เข้าสู่ระบบ"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
@Marvel Club เสียงเพลงดังกระหึ่มท่ามกลางแสงไฟจากสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องไปมาทั่วบริเวณไนต์คลับชื่อดัง เหล่านักเที่ยวกลางคืนต่างทยอยกันเข้ามาสนุกและปลดปล่อยความรู้สึกทุกอย่างที่สั่งสมมาตลอดทั้งวัน ในมุมหนึ่งของโซนวีไอพี ดรีมนั่งกวาดสายตามองใครบางคนที่มักนั่งอยู่อีกมุมเป็นประจำ หากแต่คืนนี้กลับว่างเปล่า
"ถ้าเขาทำจริงๆ ฉันจะทำยังไงดี" "ทำตัวปกติ" "รู้ไหมว่าตอนนี้ใจฉันเต้นแรงมาก ครั้งแรกเลยนะที่มีรอยดูดบนตัว" "คิก ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่า ไม่กวนเวลาสวีทของแกกับเจเลอร์แล้ว" "เดี๋ยวสิ อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน" "แม่ฉันฝากให้เอาขนมมาให้ วางในครัวแล้วนะ ไปครับมาร์คิน ไปหาแด๊ดดี๊ที่บริษัทกัน" "ไปก่อนนะคร
รถคันหรูของเจเลอร์แล่นมาถึงคอนโดของดรีม ชายหนุ่มเบือนสายตามามองคนตัวเล็กข้างกาย เธอเอนตัวนอนหลับปุ๋ยพิงกรอบประตูฝั่งตัวเอง "ถึงคอนโดพี่แล้ว" เขาเอื้อมไปสะกิดดรีมให้ตื่น ทว่าเธอกลับไม่ไหวติงใดๆ ยังคงนอนหลับท่าเดิม เขาปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูฝั่งตัวเองออก จากนั้นเดินอ้อมไปฝั่งดรีม จัดการเปิดปร
"อีดรีม กูว่ามึงพอเหอะ เดี๋ยวก็ขับรถกลับคอนโดไม่ไหวหรอก" หนึ่งในสมาชิกที่มาเที่ยวไนต์คลับด้วยกันเอ่ยปรามดรีมที่นั่งกระดกดื่มน้ำสีเหลืองอำพันอึกแล้วอึกเล่าราวกับนั่นคือน้ำเปล่า ใบหน้าขาวเนียนเริ่มถูกแทนด้วยสีแดงก่ำเพราะโดนพิษแอลกอฮอล์เล่นงาน ดรีมดึงสายตาขึ้นมองเพื่อนตาขวางเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาแย







