หัวใจมังกร [ 08 ] ตามเจอ

หลังจากที่รู้ข่าวจากคนในเกาะว่ามินตราหนีออกไปมังกรก็รีบมาที่เกาะทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะได้รับอันตราย

“เป็นยังไงบ้าง เจอบ้างมั้ย”

“ไม่เจอเลยครับคุณมังกร”

“….” มาเฟียหนุ่มรีบวิ่งไปดูรอยเท้าที่วิ่งฝ่าเข้าไปในพงหญ้านั้น และเขาก็มั่นใจว่าจะต้องเป็นรอยของมินตราแน่ๆ

“หรือว่าเธอจะวิ่งไปทางหลังเกาะครับ?”

“ตามมา!”

“ครับ”

มังกรและชาวบ้านอีกจำนวนหนึ่งวิ่งเข้าไปในป่าเพื่อตามหาเด็กสาวและก็ได้รู้ว่าเธอวิ่งไปไกลพอสมควรจากตัวบ้านพักที่เธออยู่ จนกระทั่งมาเจอกับเธอจริงๆ แต่มินตรายืนอยู่ตรงหน้าผาพอดี

“มินตรา!” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยความร้อนใจ

“คะ คุณ!” เด็กสาวหันไปมองด้วยความตกใจเมื่อเห็นมาเฟียหนุ่มกับชาวบ้านที่เป็นผู้ชายตามมาถึงที่นี่ “อยะ อย่าเข้ามานะ!”

มินตราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ พร้อมกับทำท่าถอยหนีไปทีละนิด

“ถอยกลับมามินตราข้างล่างมันอันตราย ถ้าตกลงไปเธออาจจะตายได้เลยนะ”

“ไม่….พวกคุณนั่นแหละที่ต้องถอยออกไป ไม่อย่างนั้นมินจะโดด!”

“อย่านะ!” มังกรรีบห้าม

“ถอยไป!”

“กลับมาคุยกันดีๆ เถอะนะมินตรา เธอต้องการอะไรอยากได้อะไรเดี๋ยวฉันหามาให้เธอหมดเลย”

“มินแค่อยากกลับบ้าน แต่คุณให้มินไม่ได้”

“….”

“ถ้าอยู่คุณก็จะฆ่ามิน แต่ถ้ากลับออกไปแล้วรอด มินก็มีโอกาสได้ใช้ชีวิตของตัวเองต่อ”

“ฉันไม่ได้จะฆ่าเธอนะมินตรา”

“แต่วันนั้นคุณเป็นคนพูดเอง ว่าคุณจะฆ่ามินแล้วคุณก็เคยฆ่าคนมาแล้ว คุณจะให้มินไว้ใจคุณได้ยังไง!”

“ตอนนี้ฉันไม่มีอาวุธอะไรเลยนะมินตรา” มังกรถลกเสื้อขึ้นแล้วให้มินตราดูตามตัวของเขาเพื่อให้เธอรู้ว่าเขาพูดจริง

“….”

“เชื่อฉันนะมินตรา ถอยกลับมา”

“ไม่! คุณต้องสัญญากับมินก่อน ว่าคุณจะพามินกลับบ้าน”

“มินตราฉันไม่ได้อยากให้ความหวังเธอหรอกนะ แต่เพราะว่ามันอันตรายฉันเลยไม่อยากพาเธอกลับไปตอนนี้”

“มินไม่กลัวอยู่กับคุณหรือออกไปเผชิญโลกข้างนอกก็ไม่ต่างอะไรกันเลย ความเป็นตายเท่ากัน!”

“อย่าให้ฉันต้องใช้ไม้แข็งนะมินตรา!”

“….”

เพราะคิดว่าใช้คำขู่กับเธอแล้วจะทำให้มินตรายอมถอยกลับมา แต่สำหรับคนอย่างเธอยิ่งกดดันก็จะยิ่งออกไป คำขู่ของมาเฟียหนุ่มไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกกลัวในคำพูดของเขาเลย กลับกันมันยิ่งทำให้เธอรู้สึกกดดันและอยากไปมากยิ่งขึ้น

“กลับมา!”

“มินเคยคิดว่าคุณจะเป็นคนดีคนใจดี แต่พอเอาเข้าจริงๆ สิ่งที่มินคิดมันผิดหมดทุกอย่างเลย ไม่รู้ว่ายายจะอวยคุณว่าเป็นคนดีไปเพื่ออะไร”

“….”

“ชีวิตนี้มันเป็นของมินคุณไม่มีสิทธิ์มาบังคับอะไรมินทั้งนั้น มินจะอยู่หรือมินจะไปจะเป็นหรือจะตายมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณ ทำไมคุณต้องเข้ามาวุ่นวายทำเหมือนเป็นห่วงเป็นใยมินด้วย”

“มินตรากลับมา!”

“ใช่! มินผิดเองที่อยากรู้อยากเห็นจนได้เจอเรื่องเลวๆ ของพวกคุณเข้า กลัวว่าคนอื่นจะรู้เหรอว่าคุณมันไม่ใช่คนดี”

“มินตรา!”

“อยากฆ่ามินไม่ใช่เหรอ เข้ามาสิ”

“อย่าท้าฉันนะมินตรา ฉันไม่ชอบคนท้าทาย!”

