ่มแล้วมินตรายังไม่กลับมา เขาโทรหาเธอเป็นร้อยสายแต่เธอก็ไม่รับ เขากำลังจะกดโทรหาเธออีกก็ได้ยินเสียงประตูเปิด แกร่ก
มินตราเปิดประตูห้องเข้ามาก็เห็นอาทิตย์นั่งหน้าบึ้งอยู่ที่โซฟา เขาลุกขึ้นเดินมาจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอแน่น
" เธอไปไหนมาทำไมฉันโทรไปไม่รับสายฉันบอกว่าจะรีบกลับมาทำไมไม่อยู่รอ "
" ทำไมต้องรอ ฉันยกเลิกไปแล้วไม่มีการถ่ายภาพไม่มีงานแต่งยกเลิกทุกอย่าง"
อาทิตย์ชะงักนิ่งก่อนจะถามเสียงอ่อน
" ทำไม "
" นายน่าจะรู้ดีว่าทำไม"
" เรื่องเอวาใช่ไหม มันเป็นอุบัติเหตุเธอบาดเจ็บ ฉันก็แค่พาเธอไปส่งโรงพยาบาลไม่เห็นต้องโกรธขนาดยกเลิกทุกอย่างเลยนี่ ฉันก็รีบกลับมาแล้วไง "
" ฉันไม่ได้โกรธ "
" ไม่จริง เธอโกรธฉัน จะให้ฉันทำยังไงถึงจะหายโกรธ ได้ ฉันขอโทษ ขอโทษ"
อาทิตย์ยกมือไหว้
" อาร์ต เราเลิกกันเถอะ"
อาทิตย์นิ่งอึ้งไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ เขาคิดว่าเธอกำลังโกรธเขาเลยพูดด้วยอารมณ์เขาคว้ามือเธอแต่เธอเบี่ยงหลบ
"นายจะทำอะไรก็ไปทำเถอะ ฉันจะไปอาบน้ำ"
มินตราวางกระเป๋าหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ อาทิตย์เดินตามมา
" จะตามมาทำไมฉันบอกแล้วไงว่าจะอาบน้ำ"
" ฉันจะอาบด้วย "
" งั้นอาบก่อนเลย"
"อาบพร้อมกันนี่แหละ "
" แต่"
" เราไม่ได้เอากันมานานแล้วนะ"
อาทิตย์ดันตัวมินตราเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตู เขาซุกไซร้อกอวบมินตราดันตัวเขาออก เขาไม่ยอมมุดหน้าซุกกับนมอีก มือก็ล้วงเข้าไปในหอยเธอ
" ปล่อย อาร์ต บอกให้ปล่อย"
เธอผลักเขาออกอย่างแรงจนเขาเซ
" มิน"
เขาเรียกชื่อเธอเสียงดังด้วยความโมโห แล้วเปิดประตูออกไป มินตราอาบน้ำเสร็จเดินออกมาก็ถูกอาทิตย์อุ้มไปนอนบนเตียง
" ฉันเลียให้นะ"
เขาลูบไล้ไปที่โหนกอูม เธอจับมือเขาออก
" ฉันไม่อยาก"
" แต่ฉันอยาก ดูสิแข็งรอแล้ว"
เขาจับมือเธอไปกุมเป้า
โทรศัพท์ของอาทิตย์วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงมีสายโทรเข้า อาทิตย์ไม่สนใจถลกผ้ากระโปรงชุดนอนมินตราขึ้น จับสองขาแหกกว้างมุดหน้าดอมดม
เอวารินทร์กำโทรศัพท์แน่นประกายตาฉายความไม่พอใจออกมา ก่อนจะกระหน่ำโทรไม่หยุด มินตราผลักอาทิตย์ออก ปากของเขายังดูดหอยคาอยู่
" รับเถอะ คงเป็นเรื่องสำคัญ"
อาทิตย์มองดูมินตราที่เดินออกไป เขาคว้าโทรศัพท์มากดรับอย่างหัวเสีย
" มีอะไร ว่ายังไงนะ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้"
มินตราเดินไปนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งหยิบหวีมาหวีผม เธอรู้ว่าคนที่โทรมาคือเอวารินทร์และแค่กริ๊งเดียวอาทิตย์ก็ต้องรีบออกไปหา
" มินฉันมีเรื่องด่วนต้องไปจัดการ นอนก่อนเลยนะไม่ต้องรอ"
มองดูท่าทีร้อนรนของเขาเธอก็ยิ้มขมขื่น
" ขอโทษนะคะที่รบกวนพี่อีกแล้ว แต่ฉันไม่รู้จะโทรหาใครจริงๆ"
" รู้ว่าทำอาหารไม่เป็นทำไมไม่สั่งเอา มีดบาดมือเจ็บตัวแบบนี้มันคุ้มไหม"
อาทิตย์บ่นไปก็ทำแผลไป
" ฉันแค่อยากลองทำดู แค่หั่นผักไม่คิดว่าจะซุ่มซ่ามทำมีดบาดมือ "
เอวารินทร์หยิบโทรศัพท์มาถ่ายภาพเขา เขาเงยหน้ามองส่ายหัวไม่ได้ว่าอะไร ชินแล้วที่เธอชอบถ่ายภาพ เวลาจะทำอะไรหรือกินอะไรก็ชอบถ่ายเก็บไว้ดู
" เสร็จแล้ว อย่าให้แผลถูกน้ำนะ แล้วนี่ยังไม่ได้กินอะไรใช่ไหม"
เอวารินทร์ส่ายหน้า อาทิตย์ถอนหายใจเดินเข้าไปในครัว
" พี่จะทำให้ฉันกินเหรอ"
" อืม ไปนั่งรอไป"
" ค่ะ "
" พี่อาร์ตพี่มาอยู่กับฉันแบบนี้พี่มินจะไม่เข้าใจผิดใช่ไหม ฉันไม่อยากให้พวกพี่ต้องทะเลาะกันเพราะฉัน ไม่งั้นพี่กลับไปดีกว่าไหม"
" กินข้าวเถอะกำลังร้อนเดี๋ยวเย็นจะไม่อร่อย"
อาทิตย์ตักข้าวเข้าปาก เขาเองก็หิวทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย
บทล่าสุด
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่7
" พี่อาร์ตทำยังไงดี ไม่งั้นพี่ไปบอกพี่มินกลับมารับผิดชอบโครงการนี้เถอะ"" ไม่ได้ ทำแบบนั้นก็เสียหน้าแย่ โครงการนี้เธอรับผิดชอบต่อไป"" แต่จะเอาแผนงานไหนไปเสนอหล่ะที่ฉันเขียนก็"เอวารินทร์รู้ดีว่าแผนงานที่ทำไปมันใช้ไม่ได้เลย แล้วแผนการชั่วร้ายก็ผุดขึ้นมาในหัว" พี่อาร์ต ไม่งั้นเราเปลี่ยนไปเสนองานกับนายทุนคนใหม่ดีใหม"" จะเปลี่ยนเป็นใคร ที่พนักงานเมื่อกี้บอกมาก็มีแต่คุณเอกลักษณ์นี่แหละที่ดูน่าเชื่อถือน่าจะคุยง่ายกว่าคนอื่น"" แต่พี่ก็เห็นว่าแผนงานมันไม่ดี ถึงไปได้ก็คว้าน้ำเหลวเขาไม่ลงทุนกับเราหรอก สู้เปลี่ยนเป็นคนที่คุยง่ายดีกว่า"อาทิตย์คิดตามที่เอวารินทร์พูดก็เห็นด้วย" แล้วจะให้เปลี่ยนเป็นใครหล่ะ"" คุณทนงศักดิ์"อาทิตย์ตาลุกวาว" ไม่ได้ เขาเป็นเสือผู้หญิง อันตราย ฉันไม่ให้เธอเสี่ยงหรอก เรื่องโครงการไม่ได้ก็ช่างหัวมัน"" ฉันไม่ได้ไปเองสักหน่อย"" แล้วจะให้ใครไป"เอวารินทร์มองผ่านกระจกออกไปบ้างนอกอาทิตย์มองตามสายตา เห็นมินตรากำลังนั่งทำงานอยู่เขารีบพูดขึ้น" ไม่ได้"" แต่เดิมคนรับผิดชอบก็คือเธออยู่แล้ว ส่งเธอไปเสนองานก็ไม่เห็นไม่ดีตรงไหน"" ไอ้ทนงศักดิ์นั่นมันบ้ากาม มินเป็นเมียฉันนะจะ
