MasukShare
4
Tanggal publikasi:
2026-04-29 13:58:01“ฉันกำลังเอาคืน คนที่ทำให้แม่ฉันกับน้องในท้องต้องตาย ครอบครัวนั้น ต้องได้รับการตอบแทนอย่างสาสม” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวด้วยแววตาเคียดแค้น
“อ้อ...ห้ามบอกคุณแพรเรื่องนี้เด็ดขาด ถ้าเธอถามก็บอกว่าเรณุกาเป็นหลานสาวห่างๆ ของป้านงค์แล้วกัน” เขาเองก็ไม่อยากให้แฟนสาวต้องมารับรู้เรื่องนี้ด้วย
ด้านเรณุกาตามหญิงวัยกลางคนมายังเรือนคนรับใช้ ที่ถูกแยกออกห่างจากเจ้าของบ้านพอสมควร ซึ่งเป็นห้องพักที่แสนคับแคบ แต่เธอก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องพวกนี้
“อยู่ได้มั้ย” ป้านงคราญเอ่ยถาม พลางมองเด็กสาวด้วยความสงสัย
“ได้ค่ะ” เรณุกาพยายามยิ้มอย่างผูกมิตร
“ฉันขอถามหน่อยนะ เธอมาที่นี่ เพื่อสมัครงานเป็นสาวใช้งั้นเหรอ แต่ตอนที่มาขอพบพ่อเลี้ยง ก็ไม่เห็นเธอบอกว่ามาสมัครงาน”
“เปล่าค่ะ เรย์ไม่ได้มาสมัครเป็นสาวใช้ ที่ต้องรับทำหน้าที่ เป็นเพียงข้อแลกเปลี่ยน ระหว่างเรย์กับพ่อเลี้ยง”
“หมายความว่ายังไง ข้อแลกเปลี่ยน” แม่บ้านวัยกลางคนรีบถามกลับ เพราะอยากรู้ว่าเด็กสาวคนนี้มาเพื่อวัตถุประสงค์อะไร
“เรย์ต้องทำงานเป็นสาวใช้เป็นเวลาสองเดือน เพื่อแลกกับการที่พ่อเลี้ยงยอมเดินทางไปเยี่ยม คุณพ่อ...พันตรีธนชาติ คุณพ่อของพ่อเลี้ยง” เรณุกาบอกถึงข้อแลกเปลี่ยน
“นี่หมายความว่าเธอเป็นลูกของผู้หญิงคนใหม่ของผู้พันงั้นเหรอ” แม่บ้านใหญ่เอ่ยถามเสียงขุ่นเขียว
“เรย์เป็นลูกของแม่จันทราค่ะ” เรณุกาตอบรับเสียงอ้อมแอ้ม เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ตอนนั้นเธอยังเด็กนักยังไม่รู้เรื่องราวของผู้ใหญ่ เธอมารับรู้ความจริงทั้งหมด ตอนที่พันตรีธนชาติระบายความในใจกับความผิด ที่เคยทำไม่ดีไว้กับลูกและภรรยาอย่างไม่น่าให้อภัย
“หึ...แม่เธอคงสุขสบายดีสินะ ที่แย่งสามีคนอื่นไปอย่างหน้าด้านๆ” เพราะเจ็บแค้นแทนนายสาว ที่ตนรักประหนึ่งน้องสาว ต้องมาด่วนจากไปกะทันหัน จึงพาลลงกับเรณุกาบุตรสาวคนที่เคยสร้างความเจ็บปวดให้แก่นายสาวของตน
“เรย์ก็ไม่ทราบค่ะ”
“เอ๊ะ...จะไม่ทราบได้ยังไงกัน เอาล่ะเรื่องนี้ค่อยไว้คุยกันทีหลัง เดี๋ยวจัดเสื้อผ้าเสร็จก็รีบออกไปทำงานตามหน้าที่ ก่อนที่พ่อเลี้ยงจะโกรธ” ป้านงคราญไม่อยากจะพูดคุยกับเรณุกาให้เสียอารมณ์ จึงกล่าวตัดบท ก่อนเดินหายออกไปจากห้องพัก ตามด้วยเสียงถอนหายใจของหญิงสาว ที่เห็นความยุ่งยากที่กำลังจะเกิดขึ้นภายในไร่แห่งนี้
