LOGINShare
บทที่ 5
Last Updated:
2024-11-03 20:53:10บุษราคัมร้องถามซึ่งก็ได้รับคำตอบกลับมาว่า
“มันเป็นถ้ำใต้น้ำนอกชายฝั่งครับ เราเรียกว่าหลุมสีน้ำเงินใต้สมุทร มันเป็นพื้นที่ส่วนขยายของทะเลที่ได้รับอิทธิพลของกระแสน้ำขึ้นน้ำลงรุนแรง ตอนน้ำทะเลหนุนสูงมันจะดูดน้ำหลายล้านลิตรลงไปอย่างกับท่อน้ำทิ้งในอ่างยักษ์เลยล่ะครับ...สวยงามและอันตรายสุด ๆ “
เรียวปากจิ้มลิ้มบนหน้าหวานอ้าค้าง ในที่อันสวยงามแท้จริงแอบซ่อนความน่าสะพรึงไว้เช่นนี้เอง ก่อนจะได้คิดเรื่องอะไรต่อไปก็รู้สึกว่าเครื่องบินเล็กที่เธอโดยสารมากำลังร่อนลงสู่เบื้องล่างและได้ยินเสียงชายผู้นั้นหลังจากที่เขาปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว
“เชิญครับ...คุณบุษราคัม เรามาถึงเกาะนี้แล้ว ไดโอนีที่แสนสวย”
บุษราคัมก้าวลงจากเครื่องบินเล็กและจรดปลายเท้าในรองเท้าส้นแบนลงบนผืนทรายขาวเนียน ณ ที่แห่งนั้น...เกาะไดโอนีอันสงบเงียบ ยินเพียงเสียงลมทะเลหอบคลื่นเล่นล้อชายฝั่งและลมชายหาดพัดเข้ามาปะทะใบหน้าสวยหวานสีระเรื่อยามแดดอาบไล้ สถานที่ซึ่งหญิงสาวเคยใฝ่ฝันถึงทอดตัวอยู่ใต้เงาของเธอในตอนนี้แล้ว
“พี่อิงล่ะคะ...พี่อิงอยู่ที่ไหน?”
เจ้าของร่างแน่งน้อยเอ่ยถามขณะเกลี่ยปอยผมที่โดนลมพัดมาปรกผิวแก้ม ทว่าชายในชุดสูทไม่ตอบ เขาเพียงย่ำไปบนผืนทรายตรงไปยังบ้านหลังใหญ่ซึ่งวางตัวอยู่บนเนินโอบล้อมด้วยแมกไม้เขียวขจี บุษราคัมเดาเอาว่านี่อาจป็นที่พักของพี่สาว บ้านหลังนั้นถูกสร้างขึ้นในสไตล์โมเดิร์นกรุกระจกโดยรอบและดูกว้างขวาง ไม่มีรั้วกั้นหรือกำแพงบดบังทัศนียภาพของท้องทะเลแสนสวย
“เชิญด้านในครับ คุณบุษราคัม”
คนที่พาเธอมาเปิดประตูให้หญิงสาวก้าวเข้าไปเพื่อพบกับการตกแต่งภายในอันน่าตื่นตาในบ้านหลังนั้น เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกออกแบบอย่างประณีตให้กลมกลืนกันไปทั้งหมด ชุดรับแขกแบบเรียบอยู่ในพื้นที่โล่งกว้างสบายตาซึ่งเธอไม่อยากคาดเดามูลค่าวัสดุและการก่อสร้าง
“คุณคะ...พี่อิง...” บุษราคัมหันกลับไปทว่าไม่ทันชายร่างใหญ่ที่จากไปเสียแล้ว หญิงสาวยืนมองบานประตูตาปริบ ๆ และเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้น เขาไม่ยอมบอกว่าอัญมณีอยู่ที่ไหนแถมยังปล่อยให้เธอยืนอยู่อย่างนี้ หรือว่า...
“สวัสดีครับ...คุณ...บุษราคัม”
ความคิดของหญิงสาวชะงักกึกเมื่อเสียงห้าวกังวานดังขึ้นเบื้องหลัง เสียงนั้นลึกและราวกับมีอำนาจซึ่งร่างบางก็ไม่คิดลังเลที่จะหันกลับไปมอง
“คุณ...”
