Share

บทที่ 245

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
หรือว่าเด็กสองคนนี้กำลังแง่งอนกันอยู่งั้นเหรอ?

หลังจากจัดการมื้ออาหารเรียบร้อยแล้ว เหลียนฮว่ากับฉิน
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 722

    แต่ในเมื่อถือมันติดมือมาแล้ว สู้เอาพกกลับไปเผาทำลายทิ้งที่บ้านน่าจะปลอดภัยกว่าฮั่วสวินเจินควานหากุญแจรถอยู่ตั้งนานสองนานแต่ก็หาไม่เจอคาดว่าเธอน่าจะเผลอโยนทิ้งไว้ที่บ้านตามความคุ้นเคยเสียมากกว่าเธอถือถุงบรรจุเศษกระดาษเดินออกมาด้านนอก ฮั่วสวินเจินกวาดสายตาหันไปมองทางประตูโดยอัตโนมัติ และสะดุดเข้ากับรถของเหลียงเจียเหยียนที่จอดอยู่ตรงมุมตึกพอดีความรู้สึกในใจตอนนี้บอกไม่ถูกเลยว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่ฮั่วสวินเจินยืนนิ่งอยู่กับที่ใบไม้สองใบปลิวร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้ ตกลงแทบเท้าของเธอราวกับกำลังตั้งคำถามกับเธอว่า จะเลือกหันซ้าย หรือหันขวาดีแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นรถคันนั้น แล้วโบกแท็กซี่กลับบ้านไปเสียหรือจะตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาดีนะ?ฮั่วสวินเจินยื่นมือไปควานหาของในกระเป๋าทว่ากลับไปสัมผัสโดนซาลาเปาสองลูกจากเมื่อเช้าเข้าเสียอย่างนั้นซาลาเปาทั้งสองลูกเย็นชืดไปเสียแล้ว แต่ราวกับว่าต่อให้มีถุงพลาสติกกั้นอยู่ เธอก็ยังคงได้กลิ่นหอมของมันโชยออกมาจาง ๆเมื่อว่านฉู่กวางเห็นเธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับไปไหนเสียที “ผู้อำนวยการฮั่วครับ ฝั่งโน้นมีรถคันหนึ่งจอดรอคุณอยู่นะครับ!”

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 721

    ตั้งแต่บ้านสองไปจนถึงบ้านสาม เรื่องฉาวก็มีไม่เคยขาดสายแถมพอหลังจากงานศพ ความหลังที่ถูกปิดตายมานานหลายเรื่องก็ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาใหม่อีกครั้งกระทั่งเรื่องราวในอดีตสมัยที่ผู้อาวุโสฮั่วล่วงลับยังมีชีวิตอยู่ ก็ยังถูกสื่อมวลชนนำเอามาพูดถึงกันอย่างสนุกปากฮั่วสวินเจินถึงกับใช้ข่าวพวกนั้นเป็นกับแกล้มเวลาทานข้าวเลยทีเดียวแต่ถ้าให้ตัวเองต้องตกเป็นข่าวขึ้นมาบ้างล่ะก็ เธอขอปฏิเสธหัวชนฝาซูหว่านก็รีบปฏิเสธทันควันเช่นกัน “ฉันก็ไม่ได้เหมือนกันค่ะ ฉันดำรงตำแหน่งอยู่ในกลุ่มบริษัทแล้ว ถ้าเกิดฉันขึ้นไปพรีเซนต์ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องยุ่งเหยิงรุงรังเคลียร์ไม่จบสิ้นเอา”พูดไปพูดมา สุดท้ายแล้วก็เหลือแค่ทางเลือกเดียว คือต้องให้สวี่เพียวเพียวเป็นคนขึ้นไปนำเสนอด้วยตัวเองในส่วนของการขึ้นรูปชิ้นงาน สวี่เพียวเพียวยังคงตั้งใจว่าจะเดินทางไปที่เมืองซีสักรอบเพื่อไปดูว่าปรมาจารย์เสิ่นจะยังมีความสะดวกใจอยู่บ้างไหมเพียงแต่พอพ่วงเข้ากับเรื่องสุขภาพและวัยชรา สวี่เพียวเพียวก็อดรู้สึกเห็นใจและเกรงใจขึ้นมาไม่ได้เธอไม่เต็มใจที่จะไปรบกวนท่านเลยจริง ๆ ฮั่วสวินเจิน “ฉันเหมือนจะมีคุณน้าที่ทำงานด้านงานฝีมือการตีขึ้

