MasukShare
3
Tanggal publikasi:
2026-04-29 13:57:50“เธอต้องการพบฉันงั้นเหรอ” เสียงห้าวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกร้าวกระด้าง มองดูหญิงสาวที่กำลังยืนมองรูปถ่ายที่ติดฝาผนังห้องรับแขก ทำเอาร่างบางไหวตัวเล็กน้อย รู้สึกสะดุ้งตกใจในน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรของอีกฝ่าย ค่อยหันขวับไปมอง จังหวะที่หันมาสบสายตาคมนั้น หัวใจดวงน้อยๆ ของเรณุกาเต้นแรงแทบจะทะลักออกมาจากอกเสียให้ได้
“เป็นใบ้หรือไง” เสียงเข้มเอ่ยถามติดเสียงขุ่น เพราะเห็นหญิงสาวเอาแต่จ้องหน้า
“เปล่าๆ ค่ะ ที่ฉันมาวันนี้ จะมาขอร้องให้คุณไปพบคุณพ่อ...เอ่อผู้พันสักครั้ง”
“เธอเป็นใคร หรือเป็นเมียใหม่พ่อฉันอีกคน แก่แล้วไม่เจียม ตัณหากลับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มมิวายกล่าวเหน็บแนมบิดา กวาดสายตามองดวงหน้าหวานตรงหน้าด้วยสายตาที่เหยียดหยาม จนหญิงสาวรู้สึกหน้าชาดิกราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่
“ไม่ใช่ค่ะ ฉันเป็นลูกของแม่จันทรา” แค่ได้ยินชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากบาง พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ สติขาดผึง ก้าวพรวดเข้าไปกระชากแขนเรียวสุดแรง เรณุกาสะดุ้งยวบไหวสะท้านไปทั้งตัว
“ลูกสาวนังผู้หญิงแพศยางั้นเหรอ ออกไป ออกไปจากไร่ฉันเดี๋ยวนี้” พ่อเลี้ยงหนุ่มตะโกนก้อง และผลักร่างบางล้มลงอย่างไม่ไยดีด้วยความเคียดแค้นชิงชังที่มีต่อมารดาเธอ จนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด ชัชดนัยเห็นแล้วก็รู้สึกสงสาร กำลังจะลงไปประคองร่าง แต่เสียงตวาดราวฟ้าผ่าทำให้หยุดชะงักมือไว้ข้างลำตัว
“ออกไปสิ มานั่งสำออยอยู่ได้ ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอ”
“ไม่ค่ะ ฉันจะไม่กลับ จนกว่าคุณจะยอมกลับไปกับฉันด้วย” เรณุกากัดฟันลุกขึ้นด้วยท่าทางทุลักทุเล เธอจะยอมแพ้กลับไปง่ายๆ ไม่ได้ ในเมื่อได้รับปากพันตรีธนชาติ ผู้ที่มีบุญคุณกับเธอที่สุดในชีวิต เลี้ยงดูส่งเสียจนจบการศึกษา ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด หนำซ้ำมารดาเธอเคยทำเรื่องไว้กับท่านอย่างเจ็บแสบ แต่พันตรีธนชาติกลับไม่โกรธเกลียด แถมเลี้ยงเธอประหนึ่งลูกคนหนึ่ง
“หน้าด้านเหมือนแม่เธอไม่มีผิด” คำพูดที่ร้ายกาจนั้น ทำเอาเรณุกาชะงักนิ่ง ไม่คิดว่าชายหนุ่มที่รูปงามราวเทพบุตรจะปากคอเราะรายแบบนี้
“ถึงคุณจะด่าฉันยังไง ฉันก็ไม่กลับ” หญิงสาวทำจมูกเชิดขึ้นตอบอย่างถือดี
“ฉันไล่ยังไงเธอก็ไม่ไปใช่มั้ย”
