Mag-log inShare
บทที่ 53
Pinakabagong kabanata
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 328
บ้านของตระกูลฮั่วตั้งตระหง่านสูงถึงสี่ชั้นจากบานหน้าต่างบนชั้นสาม สายตาสามารถทอดมองออกไปเห็นเส้นขอบฟ้าที่บรรจบกับผิวน้ำทะเลของเมืองเอได้ไกลสุดลูกหูลูกตา ความเวิ้งว้างของท้องทะเลมอบความรู้สึกที่สงบนิ่งชายหนุ่มบรรจงวาดวงแขนโอบกอดสวี่เพียวเพียวไว้จากทางด้านหลัง หยดเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผมของเขาหยดลงบนต้นคอของเธอ ก่อนจะค่อย ๆ ไหลซึมไปตามร่องหลังที่โค้งมนผิวพรรณอันขาวละเอียดดุจกระเบื้องเคลือบชั้นดีของเธอกลับยิ่งดูนวลตาเมื่ออยู่ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านบานกระจกเข้ามา ราวกับว่าแสงนวลตาจงใจขับเน้นให้ร่างของเธองดงามจับตายิ่งกว่าครั้งใดเสียงคลื่นทะเลภายนอกซัดสาดเข้าหาฝั่งอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านรุนแรง สวี่เพียวเพียวแนบแก้มลงกับบานกระจกใส ลมหายใจร้อนผ่าวที่หอบถี่พ่นออกมาจนกลายเป็นฝ้าขาวขุ่นมัวเกาะกุมอยู่บนผิวกระจกตามเรือนร่างนวลตาปรากฏร่องรอยสีกุหลาบจาง ๆ เส้นผมสีดำขลับที่สยายลงปรกหัวไหล่ทั้งสองข้าง ดูราวกับดอกเหมยสีแดงสดที่ชูช่อผลิบานท่ามกลางหิมะขาวโพลนในฤดูหนาวสวี่เพียวเพียวรู้สึกราวกับสติของตนกำลังจะขาดสะบั้นข้างใบหูมีเพียงเสียงลมหายใจอันหนักหน่วงของชายหน
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 327
ยิ่งคุณปู่ฮั่วพยายามหาเหตุผลมาอ้างมากเท่าไหร่ ในใจก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่นมากขึ้นเท่านั้นเพราะทั้งคู่ต่างก็รู้แจ้งแก่ใจดีว่าฮั่วจี้เซินไม่ได้มีความคิดที่จะบอกเล่าเรื่องการแต่งงานนี้ให้คุณปู่ฮั่วได้รับรู้“รับทราบครับ งานวันเกิดอาทิตย์หน้า ผมจะพาภรรยาไปร่วมงานด้วยตามความต้องการ แค่นี้ก่อนนะครับ”เขาตัดบทและกดวางสายทิ้งในทันทีฮั่วจี้เซินกดเข้าไลน์ก่อนจะกดวิดีโอคอลออกไปหาใครบางคนโทรศัพท์มือถือถูกวางลงบนแท่นยึดภายในรถ ทันทีที่สัญญาณตอบรับเริ่มทำงาน ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอของสวี่เพียวเพียว คือใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่กำลังทอดสายตามองท้องถนนและตั้งใจขับรถ“นายกำลังขับรถอยู่ ไม่เห็นต้องโทรมาเลยนี่ มันอันตรายนะ”“ไม่เป็นไร เพราะถ้าเธอไม่โทรหาฉัน หรือฉันไม่ได้คุยกับเธอ ก็คงจะมีสายป่วนอื่นโทรเข้ามาปั่นประสาทอยู่ดี”สวี่เพียวเพียวเข้าใจไปเองว่าสายป่วนที่เขาพาดพิงถึงนั้นคงหมายถึงพวกพาร์ทเนอร์ธุรกิจของฮั่วซื่อกรุ๊ปเธอจึงไม่ได้คะยั้นคะยอให้เขาตัดสายทิ้ง“เพียวเพียวครับ อาทิตย์หน้าจะเป็นวันเกิดของคุณปู่ ฉันมีความจำเป็นต้องกลับไปที่บ้านใหญ่ เธอช่วยไปกับฉันหน่อยได้ไหม แต่รอบนี้เราจะไม่พาฮว่
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 326
ในจังหวะที่ก้าวพ้นออกมาจากร้านดอกไม้ แรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อโค้ทก็ดึงเขาออกจากห้วงคำนึงฮั่วจี้เซินเอื้อมมือข้างหนึ่งหยิบมันขึ้นมากดรับสายปลายสายปรากฏน้ำเสียงแหบพร่าที่แฝงไปด้วยร่องรอยแห่งความชรา“แกเป็นคนส่งคนพวกนั้นไปที่ชนบทใช่ไหม?”“ครับ ผมเอง” คุณปู่ฮั่วถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง“แกคิดจริง ๆ หรือว่าคนแก่อย่างฉันจะไม่มีปัญญาจัดการอะไรแกได้เลย?”“คุณปู่ครับ แล้วคุณปู่คิดจริง ๆ หรือว่าคนอย่างผม จะยังเหลือเยื่อใยความเป็นไปของฮั่วซื่อกรุ๊ปถึงขนาดนั้น?”