“สองเดือนเท่านั้นยัยเรย์” เรณุกาพึมพำให้กำลังใจตนเอง ต้องอดทนเพื่อผู้มีพระคุณ เธอนั่งจมปลักอยู่ตรงนั้นชั่วครู่ ก็ลุกขึ้นนำเสื้อผ้าออกจากกระเป๋า ไปจัดใส่ตู้เสื้อผ้าเล็กจนเสร็จเรียบร้อย จึงเดินตรงมายังห้องครัว ที่ตนเดินผ่านมาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา
“มาแล้วเหรอ” ป้านงคราญปรายหางตามองอีกฝ่าย รู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาทันทีที่ทราบว่าเรณุกาเป็นใคร เกี่ยวข้องอะไรกับจันทรา
“ทำกับข้าวเป็นหรือเปล่า”
“เป็นค่ะ”
“ดี งั้นทำตามเมนูนี่ แล้วเอาไปให้พ่อเลี้ยงที่ท้ายไร่” แม่บ้านวัยกลางคนยื่นกระดาษส่งให้ หญิงสาวจึงรับมาอ่าน ดอกแก้วหลานสาวป้านงคราญจึงรีบเข้ามาอาสาช่วยทำ
“ไม่ต้องนังแก้ว ปล่อยให้เรณุกาทำเอง ส่วนแกขึ้นไปทำความสะอาดบนตึกโน่น”
“แต่ว่า...”
“ไปสิ” ป้านงคราญตวาดไล่ จนดอกแก้วยอมเดินออกไปจากห้องครัว นางจึงเหลือบสายตามองเรณุกาที่หยิบจับของมาหั่นอย่างคล่องแคล่ว จนอดชื่นชมไม่ได้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายตาที่แข็งกร้าว ยามนึกถึงสิ่งที่มารดาเรณุกาทำกับเจ้านายตนอย่างแสนสาหัส
เวลาสิบเอ็ดนาฬิกาสี่สิบห้านาที
เรณุการีบจัดเตรียมอาหารใส่ปิ่นโต เพื่อนำไปให้พ่อเลี้ยงอัคราให้ทันเวลารับประทานอาหารเที่ยง โดยใช้จักรยานเป็นพาหนะ เพื่อปั่นไปที่กระท่อมท้ายไร่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน ส่วนไหนของไร่อันกว้างใหญ่ไพศาล
“คุณเรณุกาครับ” ชัชดนัยเห็นหญิงสาวปั่นจักรยานผ่านไป จึงรีบควบม้าตามหลัง
“มีอะไรหรือเปล่าคะ ฉันรีบเอาข้าวไปให้เจ้านายคุณ” เรณุกาทำหน้ายุ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบเหงื่อ จากอากาศที่ร้อนจัดยามเที่ยง
“แล้วคุณทราบแล้วเหรอครับ ว่าเจ้านายผมอยู่ตรงไหน” ชัชดนัยย้อนถามไปเท่านั้น อีกฝ่ายถึงกับยิ้มเจื่อนซีด
“ไม่รู้หรอกค่ะ ฉันก็ถามๆ คนงานในไร่ มีคนบอกว่าไกลมาก” หญิงสาวลากเสียงยาวตอบ
“งั้นคุณจอดจักรยานไว้ตรงนี้ เดี๋ยวผมพาไปเอง” ชายหนุ่มกล่าวอาสา เพราะสงสารหญิงสาว ดูท่าทางบอบบาง คงไม่เคยทำงานหนักมาก่อน
“ไม่ได้หรอกค่ะ เจ้านายคุณให้ฉันปั่นจักรยานไปเอง เดี๋ยวเกิดเขาตุกติก ไม่ยอมทำตามข้อตกลงละแย่เลย”
“อืม...งั้นคุณเรณุกาปั่นจักรยานตามผมมานะครับ ผมจะขี่ม้านำทางไปที่กระท่อม”
“เรียกเรย์เฉยๆ ก็ได้ค่ะ” เรณุกายิ้มรับไมตรีของอีกฝ่าย ก็ยังดี อย่างน้อยก็มีคนพอจะเป็นมิตรกับเธอบ้าง
“ครับ รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวไปถึงช้าจะถูกพ่อเลี้ยงเล่นงานเอา” ชายหนุ่มกล่าวจบก็ควบม้าออกไป แต่ไม่เร็วนัก เพราะกลัวหญิงสาวปั่นจักรยานตามไม่ทัน แต่แล้วจู่ๆ ชายหนุ่มก็หยุด
“ถึงแล้วเหรอคะ” หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ พลางส่ายตามองไปรอบบริเวณ แต่ไม่เห็นกระท่อมสักหลัง
