مشاركة

บทที่ 481

مؤلف: เจ้าเหมียวแวววาว
ฮั่วจี้เซินพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เขารู้ดีแก่ใจอยู่แล้ว

คนจำพวกนี้ไม่ควรค่าแก่การเสียเวลาแม
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 722

    แต่ในเมื่อถือมันติดมือมาแล้ว สู้เอาพกกลับไปเผาทำลายทิ้งที่บ้านน่าจะปลอดภัยกว่าฮั่วสวินเจินควานหากุญแจรถอยู่ตั้งนานสองนานแต่ก็หาไม่เจอคาดว่าเธอน่าจะเผลอโยนทิ้งไว้ที่บ้านตามความคุ้นเคยเสียมากกว่าเธอถือถุงบรรจุเศษกระดาษเดินออกมาด้านนอก ฮั่วสวินเจินกวาดสายตาหันไปมองทางประตูโดยอัตโนมัติ และสะดุดเข้ากับรถของเหลียงเจียเหยียนที่จอดอยู่ตรงมุมตึกพอดีความรู้สึกในใจตอนนี้บอกไม่ถูกเลยว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่ฮั่วสวินเจินยืนนิ่งอยู่กับที่ใบไม้สองใบปลิวร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้ ตกลงแทบเท้าของเธอราวกับกำลังตั้งคำถามกับเธอว่า จะเลือกหันซ้าย หรือหันขวาดีแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นรถคันนั้น แล้วโบกแท็กซี่กลับบ้านไปเสียหรือจะตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาดีนะ?ฮั่วสวินเจินยื่นมือไปควานหาของในกระเป๋าทว่ากลับไปสัมผัสโดนซาลาเปาสองลูกจากเมื่อเช้าเข้าเสียอย่างนั้นซาลาเปาทั้งสองลูกเย็นชืดไปเสียแล้ว แต่ราวกับว่าต่อให้มีถุงพลาสติกกั้นอยู่ เธอก็ยังคงได้กลิ่นหอมของมันโชยออกมาจาง ๆเมื่อว่านฉู่กวางเห็นเธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับไปไหนเสียที “ผู้อำนวยการฮั่วครับ ฝั่งโน้นมีรถคันหนึ่งจอดรอคุณอยู่นะครับ!”

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 721

    ตั้งแต่บ้านสองไปจนถึงบ้านสาม เรื่องฉาวก็มีไม่เคยขาดสายแถมพอหลังจากงานศพ ความหลังที่ถูกปิดตายมานานหลายเรื่องก็ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาใหม่อีกครั้งกระทั่งเรื่องราวในอดีตสมัยที่ผู้อาวุโสฮั่วล่วงลับยังมีชีวิตอยู่ ก็ยังถูกสื่อมวลชนนำเอามาพูดถึงกันอย่างสนุกปากฮั่วสวินเจินถึงกับใช้ข่าวพวกนั้นเป็นกับแกล้มเวลาทานข้าวเลยทีเดียวแต่ถ้าให้ตัวเองต้องตกเป็นข่าวขึ้นมาบ้างล่ะก็ เธอขอปฏิเสธหัวชนฝาซูหว่านก็รีบปฏิเสธทันควันเช่นกัน “ฉันก็ไม่ได้เหมือนกันค่ะ ฉันดำรงตำแหน่งอยู่ในกลุ่มบริษัทแล้ว ถ้าเกิดฉันขึ้นไปพรีเซนต์ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องยุ่งเหยิงรุงรังเคลียร์ไม่จบสิ้นเอา”พูดไปพูดมา สุดท้ายแล้วก็เหลือแค่ทางเลือกเดียว คือต้องให้สวี่เพียวเพียวเป็นคนขึ้นไปนำเสนอด้วยตัวเองในส่วนของการขึ้นรูปชิ้นงาน สวี่เพียวเพียวยังคงตั้งใจว่าจะเดินทางไปที่เมืองซีสักรอบเพื่อไปดูว่าปรมาจารย์เสิ่นจะยังมีความสะดวกใจอยู่บ้างไหมเพียงแต่พอพ่วงเข้ากับเรื่องสุขภาพและวัยชรา สวี่เพียวเพียวก็อดรู้สึกเห็นใจและเกรงใจขึ้นมาไม่ได้เธอไม่เต็มใจที่จะไปรบกวนท่านเลยจริง ๆ ฮั่วสวินเจิน “ฉันเหมือนจะมีคุณน้าที่ทำงานด้านงานฝีมือการตีขึ้