คุณปู่ฮั่วไม่อาจเข้าใจความเปลี่ยนแปลงนี้ได้เลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกหยาดเหงื่อและความทุ่มเทที่ฮั่วจี้เซินอุทิศให้แก่ฮั่วซื่อกรุ๊ปนั้น ท่านล้วนเห็นมันอยู่ในสายตามาโดยตลอดภาพของหลานชายที่ยอมออกไปดื่มรับรองแขกจนแทบเป็นแทบตาย เพียงเพื่อจะแลกกับใบสั่งซื้อเพียงใบเดียวทว่าในตอนนี้ ชายคนที่ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าไม่ได้แคร์ฮั่วซื่ออีกต่อไปแล้ว กลับเป็นฮั่วจี้เซินคนเดิมคนนั้นเองในความคิดของคุณปู่ ฮั่วจี้เซินไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลและหัวแข็งเช่นนี้ทว่าตอนนี้เขากลับกล้าขัดคำสั่งท่านครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่เกรงกลัว
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 325
คำกล่าวที่ว่า คนมีความสามารถ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ยังคงฉายแสง นั้นไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลยใครจะไปคาดคิดว่าการเข้ามาเผือกเรื่องประเด็นร้อน จะกลับกลายเป็นพยานในการเปิดสนามรับสมัครงานเสียได้ การได้รับโอกาสนี้ไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การมีงานทำเท่านั้น แต่มันคือการได้ร่วมงานกับท่านเทพระดับตำนานแห่งวงการวาดภาพ เรียกได้ว่าชนะใส ๆ เลยทีเดียว!อีกด้านหนึ่งซูมู่จ้องมองข้อความตอบโต้พลางคิดว่าผู้หญิงคนนี้ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ก่อนจะเหวี่ยงหมัดใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างแรงเขารีบต่อสายหาเจียงหรั่นทันที“เธอบอกมาสิว่าเรื่องนี้จะจบยังไง? ยัยนี่มันเป็นใครมาจากไหน ถึงได้กล้ามางัดข้อกับฉันขนาดนี้?”“ยัยนั่นมีฐานแฟนคลับเยอะไม่ใช่เหรอ ก็ใช้จุดนั้นให้เป็นประโยชน์สิ ปั่นกระแสให้พวกแฟนคลับเหล่านั้นหันไปโจมตีสวี่เพียวเพียว วิธีนี้นอกจากจะเบี่ยงเบนความสนใจได้แล้ว ยังถือเป็นการยืมมือคนอื่นฆ่าคนได้แนบเนียนที่สุดอีกด้วย”ซูมู่รับฟังแผนการนั้นด้วยความเห็นดีเห็นงามไม่รอช้า เขาตัดสินใจทุ่มเม็ดเงินจำนวนมหาศาลเพื่อปั่นกระแสอย่างรวดเร็ว เป้าหมายคือการชักจูงเหล่าแฟนคลับที่กำลังเดือดพล่าน ให้พุ่งเป้าไปรุมกระหน
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 324
ซูมู่ไม่ได้รู้สึกเลยว่าสิ่งที่ตนเองพ่นออกมานั้นมีความผิดตรงไหนในสายตาของเขาตระกูลฮั่วช่างร่ำรวยล้นฟ้ามีทรัพย์สินมากมายก่ายกองเกินกว่าจะนับไหวยิ่งไปกว่านั้น เรื่องการดองกันระหว่างซูหว่านและฮั่วจี้เซิน แม้จะยังไม่มีการตกลงหมั้นหมายกันอย่างเป็นทางการ ทว่าคนในตระกูลซูต่างก็รับรู้กันดีซูหว่านกำหมัดแน่นจนมือสั่นเทา เธอพยายามสะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่าน“ฮั่วจี้เซินเขาแต่งงานไปแล้ว แกได้ยินไหม? แล้วฉันก็ไม่ได้มีความคิดที่อยากจะดองกับเขาเลยสักนิด!”ซูมู่ไม่เคยระแคะระคายเรื่องที่ฮั่วจี้เซินแต่งงานสายฟ้าแลบมาก่อนจริง ๆ นั่นแหละทว่าพอได้รับรู้ความจริง เขากลับไม่ได้แสดงท่าทีทุกข์ร้อนอะไรเลยแม้แต่น้อย“แต่งแล้วก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่ ตระกูลฮั่วยังมีลูกชายคนอื่นอีกตั้งสามคนไม่ใช่เหรอ? แค่ตัดพวกบ้านสามที่ไม่ได้ความพวกนั้นทิ้งไป ก็ยังเหลืออีกตั้งสองคน พี่ก็เลือกจิ้มเอาสักคนดิ”“ซูมู่!”ซูหว่านแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยว่าคำพูดเห็นแก่ตัวเช่นนี้จะหลุดออกมาจากปากน้องชายแท้ ๆ ของเธอได้ซูมู่นิ่วหน้าพลางยกนิ้วขึ้นแคะหู“จะโวยวายอะไรนักหนาเนี่ย? ขนาดทางตระกูลฮั่วเขายังนิ่งเฉยไม่เห็นว่าอะไรสั
