Masukเอิงเอยโกรธและน้อยใจเขามากที่บอกว่าไม่ได้มากับเธอทั้งๆ ที่เขาเป็นคนรับเธอหญิงสาวนั่งดูหนังได้ไม่นาน จึงโบกแท็กซี่กลับบ้าน
“ไปไหนมา!”
“พี่วา” เอิงเอยหันซ้ายหันขวากลัวว่าลุงจะอยู่แถวนี้ วันนี้เธอกลับบ้านเกือบหนึ่งทุ่ม เวลากลับดึกทีไรจะโดนลุงดุทุกครั้ง
“ไปไหนมาก็ได้”
“อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะ” อันวาพี่ชายคนโตเห็นที่เอิงเอยไปกับผู้ชายคนนั้นที่เขารู้จักเพราะเป็นเจ้านายของพ่อ ท่าทางเหมือนว่าน้องของเขาจะมีใจให้มัน
“พี่รู้อะไร!”
“ไม่อยากให้พี่บอกใคร วันนี้ต้องทำตามที่พี่ขอ” อันวายิ้ม วันนี้พ่อของเขาไม่อยู่ไปทำภารกิจลับให้เจ้านายกว่าจะกลับก็พรุ่งนี้เย็นๆ
“จะดีเหรอพี่วา ถ้าลุงรู้พี่ดาอีก”
“พ่อไม่กลับมาง่ายหรอกส่วนดาก็อยู่หอพักจะไปรู้อะไร” อันดาน้องสาวของอันวาที่ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดัง แต่ขอออกไปอยู่หอพักเพราะใกล้กับมหาลัย
“ไปนะพี่เลือกชุดให้”
“โตขนาดนี้แล้วยังจะหนีเที่ยว ถ้าหนูโดนจับได้หลังลายแน่”
“เราก็อย่าไปบอกใครสิ” วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนเขาซึ่งอันวาถูกขอร้องให้พาเอิงเอยไปด้วย เพราะกองทัพสนใจในตัวของหญิงสาว
เอิงเอยเดินตามอันวาเข้ามาในผับหรูเธอเข้ามาได้ง่ายดายเพราะเพื่อนของเขามีอิทธิพลพอสมควร วันนี้เธอแต่งตัวชุดส่ายเดี่ยวกระโปรงยีนส์ ทำให้ดูโตเกินวัยไปมากหมายถึงหน้าอกที่โตเกินวัย
“อันวา!”
“สวัสดีครับน้องเอย”
“สวัสดีค่ะพี่กองทัพ สวัสดีพี่ๆ ทุกคน” พรุ่งนี้เป็นวันหยุดกลับดึกคงไม่มีใครว่าอะไรหรอกมั้ง ในแก๊งของเขามีทั้งผู้ชายและผู้หญิงบางคนเธอไม่รู้จัก เอิงเอยนั่งมองดูพวกเขาไปเรื่อยๆ
“ลองดื่มมั้ย”
“ไม่ค่ะ เอยยังเด็กอยู่”
“อีกไม่ถึงเดือนก็ไม่เด็กแล้วนะครับ” กองทัพส่งยิ้มให้ เขาแอบมองเอิงเอยมานานรอวันที่หญิงสาวจะโตพอที่จะรู้จักความรัก
“ไม่ดีกว่าค่ะ”
“น้องกูไม่ดื่มมึงก็ขยันไปตอแย” อันวาเริ่มไม่ชอบที่เพื่อนเหมือนจะรุกหนัก กองทัพนี่เสือตัวพ่อเลยที่เขายอมพาน้องมาก็เพราะมันสัญญาว่าจะจีบเอิงเอยคนเดียว
“ลองน้ำผลไม้ก็ได้”
“ขอบคุณค่ะ” เธอยกขึ้นดื่มรสชาติขมฝาดมากมันคือไวน์ผลไม้ ดื่มไปได้นิดหน่อยเธอรู้สึกมึนหัวเล็กน้อยจึงขอตัวเข้าห้องน้ำ
อีกด้านเจ้าคุณที่นั่งคุยกับเพื่อนอยู่ในห้องวีไอพีที่มองเห็นวิวด้านล่างของผับ เขาเห็นตั้งแต่เอิงเอยเดินเข้ามาถึงจะแต่งหน้าแต่งตัวเขาก็จำได้ดี
“มองไรวะ”
“เปล่า...” เจ้าคุณอัดบุหรี่ไฟฟ้าเข้าปอดแววตาของเขาเหมือนโกรธใครมา
“สาวๆ มานั่งเต็มโต๊ะมึงมาทำหน้าเครียดเหมือนโกรธเมียมาอย่างนั้นแหละ”
“นั้นสิพวกกูล้วงนมจนซิลิโคนจะติดมือมาอยู่ละ มึงนั่งเป็นหุ่นอยู่ได้” อาเธอร์ อาเชอร์ ฝาแฝดลูกครึ่งไทย-อเมริกา ปกติเจ้าคุณฟาดเรียบไม่มีเหลือแต่มาคืนนี้กลับนั่งเงียบ
“นั้นสิคะให้พราวช่วยมั้ยคะ”
“อย่าเสือก!” เจ้าคุณมองสาวที่เอามือมาวางไว้ตรงเป้าของเขา เขาหันมองเล็กน้อยและหันกลับไปดูเอิงเอยหญิงสาวกำลังจะลุกออกไปจากโต๊ะ
“ไปไหน!”
