เจ้าพ่อมาเฟีย ( SET มาเฟีย )

เจ้าพ่อมาเฟีย ( SET มาเฟีย )

last update最終更新日 : 2025-12-03
作家:  Naya Solene完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
161チャプター
3.1Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

อ่านฟิน

Badboy

CEO

มาเฟีย

ความรักต้องห้าม

รักแรกพบ

วันไนท์สแตนด์

เรื่องราวของ 4 พี่น้อง จากตระกูลมหาอำนาจ มาเฟียใหญ่ 4 เรื่องราวความรักของคนทั้ง 4 คน มีทั้งเศร้า ดราม่า รักหวานชื่น และโหดร้ายในเวลาเดียวกัน ทั้ง 4 คน แม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด แต่นิสัยก็ใช้ว่าจะเหมือนกัน ต่างคนก็ต่างนิสัย สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือความโหด ดิบ ดุ และเถื่อน ถ้ายังรักชีวิตก็อย่าลองดี ไม่ควรท้าทาย

もっと見る

第1話

แนะนำตัวละคร

The faint sound of running water echoed from the bathroom; Vance Bradford was taking a shower.

It was three in the morning, and he had just returned home.

Rebecca Perry stood at the bathroom door, her heart pounding. There was something she wanted to discuss with him, but she felt nervous, unsure if he would agree once he heard it.

As she pondered how to broach the subject, a strange noise came from inside. She listened closely and realized he was pleasuring himself.

The heavy breaths and muffled groans struck her like hammers, pounding relentlessly at her chest. Bitterness surged through her like a tidal wave, leaving her gasping for air, drowning in agony.

Today marked their fifth wedding anniversary, yet they had never consummated their marriage.

So, this was why. He'd rather take care of himself than touch her.

His breathing grew more frantic, and suddenly, in a moment of intense release, he groaned lowly, "Catherine..."

That name delivered the final, crushing blow. Something inside her shattered into dust.

She clamped a hand over her mouth to stifle her sobs and turned to flee, but in her haste, she stumbled, crashing into the sink and tumbling to the floor.

"Rebecca, is that you?" Vance's voice, still ragged from exertion, carried a note of forced composure, though his breathing remained heavy.

"I-I needed the bathroom. I didn't know you were showering," she stammered, desperately grabbing the sink to pull herself up.

But in her panic, she made things worse. Water slicked the floor and countertop, making it impossible to find her footing.

She finally managed to stand just as Vance emerged. His white bathrobe was hastily thrown on, the belt cinched tightly around his waist.

"Did you fall? Let me help you," he said, reaching out to lift her.

Tears brimmed in her eyes from the pain, but she pushed his hand away, stubborn and resolute. "No need. I can manage myself."

She steadied herself but nearly slipped again. Limping awkwardly, she fled back to the bedroom—a hasty escape from the awkward scene.

For five years, she had been hiding from the outside world, from the judgmental stares, and from Vance's sympathy.

She was ashamed of her condition, though she used to have strong, beautiful legs before the accident.

She always felt inferior. A cripple like her didn't deserve someone as accomplished and luminous as Vance Bradford.

Vance followed her, his tone gentle and concerned. "Does it hurt? Let me check."

"It's nothing." She burrowed under the covers, hiding her embarrassment along with her body.

"Are you sure?" His worry seemed genuine.

"Yeah." She nodded, showing her back to him.

"Then get some sleep. Don't you want to use the bathroom anymore?"

"Nope, let's just rest."

"Alright. Oh, it's our anniversary today. I got you a gift. Open it tomorrow and see if you like it."

"Okay."

The gift sat on the nightstand; she had already spotted it. She didn't need to unwrap it to know what was inside.

Every year, it was the same-sized box containing an identical watch. Her drawer already held nine of them, including birthday gifts. This would be the tenth.

The conversation ended.

Vance switched off the light and lay down. The air was filled with the damp, fresh scent of his shower gel, but she barely felt the mattress dip under his weight.

The bed was giant, but they lay far apart, each on one edge. The space between them could fit three more people.

As if by tacit understanding, neither of them mentioned Catherine Welch or what had transpired in the bathroom.

