บทที่ 20

“ไม่ว่าอดีตคุณพ่อจะเคยทำอะไรมา ไม่ว่าอดีตคุณพ่อจะเคยผิดบาปยังไง แต่คุณพ่อเป็นผู้ให้กำเนิดเมย์ ถ้าคุณพ่อสำนึกได้ว่าตัวเองผิด เมย์ก็จะต้องทำทุกอย่างที่เป็นการไม่ซ้ำเติมความเจ็บช้ำให้คุณพ่ออีก เรื่องในอดีตที่เมย์ไม่เคยรู้ถึงจะเลวร้ายมากแค่ไหนตอนนี้คุณพ่อก็ชดใช้กลับคืนไปให้เขาแล้ว แต่ยังมีอีกอย่างที่เขาต้องการคือหัวใจของคุณพ่อ นั่นก็หมายถึงเมย์ เพราะเมื่อก่อนคุณพ่อเคยทำลายหัวใจของเขา......คนเป็นลูกก็ต้องกตัญญูต่อบุพการีไม่ใช่หรือคะ เมย์จะไปที่ไร่ภควัตณ์ค่ะ เมย์จะไปเผชิญหน้ากับผู้ชายที่ชื่อทศภาค และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมย์จะเข้มแข็งค่ะ!”

ร่างบอบบางในชุดกระโปรงผ้าฝ้ายติดกระดุมถึงคอดูมิดชิดนั่งเอาหลังพิงเบาะภายในรถตู้คันใหญ่ที่มีเพียงเธอเป็นผู้โดยสารกับคนขับซึ่งเป็นชายวัยกลางคนพาเธอออกจากเมืองหลวงตั้งแต่ตอนเช้าตรู่ใช้เวลาเดินทางเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงนครราชสีมา เมลิดาไม่ยอมให้ตัวเองหลับมาตลอดเส้นทางที่รถวิ่งผ่านกับความคิดที่ยังคงวกวนถึงคนที่เธอกำลังเดินทางไปพบ

ทศภาค ภควัตณ์

เขาจะเป็นผู้ชายแบบไหนกัน เสี้ยวหนึ่งของความคิดที่โลดแล่นกลับประหวัดไปถ