ตอนที่5

มินตรามองดูภาพในเฟสที่เอวารินทร์โพสต์แล้วแท็กอาทิตย์ แคปชั่น ขอบคุณนะคะที่รีบมาดูแล อยากทำอาหารกินเองแต่ซุ่มซ่ามทำมีดบาดมือ หนุ่มหล่อรีบบึ่งรถมาทำแผลให้ ยังใจดีผัดข้าวให้กินอีก อร่อยมาก 

ภาพแรกอาทิตย์กำลังเป่าแผลให้เอวารินทร์ ภาพที่สองเป็นภาพอาทิตย์กำลังทำอาหารและภาพที่สามเป็นภาพข้าวผัดไข่ มินตรากดไลค์ให้แล้วออกจากเฟสวางโทรศัพท์ลงล้มตัวลงนอน เสียงข้อความเข้า เธอหยิบโทรศัพท์มาเปิดดูเป็นข้อความจากกันตดนย์

" ผมมีงานด่วนต้องไปต่างประเทศหลายวันแล้วจะซื้อขนมมาฝาก"

"อย่าคิดถึงผมมากจนนอนไม่หลับหล่ะ"

ชิ จะไปไหนก็ไปสิมาบอกเธอทำไมเธอไม่ใช่แฟนเขาสักหน่อย มินตรายิ้มไม่รู้ตัวส่งสติ๊กเกอร์หมีนอนหลับปุ๋ยกลับไป

กันตดนย์เห็นเธอส่งสติ๊กเกอร์กลับมาก็ยิ้มกว้าง เขากดออกไปดูภาพที่แอบถ่ายเธอแล้วตั้งค่าเป็นภาพหน้าจอ

วันต่อมามินตรากำลังง่วนอยู่กับงานที่บริษัทอยู่ๆก็ถูกเรียกประชุม

" รู้ไหมว่ามีเรื่องอะไรด่วนถึงได้เรียกประชุมคนกำลังยุ่งๆอยู่"

" ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันก็รีบเคลียร์งานกะจะให้เสร็จวันนี้"

" เอาหล่ะทุกคนมาพร้อมกันแล้วใช่ไหม ทีนี้ฟังนะผู้จัดการคนปัจจุบันของแผนกเราคุณชิตชัยลาออกกระทันหัน ดังนั้นบริษัทของเราจึงให้ผู้จัดการสาขาย่อยมาทำหน้าที่แทนชั่วคราว จนกว่าจะหาคนที่เหมาะสมได้แต่เป็นระยะเวลาสั้นๆเท่านั้นน่าจะสักสามถึงสี่เดือน ขอให้ทุกคนให้ความเคารพและฟังคำสั่งของผู้จัดการใหม่ด้วย"

" พี่ตุ๊กคะ แล้วทำไมไม่เลือกใครสักคนในแผนกเราขึ้นมาแทนหล่ะค่ะ"

" ใช่ค่ะไม่เห็นต้องย้ายไปย้ายมาให้ลำบากเลย"

" คืออย่างงี้นะ บริษัทเรากำลังทำโครงการใหญ่อยู่ เห็นว่าผู้จัดการบริษัทสาขาย่อยเขาเก่ง อันนี้ประธานสาขาย่อยเป็นคนส่งเขามาเองเลย ให้เขามาช่วยทำโครงการนี้"

ทุกคนพยักหน้ารับรู้เข้าใจ

" พี่ตุ๊กผู้จัดการคนใหม่มาแล้ว"

" มาแล้วเหรอ"

ประตูเปิดเข้ามา มินตราหันไปมองพร้อมกับทุกคน อาทิตย์ เขามาที่นี่ทำไม ข้างหลังเขายังมีเอวารินทร์ตามติดมาด้วย

" ทุกคนนี่คือคุณอาทิตย์ผู้จัดการใหม่ของเรา"

ทุกคนปรบมือต้อนรับ

" สวัสดีครับ ผมอาทิตย์จะมาทำหน้าที่เป็นผู้จัดการชั่วคราวของที่นี่ จนกว่าจะจบโครงการใหม่ และนี่ก็เอวารินทร์ผู้ช่วยส่วนตัวของผม"

" สวัสดีค่ะเรียกเอวาเฉยๆก็ได้ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะมีอะไรก็แนะนำได้ค่ะ"

เอวารินทร์มองมินตรายิ้มมุมปาก เธอไม่สนใจหันไปมองอาทิตย์ที่เหลือบมองเธอเพียงนิดเดียวแล้วรีบหันไปทางอื่น

เรื่องที่เขาจะย้ายมาที่นี่เขาไม่คิดจะบอกเธอสักคำ

" มินเดี๋ยวเอาเอกสารโครงการไปให้ผู้จัดการที่ห้องด้วยนะ"

" ค่ะพี่ตุ๊ก"

หลังจากแยกย้าย มินตราถือแฟ้มเอกสารไปส่งอาทิตย์ที่ห้อง

" เอกสารโครงการค่ะ ฉันเป็นหัวหน้ารับผิดชอบโครงการนี้มีอะไรสงสัยสอบถามฉันได้"

" อืมเอาไว้ตรงนั้นแหละ"

อาทิตย์พูดโดยไม่มองหน้าเธอแม้แต่น้อยมินตราแค่นหัวเราะ ในเมื่อเขาทำเป็นไม่รู้จักเธอ ได้ งั้นเธอก็จะไม่รู้จักเขาเช่นกัน เสียงประตูปิดลงอาทิตย์เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มมองไปที่ประตู