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 720

    เหลียงเจียเหยียนสัมผัสได้ถึงอารมณ์ฉุนเฉียวที่ไม่ได้ถูกปกปิดเอาไว้เลยแม้แต่น้อยในน้ำเสียงของเธอเขาเม้มริมฝีปากแน่นโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาตลอดทางจนกระทั่งมาส่งถึงหน้าบริษัท เขามองเห็นฮั่วสวินเจินผลักประตูรถเปิดออก ปิดประตู แล้วก้าวเดินเข้าสู่อาคารด้วยท่าทางฮึกเหิมดุดันผ่านไปครู่เดียว โทรศัพท์มือถือของเขาก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนการโอนเงินเข้ามาแถมบนสลิปยังมีข้อความโน้ตกำกับไว้อีกด้วยว่า ค่ารถนี่เธอเห็นเขาเป็นคนขับรถรับจ้างไปแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ?และหลังจากนั้นไม่นานฮั่วสวินเจินก็ส่งข้อความตามมาอีกหนึ่งฉบับ【ขอโทษด้วยนะคะ เมื่อเช้าฉันตื่นนอนแล้วอารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ】【แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่ต้องมาหาอีกแล้วนะคะ เสียเวลาคุณเปล่า ๆ 】เสียเวลาเขาอย่างนั้นเหรอ?พูดออกมาได้สวยหรูเสียจริงแน่นอนว่าเขาย่อมมองออกอยู่แล้วว่านี่คือความไม่พอใจของฮั่วสวินเจินและเป็นการปฏิเสธการกระทำอันเอาอกเอาใจของเขาอย่างชัดเจนเหลียงเจียเหยียนถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือแล้วพิมพ์ข้อความตอบกลับไป【เมื่อเช้าไม่ได้ตั้งใจเอาอาหารเช้ามาให้ แต่ตั้งใจจะมาบอกคุณเรื่องไปเอาใบรับรองผลการตรวจร่างกายต่างหา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 719

    “เปล่า ฉันบอกเขาเรื่องที่จะให้ฮว่าฮว่าย้ายโรงเรียนต่างหากล่ะ”“ย้ายโรงเรียนเหรอ?”“อืม” ฮั่วจี้เซินส่งเสียงตอบรับในลำคอ“อันที่จริงฉันเล็งโรงเรียนอื่นไว้นานแล้วล่ะ ว่าจะให้ย้ายไปพร้อมกับโยวโยว โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ค่อนข้างดีสำหรับวัยที่เด็ก ๆ ยังต้องการบริการรับฝากดูแล แต่ตอนนี้เด็ก ๆ โตกันหมดแล้ว ฉันเลยวางแผนจะให้พวกแกย้ายไปเรียนที่โรงเรียนอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติแทน”เขาเว้นจังหวะไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอธิบายต่อเพียงแต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังเรื่องนั้นก็เป็นเพียงแค่เรื่องแทรกแซงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดที่จะทำให้สวี่เพียวเพียวนึกหงุดหงิดใจตั้งแต่เช้าตรู่“โรงเรียนอนุบาลที่นี่เหมาะกับเด็กวัยสองถึงสามขวบมากกว่า ในช่วงเวลาที่ผู้ปกครองยังติดธุระและไม่มีคนคอยดูแลอยู่ที่บ้าน แต่โรงเรียนอนุบาลแห่งใหม่ทางโน้น จะให้ความสำคัญกับหลักสูตรการศึกษาภาษาอังกฤษและกิจกรรมกลางแจ้งมากกว่าครับ”สวี่เพียวเพียวพยักหน้ารับทว่าในเมื่อฮั่วจี้เซินเป็นคนตัดสินใจเรื่องย้ายโรงเรียนด้วยตัวเองแล้ว แน่นอนว่าเขาจะต้องเตรียมข้อมูลมาอย่างดีเรื่องการพิจารณาใน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 718