บุษราคัมอ้าปากค้างเมื่อพบว่ามีบุรุษร่างสูงใหญ่ยืนในท่าเอามือล้วงกระเป๋าเดนิมทั้งสองข้างโดยพิงไหล่กว้างกับผนังด้านหนึ่งของห้อง คนที่อยู่ตรงหน้าเธอเป็นชายชาวต่างชาติ นัยน์ตาสีน้ำเงินเป็นประกายขับความหล่อเหลาบนใบหน้าเข้มคมจับจิตภายใต้ทรงผมสั้นดูคล้ายทหาร เรือนร่างทั้งสูงใหญ่สีแทนจัดเต็มไปด้วยมัดกล้ามดูแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า แต่หญิงสาวมีเวลาพินิจเขาได้ไม่นานนักเพราะสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือการมาหาใครอีกคน
“คุณเป็นใคร...ฉันมาหาพี่สาวของฉัน เธอเป็นนางแบบชื่ออัญมณีและเธอก็มาถ่ายแบบที่นี่”
หญิงสาวพยายามคุมน้ำเสียงให้คงที่แม้ความประหม่าแล่นขึ้นมาท่วมท้นเมื่อ เขา ก้าวเข้ามาหาด้วยท่าทีสงบนิ่ง เรียวปากหยักบนใบหน้าเข้มกระตุกยิ้มน้อย ๆ ก่อนพูด
“ที่นี่ไม่มีผู้หญิงที่ชื่ออัญมณีหรือจูเวลอะไรนั่น มีแต่ผม...ฮอฟมันน์ แม็คเคลน!”
คำตอบของอีกฝ่ายที่ดังก้องทำเอาดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง บุษราคัมคิดว่าเธอคงหูฝาดแต่ให้บังเกิดความกลัวจนมือเริ่มสั่น
“คุณ...คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ...ก็ผู้ชายที่พาฉันมาเมื่อกี๊เขาบอกว่าพี่อิงส่งเขาไปรับฉันที่สนามบิน หรือว่า...หรือว่าเขาพาฉันมาผิดที่...ขอโทษทีค่ะ...ฉันจะกลับออกไปเดี๋ยวนี้”
“เขาพาคุณมาถูกที่แล้ว! ที่นี่แหละ...เกาะไดโอนีที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ของบาฮามาส!”
เสียงดุดันสะกดร่างบางที่กำลังหันไปจับลูกบิดประตูให้หยุดชะงัก บุษราคัมมือสั่นเทาอยู่ตรงนั้นกระทั่งรู้ตัวว่าเธอไม่ปลอดภัยเสียแล้วเมื่อลูกบิดถูกล็อคจากภายนอก
“คุณต้องการอะไร!”
ร่างเล็กรวบรวมความกล้าหันมาเผชิญหน้ากับคนตัวใหญ่อีกครั้ง เรือนผมสีน้ำตาลประกายเงางามที่ถูกมุ่นไว้อย่างดีหลุดรุ่ยเหมือนสติองเธอที่กระจัดกระจายแตกซ่าน แต่แล้วหญิงสาวกลับต้องถอยกรูดจนหลังชนกับบานประตูเมื่อชายหนุ่มภายใต้เสื้อยืดอวดกล้ามเป็นมัดค้ำแขนทั้งสองข้างกับผนังเพื่อกักตัวเธอไว้ ในเสี้ยววินาทีที่ได้อยู่ชิดใกล้ชายหนุ่มจึงเห็นชัด ๆ ว่าใบหน้าแม้ตื่นตระหนกนั้นงดงามแค่ไหน นี่คือภาพอันมีชีวิตชีวาหาใช่รูปถ่ายหากแต่ฮอฟมันน์กลับสำแดงอากัปกิริยาตรงข้ามกับความนึกคิด
”สิ่งที่ผมต้องการตอนนี้อยู่ที่นี่แล้ว...คุณยังไงล่ะ บุษราคัม!”
“ฉันไม่รู้จักคุณ! หรือว่า...คุณเป็นพวกมาเฟียหลอกผู้หญิงมาขาย ปล่อยฉันไปนะ รู้มั้ยว่าพี่สาวฉันเป็นนางแบบ ถ้าเขารู้ต้องส่งบอดี้การ์ดของเขามาจัดการคุณแน่”
“พวกที่พาคุณมาเป็นคนของผม! ส่วนพี่สาวคุณก็เป็นแค่นางแบบกระจอก ๆ ที่หวังแต่จะใช้ความสวยปอกลอกผู้ชายรวย ๆ !”
