Share

บทที่ 102

Penulis: เจ้าเหมียวแวววาว
ทุกคนพลันตกอยู่ในความเงียบ

แม้แต่ซาลวี่เอินที่เพิ่งรู้จักกัน ก็ยังมองเจียงซ่งด้วยสายตาแปลกประหลาด

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 868

    เมื่ออยู่ต่อหน้า เซี่ยชิงซางดูสุภาพเรียบร้อยทั้งยังจัดว่าเป็นคนที่มีบุคลิกสง่างามดั่งสายลมและจันทร์กระจ่างใสบนท้องฟ้าอย่างน้อยในคำพูดคำจาก็ไม่ได้แสดงความก้าวร้าวรุนแรงออกมาคาดไม่ถึงเลยว่าพอหันหลังกลับมาแล้ว ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคนนอกจากลงไม้ลงมือกับซูเหย่าฉิงแล้ว เขายังทิ้งเธอไว้ริมถนนดื้อ ๆ แล้วขับรถหนีไปหน้าตาเฉยมองดูซูเหย่าฉิงที่กำลังกุมหน้า นั่งทรุดอยู่ริมถนนด้วยสภาพที่ยับเยิน ซูหว่านก็หยุดรถชิดริมทางแล้วลดกระจกลงเธอมองลงมาที่ซูเหย่าฉิงด้วยสายตาราวกับมองจากที่สูงก่อนจะหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าเงินส่งให้อีกฝ่าย “เอาไป หรือจะถือศักดิ์ศรีแล้วไม่รับเงินนี่ก็ได้นะ”ซูเหย่าฉิงกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่นในดวงตานั้นเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาด้านที่น่าสมเพชที่สุดของเธอกลับถูกซูหว่านมาเห็นเข้า ทำให้เธอรู้สึกทรมานใจราวกับมีมดนับร้อยตัวกำลังไต่ยั้วเยี้ย อึดอัดแทบคลั่งทว่าเธอก็ไม่อาจทำตัวเป็นศัตรูกับเงินทองได้ซูเหย่าฉิงเอื้อมมือไปรับเงินที่ซูหว่านยื่นมาให้ ก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้า เพื่อพยายามปกปิดความยากลำบากในตอนนี้แปลกจริงตอนที่ไปสร้างเรื่องอาละวา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 867

    เธอติดต่อเซี่ยถานโจวที่อยู่ไกลถึงเขตทิเบตได้แล้ว และขอเบอร์โทรศัพท์ของเซี่ยชิงซางมาก่อนจะต่อสายโทรออก“เซี่ยชิงซางใช่ไหมคะ? ฉันซูหว่าน ในเมื่อซูเหย่าฉิงอ้างว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ ก่อนที่จะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย คุณช่วยมารับตัวเธอกลับไปด้วยค่ะ”เซี่ยชิงซางชะงักไปครู่หนึ่งทางปลายสายก่อนจะตอบรับในเวลาต่อมาเขาเร่งรีบเดินทางมาถึง และทันทีที่เห็นหน้าซูเหย่าฉิง สีหน้าของเขาก็เขียวคล้ำลงทันตาเขาก้าวเข้าไปข้างหน้า “ขอโทษด้วยครับคุณซู เป็นผมเองที่ดูแลเธอไม่ดี อีกอย่าง เด็กในท้องของเธอจะใช่ลูกของผมหรือเปล่ายังไม่แน่ใจ เรื่องนี้ผมคิดว่าคงต้องพิจารณากันให้ดีเสียก่อน”ซูเหย่าฉิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ“เซี่ยชิงซาง! นายกล้าดียังไงมาสงสัยฉันแบบนี้! ฉันมีอะไรกับนายแค่คนเดียวนะ!”เซี่ยชิงซางยังคงนิ่งสงบและเยือกเย็น“ถ้าเธอไม่ได้จนมุมจริง ๆ มีเหรอจะมาหาฉัน? เธอก็เป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอว่าการมาอยู่เป็นเพื่อนฉันถือว่าเป็นค่าเช่าบ้านที่ต้องจ่าย แล้วเสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ก็ไม่ใช่ฉันที่เป็นคนซื้อให้ ใครจะไปรู้ว่าเธอไปเอามาจากไหนกัน”เสื้อผ้าที่ซูเหย่าฉิงสวมอยู่บนตัวในตอนนี้ ไม่ใช่เสื้อที่เ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 866

    สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจซูหว่านแจ้งตำรวจไว้แล้ว และตอนนี้พนักงานรักษาความปลอดภัยหลายคนก็ยืนรอจังหวะอยู่ พร้อมที่จะก้าวเข้ามาดึงตัวซูเหย่าฉิงให้ออกไปจากตรงนั้นซูเหย่าฉิงล้มลุกคลุกคลานพุ่งเข้าไปกอดขาของซูหว่านไว้แน่น น้ำตานองหน้าส่งเสียงสะอื้นไห้“พี่คะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันสำนึกผิดจริง ๆ แล้ว! เห็นแก่เด็กในท้องที่กำลังจะเป็นหลานชายของพี่เถอะนะ อย่าถือสาหาความฉันเลย!”เธอมองดูซูเหย่าฉิงที่กำลังหมอบกราบอ้อนวอนอยู่แทบเท้าซูหว่านขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืดกับเธออีกต่อไป“ยุคสมัยพัฒนาไปมากแล้ว ต่อให้เป็นหญิงมีครรภ์ก็ติดคุกได้เหมือนกัน”ประโยคเดียวทำเอาซูเหย่าฉิงขวัญหนีดีฝ่อ ใบหน้าไร้สีเลือด “มะ ไม่ ไม่ได้นะ จะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉัน... ฉันตั้งท้องอยู่จริง ๆ นะ แต่ แต่เป็นเพราะชิงซางต่างหาก เขาเป็นคนสั่งไม่ยอมให้ฉันเก็บเด็กคนนี้ไว้...”เมื่อคืนก่อน ตอนที่เซี่ยชิงซางกลับมาถึงบ้าน ประโยคแรกที่เขาเอ่ยปากออกมาคือการสั่งให้ซูเหย่าฉิงไปจัดการเด็กคนนี้ทิ้งเสียเวลาที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ซูเหย่าฉิงไม่เคยได้รับความสุขแม้แต่น้อย เปรียบไปแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับหมูหรือปลาบนเขียงที่รอโด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 865

    “ยังไงฉันก็ยังเป็นน้องสาวของเธออยู่ดีไม่ใช่เหรอ? คุณแม่สั่งให้เธอคอยดูแลฉันให้ดีไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้เธอใช้ชีวิตสุขสบาย แค่หางานทำสักงานให้ฉันกับเสี่ยวมู่ก็ยังไม่ยอมทำให้!”ซูหว่านเค้นเสียงหัวเราะหยันออกมา ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองไปยังบรรดาสื่อมวลชน กวาดมองไปทั่วบริเวณอย่างสงบนิ่ง“พวกคุณก็คิดเหมือนกันอย่างนั้นเหรอคะ ว่าเรื่องงาน ความเป็นอยู่ หรือแม้กระทั่งการแต่งงานมีลูกของน้อง ๆ ในบ้าน พี่สาวคนโตจะต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด?”เหล่าสื่อมวลชนพากันเงียบกริบทว่าในช่องคอมเมนต์ของไลฟ์สดกลับเข้าใจสถานการณ์【ทำไมต้องมารับผิดชอบขนาดนั้นด้วยล่ะ เป็นพี่สาวนะไม่ได้เป็นถุงเงินให้สูบเลือดสูบเนื้อฟรี ๆ สักหน่อย】【ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่บอกว่าคุณซูขับไล่พ่อแม่หรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องไม่ยอมหางานให้ทำไปซะได้ล่ะเนี่ย?】ซูเหย่าฉิงเองก็เริ่มสัมผัสได้ว่าสถานการณ์เริ่มเบี่ยงเบนไปในทิศทางที่ไม่ดีจึงรีบเปลี่ยนคำพูด“ไม่ ไม่ใช่... ฉันหมายถึงเธอต่างหากที่อกตัญญู พ่อแม่เลี้ยงดูเธอจนเติบโต ใช้เงินไปตั้งมากมาย แต่เธอกลับเนรคุณ ขับไล่พ่อแม่กลับชนบทให้ไปทนทุกข์ลำบาก ซูหว่าน เธอมันไม่ใช่คน!”ซู

