ตอนที่3

อาทิตย์ได้ยินแบบนั้นก็รีบคว้าโทรศัพท์กดโทรหามินตรา แต่เธอปิดเครื่อง เธอต้องเข้าใจเขาผิดแน่ๆ ที่เขาทำไปเพราะต้องปกป้องเองวารินทร์ตามที่รับปากอาเธอร์ไว้ จะปล่อยให้เอวารินทร์ตกไปอยู่ในมือของไอ้ฟีโน่ไม่ได้ มันเป็นคนไม่ดีแถมยังซาดิสต์อีก ที่สำคัญมันเป็นต้นเหตุให้อาเธอร์ตาย ครั้งนี้ที่เขาบาดเจ็บก็เพราะมันเล่นไม่ซื่ออีกเช่นเคย 

" เฮ้ยๆมึงจะทำอะไร"

พาธีกับเกียรติศักดิ์รีบร้องห้ามเมื่อเห็นอาทิตย์ถอดสายน้ำเกลือออก

" กูจะกลับบ้านไปหามิน กูเป็นห่วงมิน โทรติดต่อไม่ได้ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า"

" มึงหยุดเลยไอ้อาร์ต มึงดูสภาพมึงสิ ไอ้พาร์ทมันก็บอกว่ามันโทรไปบอกเมียมึงแล้วเธอมาแล้วแต่ไม่รู้ทำไมถึงกลับไป แทนที่จะมาดูแลมึงทั้งที่รู้ว่ามึงเจ็บยังไม่ฟื้น แต่ยังไม่ดูดำดูดีมึงเลย เธอไม่ได้เป็นห่วงมึงเลยสักนิดแล้วมึงจะห่วงเธอทำไม"

" ไอ้โก้มึงพูดแบบนี้ไม่ถูกนะ ยังไงสองคนเขาก็เป็นผัวเมียกันกำลังจะแต่งงานกัน ที่เธอกลับไปก็เพราะน้อยใจเรื่องเอวา กูถามมึงหน่อยถ้าเมียมึงไปเสี่ยงชีวิตช่วยผู้ชายคนอื่นมึงจะรับได้ไหม ถ้ามึงเห็นเมียมึงมีผู้ชายคนอื่นอยู่ข้างๆตลอดเวลามึงทำใจได้รึเปล่า หรือมึงจะยิ้มแล้วบอกว่าไม่รู้สึกอะไร"

" กู"

เกียรติศักดิ์เถียงไม่ออกเดินหนีออกจากห้องไป

ผ่านไปสองวันอาทิตย์ยังคงติดต่อมินตราไม่ได้ เขารู้ว่าผิดปกติจึงให้พาธีทำเรื่องพาออกจากโรงพยาบาล แล้วไปดักรออยู่หน้าบริษัท มินตราเห็นอาทิตย์ก็แปลกใจทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้

" ทำไมไม่ไปหาฉันที่โรงพยาบาล ทำไมถึงไม่ไปดูแลฉัน"

" นายก็มีคนดูแลอยู่แล้วนี่ จะให้ฉันไปให้เกะกะทำไม"

" เเต่เธอเป็นเมียฉันต้องดูแลฉันสิ"

" อ๋อ ยังจำได้ด้วยว่ามีเมียชื่อมิน"

มินตราอดพูดแขวะไม่ได้

" ไอ้พาร์ทมึงก็กลับไปได้แล้ว"

" อ้าวไอ้นี่ใช้เสร็จถีบหัวกูส่งเลยนะ"

อาทิตย์เดินกระเผลกไปที่รถของมินตราเปิดประตูขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ หันมาส่งยิ้มให้

" เรื่องของฉันกับเอวาไม่ได้มีอะไรเลย ฉันกับพวกไอ้ฟีโน่ไม่ถูกกัน มันคิดไม่ดีกับเอวาฉันต้องช่วยเธอ ปกป้องเธอแทนไอ้อาเธอร์ เลิกโกรธฉันได้แล้ว "