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่6
" ช่างเถอะ ในเมื่อพวกเขาอยากทำก็ให้เขาทำไป"มินตราลบข้อมูลโครงการทั้งหมดออกจากคอมพิวเตอร์ ในเมื่ออาทิตย์เชื่อใจเอวารินทร์ขนาดนั้น งั้นก็ให้เอวารินทร์ทำทั้งหมดด้วยตัวเองเถอะ ไม่นานเอวารินทร์ก็เดินมาที่โต๊ะทำงานของเธอ" เอาแผนงานมาให้ฉัน เดี๋ยวฉันจะไปคัดกรองอีกที ไหนๆเธอก็อุตส่าห์ลงแรงไปแล้วฉันไม่ให้สูญเปล่าหรอก"มินตรามองดูท่าทางเย่อหยิ่งของเอวารินทร์แล้วยิ้มเยาะ จะเอาไปคัดกรองพูดซะดูดีจะคัดลอกผลงานของเธอหล่ะไม่ว่า" ไม่มี"" หมายความว่ายังไงที่ว่าไม่มี"" ไม่มีก็คือไม่มี เรื่องง่ายๆทำไมถึงฟังไม่รู้เรื่องหล่ะคะหัวหน้า"" เธอ"เอวารินทร์สะบัดหน้าเดินออกไป ไม่ถึงห้านาทีอาทิตย์ก็เดินหน้าบึ้งตึ้งเข้ามาหาเธอ ไม่บอกก็รู้ว่าไปฟ้องอาทิตย์มา" แผนงานที่เขียนก่อนหน้าพิมพ์ออกมาใหม่แล้วส่งให้เอวาด่วน"" ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย ไม่ใช่ผู้จัดการบอกเองว่าเธอมีความสามารถเหรอ ก็ให้เธอเขียนแผนงานเองสิ อย่าลืมนะว่าผู้จัดการพึ่งบอกฉันไปหยกๆ ว่าแผนงานที่ฉันเขียนมันห่วยแตก ยังขยำมันทิ้งปาใส่หน้าฉัน"อาทิตย์พยายามควบคุมอารมณ์" ตอนนั้นฉันยังอ่านไม่หมดก็เลยด่วนสรุปเอาเป็นว่าเดี๋ยวเธอปริ๊นต์ออกมาใหม่แล้วเอาไปใ
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่5
มินตรามองดูภาพในเฟสที่เอวารินทร์โพสต์แล้วแท็กอาทิตย์ แคปชั่น ขอบคุณนะคะที่รีบมาดูแล อยากทำอาหารกินเองแต่ซุ่มซ่ามทำมีดบาดมือ หนุ่มหล่อรีบบึ่งรถมาทำแผลให้ ยังใจดีผัดข้าวให้กินอีก อร่อยมาก ภาพแรกอาทิตย์กำลังเป่าแผลให้เอวารินทร์ ภาพที่สองเป็นภาพอาทิตย์กำลังทำอาหารและภาพที่สามเป็นภาพข้าวผัดไข่ มินตรากดไลค์ให้แล้วออกจากเฟสวางโทรศัพท์ลงล้มตัวลงนอน เสียงข้อความเข้า เธอหยิบโทรศัพท์มาเปิดดูเป็นข้อความจากกันตดนย์" ผมมีงานด่วนต้องไปต่างประเทศหลายวันแล้วจะซื้อขนมมาฝาก""อย่าคิดถึงผมมากจนนอนไม่หลับหล่ะ"ชิ จะไปไหนก็ไปสิมาบอกเธอทำไมเธอไม่ใช่แฟนเขาสักหน่อย มินตรายิ้มไม่รู้ตัวส่งสติ๊กเกอร์หมีนอนหลับปุ๋ยกลับไปกันตดนย์เห็นเธอส่งสติ๊กเกอร์กลับมาก็ยิ้มกว้าง เขากดออกไปดูภาพที่แอบถ่ายเธอแล้วตั้งค่าเป็นภาพหน้าจอวันต่อมามินตรากำลังง่วนอยู่กับงานที่บริษัทอยู่ๆก็ถูกเรียกประชุม" รู้ไหมว่ามีเรื่องอะไรด่วนถึงได้เรียกประชุมคนกำลังยุ่งๆอยู่"" ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันก็รีบเคลียร์งานกะจะให้เสร็จวันนี้"" เอาหล่ะทุกคนมาพร้อมกันแล้วใช่ไหม ทีนี้ฟังนะผู้จัดการคนปัจจุบันของแผนกเราคุณชิตชัยลาออกกระทันหัน ดังนั้นบริษัท