“มินไม่ได้ท้า มินกำลังรอให้คุณมาฆ่ามินอยู่นี่ไงคะ”

“…..”

มังกรมีปัญหากับเรื่องการจัดการอารมณ์ของตัวเอง เขาไม่ชอบคนที่พูดท้าทายมันเหมือนกับเป็นการหยามศักดิ์ศรีผู้ชายอย่างเขา ยิ่งถูกท้าทายมากขึ้นเขาก็ยิ่งควบคุมอารมณ์รุนแรงของตัวเองไม่ได้

และการกระทำของมินตรามันก็กำลังทำให้เขาควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้

“ในเมื่อกลับไปไม่ได้มินก็ไม่อยากอยู่”

“มินตรา!//คุณหนู!” ทุกคนต่างพากันร้องส่งเมื่อมินตราตั้งใจกระโดดลงไปตรงหน้าผาสูง ด้านล่างเป็นน้ำที่กำลังซัดเข้าฝั่งอย่างบ้าคลั่ง และน้ำตรงนั้นมันก็ลึกมากต่อให้จะเป็นคนที่ว่ายน้ำเป็นและเก่งมากแค่ไหนก็ไม่สามารถเอาชีวิตรอดจากตรงนี้ไปได้

“มินตรา มินตรา!” มังกรรีบวิ่งมาตรงริมหน้าผา แต่ก็ไม่ทันแล้วเพราะมินตราเธอกระโดดลงไปด้านล่างและจมหายไปเรียบร้อยแล้ว “บ้าเอ้ย!”

“คุณมังกรจะทำอะไรครับ ข้างล่างมันอันตรายมากนะครับ ผมว่าอย่าเสี่ยงเลยดีกว่า”

“เอาเรือออกไปค้นหาตามรอบๆ หาให้เจอ”

“คุณมังกรจะทำอะไรครับ!”

“….” ยังไม่ทันที่จะได้ตอบคำถามองชาติ มาเฟียหนุ่มก็กระโดดลงไปตามมินตราทันที น้ำทะเลด้านล่างค่อนข้างรุนแรงจึงไม่สามารถดำลงไปตามหาตัวของเด็กสาวได้

ไม่ว่าจะพยายามงมหามินตราเท่าไหร่ก็ไม่เจอตัวของเธอเลย

เวลาผ่านไปนานพอสมควรแต่มังกรก็ยังไม่เจอร่างของมินตราเลยไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง ถ้าเธอตายแล้วขอแค่เจอร่างของเธอก็ยังดี แต่นี่ไม่พบเจออะไรเลย

จนกระทั่ง…มือของมาเฟียหนุ่มสัมผัสอะไรได้บางอย่างซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับโขดหิน แล้วก็พบว่านั่นคือมินตราที่จมน้ำอยู่ตรงนั้น เขารีบพาเธอไปขึ้นเรือที่ชาติขับมาจอดรอรีบอยู่ทันที

“พาเธอกลับบ้าน แล้วขับเรือไปรับหมอมา”

“ครับคุณมังกร”

พอมาถึงมังกรก็รีบช่วยเธอทันทีจนกระทั่งเธอสำลักน้ำออกมาและมีลมหายใจอีกครั้ง แต่เธอก็หมดสติไปเลยเหมือนกัน

เวลาต่อมา

“เธอเป็นยังไงบ้างครับหมอ ปลอดภัยดีหรือเปล่า?”

“ครับ แต่เท่าที่ตรวจร่างกายของคนไข้ดู สมองขาดออกซิเจนไปเป็นเวลานานอาจจะทำให้ร่างกายเกิดความผิดปกติได้”

“ผิดปกติยังไงครับ”

“ความทรงจำหรืออาจจะทำให้คนไข้มีอาการผิดปกติทางร่างกายและสมอง อาจจะเห็นภาพหลอนอะไรประมาณนี้ครับ แต่ยังไงก็ต้องรอคนไข้ฟื้นอีกทีหมอถึงจะยืนยันได้ว่าคนไข้จะเป็นแบบที่หมอพูดหรือเปล่า”

“แล้วอีกนานมั้ยครับกว่าเธอจะฟื้น”

“หมอเองก็ให้คำตอบไม่ได้เหมือนกันครับ ขึ้นอยู่กับร่างกายของคนไข้เท่านั้น”

“ครับ”

มาเฟียหนุ่มมองไปที่ร่างของเด็กสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงเขาพาเธอกลับไปรักษาในเมืองไม่ได้ก็เลยต้องให้หมอที่ไว้ใจได้มารักษาเธอที่นี่แทน

“สงสารคุณหนูจังเลยนะพี่ ดูสิต้องมาเจอเรื่องอะไรก็ไม่รู้ตัวแค่นี้เอง” ศรีจันทร์พูดขึ้น เพราะเธอไม่รู้ว่ามินตราไปเจออะไรมาบ้าง

“อืม…น่าสงสารจริงๆ”

สองผัวเมียเห็นพ้องต้องกันในขณะที่คนที่รู้ดีที่สุดอย่างมังกรกลับไม่พูดอะไรออกมาเลย