مشاركة

บทที่ 218

مؤلف: เจ้าเหมียวแวววาว
เสียงเคาะประตูห้องผู้ป่วยจากผู้ช่วยพยาบาลดังขึ้น

ขัดจังหวะอ้อมกอดที่แสนอึดอัดนั้นได้ทันเวลาพอดี

สว
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 770

    ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา สวี่เพียวเพียวนำพนักงานย้ายเข้าไปยังสำนักงานแห่งใหม่ตึกสำนักงานเดิมก็ยังคงเปิดใช้งานเช่นกันพนักงานบางส่วนยอมซื้อบ้านย่านนั้น เพื่อความสะดวกในการทำงานที่สวี่ซื่อเพราะไม่ว่าจะเดินทางเข้าสู่ตัวเมือง จะเลือกเช่าห้องพักใหม่หรือต้องเดินทางไปกลับทุกวัน ล้วนเป็นค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่ในเมื่อแบรนด์เองก็มีสายการผลิตอยู่สองสายพอดีเธอจึงตัดสินใจแบ่งบริษัทออกเป็นสองฝั่งอย่างเด็ดขาด โดยมอบหมายให้ซูหว่านรับผิดชอบดูแลทุกอย่างของผสานวสันต์ทั้งหมดส่วนตัวเธอเองพานำพนักงานของ à l'aube ย้ายเข้าสู่ใจกลางเมืองเมื่อซาลวี่เอินหิ้วสัญญาเดินทางมาถึงบริษัท สวี่เพียวเพียวอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้“ซ้อเซิน เธอคงไม่ได้คิดจะปฏิเสธไม่ยอมร่วมมือกันหรอกนะ?”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะ? กลุ่มลูกค้าของพวกคุณทั้งใหญ่และมีศักยภาพ การร่วมมือกันย่อมเป็นประโยชน์และวินวินกันทั้งสองฝ่าย เพียงแต่ว่าส่วนนี้เป็นหน้าที่รับผิดชอบของหว่านหว่าน ซึ่งเธอยังไม่ได้ย้ายตามมาด้วยน่ะสิ”สวี่เพียวเพียวมองรอยยิ้มบนใบหน้าของซาลวี่เอินที่หุบฉับลงทันที จนอดนึกขำในใจไม่ได้เธอยื่นมือออกไปพลางเอ่ย “เดี๋ยวฉันเซ็นชื่อแล้วประ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 769

    สวี่เพียวเพียวพยักหน้ารับเบา ๆ “ฉันจะเก็บไปคิดดูค่ะ”ด้วยความที่ตัวเธอเองเคยรับผิดชอบฝ่ายการตลาดของฮั่วซื่อมาก่อนเธอจึงเข้าใจเป็นอย่างดีว่า เรื่องกลยุทธ์การตลาด ต่อให้ยอดขายของหน้าร้านจะไม่ได้สูงจนน่าประทับใจนัก แต่การมีตัวตนอยู่ของหน้าร้านก็ยังคงเป็นสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้เมื่อเดินเข้ามาในห้องทำงานของฮั่วจี้เซิน เซ่ามู่ก็หาข้ออ้างเรื่องงานยุ่งแล้วขอตัวปลีกตัวออกไปสวี่เพียวเพียวหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องพักด้านในทันทีเธอใช้เท้าสะบัดรองเท้าส้นสูงออกทั้งสองข้าง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงนอนนุ่มแม้ว่าผลการประมูลจะไม่ได้อยู่ในจุดที่เธอต้องใส่ใจนัก แต่การต้องยืนสวมรองเท้าส้นสูงตลอดทั้งวันก็ทำให้ร่างกายเมื่อยล้าไปหมดฮั่วจี้เซินเดินตามเข้ามาด้านในภาพที่เห็นคือสวี่เพียวเพียวนอนเหยียดยาวตามสบายไร้มาดอยู่บนเตียงพอเห็นหน้าเขา เธอก็โบกมือเรียกใช้อย่างไม่เกรงใจ “ไป ไปชงกาแฟมาให้คุณหนูแก้วหนึ่งซิ”“ดื่มกาแฟให้น้อยหน่อย นมสดแทนได้ไหม?”“ฉันไม่ใช่ฮว่าฮว่าสักหน่อย ไม่เอา”อาการแพ้ท้องของเธอในช่วงนี้ลดลงไปมากแล้ว อาการคลื่นไส้อาเจียนก็บรรเทาลง มีเพียงแต่เอาแต่ใจและอารมณ์ร้อนขึ้นมาเสียเฉ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 768