Rebecca lay rigid on her back, her eyes stinging fiercely.

Catherine was Vance's college classmate, his first love, and his goddess. After graduation, she had gone abroad, leading to their breakup and his depression. He had spiraled into despair, drinking heavily every day.

Rebecca and Vance, however, were classmates in high school. She had harbored a secret crush on him back then.

He was the campus heartthrob and an aloof, top student, while she spent most of her time in a dance studio far from the spotlight.

She was pretty enough, but she was quiet, never one to stand at the center of things, and in a school full of confident, outspoken girls, she was easy to overlook.

So, her feelings had remained her private secret; she never dreamed of approaching him.

That changed after she graduated from the dance academy and returned home for summer break, encountering him in his broken state.

He was heavily drunk that night, weaving erratically down the street. As he crossed the road without checking the lights, a car barreled toward him, unable to brake in time.

She had been trailing him out of concern and shoved him aside—just in time for the car to strike her instead.

At that time, she had secured a spot in graduate school, but the accident left her crippled. She could never dance again.

Afterward, he quit drinking and married her.

He remained forever indebted, forever grateful, soft-spoken and distant. He showered her with gifts and money, but never with love.

She had believed time could heal everything and soften the edges of her pain. Yet after five years, he still clung to Catherine so deeply that even in his most private moments, it was her name he uttered.

She had been foolish and naïve.

She lay awake all night, checking an email on her phone over a hundred times. It was an offer from a foreign university for graduate studies—the very thing she had planned to discuss with him that evening.

But now, there was no need to consult him. Their five-year marriage, filled with countless sleepless nights, could finally begin its countdown.

When he rose in the morning, she feigned sleep, overhearing him speak to the housekeeper, Nancy. "I have a business dinner tonight. Tell Rebecca not to wait up; she should rest early."

After his instructions, he returned to the bedroom to check on her. She hid under the covers, her pillow soaked with tears.

Normally, she would prepare his outfit for work, laying it out neatly. But not today.

He dressed himself in the walk-in closet and left for the office. Only then did she open her eyes, feeling them swollen and sore.

Her phone alarm buzzed—the daily reminder she had set for herself to study.

Since the marriage, her leg had confined her to the house most of the time. To pass the endless hours, she divided her days into segments, filling each with small tasks.

She silenced the alarm and mindlessly scrolled through apps. Her mind was a jumble, unable to focus on anything, until she saw a familiar face in a video.

It was posted just the night before, and the account name was Cathy W. The algorithm was really uncanny, delivering this right before her eyes.

Rebecca tapped on the video, and lively music played, followed by voices shouting, "Three, two, one! Welcome back, Catherine! Cheers!"