“กูกลับแล้ว”
“เห้ยๆ กลับได้ไงวะ”
เจ้าคุณเดินลงมาชั้นหนึ่งเขามาหยุดรอเอิงเอยที่กำลังเข้าห้องน้ำ ออกมาเที่ยวแบบบนี้ศักดิ์ดารู้หรือเปล่าว่าหลานสาวแอบหนีมาเที่ยวในสถานที่อโคจร
“อุ้ย อ๊ะ พี่เจฟฟ์!”
“มานี่!” เจ้าคุณลากเอิงเอยออกมาเขาพาเดินออกมาจากหลังร้าน และกักตัวเธอไว้ด้วยแขนทั้งสองข้างตอนนี้ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันแค่คืบ
“พี่เจฟฟ์ปล่อยหนูก่อน”
“มาทำอะไร!”
“หนูจะมาทำอะไรมันเกี่ยวมันพี่ด้วย”
“หึ! ยัยเด็กแรดไหนบอกว่าจะจีบฉัน” แต่มาวันนี้มานั่งให้ผู้ชายคนอื่นจีบต่อหน้าต่อหน้า แต่งตัวอะไรก็ไม่รู้ไม่เห็นจะสวยเลย
“หนูบอกว่าจะจีบพี่แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามใครจีบหนูนี่คะ”
เพราะโกรธเรื่องตอนเย็นที่เขาทิ้งเธอให้ดูหนังคนเดียว จึงพูดประชดออกไปเธอจะห้ามใครได้เขามาจีบเอง เธอไม่ได้คิดจะเล่นด้วย
“เอิงเอย! ท้าทายฉันเหรอ”
“พี่เจฟฟ์เป็นอะไรหงุดหงิดอะไร”
“แต่งตัวน่าเกลียดซะมัด” เขากลับเปลี่ยนเรื่องพูดเพราะความที่เขาตัวสูงกว่าทำให้มองเห็นร่องนมชัดเจน ไม่คิดว่ามันจะโตมากขนาดนี้
“น่าเกลียดก็ไม่ต้องมายุ่ง!” เริ่มจะโมโหขึ้นมาแล้วกล้ามาว่าเธอแต่งตัวน่าเกลียดได้ยังไง ไม่สวยก็ไม่เห็นต้องพูดออกมาขนาดนี้
“จะทำอะไรคะ”
“หึ อยู่นิ่งๆ”
“ม ไม่นะ อ๊ะ” เธอตกใจที่เขาก้มลงมาดูดบริเวณร่องหน้าอกของเธออย่างแรง
เจ้าคุณดูดและขบเม้มจนเกิดรอยแดงจ้ำขึ้นมา เขาต้องการจะแสดงความเป็นเจ้าของว่าเอิงเอยไม่ควรแต่งตัว เอาของสวยๆ งามๆ ของเขาไปโชว์ให้ใครเห็น
“อีกกี่วันถึงจะ 18”
“อื้อ อีก 20 วันค่ะ” ความจริงแล้วเหลือยี่สิบเอ็ดวันต่างหาก พูดจบจึงหลบหน้าเขาเธอไม่เคยเห็นใครที่มีดาเมจรุนแรงขนาดนี้มาก่อน เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมจนเห็นแผงอก แค่มองยังละลาย
“เช็ดน้ำลายหน่อย”
