LOGINShare
บทที่ 109
publish date:
2026-09-18 00:41:38ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข
“ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม”
“หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน”
“เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ”
ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง
“น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา
“ใช่แล้วลูก”
“เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย
คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ
“พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ”
“หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย”
“ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง”
ญาณิศาหัวเราะชอบใจคำพูดของธนกฤต
“พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกทีเพื่อความแน่ใจ หวังว่าคราวนี้เราจะได้ลูกแฝด”
“ลูกแฝดเลยเหรอคะ”
“ใช่”
“มั่นใจอะไรขนาดนั้นคะ”
“เพราะผมลงมือทำเองรับรองไม่มีคำว่าพลาด”
หลังจากที่รู้ว่าณชญาดาตั้งท้อง ธนวรรธน์ก็คอยดูแลประคบประหงมเธอเป็นอย่างดีจนทุกคนต่างก็อิจฉา เรียกได้ว่าเขาแทบไม่ยอมให้เธอขยับตัวทำอะไรเลยด้วยซ้ำ และยังเป็นคุณพ่อที่ขี้เห่อเอามาก ๆ เขาบอกกับทุกคนไปทั่วเลยว่าเขากำลังจะมีทายาทเพิ่ม
นอกจากจะลัคกี้อินเลิฟแล้ว เขาก็ยังลัคกี้อินเกมด้วย เพราะรีสอรต์ที่เริ่มหมายหมั้นปั้นมือก็ได้ลงมือสร้างและรุดหน้าไปจนเป็นที่พอใจ แม้ว่างานจะหนักและเหนื่อย แต่กำลังใจที่ดีที่สุดสำหรับเขาคือเมียและลูก แค่ได้เห็นรอยยิ้มของพวกเขาก็ทำให้ความเหนื่อยแทบจะหายไปเป็นปลิดทิ้ง
อีกทั้งกระแสตอบรับพ็อกเก็ตบุ๊กเกี่ยวกับชาที่เขาและเธอทำร่วมกัน ก็ประสบความสำเร็จได้รับการตอบรับที่ดีเกินคาด เรียกได้ว่าเป็นความสำเร็จที่น่าพึงพอใจ เช่นเดียวกับละครเรื่องเพลิงพรหมที่ได้กระแสตอบรับที่ดีเยี่ยม โกยเรทติ้งได้อย่างน่าชื่นชมตั้งแต่วันแรกที่ออนแอร์ จนมีคนมาขอสัมภาษณ์ถึงแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องนี้
ณชญาดาตอบไปตามความจริงว่า บางส่วนของนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในชีวิตเธอและสามี และรู้สึกดีใจที่ทุกคนชื่นชอบเรื่องนี้ แม้แต่ธนวรรธน์เองที่ปกติไม่เคยดูละคร แต่เขาก็ไม่เคยพลาดละครเรื่องนี้เลยแม้แต่ตอนเดียว
“ละครที่เราดูเหมือนกับบทประพันธ์ของคุณไหม” ธนวรรธน์เอ่ยถามหลังจากที่ดูละครจบ
“ก็มีแตกต่างกันบ้างเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความสนุก แต่โดยรวมแล้วก็ถ่ายทอดออกมาได้เหมือนกับที่ฉันเขียน โดยเฉพาะเรื่องราวในอดีตของเรา ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าเราจะลงเอยกันและอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขเช่นนี้ ฉันเคยคิดว่าเรื่องของเราเป็นดังเส้นขนานที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกันได้ แต่คุณก็ทำให้มันเป็นไปได้”
ธนวรรธน์ดึงตัวณชญาดาเข้ามาในอ้อมแขน
“ผมจะบอกความลับให้นะ คุณเป็นผู้หญิงคนแรกและเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วย ขอบคุณที่คุณยอมใจอ่อนตกลงแต่งงานกับผม และสร้างครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกัน ผมรักคุณ และสัญญานะว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อคุณเพียงคนเดียวตลอดไป” เขาสัญญาด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่น
ณชญาดายิ้มให้เขาก่อนจะซบหน้าลงที่อกแกร่งของเขาพร้อมกับกระซิบเบา ๆ
“ฉันก็รักคุณค่ะ”
คนส่วนใหญ่ต่างก็คิดว่าสายน้ำไม่อาจไหลย้อนกลับ นาฬิกาไม่เคยหมุนทวนเข็ม และคงไม่ต่างอะไรกับสายลมที่ยากจะพัดหวน ณชญาดาเองก็เคยคิดเช่นนั้น และไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสายลมที่เคยพัดผ่านไปนั้น จะพัดหวนและนำพาความรักครั้งเก่าให้ย้อนกลับคืนมาอีกครั้ง แต่เมื่อได้ประสบกับตัวเองจึงรู้ว่า ทุกอย่างย่อมมีข้อยกเว้นในตัวมันเองเสมอ
จบบริบูรณ์
Latest chapter
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
You May Also Like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.9K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.5K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.7K viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa513 viewsคุณหนูทิ้งอดีต ผัวใหม่โคตรปัง
หยกงาม206 viewsพันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน
Kim Nayeol348 viewsBe savage! ร้ายรัก
Thinnie12 views