บุษราคัมตัวแข็งทื่อเมื่อฮอฟมันน์ตะเบ็งเสียงและมองเธอด้วยแววตาอาฆาตมาดร้าย เธอเกลียดเขาขึ้นมาจับหัวใจ ถึงจะหล่อปานเทพบุตรแต่ช่างเป็นคนกักขฬะหยาบคายและปากร้ายเป็นที่สุด ขอให้นี่เป็นความฝัน...แต่แล้วหญิงสาวก็รู้ว่ามันไม่ใช่เมื่อจิกเล็บลงบนอุ้งมือกลับรู้สึกเจ็บจนน้ำตาซึม
Latest chapter
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 10
“เหมือนพี่สาวของคุณ บีน่า!”ร่างสูงตวาดกลับพร้อมทั้งรั้งร่างเปลือยใต้ผ้านวมผืนหนาเข้าหาอกกว้าง บุษราคัมแทบไม่มีแรงเขยื้อนเพราะทั้งเหนื่อยล้าและสิ้นหวังต่อทุกอย่างที่เกิดขึ้น“แม็กซ์ พี่อิงไปทำอะไรให้คุณโกรธถึงขนาดต้องพาฉันมาขังไว้ที่เกาะนี่”เสียงของ ร่างเล็กในอ้อมแขนแกร่งอ่อนลงในท้ายที่สุด ให้ตายเถอะ! ประกายวาววามในดวงตากลมโตคู่นั้นเกือบทำให้เขาก้มลงไปเพื่อประทับรอยจูบบนกลีบปากเย้ายวนอีกหน“ผมจะลองเชื่อสักครั้งว่าคุณไม่เคยรู้พฤติกรรมชอบแทรกแซงครอบครัวชาวบ้านของพี่สาวคุณ...ผู้หญิงคนนั้นน่ะเป็นแค่นางแบบหางแถวแต่จับไมค์ แม็คเคลนเจ้าของ เอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ปซะอยู่หมัด ปกติพ่อผมก็เป็นคนเจ้าชู้ชอบควงผู้หญิงคนนั้นแล้วเปลี่ยนเป็นคนนี้ไปเรื่อย ๆ แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้แม่ผมเครียดขนาดต้องเดินทางกลับเยอรมันเหมือนพี่สาวของคุณ...”ฮอฟมันน์เว้นจังหวะคำพูดและเห็นว่าบุษราคัมมีอากัปกิริยาอ่อนลงมากกว่าตอนแรก ประกายตาคู่สวยหม่นแสงลงราวกำลังตริตรองคำพูดของเขา“ขนาดผมเป็นทหารอยู่ในกองทัพเรือก็ยังรู้เรื่องนี้แ
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 9
“คงจะแกล้งทำมารยาเพื่อหาทางหนีไปอีก ผมไม่เชื่อคุณหรอก บีน่า”ร่างสูงใหญ่ที่เปียกปอนไม่แพ้กันมองร่างที่คอพับคออ่อนจนใบหน้าหวานซุกซบลงกับอกกว้างด้วยลมหายใจรินรวย“บีน่า...บี...”ฮอฟมันน์เรียกชื่อนั้นซ้ำ ๆ สลับกับการตบแก้มซีดของคนในอ้อมกอดเบา ๆ ทว่าก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดจากอีกฝ่าย ชายหนุ่มนึกในใจว่าครั้งนี้เธอคงไม่ได้แสร้งทำแต่คงเหนื่อยล้าจนร่างกายไม่อาจทานทนได้จริง ๆ ผู้หญิงก็เท่านี้...พอพยศจนหมดแรงก็เป็นลมทว่าในความคิดแค้นกลับผสมปนเปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอีก ฮอฟมันน์ยังไม่ยอมขยับตัวหากแต่พินิจเจ้าของร่างเล็กซึ่งเขาจับศีรษะของเธอพาดไว้บนท่อนแขนข้างหนึ่ง ดวงตากลมโตลุกวาวพราวพรายดุจนางแมวป่าบนใบหน้าที่แหงนหงายบัดนี้ปิดสนิท เห็นแต่แพขนตางอนโค้งขยับถี่ ๆ และลมหายใจอ่อนเบาราวกับเหนื่อยล้าเต็มที่นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มจับจ้องอยู่บนแก้มเนียนใสกระทั่งหยุดลงบนกลีบปากที่เขาล่วงล้ำเข้าไปอย่างอุกอาจเมื่อครู่ ชั่วแวบของความแข็งกร้าวเขากลับนึกถึงสัมผัสอันนุ่มนวลและรสล้ำฉ่ำหวานที่ไม่ได้ตั้งใจให้มันแทรกลึกลงไปในหลืบ
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 8