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่4
" คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยว่าเหม่ออะไรถึงได้มาชนผมเข้า"" เปล่าค่ะ "" จริงเหรอ "" ก็แค่คิดอะไรเพลินไปหน่อย ว่าแต่บอสมาทำอะไรแถวนี้คะ"" ผมบังเอิญผ่านมาหน่ะ"" บังเอิญเหรอคะ"" อืม"" อ๋อค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อน"" เดี๋ยวสิ "" คะ""ตอนนี้ผมว่างไม่มีอะไรทำ คุณก็ว่างหมือนกันใช่ไหม งั้นไปที่นึงเป็นเพื่อนผมหน่อย"" ไปไหนคะ ฉัน"ไม่รอให้เธอปฏิเสธกันตดนย์ก็จูงมือเธอเดินไปที่รถของเขา มินตรามานั่งงงๆอยู่ในโรงหนังกับเขา หันไปมองดูกันตดนย์ที่ยื่นถังป๊อปคอร์นมาให้พร้อมส่งสายตาให้เธอกินมัน หนังเรื่องนี้สนุกมากตลกมากด้วย จากที่เครียดๆพอดูไปก็หัวเราะไม่หยุด เขาโน้มมาพูดใกล้ๆ" เห็นไหมผมบอกแล้วว่าเรื่องนี้สนุก"เธอหันไปมองเขาสบตาในระยะใกล้ รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงผิดปกติ ก็เขาหน่ะหล่ออย่างกับพระเอกซีรี่ย์จีนจะไม่ให้หวั่นไหวก็คงไม่ได้ คนอะไรใช้คำว่าหล่อได้เปลืองมาก นี่ถ้าเพื่อนสนิทสองคนของเธอรู้ว่าเธอได้มาดูหนังกับบอส ต้องพากันอิจฉากรี๊ดลั่นแน่" ดูหนังจบอยากไปไหนต่อมั๊ย"" ถ้าฉันบอกว่าอยากไปคุณจะพาฉันไปเหรอ"" แน่นอนสิ วันนี้ผมว่างทั้งวัน"สายตาเขาที่มองมาทำเอาเธอทำตัวไม่ถูก บอกตัวเองว่าอย่าคิดไปไกลเข
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่3
อาทิตย์ได้ยินแบบนั้นก็รีบคว้าโทรศัพท์กดโทรหามินตรา แต่เธอปิดเครื่อง เธอต้องเข้าใจเขาผิดแน่ๆ ที่เขาทำไปเพราะต้องปกป้องเองวารินทร์ตามที่รับปากอาเธอร์ไว้ จะปล่อยให้เอวารินทร์ตกไปอยู่ในมือของไอ้ฟีโน่ไม่ได้ มันเป็นคนไม่ดีแถมยังซาดิสต์อีก ที่สำคัญมันเป็นต้นเหตุให้อาเธอร์ตาย ครั้งนี้ที่เขาบาดเจ็บก็เพราะมันเล่นไม่ซื่ออีกเช่นเคย " เฮ้ยๆมึงจะทำอะไร"พาธีกับเกียรติศักดิ์รีบร้องห้ามเมื่อเห็นอาทิตย์ถอดสายน้ำเกลือออก" กูจะกลับบ้านไปหามิน กูเป็นห่วงมิน โทรติดต่อไม่ได้ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า"" มึงหยุดเลยไอ้อาร์ต มึงดูสภาพมึงสิ ไอ้พาร์ทมันก็บอกว่ามันโทรไปบอกเมียมึงแล้วเธอมาแล้วแต่ไม่รู้ทำไมถึงกลับไป แทนที่จะมาดูแลมึงทั้งที่รู้ว่ามึงเจ็บยังไม่ฟื้น แต่ยังไม่ดูดำดูดีมึงเลย เธอไม่ได้เป็นห่วงมึงเลยสักนิดแล้วมึงจะห่วงเธอทำไม"" ไอ้โก้มึงพูดแบบนี้ไม่ถูกนะ ยังไงสองคนเขาก็เป็นผัวเมียกันกำลังจะแต่งงานกัน ที่เธอกลับไปก็เพราะน้อยใจเรื่องเอวา กูถามมึงหน่อยถ้าเมียมึงไปเสี่ยงชีวิตช่วยผู้ชายคนอื่นมึงจะรับได้ไหม ถ้ามึงเห็นเมียมึงมีผู้ชายคนอื่นอยู่ข้างๆตลอดเวลามึงทำใจได้รึเปล่า หรือมึงจะยิ้มแล้วบอกว่าไม่รู้
เคยรักฉันบ้างไหม ตอนที่2
อาทิตย์จะกอดอีกครั้งแต่มินตราขยับหนีเขาชะงักมองหน้าเธอ นึกถึงภาพในเฟสที่เขาโอบไหล่เอวารินทร์เธอก็รู้สึกรังเกียจ " ฉันพึ่งกลับมาเหนื่อยๆจะไปพักก่อน"" ได้ เธอกินอะไรมาหรือยังฉันจะไปซื้อมาให้"" ทำไมต้องซื้อ หรือว่าเป็นฉันเลยไม่อยากทำอาหาร"" ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าเธอจะหิวเลยไปซื้อมาจะเร็วกว่า แล้วก็น่าจะอร่อยกว่าด้วย "" อืม งั้นก็ไม่ต้องลำบากนายหรอกพอดีฉันไม่หิว"เห็นท่าทีเย็นชาของเธอ เขาก็รู้ว่าเธอยังโกรธเขาอยู่" ถ้าเธออยากกินเดี๋ยวฉันทำให้กินก็ได้ ขอดูก่อนนะว่าตู้เย็นพอมีอะไรทำได้บ้าง"" ไม่ต้องหรอก ในเมื่อนายไม่เต็มใจทำ "" ทำไมพูดแบบนั้น ฉันบอกตอนไหนว่าไม่เต็มใจทำ"" อาร์ต เราคบกันมาตั้งแต่อยู่ม4อยู่ด้วยกันตั้งแต่มหาลัยปี1จนตอนนี้6ปีแล้ว ฉันไม่เคยรู้เลยว่านายทำอาหารเป็น เพราะนายไม่เคยทำให้ฉันกินเลยสักครั้ง ถ้าเอวาไม่มาฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านายทำเป็น"" ฉัน ฉันกลัวว่าทำแล้วจะไม่ถูกปากเธอกลัวว่าเธอจะไม่ชอบ"" แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าไม่ถูกปาก รู้ได้ยังไงว่าฉันไม่ชอบในเมื่อนายยังไม่เคยทำให้ฉันลองชิมเลย หรือต้องเป็นเอวาเท่านั้น"" ไม่ใช่ "" ใช่สิ ทำไมจะไม่ใช่ ขนาดสวนสนุกที่ฉันชวนนา
บางทีคุณอาจจะชอบ
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.4K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.5K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา51.4K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก61.6K viewsผัวเด็ก
ธนัชญา(แอล)238 viewsไม่รู้ว่าคลั่งรักหรือคลั่งเธอกันแน่
DharDhara87 viewsควอนเมียรักของพี่บิ๊ก(I'm yours)
ณิการ์388 viewsโซ่รักหลอมใจ
dexnarak7.2K views