One voice stood out—Vance's.
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
161 チャプター
แนะนำตัวละคร
มังกร พี่ใหญ่แห่งตระกูลผู้นำมังกรเศรษฐีพันล้าน สายตาคมกริบดั่งมัจจุราช โหดเหี้ยมและเลือดเย็น ผู้ที่ไม่เคยสงสารใคร ไม่เคยเห็นใจใคร คำเตือน อย่าท้าทายเพราะเขาไม่ชอบ! แดรง พี่รองของตระกูลพันล้าน โหดเหี้ยมไม่แพ้พี่ใหญ่ของตระกูล บวกกับความจิตเล็กๆ น้อยๆ ไม่เคยมีความอ่อนโยน คำเตือน ถ้ารู้ว่ามันร้อนก็อย่าเล่นกับไฟ! ดีกอน พี่รองอีกคนของตระกูล เงียบขรึมและเย็นชา ผู้ที่ได้ชื่อว่าเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่โหดเหี้ยมเลือดเย็นเหมือนกับพี่ทั้งสองคน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะอ่อนโยนเป็น คำเตือน ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อก็อย่าทำให้เขาไม่พอใจ ดีแรค น้องเล็กสุดของตระกูล ผู้ที่เอาแต่ใจเป็นที่สุด ถ้าเทียบกับพี่ชายทั้งสาม เขาคือคนที่อารมณ์ดีที่สุด แต่ก็ไม่เคยอ่อนโยนกับใครอยู่ดี คำเตือน อย่าล้ำเส้นเพราะถ้าฟิวส์ขาดเมื่อไหร่ก็ตายกันไปข้างนึง คำโปรย .... จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อการได้พบเจอกันมันไม่ได้สวยหรู งดงาม และไม่เหมือนกับที่วาดฝันเอาไว้ แต่มันเป็นการพบกันที่โหดร้าย น่ากลัว และไม่น่าจดจำเลยแม้แต่นิดเดียว แต่พวกเธอจะลงเอยกับเขาอย่างไร และจะทำให้พวกเขารักได้หรือเปล่า จะทำให้เสือกลายเป็นสุนัขเชื่องๆ ได้หรือไม่
続きを読む
หัวใจมังกร [ 01 ] เธอเห็นอะไร?
มังกร ชายหนุ่มอายุ 32 ปี ทั้งชีวิตของเขาไม่เคยโหยหาคำว่าครอบครัวเลย เพราะปมในชีวิตตอนเด็ก พ่อของเขาเป็นคนที่มีฐานะร่ำรวยเป็นมาเฟียที่ใครๆ ก็เกรงกลัวและกล่าวขานถึงความเจ้าชู้ แม่ของเขาต้องชอกช้ำเพราะสามีพาผู้หญิงเข้าบ้านมาไม่ซ้ำหน้า จนกระทั่งคลอดน้องชายคนสุดท้อง แม่ของเขาก็ตรอมใจตายไปในที่สุด ซึ่งมันสร้างปมให้กับเด็กวัยสิบกว่าขวบอย่างเขามาก และจากนั้นเขาก็กลายเป็นคนที่เย็นชา และไม่เคยโหยหาคำว่าครอบครัวอีกเลย "อึกกอ๊าาา...เจ็บจังเลยค่ะ....อร๊างง!!""หุบปาก! เธอไม่มีสิทธิ์พูด!" เสียงของมาเฟียหนุ่มตะคอกดังลั่น พร้อมกับเสียงบางอย่างกระทบกันดังขึ้นอย่างรัวๆ มินตราเด็กสาววัยยี่สิบปีหลานสาวแท้ๆ ของแม่นมที่เป็นคนเลี้ยงทั้ง4คนมา เธอเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้เพียงไม่กี่วัน และเป็นเด็กที่ขี้สงสัยอยากรู้อยากเห็น เธอเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ทั้งๆ ที่เธอเองก็รู้กฎข้อห้ามเป็นอย่างดี ว่าหลังจากที่ฟ้ามืดห้ามใครก็ตามเข้าออกบ้านหลังใหญ่โดยเด็ดขาด แต่เพราะเสียงบางอย่างกระทบกันดังลั่นและไฟที่เปิดสว่างอยู่มันทำให้เธออยากรู้อยากเห็น และก็กลัวว่าจะเป็นโจรมาขโมยของในบ้าน เธอค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปด้านในอย่างใจเ