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 720

    เหลียงเจียเหยียนสัมผัสได้ถึงอารมณ์ฉุนเฉียวที่ไม่ได้ถูกปกปิดเอาไว้เลยแม้แต่น้อยในน้ำเสียงของเธอเขาเม้มริมฝีปากแน่นโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาตลอดทางจนกระทั่งมาส่งถึงหน้าบริษัท เขามองเห็นฮั่วสวินเจินผลักประตูรถเปิดออก ปิดประตู แล้วก้าวเดินเข้าสู่อาคารด้วยท่าทางฮึกเหิมดุดันผ่านไปครู่เดียว โทรศัพท์มือถือของเขาก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนการโอนเงินเข้ามาแถมบนสลิปยังมีข้อความโน้ตกำกับไว้อีกด้วยว่า ค่ารถนี่เธอเห็นเขาเป็นคนขับรถรับจ้างไปแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ?และหลังจากนั้นไม่นานฮั่วสวินเจินก็ส่งข้อความตามมาอีกหนึ่งฉบับ【ขอโทษด้วยนะคะ เมื่อเช้าฉันตื่นนอนแล้วอารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ】【แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่ต้องมาหาอีกแล้วนะคะ เสียเวลาคุณเปล่า ๆ 】เสียเวลาเขาอย่างนั้นเหรอ?พูดออกมาได้สวยหรูเสียจริงแน่นอนว่าเขาย่อมมองออกอยู่แล้วว่านี่คือความไม่พอใจของฮั่วสวินเจินและเป็นการปฏิเสธการกระทำอันเอาอกเอาใจของเขาอย่างชัดเจนเหลียงเจียเหยียนถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือแล้วพิมพ์ข้อความตอบกลับไป【เมื่อเช้าไม่ได้ตั้งใจเอาอาหารเช้ามาให้ แต่ตั้งใจจะมาบอกคุณเรื่องไปเอาใบรับรองผลการตรวจร่างกายต่างหา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 719

    “เปล่า ฉันบอกเขาเรื่องที่จะให้ฮว่าฮว่าย้ายโรงเรียนต่างหากล่ะ”“ย้ายโรงเรียนเหรอ?”“อืม” ฮั่วจี้เซินส่งเสียงตอบรับในลำคอ“อันที่จริงฉันเล็งโรงเรียนอื่นไว้นานแล้วล่ะ ว่าจะให้ย้ายไปพร้อมกับโยวโยว โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ค่อนข้างดีสำหรับวัยที่เด็ก ๆ ยังต้องการบริการรับฝากดูแล แต่ตอนนี้เด็ก ๆ โตกันหมดแล้ว ฉันเลยวางแผนจะให้พวกแกย้ายไปเรียนที่โรงเรียนอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติแทน”เขาเว้นจังหวะไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอธิบายต่อเพียงแต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังเรื่องนั้นก็เป็นเพียงแค่เรื่องแทรกแซงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดที่จะทำให้สวี่เพียวเพียวนึกหงุดหงิดใจตั้งแต่เช้าตรู่“โรงเรียนอนุบาลที่นี่เหมาะกับเด็กวัยสองถึงสามขวบมากกว่า ในช่วงเวลาที่ผู้ปกครองยังติดธุระและไม่มีคนคอยดูแลอยู่ที่บ้าน แต่โรงเรียนอนุบาลแห่งใหม่ทางโน้น จะให้ความสำคัญกับหลักสูตรการศึกษาภาษาอังกฤษและกิจกรรมกลางแจ้งมากกว่าครับ”สวี่เพียวเพียวพยักหน้ารับทว่าในเมื่อฮั่วจี้เซินเป็นคนตัดสินใจเรื่องย้ายโรงเรียนด้วยตัวเองแล้ว แน่นอนว่าเขาจะต้องเตรียมข้อมูลมาอย่างดีเรื่องการพิจารณาใน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 718