“พี่เจฟฟ์แกล้งหนู”
“กลับบ้านฉันจะไปส่ง อย่าดื้อไม่งั้นฉันจะโทรบอกศักดิ์ดา” ชื่อนี้ได้ผลเอิงเอยยอมกลับกับเขา ตอนเย็นที่เขาไม่ยอมดูหนังด้วยเพราะเขาไม่ชอบเป็นที่สองของใคร สำหรับเขาต้องได้เป็นที่หนึ่งเท่านั้น
“หลังนี้แหละค่ะ”
“อยู่กับใครบ้าง” เขาพอรู้บ้างแหละเพราะไปอ่านประวัติของเธอมาแล้ว แต่อยากถามให้แน่ใจเจ้าคุณจอดรถเลยรั่วบ้านไปเล็กน้อย
“อยู่กัน 4 คนค่ะ”
“ขึ้นมานั่งตรงนี้”
“ทำไมคะ” เธอถามอีกครั้งทำไมถึงให้เธอขึ้นไปนั่งบนตักของเขา ท่านี้คงไม่ดีเท่าไรเธอไม่ใช่เด็กที่จะไม่รู้เรื่องพวกนี้
“ขึ้นมา”
“หนูไม่เกรงใจแล้วนะ” เอิงเอยรีบปืนขึ้นไปนั่งบนตักของเขา และเกาะคอเข้าไว้ เจ้าคุณปรับเบาะถอยหลังและเอนเบาะไปข้างหลังทำให้นั่งได้สบาย
“วันหลังต้องเปลี่ยนคันละ” ศีรษะของเธอชนเข้าพอดี เป็นรถสปอร์ตทำให้ตัวรถต่ำมาก ทำอะไรก็ไม่สะดวกเท่าไร
“...” เจ้าคุณไม่ทันได้ตั้งตัวเอิงเอยจึงประกบจูบแกของเขาแบบในละครที่ดูมา มัวแต่อายเมื่อไรเธอจะได้เขา หญิงสาวล้วงมือเข้าไปในเสื้อและคลึงหัวนมของเขาเบาๆ จนได้ยินเสียงครางของเจ้าคุณ
“อืม” เจ้าคุณขย้ำสะโพกสวยของเอิงเอยเขาดันหญิงสาวออกเล็กน้อย ยอมใจว่าทำไมเด็กมันถึงใจกล้าขนาดนี้
“ก้มลงมาเอาลมมาใกล้ๆ ฉัน”
“อื้อ อ๊ะ พี่เจฟฟ์” เขาจะเอาเธอตรงนี้เลยหรือไม่กลัวว่าใครจะเข้ามาเห็นหรือให้ในบ้านก็มี
เขาดึงสายเสื้อออกจากหัวไหล่ เขาไม่พอใจเพราะเอิงเอยไม่ได้ใส่เสื้อในแค่ที่ปิดจุก เมื่อเห็นหัวนมสีสวยเขาไม่รอช้าที่ลิ้มลองมัน
ใหญ่จนล้นมือของเขาใบหน้าของเขาแทบจะจมหายไปในหน้าของเธอ เขาดูดสลับไปมาจนเม็ดบัวแข็งเป็นไต ความเป็นชายของเขาพองโตหญิงสาวรับรู้ได้
“อื้อไม่เข้าไปในบ้านเหรอคะ”
“อยากให้ทำ?” เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาหญิงสาว ไม่กล้าไม่ห้ามเขาเลยหรือไง
“ก็...”
