LOGINหลายวันต่อมา<
ตอนพิเศษ5 : หัวใจของพวกเรา (จบบริบูรณ์
“อื้ออ..อะไรคะ”ใบหน้าคมซุกเข้าที่ซอกคอขาว ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอขาว "ผัวต้องการเมีย"เสียงกระซิบพร่าข้างกกหู
4ปีต่อมา...เสียงหัวเราะปนเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ดังระงมอยู่ในห้องของเล่นขนาดใหญ่กลางคฤหาสน์ ของเล่นราคาแพงกระจายเต็มพื้น ทั้งหุ่นยนต์ รถบังคับ เครื่องบินจิ๋ว และตุ๊กตาที่ชีวาเป็นคนเลือกเองกับมือ“ไอ้เสือ
ค่ำวันนั้น...ห้องอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารและไออุ่นของแสงไฟสีทอง ชีวานั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะยาว ข้างหนึ่งคือออสตินที่กำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางสบาย ๆ ส่วนอีกข้างคือลีโอ ผู้มีสายตาคมคอยมองทุกอิริยาบถของเธอ ตั้งแต่ยกช้อนจนถึงยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก“เธอใส่ซอสเยอะไปหรือเปล่า” ออสตินเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมไม่ละจากริมฝีปากเธอที่กำลังเป่าข้าวในช้อน “ไม่ค่ะ พี่ลองชิมดูก่อนค่ะ”ไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เขาก็เอนตัวเข้ามาใกล้ จ
เสียงปืนดัง แกร๊ก!กลิ่นดินปืนลอยอบอวลในอากาศ อุณหภูมิรอบสนามซ้อมกลางหุบเขาร้อนระอุไม่ต่างจากสายตาของผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอชีวาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด มือเล็กจับด้ามปืนสั้นไว้แน่น “แบบนี้...ถูกไหมคะ
ห้องจัดงานกว้างใหญ่ประดับประดาด้วยแสงไฟอุ่นและดอกไม้สีขาวทองที่เรียงรายตามทางเดิน กลิ่นดอกไม้สดอบอวลทั่วบริเวณ แขกผู้มีเกียรติจากทุกวงการต่างเข้ามาร่วมงาน ความรู้สึกตื่นเต้นและความสง่างามปะปนกันอย่างลงตัวชีวายืนอยู่ระหว่างออสตินและลีโอ ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ เธอเหมือนกุหลาบงามที่บานเต็มที่ ดวงตากลมโตประกายแวววาว ริมฝีปากระเรื่อแดงอ่อน สะท้อนความสดใสและความอ่อนโยน ท่ามกลางสายตาของผู้คนทุกคน เธอเปล่งประกายเป็นศูนย์กลางของความงดงามและความรัก แต่ดวงตากลมเต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอไม่สนใจสายตาที่มองมาที่เธอหรือความประหลาดใจจากแขกในงาน เพราะตอนนี้เธออยู่ กับสองคนที่รักและปกป้องเธออย่างแท้จริง ออสตินยืนข้างๆเธอ ใ
@มหาลัยฯในห้องเรียนใหญ่ที่บรรยากาศเงียบสงบ เสียงจดปากกาและพลิกหน้ากระดาษคือสิ่งเดียวที่ดังอยู่ จนกระทั่งประตูถูกผลักเปิดออกแรง ๆ ทุกสายตาหันไปพร้อมกันทันที ซินดี้ในชุดนักศึกษาก้าวเข้ามาอย่างเชิดหน้าชีวาที่กำลังนั่งข้างเพื่อนสนิทสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็พยายามนั่งนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าซินดี้ก
ออสตินถอนริมฝีปากเพียงชั่ววินาที ก่อนก้มกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “..เธอเกิดมาเพื่อถูกเราสองคนลงโทษแบบนี้ ชีวา..อ้าส์..” ลีโอไม่ผ่อนแรงเลยแม้แต่น้อย สะโพกแกร่งกระแทกเข้าลึกถี่จัด เนื้อแนบเนื้อกระทบจนก้องสะท้านทุกจังหวะ ขณะที่ออสตินยังขืนร่างเธอไว้แน่นกระเด้าท่อนเอ็นยาวร้อนจัดด้านหน้าจนกลีบอวบนุ่มป
“ทีนี้…เธอต้องเลือกแล้วล่ะชีวา..จะเริ่มจากใครก่อนดีล่ะ? ฉัน…หรือมัน”ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น ชีวาหลุบตาลงมองมือของตัวเองที่ยังสั่นค้างอยู่บนตัก เธอรู้ดีว่าไม่ว่าจะตอบแบบไหนมันก็ไม่มีทางรอด ทุกเส้นทางล้วนเป็นกับดักที่พวกเขาขึงรอไว้แล้ว แต่ทว่าตอนนี้เธอควรจะเลือกใครเพื่อให้เป็นผลดีกับตัวเธอมากที่สุด“ชี
ไอน้ำอุ่นจากฝักบัวคลุ้งปกคลุมทั่วห้องน้ำ ชีวาสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาวที่บางเบาเกินกว่าจะปิดซ่อนความงดงาม มือเรียววางทาบลงบนขอบอ่างล้างหน้า สายตาจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกริมฝีปากเม้มแน่น ราวกับกำลังพยายามกดเก็บบางสิ่งไว้ลึกในใจ แต่กลับกลายเป็นยิ่งชัดเจน คำพูดของเขายังคงดังสะท้อนอยู่ในหู“เธอคงก