    ฮั่วจี้เซินมองทัศนียภาพเบื้องหน้าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้คนที่เขาเคยพบเจอมีมากมายมหาศาลคนที่มีชาติตระกูลดีกว่าตระกูลฮั่ว หรือดีกว่าตระกูลเหลียง มีอยู่ไม่รู้ตั้งเท่าไรทว่าคนที่ทำตัวเหลวไหลจนก้าวเดินผิดพลาดแล้วสุดท้ายต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดตัวมีอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกันในสายตาของเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความจริงใจทว่าความจริงใจเพียงน้อยนิดที่เหลียงเจียเหยียนหยิบยกเอามาแสดงออกในตอนนี้ ยังห่างไกลคำว่าเพียงพออยู่มากอย่างน้อยที่สุด ฮั่วจี้เซินก็มั่นใจว่า ฮั่วสวินเจินไม่ได้ต้องการมันเมื่อขับรถพาเด็กน้อยมาถึงโรงเรียนอนุบาลข้างนอกอากาศร้อนจัด ฮั่วจี้เซินจึงไม่อนุญาตให้สวี่เพียวเพียวลงจากรถเหลียนฮว่ายืนอยู่ตรงประตูทางเข้า พร้อมกับรับกระเป๋าเป้สะพายหลังที่ฮั่วจี้เซินเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อยดวงตามองตรงมาที่ฮั่วจี้เซินตาปริบ ๆ “ช่วงบ่ายเลิกเรียนแล้วคุณพ่อมารับหนูไหมคะ?”“แน่นอนครับ มารับแน่นอนอยู่แล้ว”ช่วงวันหยุดฤดูร้อน เหลียนฮว่าราวกับตัวติดอยู่กับฮั่วจี้เซินแทบจะทุกวันไม่ว่าจะเป็นการว่ายน้ำ ขี่ม้า หรือยิงปืน เหลียนฮว่าล้วนได้ทดลองสัมผัสมาหมดแล้วทุกอย่างจนกระท

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 717

    เขาไม่ได้ชอบเด็ก ๆ สักเท่าไรนักเด็ก ๆ ในตระกูลเครือญาติเมื่อก่อนนี้ เขาก็แทบจะไม่ค่อยมีความอดทนกับพวกเขาเลยสักนิดเด็ก ๆ ในอำเภอชนบทก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน แต่สำหรับเหลียงเจียเหยียนแล้ว เขาวางตัวกับเด็ก ๆ เหล่านั้นไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่เลยแทบจะทุกครั้งแต่ทำไมทุกครั้งที่ได้เห็นเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ เขากลับรู้สึกมีความสุขออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจแถมยังรู้สึกอยากจะยิ้มออกมาเสียดื้อ ๆ อีกด้วยเหลียงเจียเหยียนย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง เพื่อให้สายตาของตนเองอยู่ในระดับเดียวกันกับเด็กน้อยตัวจิ๋ว“ใช่แล้วครับ แต่ว่าลุงไม่ใช่คุณอาเขยของหนูหรอกนะ ทานมื้อเช้ามาหรือยัง? ซาลาเปาลูกนี้ให้หนูนะ”เหลียนฮว่าหันกลับไปมองสวี่เพียวเพียวที่ยืนอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นว่าสวี่เพียวเพียวไม่ได้เอ่ยปากห้ามอะไร เพียงแต่มองมาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เธอก็หันกลับไปหาเหลียงเจียเหยียนเช่นเดิม“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณลุง”รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลียงเจียเหยียนเพิ่งจะคลี่ออกได้ไม่ทันไร ก็ต้องชะงักค้าง เมื่อได้ยินเสียงใส ๆ ของเหลียนฮว่าเอ่ยประโยคต่อมา“แต่ว่าคุณแม่สอนไว้ว่าห้ามกินของจากคนแปลกหน้าค่ะ หนูทานมื้อเช้ามาเรียบร้อยแล้ว ขอตั

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status