“เข้าบ้านไปได้แล้ว” เจ้าคุณดึงสายเสื้อขึ้นมาไว้ที่เดิม และให้เอิงเอยเข้าบ้านไป หากอยู่นานกว่านี้เกรงว่าเขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้
“พี่เจฟฟ์”
“ถ้าค้างก็ช่วยตัวเองไปก่อน” เมื่อเห็นว่าเธอเข้าไปบ้านไปแล้วเขาจึงขับรถกลับบ้าน ในมือของเขายังมีแผ่นปิดจุกอยู่ โรคจิตหรือไงถึงเอาที่ปิดจุกเขามา
เจ้าทัพ เจ้าสมุทร เจ้าเอยเป็นชื่อที่มีบนเสื้อผ้าของเขาทุกตัว ดวงใจทั้งสามของเขารวมกับเอิงเอยก็เป็นสี่คน เขาเห่อลูกถึงขั้นให้ร้านเสื้อปักชื่อลูกทั้งสามคนลงบนเสื้อ เจ้าคุณอุ้มลูกชายและลูกสาวพร้อมกันทั้งซ้ายและขวา เรียกได้ว่าไม่ต้องไปออกกำลังกายที่ไหนเลยเพราะอุ้มลูกทุกวันจนกล้ามแขนขึ้น “ต้องลดน้ำหนักแล้วนะ” ลูกๆ เพิ่งอายุครบหนึ่งขวบแต่น้ำหนักขึ้นมาเยอะจนเอิงเอยนั้นอุ้มแทบไม่ไหว ส่วนเขาอุ้มลูกหน้ามืดหมดแถมไม่ยอมให้เขาอุ้มทีละคนต้องอุ้มพร้อมกันทั้งสองคน “หม่ำๆ” “ไม่ต้องมาหม่ำเลยพ่อไม่ใจดีด้วยแล้ว” เขาดุลูกสาวที่ขอกินนมตลอดเวลาจนตอนนี้ตัวตุ้ยนุ้ยไปหมดแล้ว พอเห็นว่าพ่อดุบนใบหน้าก็มีน้ำตาไหลกลิ้งลงมา “เห้อ ขัดใจไม่ได้เลยจริงๆ” เขาขัดใจหน่อยก็เป็นแบบนี้ทุกที เจ้าคุณวางลูกๆ ลงที่พื้นและเดินไปหยิบขวดนมมาให้น้องอิงอิง “กินเยอะเดี๋ยวไม่สวยหรอก” “พี่เจฟฟ์ทำไมพูดกับลูกแบบนั้น” “เอยดูสิลูกกินเยอะมาก” “สวยแล้วระวังผู้ชายมาจีบเยอะนะคะ” “ข้ามศพพี่ไปก่อน” ยิ่งมีลูกสาวคนเดียวเขาไม่ปล่อยให้ใครมาจีบง่ายๆ หรอกโตไปน้องอิงอ
“พี่เจฟฟ์ทำดีๆ นะคะเดี๋ยวมันบาดเนื้อ” “ทีอย่างอื่นบอกให้ทำแรงๆ” “พี่เจฟฟ์มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดเล่นนะ” “พยายามทำเบาๆ อยู่” เจ้านั่งคุกเข่าลงที่พื้นห้องน้ำกำลังใช้มีดโกนหมอยให้คนเป็นเมียอยู่ ตอนนี้เอิงเอยท้องได้แปดเดือนแล้วอีกไม่กี่วันก็น่าจะคลอด ซึ่งรอบนี้ทั้งสองเลือกวันผ่าคลอดไว้เรียบร้อย “อ๊ะ มันเสียว” “อดทนหน่อยนะ” เขาพยายามเบามือที่สุดแล้วเกิดมายังไม่เคยมานั่งทำแบบนี้ให้ใครเลย ตอนที่คลอดน้องโอบนั้นคลอดแบบฉุกเฉินจึงไม่ได้เตรียมตัว “เสร็จแล้วมานั่งเดี๋ยวพี่ล้างให้” “ล้างให้สะอาดเลยนะเดี๋ยวคัน” เอิงเอยนั่งลงที่อ่างอาบน้ำและอ้าขาออกเพื่อให้ทำความสะอาดได้ถนัด ถามว่าอายไหมที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้แรกๆ ก็อายแต่พอหลังๆ มาก็ชิน เจ้าคุณล้างตรงที่โดนหมอยจนสะอาด และเริ่มล้างไปทั่วตรงนั้น สายตาของเขาจับจ้องไปที่กลีบดอกไม้ที่เขาชอบชิมอยู่บ่อย ช่วงนี้ต้องงดไปอีกยาวเพราะเอิงเอยใกล้คลอดแล้ว “อีก 3 วันเราจะได้หน้ากันแล้ว” เจ้าคุณพาน้องโอบไปฝากไว้กับน้าแอลี่และน้ามังกรเขาต้องมาเฝ้าเอิงเอย กลัวว่าลูกจะงอแงเลยไม่ให้