“ยังครับ คุณต้องปั่นไปอีกนิด ถ้าพ่อเลี้ยงเห็นผมเข้า จะมีปัญหา รีบไปเถอะครับ นี่ก็เที่ยงจะครึ่งแล้ว”
“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ คุณ...” หญิงสาวกล่าวค้างไว้ เพราะไม่เคยทราบชื่อของอีกฝ่ายมาก่อน
“ผมชื่อชัชดนัย เรียกนัยก็ได้ครับ เป็นผู้จัดการไร่นี้”
“ค่ะคุณนัย ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” หญิงสาวกล่าวจบ ก็รีบปั่นจักรยานออกไปทันที
“ขอให้โชคดีนะครับคุณเรย์” ผู้จัดการหนุ่มพึมพำตามหลังหญิงสาวออกไป รู้สึกสงสารจับใจ แต่ไม่สามารถที่จะช่วยอะไรได้ เพราะไฟแค้นในใจของเจ้านายหนุ่มร้อนแรงนัก มันยากนักที่จะมอดไหม้ลงง่ายๆ
Bab terbaru
เงื่อนร้ายปมอดีต 113
“ค่ะเรย์เข้าใจ ว่าแต่พี่แพรล่ะคะ อยู่ที่ไร่ด้วยหรือเปล่า” หญิงสาวอดหวั่นใจในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้“คนขี้หึง พี่กับแพรมันจบไปแล้วจริงๆ อย่างที่พี่เคยบอกว่าความสัมพันธ์เราที่มีต่อกัน เหมือนความรักและห่วงใยระหว่างพี่น้องมากกว่า แพรก็อยู่ทานอาหารเช้า จากนั้นก็ขอตัวไปดูร้านเสื้อที่ในตัวเมืองครับ” ชายหนุ่มอธิบายทุกเรื่องหวังให้หญิงสาวสบายใจ“เรย์ขอโทษนะคะ ที่งี่เง่าชวนทะเลาะ”“แต่พี่รู้สึกดีนะที่เรย์หวงพี่ ทำให้รู้ว่าพี่มีค่ากับเรย์มากแค่ไหน” ชายหนุ่มกล่าวอมยิ้มมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก“ใครหึง เปล่าสักหน่อย” หญิงสาวทำปากยื่นออกมา จึงถูกสามีก้มลงจุมพิตเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว“เรย์จ๋า พี่ขอนะ” ชายหนุ่มวิงวอนเสียงแหบพร่า ทั้งวันเอาแต่คิดถึงภรรยาแต่ไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้“อย่าค่ะ ลูกนอนอยู่ เดี๋ยวแกตกใจตื่น” หญิงสาวเอื้อมมือขึ้นไล้ใบหน้าคมเข้มที่แดงก่ำด้วยแรงปรารถนา ซึ่งเธอก็รู้สึกโหยหาสัมผัสของชายหนุ่มไม่แพ้กันจนร้อนวูบวาบวิ่งพล่านไปทั้งร่าง“งั้นไ
เงื่อนร้ายปมอดีต 112
“อย่าคิดอะไรมาก เรื่องระหว่างหนูแพรกับตาอัครมันจบลงไปนานแล้ว ความเชื่อใจเท่านั้นจะทำให้ชีวิตครอบครัวไปตลอดรอดฝั่งนะ” พันตรีธนชาติกล่าวเตือนสติลูกสะใภ้ก่อนจะเรียกพยาบาลพิเศษให้ช่วยพาเข้าไปอ่านหนังสือที่ห้องหนังสือ ปล่อยให้เรณุกานั่งคิดอะไรเพียงลำพังชั่วครู่ แต่แล้วสลัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป เข้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหารรอสองพ่อลูกกลับมา“แม่เลี้ยงจะทำอะไรคะ ให้ป้าทำให้ดีกว่าค่ะ” ป้านงคราญเห็นแม่เลี้ยงตนกำลังค้นหาสิ่งของในตู้ จึงเอ่ยถาม“เรย์จะเตรียมอาหารเที่ยงไว้รอพี่อัครกลับมาค่ะ”“ไม่ต้องหรอกค่ะคุณหนูเรย์ คุณหนูโทร.