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 864

    ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่พลิ้วไหวอยู่เบื้องล่างภูเขาหิมะ แสงสุดท้ายลับขอบฟ้าเบื้องหลังยอดเขา ประกายสีทองแกมแดงระยิบระยับบนผิวน้ำค่อย ๆ จางหายไป ปรากฏหมู่ดวงดาวขึ้นทั่วท้องฟ้าหวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีที่ชั้นล่างของตึก àl'aube ซูเหย่าฉิงกลับมาตามรังควานถึงที่อีกครั้งสวี่เพียวเพียวเพิ่งกลับมาจากข้างนอก พอเห็นผู้หญิงคนนี้นั่งยอง ๆ อยู่ตรงประตูทางเข้าและไม่ยอมเดินไปไหน เธอก็เกือบจะคิดว่าตัวเองตาฝาดไปเสียแล้ว“พี่ว่าน เธอมาทำอะไรที่นี่อีกคะ?”“ผมกำลังจะติดต่อไปหาคุณพอดีเลยครับ ผู้หญิงคนนี้บอกว่าต้องพบคุณซูให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่ยอมไปไหน พอผมจะไล่ เธอก็อ้างว่าตัวเองท้องขึ้นมาซะงั้น ผมเองก็ไม่รู้จะจัดการยังไงดีเหมือนกันครับ”ซูเหย่าฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ทิ้งตัวลงนอนกลิ้งกับพื้นทันทีอาละวาดโวยวายชักดิ้นชักงอ ยืนกรานว่าจะต้องเจอให้ได้สวี่เพียวเพียวเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “แจ้งความค่ะ ต่อให้เป็นคนท้อง ก็ไม่มีสิทธิ์มาขัดขวางการทำงานปกติของเรา”ว่านฉู่กวางขานรับพอซูเหย่าฉิงได้ยินว่าสวี่เพียวเพียวจะแจ้งความ เธอก็ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที“แล้วพวกคุณจะเสียใจ!”สว

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 863

    เธอรับน้ำที่เหลียงเจียเหยียนส่งมาดื่มอึกใหญ่ไปหลายอึก ถึงค่อยพอมีเรี่ยวแรงฟื้นตัวขึ้นมาบ้างเหลียงเจียเหยียนเห็นสีหน้าเธอยังพอไหว จึงเลิกคิ้วขึ้นเอ่ย “หรือนี่ก็คือส่วนหนึ่งของแรงบันดาลใจที่ว่า?”“...”ฮั่วสวินเจินเลือกที่จะเมินใส่เขาเส้นทางช่วงหลังจากนั้น เซี่ยถานโจวขับด้วยความระมัดระวังและเชื่องช้า แต่ถนนภูเขาคดเคี้ยวสิบแปดโค้งนั้นขึ้นชื่อลือชา ตลอดเส้นทางที่ขับผ่านมา แม้กระทั่งฉีเหมี่ยวเองก็ยังมีใบหน้าเขียวคล้ำโชคดีที่พวกเขาสามารถเดินทางมาถึงโฮมสเตย์ที่จองไว้สำหรับคืนนี้ได้อย่างราบรื่นสภาพความเป็นอยู่แย่ยิ่งกว่าโฮมสเตย์แห่งก่อนเสียอีก แต่ยังดีที่ตรงตำแหน่งหน้าต่างมองออกไปเห็นทิวทัศน์ภูเขาหิมะได้โดยตรง ยิ่งใหญ่ตระการตาเป็นอย่างยิ่งฮั่วสวินเจินนอนหลับไปตื่นหนึ่งแล้วก็ลากตัวฉีเหมี่ยวออกไปถ่ายรูปข้างนอกต่อเซี่ยถานโจวจุดบุหรี่ขึ้นสูบ พิงกายเข้ากับขอบหน้าต่างพลางพูดคุยสัพเพเหระกับเหลียงเจียเหยียน“ตอนที่พวกคุณประจำการอยู่แถวนี้ สภาพความเป็นอยู่ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันเหรอครับ?”“พูดเป็นเล่น ที่นี่นับว่าสภาพดีกว่าค่ายพักของพวกเราตอนนั้นเยอะ แถมตอนนั้นจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมองล่ะ?”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status