Share

บทที่ 328

Penulis: เจ้าเหมียวแวววาว
บ้านของตระกูลฮั่วตั้งตระหง่านสูงถึงสี่ชั้น

จากบานหน้าต่างบนชั้นสาม สายตาสามารถทอดมองออกไปเห็นเส้นขอ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 742

    บริเวณริมหาดมีกลุ่มวัยรุ่นกำลังร้องเล่นเต้นระบำกันอย่างสนุกสนานฮั่วจี้เซินจูงมือสวี่เพียวเพียวเดินไปยังชายหาดอีกฝั่งหนึ่ง“รอฉันแป๊บหนึ่งนะ”เขาหันหลังเดินตรงเข้าไปหาวัยรุ่นกลุ่มนั้น แล้วพูดคุยอะไรบางอย่างเมื่อกลุ่มวัยรุ่นเห็นชายหนุ่มรูปงามเดินเข้ามาทักทาย ก็พากันส่งเสียงโห่ร้องชวนให้ฮั่วจี้เซินมาร่วมสนุกด้วยกันฮั่วจี้เซินมองดูเด็กหนุ่มสาวที่ยังมีเค้าหน้าของนักศึกษามหาวิทยาลัย พอเอ่ยปากถาม ถึงได้รู้ว่าเป็นนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งของมหาวิทยาลัยเอที่ทางชมรมจัดกิจกรรมพามาเที่ยวที่นี่บนใบหน้าของเขาแต้มไปด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ยามเมื่อสลัดเปลือกนอกอันเย็นชาในอาคารสำนักงานออกไป แม้ว่าเขาจะยังสวมชุดสูทอยู่ แต่ดูไปแล้วก็แทบไม่ได้แตกต่างไปจากกลุ่มวัยรุ่นวัยสิบเจ็ดสิบแปดปีตรงหน้านี้เลยสักนิดฮั่วจี้เซินเบือนสายตากลับไปมองสวี่เพียวเพียวที่ยืนรออยู่ด้านหลัง“ภรรยาของฉันยังรออยู่น่ะ”พอนักศึกษาหลายคนมองตามไป ก็เห็นหญิงงามคนหนึ่งกำลังยืนยิ้มแย้มอย่างอ่อนโยนอยู่ตรงนั้นสายลมพัดพลิ้วกระโปรงยาวของสวี่เพียวเพียว แสงไฟยามค่ำคืนตกกระทบร่างเธอ ราวกับวาดระลอกคลื่นแห่งความอ่อนหวานละมุนละไมขึ้นบนเรือน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 741

    แตกต่างจากความผิดพลาดเมื่อคืนก่อน เพราะในยามนี้เขากำลังเอ่ยปากถามความสมัครใจของเธอ ทั้งระยะห่างระหว่างกันยังเหลืออยู่อีกเกือบนิ้ว ฮั่วสวินเจินจึงมีพื้นที่และโอกาสมากพอที่จะปฏิเสธเขาทว่าเขากลับเก็บลูกอมที่เจินอวิ๋นให้มาไว้ แล้วนำมันมาส่งต่อถึงมือเธอทำให้ฮั่วสวินเจินไม่อาจปฏิเสธได้ลงเธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เพื่อร่วมลิ้มรสลูกอมเม็ดนี้ไปพร้อมกับเหลียงเจียเหยียนมันคือลูกอมรสองุ่น ทว่ายังคงความเปรี้ยวหวานของผลไม้ตามธรรมชาติเอาไว้ประดุจมีผลองุ่นสด ๆ กำลังถูกแบ่งปันอยู่ในปากของคนทั้งสอง ถูกคั้นจนหยาดหยดน้ำรสหวานค่อย ๆ ถูกกลืนลงคอไปช่างแตกต่างจากเมื่อคืนนี้โดยสิ้นเชิงกระทั่งเหลียงเจียเหยียนผละออกไป ฮั่วสวินเจินที่ได้ยินเสียงลมหายใจหอบแผ่วเบาของเขาดังอยู่ข้างหู ก็รู้สึกได้ถึงใบหูที่เห่อร้อนขึ้นมาทันทีเธอเบือนหน้าหนีไปอีกทาง เพื่อไม่ให้เหลียงเจียเหยียนสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอในเวลานี้“อย่าคิดนะว่าพอพี่ใหญ่ฉันไม่ว่าอะไรคุณ แล้วฉันจะตกลงคบกับคุณน่ะ”“ผมไม่เคยคิดเข้าข้างตัวเองขนาดนั้นหรอก”ฮั่วจี้เซินเพียงเปิดโอกาสให้เขาได้เข้าใกล้ฮั่วสวินเจินอย่างเปิดเผยและถูกต้อง ซึ่งสำหรับเหลี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 740