続きを読む
หัวใจมังกร [ 02 ] สารภาพมาซะดีๆ
คืนวันต่อมา นี่ก็เป็นอีกคืนที่มินตรารู้สึกว่านอนไม่หลับและออกมาเดินเล่นที่หน้าบ้านพักของตัวเอง ในขณะที่ทุกคนหลับกันไปหมดแล้ว ไฟในบ้านทุกหลังถูกปิดมืดสนิทมีเพียงแสงไฟรอบนอกของตัวบ้านและแสงจันทร์ที่ส่องลงมาพอให้เธอเห็นรอบๆ ตัว หมับ!"อื้อ!!" จู่ๆ เธอก็ถูกปิดปากจากทางด้านหลัง ก่อนที่จะถูกอุ้มลอยหายเข้าไปในความมืด เธอไม่สามารถส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากใครได้เลย ลูกน้องอยู่เต็มบ้านขนาดนั้นมีโจรด้วยเหรอ? "อื้อๆๆ!! งับ!!""โอ้ย!!" เสียงร้องจากด้านหลังทำให้มินตรารู้ทันทีว่าเขาเป็นผู้ชาย และน้ำเสียงมันก็ดูคุ้นหูเอามากๆ "ไอ้บ้า! ไอ้คนเลว! เป็นโจรเหรอห๊ะ! ช่วยด้วยค่า ชะ...อุ๊บอื้อ!!" "ชู่วว!! เธอจะแหกปากร้องทำไมเนี่ย" "ปล่อย!!" พรึบ! และแล้วไฟก็ถูกเปิดขึ้นจนสว่างจ้า มินตรารีบหันหลังกลับไปมองคนที่พาตัวเธอมาที่นี่ทันที "คะ คุณกร..." "ไง....ตัวแสบ""คุณพามินมาที่นี่ทำไม" "ฉันก็พาเธอมาเค้นเอาคำตอบไงล่ะ" "คะ คำตอบอะไร มินไม่มีคำตอบอะไรให้คุณทั้งนั้นแหละ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พร้อมกับก้มหน้าหลบสายตาของเขา สำหรับมาเฟียอย่างเขาแค่นี้ก็มองออกแล้วว่าเด็กสาวตรงหน้ามีพิรุธมากแค่ไ
続きを読む
หัวใจมังกร [ 03 ] คนละคน
เช้าวันต่อมา “อื้อหาวว…” มินตรายืนบิดขี้เกียจพร้อมกับอ้าปากหาวกว้างออกมาโดยที่ไม่สนใจสายตาของใครเลย “เมื่อคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอนรึไง”“นอนจ้ะยาย แต่มินรู้สึกง่วงยังไงก็ไม่รู้” “ขี้เซาล่ะสิไม่ว่า” เมื่อคืนเธอกลับมาถึงห้องตอนเที่ยงคืนและเธอก็หลับไปเลยไม่ได้ออกไปไหนต่อ แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกง่วงขนาดนี้ “ยาย…มินถามอะไรหน่อยสิ”“ว่ามา” “คุณกรของยายนิสัยเขาเป็นแบบไหนหรอ เค้าดุหรือเปล่า หรือว่าเค้าเป็นคนแบบ…”“เอ็งจะอยากรู้ไปทำไม มันไม่ใช่เรื่องไม่ใช่กงการอะไรของเอ็งเลย”“ก็มะ….”“อะไรของเอ็ง ไปเลยไปทำงานของเอ็งได้แล้วเสียเวลา”“จ้ะยาย” มินตราหิ้วถุงขยะไปทิ้งที่หน้าบ้านตามปกติ และมันคงจะกลายเป็นหน้าที่ประจำของเธอไปแล้ว เพราะเธอไม่ค่อยมีฝีมือเรื่องการทำอาหารเท่าไหร่ ทำได้มากสุดก็แค่ต้มมาม่าใส่ไข่เหมือนที่เธอทำให้มาเฟียหนุ่มกินเมื่อคืน มันเป็นอาหารหลักในชีวิตของเธอในช่วงวัยเรียน เพราะพ่อแม่ต้องทำงานเลยปล่อยให้เธอดูแลตัวเอง มีพ่อแม่ก็จริงแต่เธอเหมือนอยู่คนเดียวมากกว่า เพราะพ่อแม่ไปทำงานไม่ค่อยกลับบ้านซึ่งเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่างานที่พ่อกับแม่ทำเป็นงานอะไร เงินก็ได้ใช้เพียงน้อยน