“ใช่ จนกว่าคุณจะยอมไปกับฉัน” เรณุกายังดื้อดึง หยัดยืนตามความคิดเดิม
“ไม่มีวัน ฉันไม่มีวันไปพบหน้าผู้ชายคนนั้นอีก” พ่อเลี้ยงหนุ่มประกาศเสียงกร้าวฟ้าคำราม
“จะให้ฉันทำยังไงก็ได้ ฉันยอมได้ทั้งนั้น ขอแค่คุณยอมไปเยี่ยมท่านสักครั้ง ท่านคิดถึงคุณมากนะคะ เฝ้ารอคุณไปพบ”
“ยอมทำทุกอย่างนั้นเหรอ” พ่อเลี้ยงหนุ่มหรี่ตามอง พลางกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์สมเพช
“ค่ะ” หญิงสาวพยักหงึกหงักตอบโดยไม่คิดที่จะลังเล
“เธอต้องอยู่เป็นสาวใช้ประจำตัวฉันเป็นเวลาสองเดือน” ไม่รู้อะไรดลใจให้เขายื่นข้อเสนอบ้าๆ นี้ออกมา
“อะไรนะ!” หญิงสาวสวนกลับเสียงหลง
“เธอก็ได้ยินแล้วนี่”
“ให้ฉันทำอย่างอื่นแทนไม่ได้เหรอ” เรณุกาเอ่ยถามเสียงแผ่ว
“ถ้าทำไม่ได้ก็กลับไปซะ นัยส่งแขก” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวจบก็หมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็วราวพายุหมุน แต่ทว่าเสียงหวานตะโกนไล่หลัง ทำให้ลำขาที่แข็งแกร่งชะงักอยู่กับที่
“มีอะไรอีก” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมากระตุกยิ้มเหยียดให้หญิงสาวอย่างสาใจ
“ฉัน...เอ่อ...รับข้อเสนอของคุณทุกอย่าง แต่คุณต้องสัญญานะ ว่าครบกำหนดเมื่อไหร่ คุณจะต้องไปพบคุณพ่อ” หญิงสาวจำต้องรับข้อเสนอเพื่อตอบแทนบุญคุณพันตรีธนชาติที่มีต่อตน ซึ่งชดใช้ทั้งชาติก็คงไม่หมด โดยที่เธอไม่รู้หรอกว่าต้องทำหน้าที่บนเตียงด้วย
“เมื่อถึงเวลานั้น เราค่อยมาคุยกัน”
“ไม่ คุณต้องรับปากฉันก่อน ว่าคุณจะไม่โกหก” เรณุกาสวนกลับทันควัน เพราะกลัวอีกฝ่ายจะตุกติก
“ฉันเป็นลูกผู้ชายพอ” พ่อเลี้ยงหนุ่มพูดปัดๆ โดยไม่คิดที่จะทำตามอย่างที่พูด ก่อนตะโกนเรียกแม่บ้าน
“ขาพ่อเลี้ยง” แม่บ้านวัยกลางคน พาร่างท้วมของตนมาหยุดอยู่กลางห้องรับแขก
“ช่วยจัดห้องให้ผู้หญิงคนนี้ เออ...เธอชื่ออะไรนะ” อัคราหันมาถามหญิงสาว ทั้งที่คนสนิทรายงานแล้ว แต่เขาไม่ใส่ใจ
“เรณุกาค่ะ”
“จัดห้องให้เรณุกาด้วย เอาห้องว่างที่ติดกับป้านงค์ก็ได้ครับ”
“ห้องติดกับป้าเหรอคะ” แม่บ้านวัยกลางคนขมวดคิ้วมองเด็กสาว ซึ่งดูท่าทางไม่น่าจะมาสมัครงานเป็นสาวใช้
“ใช่ครับ ไม่ผิดหรอก เรณุกาเขาจะมาเป็นสาวใช้ประจำตัวของผม เขาจะต้องทำทุกอย่าง ทั้งเรื่องเสื้อผ้า กับข้าว ห้ามใครทำแทน มื้อกลางวัน ให้เขาจัดใส่ปิ่นโตไปให้ผมในไร่ อ้อ...ห้ามให้ใครขับรถไปส่ง ใช้จักรยานปั่นไป”
“ทำไมล่ะ ที่โรงครัวก็มี...” ป้านงคราญกล่าวไม่ทันจบ เจ้านายหนุ่มก็เอ่ยแทรก