มาบอก ว่าจะทานข้าวเที่ยงที่ไร่โน้น”“อ้าวเหรอคะ ไม่เห็นจะโทร.มาบอกเรย์สักคำ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่วราวตัดพ้อ“เห็นว่าโทร.มาแล้ว แต่คุณหนูเรย์ไม่รับสาย” ป้าแจ่มจันทร์ไขความกระจ่างให้กับหญิงสาว“สงสัยตอนที่เรย์เข้าไปอาบน้ำ” หญิงสาวเก็บของที่ดึงออกมาเก็บไว้ดังเดิม“คุณหนูเรย์อยากทานอะไรคะ ป้าจะทำให้ทาน” ป้าแจ่มจันทร์เอ่ยเมื่อเห็นเรณุ
เงื่อนร้ายปมอดีต 111
ขณะนั้นฝ่ามืออุ่นบรรจงลูบไล้ไปทั้งร่างอรชร จวบถึงเนินเนื้อนุ่ม และไม่รอช้าใช้ปลายนิ้วเรียวแกร่งเข้าไปสำรวจความพร้อม แล้วพลิกร่างบางให้ขึ้นมาอยู่เหนือร่างกำยำของตน “พี่อัคร” หญิงสาวครางเสียงสั่นร้องขัดใจ เมื่อชายหนุ่มดึงปลายนิ้วออกมาจากช่องแคบลึกของตน“ใจเย็นสิครับคนดี” ชายหนุ่มบอกเสียงแตกพร่า แล้วค่อยๆ สอดประสานความแข็งแกร่งกับเนื้ออ่อนนุ่ม จนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด“เอ๊ะ...เรย์เจ็บ” หญิงสาวดิ้นรนออกจากการรุกรานของอีกฝ่าย“ทนอีกนิดนะครับ แล้วเรย์จะมีความสุข ในน้ำอาจจะอึดอัดหน่อยเท่านั้นเอง” คนมากประสบการณ์พึมพำเบาๆ ใบหน้าคมซุกไว้กับทรวงอกอิ่ม ตวัดปลายลิ้นร้อนโลมเลียเพื่อเบี่ยงเบนอารมณ์ของภรรยาสาวให้ลืมความเจ็บ ซึ่งก็ได้ผลเมื่อได้ยินเสียงครวญครางไม่ได้ศัพท์ ชายหนุ่มจึงใช้จังหวะนี้ดันสะโพกสอบสวนขึ้นมา จนได้ยินเสียงร้องตกใจของหญิงสาว เขาจึงหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหว“เจ็บมากมั้ยครับ” ชายหนุ่มกัดฟันเอ่
เงื่อนร้ายปมอดีต 110
“พ่อดีใจเหลือเกินที่เห็นลูกทั้งสองมีความสุข หนูเรย์พ่อคงไม่ต้องห่วงอะไร เพราะพ่อเชื่อว่าหนูจะเป็นแม่ที่ดีภรรยาที่ดี และแม่เลี้ยงที่ดีของไร่ฟ้าเคียงดิน พ่อดีใจนะที่เห็นหนูยิ้มออกมาด้วยหัวใจ ไม่ใช่ฝืนยิ้มออกมาเหมือนก่อน ต่อไปหนูจะพบแต่ความสุข ตาอัครพ่อฝากดูแลหนูเรย์ด้วยนะ การใช้ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ต้องใช้ความหนักแน่นซื่อสัตย์ อย่าอ่อนไหวกับสิ่งที่ยั่วยุ และสุดท้ายพ่อขอให้ลูกทั้งสองใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขตลอดไป”“ขอบคุณครับคุณพ่อ/ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” ทั้งสองก้มลงกราบหน้าเท้าบิดา ก่อนที่เดือนเต็มจะอวยพรเป็นคนต่อมา“แม่ดีใจที่อัครมีความสุขกับชีวิตคู่ ฉัตรเขาก็คงดูอยู่บนฟ้า จงประคับประคองชีวิตคู่ด้วยความเข้าใจ แม่ขอให้ลูกทั้งสองมีความสุขมากๆ” เดือนเต็มกล่าวให้พรทั้งสองด้วยรอยยิ้ม ต่อจากนั้นจะเป็นป้าแจ่มจันทร์ที่อวยพรและซับน้ำตาไปด้วย แล้วมาถึงคนสุดท้ายคือประภัสสร“น้าดีใจด้วยนะหนูเรย์ ที่หนูกำลังมีความสุขกับชีวิตคู่ ถึงจะแอบเสียดายนิดๆ ที่ไม่ได้หนูมาเป็นสะใภ้ เวลามีปัญหาอะไรไม่ควรเก็บไว้คนเดียว ต้องพูด ปรึกษากันด้ว