    เมื่อเดินพ้นออกจากหอประชุม เซ่ามู่ก็ยืนรออยู่ด้านนอกแล้ว“คุณสวี่ครับ คุณฮั่วให้ผมมารับคุณไปพบครับ”“ค่ะ รอสักครู่นะคะ”สวี่เพียวเพียวมองคนทั้งสองคนที่อยู่ข้างกาย โดยเฉพาะฮั่วสวินเจินที่อารมณ์จมดิ่งอย่างเห็นได้ชัด“เอาล่ะ ไม่เป็นไรหรอกนะ ถ้าเกิดชนะการประมูลขึ้นมาจริง ๆ แล้วต้องให้เธอไปเผชิญหน้ากับฮั่วจี้เจ๋อทุกวัน เธอจะโอเคเหรอ?”ฮั่วสวินเจิน “...”เธอไม่โอเคหรอกแค่คิดถึงเรื่องที่ฮั่วจี้เจ๋อคอยวางแผนเล่นงานพี่น้องพวกเธอสองคน ฮั่วสวินเจินก็โกรธจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วสวี่เพียวเพียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “กลับไปพักผ่อนกันเถอะ ถือว่าให้เธอได้หยุดพักร้อนก็แล้วกัน”เซ่ามู่แอบส่งเสียงกระแอมเบา ๆ ออกมาคราวหนึ่ง“แม้ว่าเรื่องการประมูลจะไม่ชนะ แต่พนักงานจำนวนมากภายในเครือบริษัทต่างพากันอยากสั่งซื้อคอลเลกชันร่วมปรีดากันยกใหญ่เลยครับ อีกอย่าง ตอนที่คุณฮั่วเปิดดูผลงานชิ้นนี้ เผอิญว่ากำลังประชุมอยู่พอดี พวกคุณคงจะยังไม่ได้พักผ่อนง่าย ๆ หรอกครับ”“ลูกค้าฝั่งโน้นสนใจเครื่องประดับชุดนี้มากครับ แจ้งความประสงค์ขอสั่งซื้อเป็นร้อย ๆ ชุด เพื่อใช้เป็นสวัสดิการพนักงานสำหรับบริษัทใหม่ของพวกเขา”

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 767

    อย่างน้อยเรื่องที่จวีเยี่ยฝานจงใจใส่ร้ายบ้านใหญ่ และพูดจาเหลวไหลต่อหน้าสื่อมวลชน ก็ล้วนแต่เป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจริงทั้งสิ้นตัวแทนแบรนด์หลายเจ้าต่างพากันร้องอ๋อขึ้นมาทันทีระหว่างสวี่เพียวเพียวกับฮั่วจี้รุ่ยไม่มีการทักทายพูดคุยกันเลยจริง ๆ ราวกับต่างคนต่างมาทำตามหน้าที่ให้จบ ๆ ไปเท่านั้นตอนแรกพวกเขายังนึกว่าทางตระกูลฮั่วตั้งใจรักษาระยะเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหาคาดไม่ถึงเลยว่า ความจริงแล้วคือความสัมพันธ์ย่ำแย่ต่างหากแต่เรื่องแบบนี้ก็พูดได้ไม่เต็มปากนัก เผื่อว่าพวกเขาสร้างละครตบตาให้คนนอกดูเพื่อกลบเกลื่อนล่ะก็ ใครจะไปรู้ได้ทุกคนต่างก็เป็นนักธุรกิจ คนเหล่านี้ไม่มีทางถูกหลอกให้ตายใจได้ง่าย ๆ แค่เพราะเรื่องความสัมพันธ์ดีหรือแย่เพียงชั่วครั้งชั่วคราวหรอกต่อให้ความสัมพันธ์จะแย่แค่ไหน แต่อย่างไรเสียคนตระกูลฮั่วก็ยังเป็นสายเลือดเดียวกัน จะปล่อยให้เรื่องพวกนี้มาส่งผลกระทบต่อผลกำไรได้อย่างไรเล่า?สวี่เพียวเพียวนั่งอยู่ที่นั่งของตัวเองฮั่วจี้เซินก็ส่งข้อความหาเธอ“เสร็จหรือยัง?”“ยัง”“ฉันเห็นเครื่องประดับของพวกเธอรอบนี้แล้ว ทำออกมาได้ดีมากเลย”สวี่เพียวเพียวยกยิ้มมุมปากคอลเล