“ผมไม่อยากเข้าไปยุ่มย่าม ให้เรณุกาเอาไปให้ผมที่กระท่อมท้ายไร่ แค่นี้แหละที่ผมจะสั่ง” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวตัดบท แม่บ้านจึงไม่กล้าถามเซ้าซี้ ดูท่าทางเจ้านายหนุ่มน่าจะอารมณ์ไม่ดี
“ค่ะพ่อเลี้ยง มาสิ ฉันจะพาไปที่ห้อง”
“ค่ะ” เรณุกาถือกระเป๋าใบย่อมที่ตนนำมาด้วย เดินตามแม่บ้านไปด้านหลังบ้าน
“พ่อเลี้ยงกำลังคิดจะทำอะไรครับ” ชัชดนัยอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้
Bab terbaru
เงื่อนร้ายปมอดีต 113
“ค่ะเรย์เข้าใจ ว่าแต่พี่แพรล่ะคะ อยู่ที่ไร่ด้วยหรือเปล่า” หญิงสาวอดหวั่นใจในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้“คนขี้หึง พี่กับแพรมันจบไปแล้วจริงๆ อย่างที่พี่เคยบอกว่าความสัมพันธ์เราที่มีต่อกัน เหมือนความรักและห่วงใยระหว่างพี่น้องมากกว่า แพรก็อยู่ทานอาหารเช้า จากนั้นก็ขอตัวไปดูร้านเสื้อที่ในตัวเมืองครับ” ชายหนุ่มอธิบายทุกเรื่องหวังให้หญิงสาวสบายใจ“เรย์ขอโทษนะคะ ที่งี่เง่าชวนทะเลาะ”“แต่พี่รู้สึกดีนะที่เรย์หวงพี่ ทำให้รู้ว่าพี่มีค่ากับเรย์มากแค่ไหน” ชายหนุ่มกล่าวอมยิ้มมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก“ใครหึง เปล่าสักหน่อย” หญิงสาวทำปากยื่นออกมา จึงถูกสามีก้มลงจุมพิตเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว“เรย์จ๋า พี่ขอนะ” ชายหนุ่มวิงวอนเสียงแหบพร่า ทั้งวันเอาแต่คิดถึงภรรยาแต่ไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้“อย่าค่ะ ลูกนอนอยู่ เดี๋ยวแกตกใจตื่น” หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นไล้ใบหน้าคมเข้มที่แดงก่ำด้วยแรงปรารถนา ซึ่งเธอก็รู้สึกโหยหาสัมผัสของชายหนุ่มไม่แพ้กันจนร้อนวูบวาบวิ่งพล่านไปทั้งร่าง“งั้นไ
เงื่อนร้ายปมอดีต 112
“อย่าคิดอะไรมาก เรื่องระหว่างหนูแพรกับตาอัครมันจบลงไปนานแล้ว ความเชื่อใจเท่านั้นจะทำให้ชีวิตครอบครัวไปตลอดรอดฝั่งนะ” พันตรีธนชาติกล่าวเตือนสติลูกสะใภ้ก่อนจะเรียกพยาบาลพิเศษให้ช่วยพาเข้าไปอ่านหนังสือที่ห้องหนังสือ ปล่อยให้เรณุกานั่งคิดอะไรเพียงลำพังชั่วครู่ แต่แล้วสลัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป เข้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหารรอสองพ่อลูกกลับมา“แม่เลี้ยงจะทำอะไรคะ ให้ป้าทำให้ดีกว่าค่ะ” ป้านงคราญเห็นแม่เลี้ยงตนกำลังค้นหาสิ่งของในตู้ จึงเอ่ยถาม“เรย์จะเตรียมอาหารเที่ยงไว้รอพี่อัครกลับมาค่ะ”“ไม่ต้องหรอกค่ะคุณหนูเรย์ คุณหนูโทร.มาบอก ว่าจะทานข้าวเที่ยงที่ไร่โน้น”“อ้าวเหรอคะ ไม่เห็นจะโทร.มาบอกเรย์สักคำ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่วราวตัดพ้อ“เห็นว่าโทร.มาแล้ว แต่คุณหนูเรย์ไม่รับสาย” ป้าแจ่มจันทร์ไขความกระจ่างให้กับหญิงสาว“สงสัยตอนที่เรย์เข้าไปอาบน้ำ” หญิงสาวเก็บของที่ดึงออกมาเก็บไว้ดังเดิม“คุณหนูเรย์อยากทานอะไรคะ ป้าจะทำให้ทาน” ป้าแจ่มจันทร์เอ่ยเมื่อเห็นเรณุ