“ยิ้มหน่อยครับ” ช่างภาพหนุ่มบอกให้เอิงเอยยิ้มวันนี้เป็นงานรับปริญญาของนักศึกษาภาคพิเศษที่จบการศึกษา หญิงสาวอุ้มท้องพาลูกๆ มาถ่ายภาพเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก “มี้สวยที่สุดเลย” “มี้สวยเพราะฉะนั้นเราต้องหวงมี้ให้มากๆ” สองพ่อลูกหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข วันนี้อากาศไม่ค่อยร้อน ภาพครอบครัวของเอิงเอยทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมอง หนุ่มหล่อยืนอุ้มลูกรอภรรยาถ่ายรูป แถมทั้งสองหนุ่มต่างวัยพากันสวมแว่นกันแดด “หนูเหนื่อยแล้วค่ะ” วันนี้เธอต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อมาแต่งหน้าทำผม เมื่อได้ภาพที่สมใจแล้วเจ้าคุณจึงพาเอิงเอยกลับไปพักผ่อน “อุ้ย” “เอยเป็นอะไรครับ” เห็นหญิงสาวร้องออกมา เจ้าคุณมองท้องนู้นๆ ที่เอิงเอยจับไว้ “ลูกดิ้นค่ะ” “ไหนพี่ขอฟังหน่อย” เจ้าคุณโน้มตัวลงมาเอาหูแนบกับหน้าท้องของหญิงสาว เขาเห็นท้องดิ้นไปมาลูกชายกับลูกสาวของเขาแสบไม่ใช่น้อย “คงดื้อเหมือนเอยแน่เลย” “แล้วมาเกี่ยวอะไรกับหนูคะ” “ก็เอยเป็นคนจีบพี่ก่อน” “พี่เจฟฟ์เอาจนหนูท้องเลยนะ” แถมยังมาถามว่าเธอท้องกับใครอีก คิดถึงเรื่องน
เจ้าคุณนั้นเห่อลูกมากเอิงเอยจะเดินไปไหนเขาจะตามประกบตลอดท้องหญิงสาวยังไม่โต แต่เขาทำเหมือนว่าเธอท้องใกล้จะคลอดแล้ว ที่สำคัญยังให้เธอเข้านอนพร้อมลูกชายและนอนกลางวันพร้อมกัน ผลตรวจเพศลูกออกมาเอิงเอยได้ลูกแฝดชายหญิง สมใจคุณพ่อที่อยากได้ลูกสาว แต่ครั้งนี้เอิงเอยจะขอทำหมันเลยแต่เจ้าคุณกลับไม่ยอม เขาจะยอมเสียสละทำหมันเองเพราะกลัวว่าเธอจะเจ็บ “น้องอยู่ในนี้” “น้องของโอบเองกั้บ” น้องโอบลูบท้องของแม่ไปมา ไม่เข้าใจว่าน้องทำไมถึงเข้าไปอยู่ในนั้นได้ “น้องโอบจะเป็นพี่คนโตและกำลังมีน้องอีก 2 คน” เธอค่อยๆ สอนและบอกลูกเพราะน้องโอบเพิ่งจะสองขวบกว่าคงไม่เข้าใจอะไรมาก “น้องจะเล่นกับโอบได้ม่ายกั้บ” “รอน้องๆ โตก่อนนะครับ” “มี้จะรักโอบมั้ย” เด็กน้อยถามด้วยความเศร้าเพราะได้ยินสาวใช้พูดคุยกันว่ากำลังมีน้องทุกคนจะไม่สนใจน้องโอบกันแล้ว “ทำไมลูกถามแบบนั้น พี่เจฟฟ์ไปพูดอะไรกับลูก” เธอไม่โอเคที่ได้ยินคำนี้จากปากของลูก ต้องมีคนไปพูดอะไรให้ลูกได้ยิน “พี่ไม่ได้พาลูกพูดนะ” เขาไม่มีทางสอนลูกคิดแบบนั้นแน่ๆ ต้องเป็นคนใกล้ตัวที่พูดกันละลูกเขาจำมา “น้องโอบฟังมี้นะครับ มี้รักน้องโอบมากพอน้องเกิดมาแม่ก็รักน้องเท่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ลุงเจฟฟ์ค่าบพวกเรามาแล้ว” เสียงเด็กน้อยสองคนพูดขึ้นพร้อมกันทำให้เอิงเอยรีบผละออกจากเจ้าคุณ เอิงเอยส่งยิ้มให้เจ้าสองแฝดลูกชายของเซริวและแพรไหม“สวัสดีครับป้าเอยลุงเจฟฟ์”“กูได้ยินข่าวมาเลยพาเด็กมาเยี่ยมน้องโอบ”เซริวเดินเข้ามาพร้อมภรรยาและลูก กลัวว่าน้องโอบจะเหงาและรู้สึกไม่ดี ลูกชายของเขาอายุไล่เลี่ยกันกับลูกของเจ้าคุณ มันแอบไปสุ่มเงียบเขารู้ข่าวอีกตอนมันกำลังจะแต่งงานพร้อมประกาศว่าเจ้าสาวตั้งท้องแล้ว“คนไหนลีโอเอ่ย แล้วคนไหนโนเอล” เอิงเอยหัวเราะออกมาเมื่อเด็กทั้งสองทั้งมือขึ้นพร้อมกัน เจ้าเล่ห์ตั้งแต่เด็กเลย“น้องโอบเป็นยังไงบ้าง”“น้องโอบหลับไปแล้วค่ะ หมอบอกว่ามาล้างท้องทัน”“น้องโอบคนเหงาแย่ลุงเจฟฟ์รีบมีน้องสิครับ” โอเนลเป็นเด็กฉลาดพูด ส่วนลีโอจะเป็นคนนิ่งเงียบแต่เอาแต่ใจเหมือนเซริว“ลุงรีบอยู่ครับ”“ลุงเจฟฟ์ไม่เก่งเลยทำเก่งไม่เป็น”เซริวและแพรไหมหัวเราะออกมาลูกชายเขาก็ขยันพูดจริง ส่วนคนที่บอกว่าไม่เก่งตอนนี้นั่งเงียบอยู่คงจะอายที่ถูกเด็กล้อ“ลุงรอให้ป้าเอยเขาเรียนจบก่อนครับ”ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่น้องโอบก็ตื่นพอดี เพราะได้ยินเสียงคนคุยกัน เอิงเอยจึงอุ้มลูกลงม
“ผมขอ...” “ส่งตัวลูกสาวคุณมา!” เจ้าคุณไม่สนใจใครหน้าไหนอีกแล้ว ใครทำลูกเขามันต้องชดใช้กรรมในสิ่งที่ทำลงไป “ลูกสาวคุณเจตนาจะฆ่าลูกชายผมเลยนะ คุณยังมาร้องอะไรอีกไม่เห็นแกหลานหรือไง” หากไม่มีศักดิ์ดาป่านนี้เขาใช้ศาลเตี้ยจัดการแล้ว “กรี๊ดดด คุณพ่อช่วยหนูด้วยค่ะ” อันดาถูกลูกน้องของเจ้าคุณจับโยนออกมาจากบ้าน แกร็ก“คุณเจฟฟ์อย่ายิงนะครับ!” ศักดิ์ดาเอาตัวเองมาบังกระสุนแทนลูกสาว เมื่อเจ้าคุณหยิบปืนออกมาการใช้กำลังไม่ใช่ทางออกเจ้าคุณพยักหน้าให้ลูกน้องลากศักดิ์ดาออกมา เขาจะจัดการกับคนก่อเหตุเอง เด็กตัวเล็กนิดเดียวหากลูกเขาไปถึงมือหมอไม่ทันป่านนี้หัวใจของเขาคงแตกสลายไปแล้ว“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันเททิ้งแล้วแต่หลอดมันยังอยู่” เธอลืมเอาหลอดดูดน้ำทิ้งไปด้วย ทำให้ยังมีศาลปนเปื้อนอยู่ในนั้น“เธอทำเพื่ออะไร ตอบ!”“ฮึก ฮือ มันจ้างฉันบอกว่าอยากทำให้คุณเจ็บ”“มันเป็นใคร!!” ตอนนี้แววตาของเขาน่ากลัวมากจนอันดามากล้าสบตา ไหนจะปืนที่อยู่ในมือของเขาอีก“คุณคาร่า” อันดาจำเป็นต้องรับสารภาพเพราะกลัวว่าจะพ่อจะเดือดร้อนไปด้วย เธอยินดีให้เขาจับเธอส่งตำรวจเพราะครั้งนี้มันเกินไปจริ