เงื่อนร้ายปมอดีต 109
“ค่า แค่นี้พอใจมั้ยคะ” หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง จนชายหนุ่มอดใจไม่ไหวแนบริมฝีปากลงไปบนปากเรียวที่เย้ายวนของอีกฝ่าย ทำเอาดวงตากลมโตขยายกว้าง ที่ถูกจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัว“ฮื้อพี่อัคร เป็นบ้าอะไรเนี่ย อายแขกในงาน” เรณุการีบผลักร่างใหญ่ออกทันควัน พลางส่ายตามองไปรอบๆ งาน พบว่ากำลังถูกสายตาของคนร่วมงานเมียงมองมา และส่งยิ้มมาให้“จะอายทำไมครับ ไม่มีใครว่าหรอก เขาจะชมว่าคู่เราน่ารักซะมากกว่า” ชายหนุ่มรั้งร่างบางมาแนบกายอย่างแสนรัก“เมื่อไหร่จะถึงเวลาเข้าห้องหอสักทีครับ” ชายหนุ่มกระซิบถามจนเจ้าสาวเบิกตากว้าง กำลังอ้าปากต่อว่า แต่แขกหูดีมาได้ยินเสียก่อน“แขกยังมาไม่ครบจะรีบเข้าห้องไปไหนวะอัคร” เสียงทักทายของแขก ทำเอาสองบ่าวสาวรีบผละร่างออกจากกัน“มาถึงก็ปากดีเลยนะเว้ย คิดว่าจะไม่มาแล้วเสียอีก”“ต้องมาสิวะ งานแต่งแกทั้งที ยินดีด้วยนะครับคุณเรย์ ไอ้อัครมันเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุด ที่ได้คนดีๆ อย่างคุณเรย์เป็นภรรยา” นายแพทย์ชลวิทย์กล่าวอวยพรจบกำลังเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางด้วย
เงื่อนร้ายปมอดีต 108
พันตรีธนชาติกล่าวให้ความมั่นใจ น้อยที่ยืนอยู่ที่หัวมุมโต๊ะหลังตักข้าวเสร็จ รู้สึกโล่งอกที่ได้ยินคำตอบจากเจ้าของบ้าน เมื่อก่อนหน้าที่ได้ยินก็ใจแป้ว ยังคิดว่าคงต้องตกงานแล้วแน่ๆ“ก็ได้ค่ะคุณท่าน” ป้าแจ่มจันทร์ยินยอมในที่สุด ทำให้ชายหนุ่มยิ้มแก้มแทบปริ ก่อนจะหันมาพูดกับสาวใช้“น้อยเดี๋ยวเธอขึ้นไปดูคุณหนูทีนะ แล้วตามคุณเรย์ลงมาทานอาหารกลางวัน”“ได้ค่ะพ่อเลี้ยง” สาวใช้พยักหน้ารับคำด้วยท่าทางกระตือรือร้นแล้วรีบออกไปทำตามคำสั่ง จากนั้นเพียงไม่นาน เรณุกาก็เดินลงมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พ่อเลี้ยงหนุ่มรีบลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้ สร้างความปลาบปลื้มใจแก่ผู้อาวุโสที่เห็นชายหนุ่มดูแลเรณุกาอย่างดี“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวหันมายิ้มพึมพำขอบคุณเบาๆ ขณะที่ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แล้วตักอาหารใส่จานให้“พ่อดีใจที่อัครกับหนูเรย์เข้าใจกันดีแล้ว”“ครับคุณพ่อ ขอบคุณคุณพ่อที่คอยเตือนสติผม งั้นผมคงหลงทางจนหาทางออกไม่เจอ” ในหลายเรื่องที่เขาหลงผิด เคยทำเรื่องไม่ดีไว้ต่อท่านหรือแม้แต่คนข้างกาย ท่านก็ไม่เคยต
เงื่อนร้ายปมอดีต 3
“เธอต้องการพบฉันงั้นเหรอ” เสียงห้าวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกร้าวกระด้าง มองดูหญิงสาวที่กำลังยืนมองรูปถ่ายที่ติดฝาผนังห้องรับแขก ทำเอาร่างบางไหวตัวเล็กน้อย รู้สึกสะดุ้งตกใจในน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรของอีกฝ่าย ค่อยหันขวับไปมอง จังหวะที่หันมาสบสายตาคมนั้น หัวใจดวงน้อยๆ ของเรณุกาเต้นแรงแทบจะทะลักออกมาจากอกเส
เงื่อนร้ายปมอดีต 7
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่เรณุกามาอยู่ที่ไร่แห่งนี้ในฐานะคนรับใช้ส่วนตัวของอัครา เธอไม่เคยได้ยินถ้อยคำที่ดีๆ จากพ่อเลี้ยงหนุ่ม ทุกคำที่เปล่งออกมามีแต่การดูถูกเหยียดหยาม แถมถูกใช้งานสารพัด ราวกับเป็นทาสในเรือนเบี้ย จนไม่มีเวลาได้พักผ่อน และวันนี้ก็เช่นกันเหมือนกับทุกๆ วัน กว่างานจะเสร็จ เธอก็แทบลากขาเข้ามา
เงื่อนร้ายปมอดีต 6
“ค่ะ” เรณุกาขานรับเสียงแผ่วๆ รู้สึกหน่วงตรงหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ที่รู้ว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มมีคนรัก และกำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า“เข้าใจแล้วก็ขึ้นไปทำความสะอาดห้องของพ่อเลี้ยง เดี๋ยวฉันจะให้ดอกแก้วพาเธอขึ้นไป” นางบอก แล้วหันไปกวักมือเรียกหลานสาว ให้ช่วยพาเรณุกาขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนของเจ้าของไร่หนุ่ม“
เงื่อนร้ายปมอดีต 5
เรณุกาปั่นจักรยานมาจอดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้ากระท่อมไม้หลังงามพร้อมกับปิ่นโตข้าว ซึ่งก็อดไม่ได้ ที่จะชื่นชมดอกกุหลาบสีขาวที่เจ้าของไร่หนุ่มนำมาปลูกรายล้อมกระท่อม หนำซ้ำยังเป็นดอกไม้ที่เธอโปรดปรานเสียด้วย แต่แล้วสุนทรียภาพก็หายวาบไป เมื่อคนภายในกระท่อมผลักประตูออกมา ด้วยสีหน้าถมึงทึง บ่งบอกถึงสถานะอารม
Anda juga akan menyukai
ไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.1K Dibacaบอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน57.9K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat154.8K Dibacaเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์83.0K Dibacaเส้นทางรักที่(ไม่)มีเธอ
Duangkwan300 Dibacaเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล31 DibacaBad Superstar ผู้ชายคนนี้สร้างภาพ!
Chorchorwa54 DibacaOne Night Stand คืนร้อนรัก
นิราอร99 Dibaca