続きを読む
หัวใจมังกร [ 04 ] คนตายต่อหน้า
กลางดึกสงัดวันหนึ่ง มินตรารู้สึกปวดท้องกระทันหันทำให้เธอต้องตื่นขึ้นมาแล้วรีบลงมาเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านล่าง ก่อนที่เธอจะพบกับแสงไฟสว่างจากทางหน้าบ้านซึ่งเป็นแสงไฟจากรถหลายๆ คัน ก่อนที่เธอจะเดินแอบเข้าไปดูด้วยความอยากรู้ แต่ทันใดนั้นรถก็แล่นออกไปทันทีทำให้มินตราต้องรีบหาที่หลบ “อะไรกันเนี่ย!” เธออุทานออกมา “หรือว่าจะเป็นขโมย” มันก็ไม่แปลกที่เธอจะคิดแบบนี้เพราะตรงนี้ไม่เหลือการ์ดที่เคยอยู่ตรงหน้าบ้านแม้แต่คนเดียว ถึงจะมีคนเคยบอกว่าบ้านหลังนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาขโมยของ แต่มันก็ไม่แน่เหมือนกัน ข้าวของในบ้านหลังนี้มีแต่ของมีค่าทั้งนั้น ใครบ้างที่จะไม่อยากได้ วันต่อมา มินตราได้แต่เก็บความสงสัยไว้กับตัวเองไม่ได้เล่าให้ใครฟังแม้กระทั่งยายเพราะเธอกลัวว่ายายจะดุเอาที่ออกไปข้างนอกตอนดึกดื่นแบบนั้น เธอเป็นเด็กที่ขี้สงสัยและถ้าสงสัยอะไรแล้วเธอก็จะต้องรู้ให้ได้ “ยาย…ใครมาเหรอ มินเห็นคนเดินเพ่นพ่านอยู่ในบ้านคุณกรของยายอะ” เด็กสาวเดินเข้ามาถามยายด้วยความสงสัย เพราะไม่กล้าไปถามกับชายหนุ่มตรงๆ “น้องๆ ของคุณกรไง คุณกรมีน้องชายอีกสามคน” “อ๋อ…ถึงว่าเห็นคนเดินเพ่นพ่านอยู่ในบ้านของเค้า” “เอ็งน่ะก็
続きを読む
หัวใจมังกร [ 05 ] เก็บไว้ไม่ได้
ณ.ห้องประชุมลับองค์กรมาเฟีย “ผู้หญิงเมื่อวานเป็นใคร?” แดรงเอ่ยถามขึ้น ถึงตรงนั้นไม่มีไฟสว่างแต่ก็พอจะมองออกว่าลักษณะการวิ่งหนีออกไปมันเป็นของผู้หญิง “ไม่รู้” มังกรตอบเสียงเรียบ ถึงแม้ในใจจะมั่นใจก็ตามว่าคนที่เข้ามาแอบเห็นคือใคร “มึงต้องเอาคนในบ้านมาเค้นถามนะไอ้กร ถ้าปล่อยไปแบบนั้นธุรกิจของเราจะเสียหายแน่” ดีกอนเสนอขึ้นมา “และถ้ารู้ตัวว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้ก็ควรกำจัดทิ้งซะ!” แดรงพูดขึ้น นิสัยของมังกรเป็นยังไงทุกคนก็รู้ดี แต่สำหรับเขาในตอนนี้คือกระทำเด็กสาวตาดำๆ ไม่ลงจริงๆ เขาไม่เคยปราณีใครไม่เคยไว้ชีวิตใครถ้าหากคนนั้นล่วงรู้ความลับที่ไม่สมควรรู้หรือหักหลังทรยศเขา “ไอ้กร!”“เดี๋ยวกูจัดการเอง พวกมึงไม่ต้องยุ่ง” มังกรพูดเสียงแข็ง “มึงจะฆ่าเธอ?” ดีกอนถาม “….” มังกรนั่งเงียบ “กูขอเตือนมึงเอาไว้เลยนะ ผู้หญิงมันไว้ใจไม่ได้ ปากบอกอีกอย่างแต่ใจทำอีกอย่าง รีบกำจัดเธอทิ้งซะก่อนที่เธอจะพาพวกเราซวยไปกันหมด” เพราะงานที่ทั้งสามคนกำลังทำกันอยู่ในตอนนี้เป็นงานผิดกฎหมาย และต้องใช้เงินในการลงทุนจำนวนมากซึ่งก็แน่นอนว่าจะพลาดไม่ได้เลย พลาดเท่ากับตาย! และก็ปล่อยให้คนนอกล่วงรู้เรื่องนี้ไม่ได้ด้