    หลังมื้ออาหาร ฮั่วจี้เซินเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อจัดการเรื่องเช็คบิลพนักงานเสิร์ฟยิ้มพลางเอ่ย “คุณเหลียงชำระเงินเรียบร้อยแล้วครับ”ฮั่วจี้เซินหันกลับไปมอง สบเข้ากับสายตาของเหลียงเจียเหยียนพอดีเจี่ยนหลินรีบเอ่ยอธิบายขึ้นมา “ร้านอาหารแห่งนี้ครอบครัวของเรามีหุ้นลงทุนอยู่ด้วยค่ะ ถ้าคุณปู่รู้เข้าว่ามากินข้าวกับครอบครัวของผู้อำนวยการฮั่วแล้วให้คุณฮั่วเป็นคนจ่ายเงินทั้งฉันกับเจียเหยียนกลับไปโดนบ่นหูชาแน่ ๆ ค่ะ”สำหรับเบื้องหลังของร้านอาหารแห่งนี้ ฮั่วจี้เซินเองก็เคยได้ยินมาบ้างเช่นกัน ที่นี่มักจะใช้สำหรับรับรองข้าราชการระดับสูง การที่มีตระกูลเหลียงร่วมลงทุนอยู่ด้วยจึงถือว่าเป็นเรื่องปกติฮั่วจี้เซินกุมมือของสวี่เพียวเพียวไว้ แล้วหันไปมองฮั่วสวินเจินที่เดินตามหลังพวกเขาอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว“รบกวนคุณเหลียงช่วยไปส่งเจินเจินให้หน่อยนะครับ พอดีผมกับเพียวเพียวมีธุระต่อนิดหน่อย ขอตัวก่อน”“เดินทางปลอดภัยครับคุณฮั่ว”เจี่ยนหลินขับรถมาเอง ทุกคนจึงแยกย้ายกันตรงหน้าประตูร้านอาหารฮั่วสวินเจินรอจนกระทั่งฮั่วจี้เซินและสวี่เพียวเพียวเดินลับตาไปแล้ว ถึงค่อยถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกพร้อมกับยกมือ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 739

    “เรื่องของพี่เขยเนี่ย ก่อนหน้านี้อธิบายเคลียร์ไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ?”“เขาก็ไม่ยอมเชื่อน่ะสิ ผู้ชายเวลาจะงอแงขึ้นมาเนี่ยมันน่ารำคาญจริง ๆ ”เหลียงเจียเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมช่วยอธิบายให้เขาฟังเองก็ได้ครับ”“เอาสิ หมอนั่นเพิ่งออกไปปฏิบัติภารกิจ ฉันไม่ได้เห็นหน้าเขามาครึ่งเดือนแล้วเนี่ย”สวี่เพียวเพียวยกซุปขึ้นจิบพลางเอ่ยยิ้ม ๆ “พี่เขยงานยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”เจี่ยนหลินถอนหายใจออก ยกมือขึ้นเท้าคางทำหน้าหงุดหงิด “นั่นน่ะสิ เดิมทีปีนี้พวกเรากะว่าจะพยายามปั๊มลูกคนที่สองกันสักหน่อย แต่เงาหัวของพ่อเด็กยังหาไม่เจอเลย จะให้ฉันไปลากตัวเขากลับมานอนด้วย พอเสร็จกิจแล้วค่อยปล่อยให้เขากลับไปทำภารกิจต่อหรือไงกันเล่า?”น้ำเสียงของเจี่ยนหลินเจือความน้อยใจอยู่ไม่น้อยฮั่วสวินเจินเลิกคิ้วขึ้นสูง “ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ?”เจี่ยนหลินถอนหายใจยาวเหยียดด้วยสีหน้าเอือมระอา “ดูจากปริมาณงานที่เขาโหมทำอยู่ในตอนนี้แล้ว สภาพคงใช้งานไม่ค่อยได้แล้วล่ะมั้ง”สวี่เพียวเพียวถึงกับต้องกลั้นหัวเราะก่อนหน้านี้เธอมักจะได้ยินเจี่ยนหลินกับเยี่ยนชิวบ่นเรื่องสามีของตัวเองให้ฟังอยู่บ่อย ๆ พอมาลองฟังตอนนี้ด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 738

    ใบหน้าของเจี่ยนหลินฉายแววงงงวยขึ้นมาวูบหนึ่ง“หา? ฉันก็ไปร่วมวงกินข้าวด้วยได้เหรอคะ?”“ใช่สิ พอเลิกงานแล้ว เธอก็ไม่ใช่พนักงานของฮั่วซื่อแล้ว ถือว่าเป็นเพื่อนของเพียวเพียวต่างหาก”เจี่ยนหลินเดินออกจากห้องทำงานประธานด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจพอกลับมาถึงโต๊ะทำงาน เธอก็รีบทักไปนัดหมายเหลียงเจียเหยียนทันทีแต่ด้วยความที่อยากรู้ความคืบหน้าของเหลียงเจียเหยียนกับฮั่วสวินเจิน เจี่ยนหลินเลยอดไม่ได้ที่จะแอบซักไซ้ไล่เลียงเรื่องชาวบ้านสักหน่อยกลับได้คำตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “ไม่ต้องยุ่ง”เจี่ยนหลิน “...”ถ้าไม่ใช่เพราะที่บ้านมีเหลียงเชียนหลาน แถมที่ทำงานยังมีฮั่วจี้เซินคอยกดดันอยู่ล่ะก็ มีเหรอที่เธอจะอยากเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องนี้!ไอ้เด็กเวรนิสัยดื้อด้านปากแข็งนี่!-มื้อค่ำในคืนนี้ถูกจัดขึ้นที่ร้านอาหารจีนแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับฮั่วซื่อกรุ๊ปการตกแต่งภายในร้านมีความคลาสสิกแบบโบราณ ทั้งยังมีลานสวนขนาดกำลังดีปลูกต้นสนต้อนรับอายุกว่าร้อยปีไว้ต้นหนึ่ง แค่การจัดสวนก็มีมูลค่ามหาศาลแล้วสวี่เพียวเพียวเพียงแค่บอกกับฮั่วสวินเจินว่าจะพาไปร่วมวงกินข้าวด้วยกัน โดยไม่ได้บอกล่วงหน้าเลยว่าฮั่วจี้เซิน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 737

    กลัวว่าเธอจะมองคนไม่ออก จนถูกหลอกลวงได้ง่าย แล้วเอาความจริงใจไปทุ่มเทแล้วสูญเปล่าอย่างไร้ค่าหลังจากอ่านอีเมลฉบับนั้นจบ สวี่เพียวเพียวนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่สายลมพัดผ่านใบหน้าของเธอ สวี่เพียวเพียวถึงได้รู้ตัวว่าน้ำตาไหลลงมาอาบแก้มจนรู้สึกเย็นวาบไปหมดเมื่อปิดอีเมลลงแล้ว เธอก็ทำตามคำขอร้องของเจินอวิ๋นทุกประการ โดยไม่ได้นำเรื่องนี้ไปบอกให้ฮั่วสวินเจินรู้เลยแม้แต่น้อยเพียงแต่ในเมื่อเจินอวิ๋นเลือกที่จะเชื่อใจเธอ สวี่เพียวเพียวก็ไม่อยากทำให้ผู้ล่วงลับต้องผิดหวังเธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายโทรหาฮั่วจี้เซินปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว โดยไม่มีแม้แต่จังหวะหยุดพักให้ลังเลน้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่นดังขึ้นจากทางฝั่งนั้น “ที่รัก คิดถึงกันเหรอครับ?”“มีเรื่องอยากให้นายช่วยจัดการหน่อยน่ะ”ฮั่วจี้เซินส่งเสียงอืมรับในลำคอ ปลายสายที่มีเสียงหัวปากกาหมึกซึมขูดขีดลงบนกระดาษดังแกรกกราดเพื่อเซ็นเอกสาร ตามมาเสียงเอ่ยตอบ “ที่รักบัญชามาได้เลยครับ”“ฉันอยากให้นายช่วยสืบเรื่องของเหลียงเจียเหยียนให้หน่อย”“หืม?”ฮั่วจี้เซินถือโทรศัพท์ให้มั่น คิ้วเข้มบนใบหน้าหล่อเหลาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ราวกับใช้เวลาคิดอยู่ส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status