มินตราเงียบไม่พูดอะไรจนมาถึงห้อง อาทิตย์กอดเธอเอาไว้ เธอนั่งนิ่งๆให้เขากอด 

" อีกสองวันก็จะถึงวันถ่ายพรีเวดดิ้งแล้ว เธอตื่นเต้นหรือเปล่า"

" นายดูสภาพตัวเองสิเจ็บขนาดนี้ เลื่อนออกไปก่อนเถอะ"

" ไม่ ไม่ ไม่ต้อง ฉันอยากเห็นเธอใส่ชุดเจ้าสาวเร็วๆ"

ร้านwedding love 

มินตราเลือกชุดรออาทิตย์ พนักงานคอยแนะนำอย่างดี เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา เขาส่งข้อความมาบอกเธอตั้งแต่ตอนกลางวันว่าต้องไปประชุมที่พัทยา อาจมาช้าไปหน่อยให้เธอรอเขาอยุ่ที่ร้าน 

เธอแต่งหน้าใส่ชุดรอเขา สักพักใหญ่ๆเขาก็มา เธอหันไปส่งยิ้มให้เขายิ้มตอบเดินเข้ามาหาเธอ แต่เธอก็ต้องเสียความรู้สึกอย่างแรงเมื่อเห็นเอวารินทร์ตามเขามาติดๆ อาทิตย์รีบอธิบาย

" มิน คือว่าเอวา"

" สวัสดีค่ะพี่มิน ฉันรู้ว่าพวกพี่จะถ่ายพรีเวดดิ้งกันเลยอยากมาดูด้วย พี่ไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ"

มินตราไม่ตอบได้แต่พยักหน้ายิ้มเจื่อนๆ มองดูเอวารินทร์ที่จูงมืออาทิตย์ไปเลือกชุด เอวารินทร์หยิบชุดนั้นชุดนี้มาทาบตัวอาทิตย์ ก่อนจะได้ชุดที่ถูกใจแล้วยื่นให้อาทิตย์ ผลักเขาเข้าไปในห้องลองชุด ระหว่างที่รออาทิตย์ใส่ชุด เอวารินทร์ก็เดินไปดูชุดฝั่งเจ้าสาว

" ชุดนี้เป็นแบบใหม่พึ่งเข้าร้านเหมาะกับคุณลูกค้ามากลองดูไหมค่ะ หรือจะเป็นแบบนี้ก็สวยเป็นแบบที่นิยมกันมาก"

" ฉัน"

" หรือจะลองทั้งสองชุดเลยดีค่ะ มาค่ะลองดูก่อน"

พนักงานพาเอวารินทร์ไปลองชุด อาทิตย์ออกมาจากห้องลองชุด จะเดินเข้ามาหามินตราที่นั่งรออยู่ พอดีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเขาเลยเดินออกไปรับอีกมุม คุยเสร็จหันกลับมาเอวารินทร์ก็ออกมาจากห้องลองชุดพอดี อาทิตย์มองดูเอวารินทร์อย่างตกตะลึงราวกับต้องมนต์ เอวารินทร์เดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขา

" เป็นไง ฉันสวยไหม"

" สวย สวยมาก"

" เจ้าบ่าวก็หล่อเจ้าสาวก็สวยเหมาะสมกันมากเลยค่ะ"

เอวารินทร์มองหน้าอาทิตย์ยิ้มเขินอาย

อาทิตย์หันไปเห็นมินตราที่นั่งอยู่ก็พลันได้สติเดินไปหามินตรา มินตราลุกขึ้น

" มินฉันพร้อมแล้วเราไปกันเถอะ"

เขายื่นมาให้เธอจับ เธอมองดูมือของเขาที่ยื่นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เห็นว่าเธอนั่งนิ่งเขาเลยจับมือเธอฉุดให้ลุกขึ้นไปด้วยกัน

พนักงานหน้าเสียรีบเข้ามา

" คนนี้เจ้าสาวของคุณเหรอคะ ขอโทษค่ะฉันก็นึกว่า"

พนักงานมองไปที่เอวารินทร์ มินตรามองตาม

" แล้วเธอหล่ะ"