続きを読む
หัวใจมังกร [ 06 ] ทางเดียว
ณ ท่าเรือกลางดึกสงัด “คุณมังกรพาใครมาด้วยครับ” “อย่าเพิ่งถาม รีบออกเรือไปก่อน” “ครับๆ” มาเฟียหนุ่มรีบโดดลงเรือไป จากนั้นเรือที่ขับมาจอดรออยู่ที่ท่าก็ขับออกไปทันที และไม่นานก็ไปถึงเกาะแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างไกลจากตัวเมืองมาก เป็นเกาะส่วนตัวของมังกรที่เขาซื้อต่อจากเจ้าของเก่า ซึ่งเคยมีปัญหากันมาก่อน และก็ได้ช่วยชีวิตชาวบ้านที่นี่เอาไว้ ชาวบ้านที่นี่ก็เลยรักและเคารพมังกรเหมือนกับเจ้านายคนนึง “คุณมังกรพาใครมาด้วยครับ”“มีปัญหานิดหน่อยครับ รบกวนช่วยดูแลเธอหน่อยนะครับ ส่วนเรื่องเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของเธอผมจะให้คนซื้อมาส่งให้” “ได้เลยครับ ว่าแต่เป็นแฟนของคุณมังกรหรอครับ” “….” มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรไป “อ่า…ผมขอโทษครับที่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของคุณมังกร แต่เดี๋ยวผมให้ศรีจันทร์มันมาช่วยดูแลนะครับ ดูเหมือนเธอจะเป็นไข้ด้วยตัวร้อนเชียว”“ครับ รบกวนด้วยนะครับ” มินตราไม่มีทางตื่นง่ายๆ แน่เพราะเธอถูกมังกรฉีดยาสลบเข้าร่างกายของเธอกว่าจะฟื้นก็คงจะเป็นพรุ่งนี้ หรือไม่ก็ต้องรอดูอาการไข้ของเธอก่อน เช้าวันต่อมา “อือ…” ร่างบางกระพริบตาถี่ๆ เมื่อมีแสงแดดสาดส่องเข้ามากระทบเปลือกตาของเธอ เธอพยาย
続きを読む
หัวใจมังกร [ 07 ] หนี
หลายวันผ่านไป หลังจากที่หายดีกลับมาเป็นปกติแล้วทางเดียวที่มินตรากำลังคิดอยู่ในตอนนี้ก็คือหาทางออกจากที่นี่ให้ได้ เพราะเธอคิดเสมอว่าถ้ามีทางเข้ามาได้ก็ต้องมีทางออกไปเช่นกัน แต่ไม่ว่าเธอจะมองไปทางไหนก็มีแต่ป่าและคลื่นทะเล และเธอก็ไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน แต่มันก็ต้องมีทางออกจากที่นี่สิ! และที่สำคัญมังกรก็กลับออกไปแล้วด้วย มันเป็นโอกาสดีเลยที่เธอจะหนีออกจากที่นี่โดยที่ไม่ให้ใครรู้ และไม่ให้มังกรจับได้ ผู้ชายคนนั้นน่าไว้ใจได้มากแค่ไหนกัน อยู่ก็อาจจะตายได้เพราะมินตราไม่สามารถความคิดของมาเฟียหนุ่มได้เลย แต่ถ้าออกไปแล้วสามารถหนีรอดจากคนพวกนี้ได้เธอก็จะหนีไปอยู่ให้ไกลๆ จะได้ไม่ต้องมีคนตามหาเธอเจอ แต่คนที่นี่ก็ดีกับเธอมากเช่นกัน โดยเฉพาะศรีจันทร์ภรรยาของหัวหน้าชาวบ้านที่นี่ เธอมีจิตใจที่ดีและอ่อนโยนกับมินตราไม่ว่าเธอจะดื้อหรือใช้คำพูดไม่เหมาะสมกับผู้ใหญ่แบบไหนศรีจันทร์ก็ไม่เคยโกรธหรือดุด่าเลย “มินขอโทษนะพี่ศรีจันทร์ แต่มินไม่อยากอยู่ที่นี่จริงๆ สักวันเราคงมีโอกาสได้พบกันอีกนะ” พูดจบมินตราก็ย่องเดินออกไปจากบ้านทันทีเธอแอบหนีไปช่วงกลางดึก วิ่งเข้าไปในป่ามืดทึบโดยที่ยังไม่มีจุดหม
続きを読む
หัวใจมังกร [ 08 ] ตามเจอ