เงื่อนร้ายปมอดีต 111
ขณะนั้นฝ่ามืออุ่นบรรจงลูบไล้ไปทั้งร่างอรชร จวบถึงเนินเนื้อนุ่ม และไม่รอช้าใช้ปลายนิ้วเรียวแกร่งเข้าไปสำรวจความพร้อม แล้วพลิกร่างบางให้ขึ้นมาอยู่เหนือร่างกำยำของตน “พี่อัคร” หญิงสาวครางเสียงสั่นร้องขัดใจ เมื่อชายหนุ่มดึงปลายนิ้วออกมาจากช่องแคบลึกของตน“ใจเย็นสิครับคนดี” ชายหนุ่มบอกเสียงแตกพร่า แล้วค่อยๆ สอดประสานความแข็งแกร่งกับเนื้ออ่อนนุ่ม จนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด“เอ๊ะ...เรย์เจ็บ” หญิงสาวดิ้นรนออกจากการรุกรานของอีกฝ่าย“ทนอีกนิดนะครับ แล้วเรย์จะมีความสุข ในน้ำอาจจะอึดอัดหน่อยเท่านั้นเอง” คนมากประสบการณ์พึมพำเบาๆ ใบหน้าคมซุกไว้กับทรวงอกอิ่ม ตวัดปลายลิ้นร้อนโลมเลียเพื่อเบี่ยงเบนอารมณ์ของภรรยาสาวให้ลืมความเจ็บ ซึ่งก็ได้ผลเมื่อได้ยินเสียงครวญครางไม่ได้ศัพท์ ชายหนุ่มจึงใช้จังหวะนี้ดันสะโพกสอบสวนขึ้นมา จนได้ยินเสียงร้องตกใจของหญิงสาว เขาจึงหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหว“เจ็บมากมั้ยครับ” ชายหนุ่มกัดฟันเอ่
เงื่อนร้ายปมอดีต 110
“พ่อดีใจเหลือเกินที่เห็นลูกทั้งสองมีความสุข หนูเรย์พ่อคงไม่ต้องห่วงอะไร เพราะพ่อเชื่อว่าหนูจะเป็นแม่ที่ดีภรรยาที่ดี และแม่เลี้ยงที่ดีของไร่ฟ้าเคียงดิน พ่อดีใจนะที่เห็นหนูยิ้มออกมาด้วยหัวใจ ไม่ใช่ฝืนยิ้มออกมาเหมือนก่อน ต่อไปหนูจะพบแต่ความสุข ตาอัครพ่อฝากดูแลหนูเรย์ด้วยนะ การใช้ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ต้องใช้ความหนักแน่นซื่อสัตย์ อย่าอ่อนไหวกับสิ่งที่ยั่วยุ และสุดท้ายพ่อขอให้ลูกทั้งสองใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขตลอดไป”“ขอบคุณครับคุณพ่อ/ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” ทั้งสองก้มลงกราบหน้าเท้าบิดา ก่อนที่เดือนเต็มจะอวยพรเป็นคนต่อมา“แม่ดีใจที่อัครมีความสุขกับชีวิตคู่ ฉัตรเขาก็คงดูอยู่บนฟ้า จงประคับประคองชีวิตคู่ด้วยความเข้าใจ แม่ขอให้ลูกทั้งสองมีความสุขมากๆ” เดือนเต็มกล่าวให้พรทั้งสองด้วยรอยยิ้ม ต่อจากนั้นจะเป็นป้าแจ่มจันทร์ที่อวยพรและซับน้ำตาไปด้วย แล้วมาถึงคนสุดท้ายคือประภัสสร“น้าดีใจด้วยนะหนูเรย์ ที่หนูกำลังมีความสุขกับชีวิตคู่ ถึงจะแอบเสียดายนิดๆ ที่ไม่ได้หนูมาเป็นสะใภ้ เวลามีปัญหาอะไรไม่ควรเก็บไว้คนเดียว ต้องพูด ปรึกษากันด้ว