" ไม่เกี่ยวกับเธอ เธอแค่ลองใส่เล่นเฉยๆ"

อาทิตย์จูงมือเธอกำลังจะไปที่สวนหลังร้านเพื่อถ่ายถาพ 

กรี๊ดดดดด ตุ๊บบบ

ทั้งสองหันหลังไปดูเห็นเอวารินทร์นั่งอยู่ที่พื้น

" เอวา "

อาทิตย์ปล่อยมือมินตรารีบวิ่งเข้าไปหาเอวารินทร์

" พี่อาร์ต ฉันซุ่มซ่ามเหยียบชายกระโปรงล้มลงโอ้ย เจ็บ"

" สงสัยข้อเท้าจะพลิกไหนดูซิ "

" โอ้ย ฉันเจ็บมากเลย "

" ฉันจะพาไปโรงพยาบาล นี่เป็นค่าชุดของเธอรูดได้เลยครับ"

" พี่อาร์ตทำไมต้องซื้อชุดให้ฉันด้วย "

" ยัยโง่ ก็เธอเหยียบชายกระโปรงชุดเลอะมีตำหนิแล้วก็ต้องจ่ายค่าเสียหายสิ "

อาทิตย์ยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานแล้วอุ้มเอวารินทร์ขึ้นมา กำลังจะเดินออกจากร้านก็หยุดชะงัก นึกถึงมินตราขึ้นมาได้จึงหันมาบอกกับเธอ

" ฉันจะพาเอวาไปส่งโรงพยาบาลก่อนแล้วจะรีบกลับมา"

มินตรามองดูแผ่นหลังของเขาที่จากไป เห็นเอวารินทร์หันมายิ้มเยาะก่อนจะซบหน้ากับอกของเขา เธอกำมือแน่นก่อนลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดกลับบ้านทันที 

กลับจากโรงพยาบาลอาทิตย์ไปส่งเอวารินทร์ที่คอนโด

" พี่อาร์ตอย่าพึ่งไปได้ไหม ฉันเดินไม่ถนัด"

" หมอบอกไม่ได้เป็นอะไรมากทายากินยาเดี๋ยวก็หาย ฉันต้องรีบไปมินรออยู่"

พูดจบก็รีบออกไปจากห้องทันที แล้วรีบขับรถด้วยความเร็วมาที่สตูดิโอถ่ายภาพชุดแต่งงาน แต่เมื่อเข้ามาที่ร้านก็ไม่พบมินตราแล้ว พนักงานเอาบัตรมาคืนเขาแล้วบอกว่ามินตรากลับออกไปหลังจากที่เขาไปไม่นานแล้วยังสั่งยกเลิกการถ่ายภาพทั้งหมด 

อาทิตย์รีบออกจากร้านขับรถกลับคอนโดทันที ตลอดทางเขากดโทรหามินตราแต่เธอไม่ยอมรับสาย เขาจึงได้แต่ส่งข้อความเสียงไป

" ขอโทษที่มาช้า มินอยู่ที่ไหน "

มินตรากดฟังข้อความไม่มีการตอบกลับใดๆเดินเหม่อลอยอยู่ริมแม่น้ำ จนมาชนกับใครเข้า ตุ๊บ อ๊ะ

" ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันระวัง ขอโทษ"

เมื่อเงยหน้าขึ้นดูก็ตกใจไม่คิดว่าจะเป็นบอสของเธอเอง

" บอส "

" อืมผมเอง เหม่ออะไรอยู่ถึงได้เดินมาชนผม"

" ฉันขอโทษค่ะ"

" ขอโทษแล้วจะขอโทษทำไมอีก หืม"

กันตดนย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆมินตรา จนเธอต้องถอยหลังไปสองสามก้าวจนเกือบเซล้มแต่ถูกเขาคว้าเอวเอาไว้ ทำให้ทั้งสองคนแนบชิดใกล้กันเสียยิ่งกว่าเมื่อกี้นี้อีก สองตาสบกันอยู่สักพัก ก่อนที่มินตราจะได้สติดันตัวเขาออก กันตดนย์หัวเราะหึหึ