หลังจากที่รู้ข่าวจากคนในเกาะว่ามินตราหนีออกไปมังกรก็รีบมาที่เกาะทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะได้รับอันตราย “เป็นยังไงบ้าง เจอบ้างมั้ย”“ไม่เจอเลยครับคุณมังกร”“….” มาเฟียหนุ่มรีบวิ่งไปดูรอยเท้าที่วิ่งฝ่าเข้าไปในพงหญ้านั้น และเขาก็มั่นใจว่าจะต้องเป็นรอยของมินตราแน่ๆ “หรือว่าเธอจะวิ่งไปทางหลังเกาะครับ?” “ตามมา!” “ครับ” มังกรและชาวบ้านอีกจำนวนหนึ่งวิ่งเข้าไปในป่าเพื่อตามหาเด็กสาวและก็ได้รู้ว่าเธอวิ่งไปไกลพอสมควรจากตัวบ้านพักที่เธออยู่ จนกระทั่งมาเจอกับเธอจริงๆ แต่มินตรายืนอยู่ตรงหน้าผาพอดี “มินตรา!” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยความร้อนใจ “คะ คุณ!” เด็กสาวหันไปมองด้วยความตกใจเมื่อเห็นมาเฟียหนุ่มกับชาวบ้านที่เป็นผู้ชายตามมาถึงที่นี่ “อยะ อย่าเข้ามานะ!” มินตราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ พร้อมกับทำท่าถอยหนีไปทีละนิด “ถอยกลับมามินตราข้างล่างมันอันตราย ถ้าตกลงไปเธออาจจะตายได้เลยนะ” “ไม่….พวกคุณนั่นแหละที่ต้องถอยออกไป ไม่อย่างนั้นมินจะโดด!” “อย่านะ!” มังกรรีบห้าม “ถอยไป!”“กลับมาคุยกันดีๆ เถอะนะมินตรา เธอต้องการอะไรอยากได้อะไรเดี๋ยวฉันหามาให้เธอหมดเลย”“มินแค่อยากกลับบ้าน แต่คุ
続きを読む
หัวใจมังกร [ 09 ] โมโห SM++
เวลาผ่านไป “คุณหนูขา อย่าวิ่งค่ะคุณหนู” เสียงของศรีจันทร์ร้องลั่น เมื่อมินตรากระชากสายน้ำเกลือแล้ววิ่งหนีออกมาจากบ้าน มังกรรีบมาคว้าตัวของเธอเอาไว้ทันที “ปล่อย! ปล่อย! ปล่อย!” “มินตราตั้งสติก่อนนะ มินตรา!” “…..” มินตรายืนนิ่งพร้อมกับหันมองรอบๆ ตัวอย่างงงๆ เหมือนกับพยายามนึกว่าเธอมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ยังไงและมาตั้งแต่ตอนไหน และเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง “เธอเป็นอะไรไปมินตรา ฝันร้ายเหรอ?” “…..” เธอไม่ได้ตอบอะไร และผลักตัวของมาเฟียหนุ่มออกไปให้ห่างเธอทันที “ตัวเธอยังร้อนอยู่เลยนะ ยังมีไข้อยู่เลย”“ไม่ต้องยุ่ง!” “เอ่อคุณมินตราครับ ผมเป็นหมอนะครับ ขออนุญาตตรวจร่างกายของคุณมินตราหน่อยนะครับ เชิญด้านในครับ”“….” มินตราหันกลับไปมองที่มังกรก่อนจะเดินตามคุณหมอเข้าไปด้านใน ผ่านไปสักพัก หลังจากที่คุณหมอตรวจร่างกายของเธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว “เท่าที่คุณมินตราเล่ามาน่าจะไม่มีอาการผิดปกติทางสมองนะครับ”“มินจำได้หมดทุกอย่างค่ะคุณหมอ เรื่องที่เกิดขึ้นมินไม่เคยลืม!” เธอพูดพร้อมกับหันไปมองที่หน้าของมาเฟียหนุ่ม เธอผ่านความเป็นความตายมาแล้วและตอนนี้เธอก็ไม่ได้กลัวมันอีกแล้ว ถ้าเธอจะตายจริงๆ เธอก็เต็ม
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status