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 766

    การที่สวี่เพียวเพียวเลือกใช้วิธีการเช่นนี้ ถึงจะดูเจ้าเล่ห์ไปบ้างแต่ดีไซน์ของผสานวสันต์ที่นำมาเข้าแข่งขันประมูลในครั้งนี้ถือว่าโดดเด่นอย่างแท้จริงในตลาดเครื่องประดับทองคำที่มีการแข่งขันกันและมีรูปแบบที่เป็นมาตรฐานอยู่แล้ว การจะสร้างสรรค์ผลงานที่ทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญในวงการเดียวกันต่างต้องพยักหน้ายอมรับนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อยยิ่งไปกว่านั้น เครื่องประดับที่ผสานวสันต์นำมาจัดแสดงในครั้งนี้ เพียงแค่มองผ่านกรรมวิธีการผลิตก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ธรรมดาสวี่เพียวเพียวแนะนำผลงานต่อว่า “เครื่องประดับทองคำที่เรานำมาเข้าแข่งขันประมูลในครั้งนี้ ออกแบบโดยคุณฮั่วสวินเจิน และรังสรรค์ขึ้นด้วยฝีมือของคุณเจินหยวนหลาง โดยใช้เทคนิคการลงยาและงานเดินลวดทองคำ”งานเดินลวดทองคำ ถือได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของงานฝีมือในวงการเครื่องประดับทองคำด้วยขั้นตอนที่ซับซ้อนหลายต่อหลายขั้น กว่าจะดึงทองคำให้กลายเป็นเส้นเล็กละเอียดเรียวยิ่งกว่าเส้นผม แล้วนำมาถักทอจนเป็นรูปทรง จนเมื่อนำเครื่องประดับทั้งชุดมาประกอบเข้าด้วยกัน ก็จะปรากฏเป็นตัวอักษร สำราญ ที่ทำจากทองคำอันวิจิตรบรรจงคาดไม่ถึงเลยว่าทางผสานวสันต์จะเลือก

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 765

    ฮั่วสวินเจินสวมรองเท้าแตะของเขาแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนคร่อมอยู่บนเรือสองแคม ช่างดูน่าขันเสียจริงเธอชี้ที่เท้าของตัวเองแล้วเงยหน้ามองเหลียงเจียเหยียน “ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเหยียบเรือสองแคมอยู่เลยแฮะ”เขาก้มสายตาลงมองตามรองเท้าแตะของเขาเป็นสีฟ้าแบบเรียบ ๆ ยามปกติก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอเธอสวมมันเข้าไป กลับขับเน้นให้เรียวเท้าและขาของเธอดูขาวผ่องตัดกันอย่างเด่นชัดเหลียงเจียเหยียนก้าวเท้าเข้าไปใกล้แล้วดึงตัวฮั่วสวินเจินออกมา“คุณทำอะไรเนี่ย? แค่บอกว่ารองเท้าคุณมันใหญ่ ถึงกับไม่ยอมให้ฉันใส่เลยเหรอ! ขี้เหนียวขนาดนั้นเลย?”เหลียงเจียเหยียนกุมข้อมือของเธอไว้ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “เดี๋ยวผมสั่งซื้อคู่ใหม่ให้ ส่งด่วนแป๊บเดียวเดี๋ยวก็มาส่งแล้ว”“ทำให้มันยุ่งยากทำไมกัน?”“เหยียบเรือสองแคมไม่ได้หรอกนะ คุณต้องเหยียบอยู่บนเรือลำของผมแค่ลำเดียวเท่านั้น”ฮั่วสวินเจินชะงักไปวูบหนึ่งแต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงฮึดฮัดโต้แย้งอะไรอีกทว่าพื้นห้องค่อนข้างเย็น เธอรู้สึกไม่สบายเท้าเอาเสียเลย จึงยกเท้าขึ้นไปเหยียบบนหลังเท้าของเหลียงเจียเหยียนแทนเขายืนนิ่งราวกับรูปปั้น ไม่ไหวติงเลยแม้แต่น้อย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status