MasukShare
บทที่ 53
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:37:20ระหว่างทำแซนวิชสมองของณชญาดาก็คิดถึงแต่เรื่องของธนวรรธน์และวันวรุณ เหตุใดความสัมพันธ์ของเขาและคู่หมั้นถึงยังคงย่ำอยู่กับที่ ไม่คืบหน้าไปไหน ทั้งที่เธอเองก็หลีกทางให้มาตั้งหลายปี โดยตัดสินใจเดินออกไปจากชีวิตเขาอย่างไม่ลังเล ทันทีที่รู้ว่าเขามีคู่หมั้นแล้ว แม้ว่าเธอจะตกเป็นของเขาแล้วก็ตาม
ณชญาดานำแซนวิชและนมขึ้นไปให้ลูกสาวและหลานชาย เด็กน้อยทั้งสองกินกันอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมไปกับการดูการ์ตูนเรื่องโปรด
“น้อยจะไปทำอะไรก็ไปได้นะ เดี๋ยวฉันจะเอาเด็ก ๆ เข้านอนเอง”
“คุณญาดาต้องการอะไรอีกไหมคะ”
“ไม่แล้วจ้ะ น้อยไปพักเถอะ” ใบหน้าของณชญาดามีรอยยิ้มที่หม่นเศร้าจนน้อยสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน
“เฮ้อ! เจอฤทธิ์ของคุณวันเข้าไป คุณญาดาถึงกับเศร้าไปเลย” น้อยบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ หลังจากที่เดินออกมาจากห้องนั้น
ในระยะหลังณชญาดามักจะเข้ามาเขียนงานในห้องนอนของลูก บางครั้งก็นอนหลับไปภายในห้องนั้น ค่ำคืนนี้ก็เช่นกัน ต่างกันตรงที่คืนนี้เธอไม่มีสมาธิมากเพียงพอที่จะทำงานที่ค้างไว้ เพราะมีเรื่องบางอย่างมารบกวนจิตใจ
เมื่อเห็นว่าเด็ก ๆ หลับกันไปหมดแล้ว หญิงสาวก็ลุกเดินลงมาด้านล่างและเปิดประตูออกไปยืนรับลมด้านนอก เผื่อว่าสายลมจะทำให้สมองของเธอปลอดโปร่งขึ้นมาบ้าง
ฉับพลันหางตาก็หันไปเห็นเงาตะคุ่มของใครบางคน
“นั่นใคร! ใครอยู่ตรงนั้น”
เมื่อไม่มีเสียงตอบ ณชญาดาจึงเดินตามไปดูให้รู้ว่าใคร และมาทำอะไรตอนดึก ๆ ดื่น ๆ แบบนี้ ทางที่เดินไปเป็นทางที่ตรงไปยังเรือนรับรอง เธอแอบเดินตามไปเงียบ ๆ และก็ได้เห็นภาพที่ไม่ควรเห็น หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อสกัดกั้นเสียงร้อง ดวงตาของเธอเบิกกว้างกับภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
เธอเห็นชายคนหนึ่งกำลังกอดจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่กับวันวรุณ คู่หมั้นของธนวรรธน์ แม้ว่าจะมองเห็นในระยะไกล แต่ให้มองอย่างไรผู้ชายคนนั้นก็ไม่ใช่ธนวรรธน์อย่างแน่นอน จริงอยู่ที่ตอนแรกวันวรุณมีท่าทีขัดขืน แต่สุดท้ายเธอก็ยินยอมให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจ ความตกใจจากภาพที่เห็นทำให้เธอก้าวพลาดจนเกิดเสียง ทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกัน
“นั่นใคร!”
หญิงสาวยังไม่ทันได้ตอบก็ถูกมือของใครบางคนฉุดร่างของเธอไว้ พร้อมกับส่งสัญญาณไม่ให้เธอส่งเสียงดัง
ใหญ่และวันวรุณมองหาที่มาของเสียงแต่ก็ไม่พบใครที่อยู่ในบริเวณนั้น
“คงไม่มีอะไรหรอกคุณวัน เรามาต่อเรื่องของเรากันดีกว่า”
สองหนุ่มสาวซุ่มดูชายคนดังกล่าวอุ้มวันวรุณขึ้นไปบนห้องนอนของเธอ และเห็นชายหญิงคู่นั้นกอดจูบกันผ่านหน้าต่างห้องนอน ณชญาดาเบือนหน้ากลับไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างตัว ก็เห็นว่าเขายืนขบกรามแน่นเพื่อข่มความโกรธของตัวเอง
“มาทำอะไรที่นี่” เขาคาดคั้นถาม
“ฉันเห็นเงาตะคุ่มของใครบางคนก็เลยตามมาดูว่าเป็นใคร”
“ไม่กลัวอันตรายบ้างเลยหรือไง”
“ไม่มีอะไรต้องกลัวเมื่ออยู่ในไร่ของคุณ” หญิงสาวตอบไปตามที่คิด
“มานี่” ชายหนุ่มฉุดมือหญิงสาวให้เดินตามเขากลับไปตามทางเดิม และปล่อยมือเธอเมื่อพาเธอเข้ามาในบ้าน
ใบหน้าของธนวรรธน์บึ้งตึงบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขากำลังโกรธ ณชญาดาเองก็ไม่อยากจะเป็นที่รองรับอารมณ์ของใคร จึงตัดสินใจที่จะเดินกลับไปที่ห้องของลูก
“จะรีบไปไหน มาดื่มด้วยกันก่อนสิ” เขาพูดขณะที่กำลังเปิดขวดเหล้าดีกรีแรงยี่ห้อดัง
“ฉันไม่ดื่ม”
“ทำไม กลัวอะไร หรือกลัวว่าเหตุการณ์ในคืนนั้นจะกลับมาซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง”
คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวชะงักทันตาเห็น ณชญาดาหันกลับมาจ้องมองเขา สีหน้าของเธอซีดเผือด แววตาฉายชัดถึงความตกใจ เมื่อรู้ว่าตนเองเข้าใจผิดมาโดยตลอด
“คุณพูดเรื่องอะไร!”
“อย่าแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจเลยญาดา เราต่างก็รู้กันดีว่าคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น”
ณชญาดาลอบกลืนน้ำลายก่อนจะย้อนถามเสียงแผ่วเบา
“คุณจำฉันได้”
“ใช่ จำได้ตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรก หลังจากที่คุณทิ้งผมไปเมื่อหลายปีก่อน”
“แล้วทำไมต้องแกล้งทำเป็นจำไม่ได้”
ธนวรรธน์ยิ้มเยาะที่มุมปากก่อนที่จะตอบ “เพื่อความสนุกยังไงล่ะ เรามารื้อฟื้นความหลังกันสักหน่อยดีไหม”
เขาพูดพร้อมกับเดินตรงเข้าไปหาเธอ ณชญาดาก้าวถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ
ไม่ คือคำตอบที่ธนวรรธน์ได้รับ เขาจ้องมองเธอย่างท้าทาย
“คุณปฏิเสธได้เหรอในสิ่งที่ผมจะทำ”
“แน่นอน อย่าคิดนะว่าฉันจะยอมให้คุณมาข่มเหงฉันได้ง่าย ๆ อย่าหวังเลย” เธอก้าวถอยหลังทุกครั้งที่เขาก้าวตรงมาหาเธอ
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.7K Dibacaยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.2K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น114.7K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.4K Dibacaสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง6 Dibacaฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน182 Dibacaคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา97 Dibacaเพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง14 Dibaca