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 323
ฮั่วสวินเจินรีบลุกพรวดพราดขึ้นมา เธอถลาเข้าไปยืนด้านหลังสวี่เพียวเพียวพลางลงมือนวดบ่าให้“เพราะอย่างนี้ไงคะ พอรู้ว่าพี่สะใภ้เปิดบริษัทอัญมณี ฉันถึงได้อยากมาฝากเนื้อฝากตัวทำงานให้พี่ใจจะขาด ฉันมีแบบร่างที่แอบวาดเก็บสะสมไว้เยอะแยะเลยนะคะ!”“ถ้าอย่างนั้นก็ลองเอามาให้ดูหน่อยสิ” ทั้งสวี่เพียวเพียวและฮั่วสวินเจินต่างก็ไม่ได้ตั้งความหวังไว้สูงนัก เพราะคิดว่าแบบร่างเหล่านั้นคงเป็นเพียงผลงานที่วาดเก็บไว้ดูเล่นยามว่างทว่าทันทีที่ภาพเหล่านั้นปรากฏแก่สายตา สวี่เพียวเพียวถึงกับหลุดปากชื่นชมออกมาด้วยความทึ่ง“เธอมีพรสวรรค์ด้านการออกแบบที่น่าทึ่งมากเลยนะ อัญมณีชุดนี้ถ้าได้ช่างฝีมือระดับปรมาจารย์มาช่วยขัดเกลาและเก็บรายละเอียดอีกนิด เชื่อว่ายอดขายต้องถล่มทลายอย่างแน่นอน”“จริงหรือคะ? แต่ที่ผ่านมาฉันก็แค่ร่างเล่นเฉย ๆ น่ะค่ะ...”ฮั่วสวินเจินจ้องมองผลงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในฐานะลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลฮั่ว มิหนำซ้ำยังถือกำเนิดในบ้านสาม เธอจึงไม่เคยได้รับความสำคัญใด ๆ เลยแม้แต่ครั้งเดียวยามที่แผ่นฟ้าของตระกูลฮั่วพังทลายลงมา ก็มีเพียงฮั
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 19
สวี่เพียวเพียวคีบผักปวยเล้งผัดน้ำมันหอยวางลงในถ้วยของแม่สวี่“แม่คะ แม่มองหนูผ่านฟิลเตอร์หรือเปล่าคะเนี่ย? หนูมีโปรไฟล์ดีตรงไหนกัน? ลูกก็โตขนาดนี้แล้ว แถมยังติดหนี้เขาอยู่อีก”“เรื่องเงินของบริษัทพ่อน่ะมันมีเงื่อนงำบางอย่าง ตอนนี้ลูกไม่ต้องไปยุ่งหรอก แม่ของลูกน่ะยังไม่ตายเสียหน่อย”สวี่เพียวเพียว
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 103
พอได้ยินชื่อสวี่เพียวเพียว ต่งอีโอวก็ถามด้วยความประหลาดใจทันที "พี่เซิน นี่พี่ชอบสวี่เพียวเพียวจริง ๆ เหรอ? ไม่ใช่ว่าเธอเป็นคนอารมณ์ร้ายหรือไง?"เจียงซ่งใช้ข้อศอกกระทุ้งต่งอีโอวไปทีหนึ่ง"เวลาอยู่ต่อหน้าพี่เซิน นิสัยเธอก็ดีอยู่นะ""อ้อ เพราะงั้นพี่เซินก็เลย... ชอบเธองั้นสิ?"แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 98
เซ่ามู่รับหน้าที่เป็นคนขับรถจากที่พักของฮั่วจี้เซินไปบริษัท ถ้านับรวมความเป็นไปได้ที่รถจะติดในช่วงเช้า ก็ต้องขับรถประมาณครึ่งชั่วโมงตลอดทาง สวี่เพียวเพียวเอาแต่ตีหน้าขรึมมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียวฮั่วจี้เซินเองก็ก้มหน้าดูรายงานในมือด้วยท่าทีสุขุมระหว่างทั้งสองคน คล้ายมีอะไร
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 94
ท้องฟ้าเริ่มสว่างแล้วเมื่อสวี่เพียวเพียวตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองยังคงอยู่ในอ้อมกอดของฮั่วจี้เซินเธอผลักแขนเขาเบา ๆ แต่มันก็ไม่ขยับด้วยความจนใจ จึงได้แต่พูดว่า “คุณฮั่วคะ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”ผลักอีกสองสามที เขาก็ยังนั่งนิ่งไม่ไหวติงสวี่เพียวเพียวนึกฉุน จึงอ้าปากงับแขนเขา ทิ้งรอยฟันไว้เป็นวง
Maaari mong magustuhan
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา55.4K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.1K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก111.1K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก165.8K viewsเติมรักให้เต็มใจ
ปิ่นปภัส15 viewsรักที่ไม่มีเธอ
มนสิกานต์113 viewsวิวาห์จอมปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko21 viewsสะใภ้อวบควบสอง
กาสะลอง277 views