เงื่อนร้ายปมอดีต 109
“ค่า แค่นี้พอใจมั้ยคะ” หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง จนชายหนุ่มอดใจไม่ไหวแนบริมฝีปากลงไปบนปากเรียวที่เย้ายวนของอีกฝ่าย ทำเอาดวงตากลมโตขยายกว้าง ที่ถูกจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัว“ฮื้อพี่อัคร เป็นบ้าอะไรเนี่ย อายแขกในงาน” เรณุการีบผลักร่างใหญ่ออกทันควัน พลางส่ายตามองไปรอบๆ งาน พบว่ากำลังถูกสายตาของคนร่วมงานเมียงมองมา และส่งยิ้มมาให้“จะอายทำไมครับ ไม่มีใครว่าหรอก เขาจะชมว่าคู่เราน่ารักซะมากกว่า” ชายหนุ่มรั้งร่างบางมาแนบกายอย่างแสนรัก“เมื่อไหร่จะถึงเวลาเข้าห้องหอสักทีครับ” ชายหนุ่มกระซิบถามจนเจ้าสาวเบิกตากว้าง กำลังอ้าปากต่อว่า แต่แขกหูดีมาได้ยินเสียก่อน“แขกยังมาไม่ครบจะรีบเข้าห้องไปไหนวะอัคร” เสียงทักทายของแขก ทำเอาสองบ่าวสาวรีบผละร่างออกจากกัน“มาถึงก็ปากดีเลยนะเว้ย คิดว่าจะไม่มาแล้วเสียอีก”“ต้องมาสิวะ งานแต่งแกทั้งที ยินดีด้วยนะครับคุณเรย์ ไอ้อัครมันเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุด ที่ได้คนดีๆ อย่างคุณเรย์เป็นภรรยา” นายแพทย์ชลวิทย์กล่าวอวยพรจบกำลังเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางด้วย
เงื่อนร้ายปมอดีต 108
พันตรีธนชาติกล่าวให้ความมั่นใจ น้อยที่ยืนอยู่ที่หัวมุมโต๊ะหลังตักข้าวเสร็จ รู้สึกโล่งอกที่ได้ยินคำตอบจากเจ้าของบ้าน เมื่อก่อนหน้าที่ได้ยินก็ใจแป้ว ยังคิดว่าคงต้องตกงานแล้วแน่ๆ“ก็ได้ค่ะคุณท่าน” ป้าแจ่มจันทร์ยินยอมในที่สุด ทำให้ชายหนุ่มยิ้มแก้มแทบปริ ก่อนจะหันมาพูดกับสาวใช้“น้อยเดี๋ยวเธอขึ้นไปดูคุณหนูทีนะ แล้วตามคุณเรย์ลงมาทานอาหารกลางวัน”“ได้ค่ะพ่อเลี้ยง” สาวใช้พยักหน้ารับคำด้วยท่าทางกระตือรือร้นแล้วรีบออกไปทำตามคำสั่ง จากนั้นเพียงไม่นาน เรณุกาก็เดินลงมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พ่อเลี้ยงหนุ่มรีบลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้ สร้างความปลาบปลื้มใจแก่ผู้อาวุโสที่เห็นชายหนุ่มดูแลเรณุกาอย่างดี“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวหันมายิ้มพึมพำขอบคุณเบาๆ ขณะที่ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แล้วตักอาหารใส่จานให้“พ่อดีใจที่อัครกับหนูเรย์เข้าใจกันดีแล้ว”“ครับคุณพ่อ ขอบคุณคุณพ่อที่คอยเตือนสติผม งั้นผมคงหลงทางจนหาทางออกไม่เจอ” ในหลายเรื่องที่เขาหลงผิด เคยทำเรื่องไม่ดีไว้ต่อท่านหรือแม้แต่คนข้างกาย ท่านก็ไม่เคยต