" พี่อาร์ต ถ้าโครงการนี้สำเร็จเราจะได้โบนัสจุกๆเลยใช่ไหม"

" อืม"

" แล้วแบบนี้คนที่เป็นหัวหน้าจะได้มากกว่าคนอื่นไหม"

" ก็คงต้องเป็นแบบนั้นเพราะรับผิดชอบงานมากกว่าคนอื่น"

" พี่อาร์ตฉันอยากเป็นหัวหน้าโครงการครั้งนี้"

" เอวา นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะโครงการนี้เป็นโครงการใหญ่สำคัญกับบริษัทมาก จะผิดพลาดไม่ได้ ไม่งั้นบริษัทจะเสียหายเป็นพันล้านเลยนะ ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันเองก็คงต้องโดนไล่ออกด้วย"

" ใครว่าฉันเล่นฉันก็ทำงานจริงจังนะ หรือว่าพี่ไม่เชื่อในความสามารถของฉัน"

" แต่เธอพึ่งทำงานได้ไม่นาน อีกอย่างโครงการนี้มินเขารับผิดชอบอยู่เขามีทีมงานอยู่แล้ว"

" แต่ฉันอยากทำจริงๆ พี่เป็นผู้จัดการมีสิทธิ์สั่งเปลี่ยนคนได้ หรือเป็นเพราะเธอเป็นเมียของพี่เลยไม่อยากช่วยฉัน"

อาทิตย์ครุ่นคิดหนัก เรื่องนี้ยังไงก็ไม่เหมาะโครงการมินตรารับผิดชอบมาตั้งแต่ทีแรกอยู่แล้ว เอวารินทร์พึ่งมาทีหลังจะให้เปลี่ยนมาให้เอวารินทร์ทำแทนมันไม่ควร อีกอย่างเธอพึ่งเคยทำงานได้ไม่นานอะไรหลายๆอย่างยังไม่คล่อง ที่สำคัญเธอจบนิเทศไม่ได้มีความรู้เรื่องธุรกิจเลย

" มิน ผู้จัดการเรียกพบ"

มินตราเดินไปที่ห้องของอาทิตย์หลังจากพึ่งกลับมาที่โต๊ะทำงานของเธอได้ไม่ถึง10นาที

" เรียกฉันไม่ทราบว่ามีอะไรค่ะ"

ปัง อาทิตย์ปาแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ

" นี่อะไรอ่านไม่เห็นเข้าใจเลย ไปเรียบเรียงมาใหม่"

มินตราหยิบแฟ้มเอกสารมาเปิดดู

" ไม่เข้าใจตรงไหนบอกมาค่ะฉันจะได้อธิบายให้ฟัง"

" ที่ฉันพูดไปเธอไม่เข้าใจเหรอทั้งหมดนั่นแหละไปทำมาใหม่"

" ค่ะ"

สักพักมินตราเดินเข้าใหม่ อาทิตย์ดูเอกสารแล้วทำหน้าขึงขัง ดึงเอกสารออกมาจากแฟ้มขยำๆปาใส่หน้าเธอ

" นี่เรอะหัวหน้าโครงการ เขียนแผนงานได้ห่วยแตกยังจะกล้าเป็นหัวหน้าอีก โครงการแบบนี้ถึงไปเสนอก็ไม่ผ่านหรอก"

" แล้วผู้จัดการจะให้ทำยังไง"

" แผนงานนี้ไม่ผ่าน ไม่ได้เรื่อง ในเมื่อเธอไม่มีความสามารถก็ยกตำแหน่งนี้ให้คนอื่นทำซะ"

มินตราหันไปมองเอวารินทร์ที่ยิ้มเยาะ เธอเข้าใจทันที

" คนอื่นที่ว่าก็คือเธอสินะ"

" ใช่ โครงการนี้เธอไม่ต้องทำแล้ว ให้เอวาทำแทน หัวหน้าโครงการก็ให้เอวาเป็น"

" ฮ่าฮ่าฮ่า"

" ขำอะไร"

" ในเมื่อต้องการแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วจะทำให้เรื่องมันยุ่งยากทำไม บอกมาคำเดียวก็จบ ได้ โครงการนี้ฉันยกให้เธอ หัวหน้าโครงการก็ด้วย ฉันจะคอยดูว่าโครงการพันล้านของบริษัท เด็กนิเทศจบใหม่อย่างเธอจะมีความสามารถคว้าโครงการนี้มาได้ไหม "

พูดจบมินตราก็เดินออกไป

พอทุกคนในแผนกรู้เรื่องก็พากันไม่พอใจ

" นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน มาวันแรกก็แย่งงานเลย"

" ผู้จัดการคนนั้นบ้าอำนาจชัดๆ"

" ใช่ๆนี่มันใช้อำนาจในทางไม่ชอบ รอให้บอสกลับมาก่อนเถอะ ฉันจะร้องเรียน"

"โครงการนี้มินอุตส่าห์เขียนแผนงานมาด้วยความยากลำบาก ไอ้ผู้จัดการนั่นยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่ได้เรื่องอีก นี่มันดูงานเป็นไหมเนี่ย "

" ดูก็รู้ว่าต้องการแย่งตำแหน่งงานไปให้ยัยผู้ช่วยนั่น"

" สองคนนั้นคงมีซัมติงกันแหงๆ"