    ฮั่วจี้เซินมองทัศนียภาพเบื้องหน้าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้คนที่เขาเคยพบเจอมีมากมายมหาศาลคนที่มีชาติตระกูลดีกว่าตระกูลฮั่ว หรือดีกว่าตระกูลเหลียง มีอยู่ไม่รู้ตั้งเท่าไรทว่าคนที่ทำตัวเหลวไหลจนก้าวเดินผิดพลาดแล้วสุดท้ายต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดตัวมีอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกันในสายตาของเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความจริงใจทว่าความจริงใจเพียงน้อยนิดที่เหลียงเจียเหยียนหยิบยกเอามาแสดงออกในตอนนี้ ยังห่างไกลคำว่าเพียงพออยู่มากอย่างน้อยที่สุด ฮั่วจี้เซินก็มั่นใจว่า ฮั่วสวินเจินไม่ได้ต้องการมันเมื่อขับรถพาเด็กน้อยมาถึงโรงเรียนอนุบาลข้างนอกอากาศร้อนจัด ฮั่วจี้เซินจึงไม่อนุญาตให้สวี่เพียวเพียวลงจากรถเหลียนฮว่ายืนอยู่ตรงประตูทางเข้า พร้อมกับรับกระเป๋าเป้สะพายหลังที่ฮั่วจี้เซินเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อยดวงตามองตรงมาที่ฮั่วจี้เซินตาปริบ ๆ “ช่วงบ่ายเลิกเรียนแล้วคุณพ่อมารับหนูไหมคะ?”“แน่นอนครับ มารับแน่นอนอยู่แล้ว”ช่วงวันหยุดฤดูร้อน เหลียนฮว่าราวกับตัวติดอยู่กับฮั่วจี้เซินแทบจะทุกวันไม่ว่าจะเป็นการว่ายน้ำ ขี่ม้า หรือยิงปืน เหลียนฮว่าล้วนได้ทดลองสัมผัสมาหมดแล้วทุกอย่างจนกระท

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 717

    เขาไม่ได้ชอบเด็ก ๆ สักเท่าไรนักเด็ก ๆ ในตระกูลเครือญาติเมื่อก่อนนี้ เขาก็แทบจะไม่ค่อยมีความอดทนกับพวกเขาเลยสักนิดเด็ก ๆ ในอำเภอชนบทก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน แต่สำหรับเหลียงเจียเหยียนแล้ว เขาวางตัวกับเด็ก ๆ เหล่านั้นไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่เลยแทบจะทุกครั้งแต่ทำไมทุกครั้งที่ได้เห็นเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ เขากลับรู้สึกมีความสุขออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจแถมยังรู้สึกอยากจะยิ้มออกมาเสียดื้อ ๆ อีกด้วยเหลียงเจียเหยียนย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง เพื่อให้สายตาของตนเองอยู่ในระดับเดียวกันกับเด็กน้อยตัวจิ๋ว“ใช่แล้วครับ แต่ว่าลุงไม่ใช่คุณอาเขยของหนูหรอกนะ ทานมื้อเช้ามาหรือยัง? ซาลาเปาลูกนี้ให้หนูนะ”เหลียนฮว่าหันกลับไปมองสวี่เพียวเพียวที่ยืนอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นว่าสวี่เพียวเพียวไม่ได้เอ่ยปากห้ามอะไร เพียงแต่มองมาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เธอก็หันกลับไปหาเหลียงเจียเหยียนเช่นเดิม“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณลุง”รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลียงเจียเหยียนเพิ่งจะคลี่ออกได้ไม่ทันไร ก็ต้องชะงักค้าง เมื่อได้ยินเสียงใส ๆ ของเหลียนฮว่าเอ่ยประโยคต่อมา“แต่ว่าคุณแม่สอนไว้ว่าห้ามกินของจากคนแปลกหน้าค่ะ หนูทานมื้อเช้ามาเรียบร้อยแล้ว ขอตั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status