เงื่อนร้ายปมอดีต 8
“เป็นใบ้หรือไงถึงไม่ตอบน่ะ และถูให้มันทั่วตัวหน่อยสิ ด้านหน้าด้วย” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกระชากร่างบางมาด้านหน้า จนตกลงไปนั่งในอ่างอาบน้ำโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ตามด้วยเสียงหวีดร้อง ตกใจสุดขีด พยายามยันตัวลุกขึ้น แต่ถูกพ่อเลี้ยงหนุ่มรั้งตัวให้มานั่งบนตักแกร่ง“พ่อเลี้ยงปล่อยสิ มารั้งไว้แบบนี้ฉันจะลุกขึ้นได
เงื่อนร้ายปมอดีต 7
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่เรณุกามาอยู่ที่ไร่แห่งนี้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวของอัครา เธอไม่เคยได้ยินถ้อยคำที่ดีๆ จากพ่อเลี้ยงหนุ่ม ทุกคำที่เปล่งออกมามีแต่การดูถูกเหยียดหยาม แถมถูกใช้งานสารพัด ราวกับเป็นทาสในเรือนเบี้ย จนไม่มีเวลาได้พักผ่อน และวันนี้ก็เช่นกันเหมือนกับทุกๆ วัน กว่างานจะเสร็จ เธอก็แทบลากขาเข้ามา
เงื่อนร้ายปมอดีต 6
“ค่ะ” เรณุกาขานรับเสียงแผ่วๆ รู้สึกหน่วงตรงหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ที่รู้ว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มมีคนรัก และกำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า“เข้าใจแล้วก็ขึ้นไปทำความสะอาดห้องของพ่อเลี้ยง เดี๋ยวฉันจะให้ดอกแก้วพาเธอขึ้นไป” นางบอก แล้วหันไปกวักมือเรียกหลานสาว ให้ช่วยพาเรณุกาขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนของเจ้าของไร่หนุ่ม“
เงื่อนร้ายปมอดีต 5
เรณุกาปั่นจักรยานมาจอดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้ากระท่อมไม้หลังงามพร้อมกับปิ่นโตข้าว ซึ่งก็อดไม่ได้ ที่จะชื่นชมดอกกุหลาบสีขาวที่เจ้าของไร่หนุ่มนำมาปลูกรายล้อมกระท่อม หนำซ้ำยังเป็นดอกไม้ที่เธอโปรดปรานเสียด้วย แต่แล้วสุนทรียภาพก็หายวาบไป เมื่อคนภายในกระท่อมผลักประตูออกมา ด้วยสีหน้าถมึงทึง บ่งบอกถึงสถานะอารม
Anda juga akan menyukai
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย64.2K Dibacaพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet165.1K Dibacaคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย719.5K Dibacaพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.3K Dibacaกับดักรักทายาทมาเฟีย
อัญธิญาน์3 Dibacaท่านโหวข้าไม่หย่า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์54 Dibacaเกิดใหม่อีกครั้งขออยู่อย่างสงบแล้วกันนะ
ไอส์'ลิต143 Dibacaหลงเหลี่ยมหทัยกรณ์
Thita_961 Dibaca