ทุกอย่างราวหยุดนิ่งไปชั่วขณะ มีแต่เสียงดังอยู่ในลำคอหญิงสาวที่พยายามเช่นไรก็ขัดขืนเขาได้ไม่สำเร็จ บุษราคัมใจเต้นระส่ำด้วยไม่เคยลิ้มรสหรือแลกสัมผัสชิวหากับใคร ฮอฟมันน์เป็นคนแรกที่หยาบร้ายซ้ำยังทำในสิ่งที่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนเคยรุกล้ำจนเธอหวั่นหวามไปหมดเช่นนี้ ร่างสาวรับรู้ความแปลกใหม่นั้นอีกชัวครู่ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะเลื่อนออกไปหลงเหลือร่องรอยความกักขฬะเอาไว้บนกลีบปากบวมเจ่อ“คุณ...”พอดึงสติกลับมาได้บุษราคัมก็สะอื้นไห้และกัดริมฝีปากไว้แน่น และในเวลาเดียวกันชายหนุ่มก็นิ่งอึ้งเมื่อความสะใจกลับกลายเป็นความหวั่นไหวที่เริ่มก่อตัวอยู่ใต้จิตสำนึกไม่...เขาจะทำผิดต่อความตั้งใจของตัวเองไม่ได้ ถึงร่างนุ่มที่ชิดใกล้จะเย้ายวนแค่ไหนแต่เขาแค่ใช้เธอเป็นเครื่องมือบำบัดแค้น ในเมื่อพี่สาวของบุษราคัมร้ายกาจขนาดทำให้พ่อเขาลุมหลงจนละทิ้งบริษัทได้หนำซ้ำยังทำให้แม่เขาเสียใจจนต้องหลีกลี้ไปอยู่เยอรมัน ก็ไม่ควรมีคำว่าปราณีสำหรับเชลย“มานี่!” สีหน้าของฮอฟมันน์เปลี่ยนไปอีกครั้งก่อนกระชากแขนบุษราคัมให้ตามเขาไป“ไปไหน...คุณจะพาฉันไปไหน!”
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 7
“บุษราคัม!”เสียงคำรามที่ลั่นขึ้นเบื้องหลังทำให้ร่างบอบบางชะงักอีกครั้งขณะปีนขึ้นไปบนขอบหน้าต่างซึ่งเธอเห็นว่าสูงจากพื้นด้านล่างไม่มากนัก“คุณไม่มีวันหนีผมพ้น! ไม่มีวันหนีไปจากไดโอนีของผมได้!”บุษราคัมไม่สนใจคำคาดโทษที่กังวานก้อง หญิงสาวตัดสินใจกระโดดลงไปบนพื้นทรายก่อนรีบลุกขึ้นและตั้งหน้าออกวิ่ง เธอหวังว่าจะได้เห็นเครื่องบินลำนั้นจอดอยู่ที่เดิม แต่แล้วกลับเห็นเพียงแนวหาดทรายว่างเปล่าทอดยาวออกไปไม่สิ้นสุด เธอควรจะไปที่ใด...หญิงสาวมืดมนไปหมดทั้งที่แสงแดดแผดกล้า และแล้วร่างบางก็วิ่งตัวปลิวเข้าไปในป่ารกเรื้อริมชายหาดบุษราคัมวิ่งลัดเลาะไปตามทางเต็มไปด้วยรากอากาศของไม้ใหญ่ที่โผล่พ้นดินทรายอย่างทุลักทุเลโดยไม่ยอมเหลียวหลังกระทั่งรู้สึกว่าไกลห่างออกมาจาก ที่นั่น มากแล้ว ร่างแน่งน้อยวิ่งหอบแฮกถึงใต้พงไม้ใหญ่ก่อนหันกลับไปเห็นว่าไม่มีใครตามมาก่อนค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งพิงโคนไม้และเริ่มร้องไห้กับความโชคร้ายที่ไม่เคยคาดคิด“พี่อิง...พี่อิงไปทำอะไรให้เขาเจ็บแค้นถึงมาทำกับบุษแบบนี้”บุษราคัมรำพึงกับตัวเองขณะปา
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 6
“แต่ฉันไม่เคยรู้จักคุณ...เราไม่เคยรู้จักหรือเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ”“ถ้าอย่างนั้นผมจะบอกอีกครั้ง...ฟังให้ชัด ๆ ว่าผมคือฮอฟมันน์ แม็คเคลน เป็นลูกชายของไมค์ แม็คเคลน เจ้าของเอ็ม. ซี. เด็กซ์เตอร์ คอร์ป คนที่พี่สาวของคุณเสนอตัวเป็นอีหนูและทำให้ครอบครัวคนอื่นเขาแตกแยกยังไงล่ะ!”ยิ่งเขาพูดหญิงสาวก็ยิ่งหน้าชา แต่อะไรก็ไม่ทำให้เธอตระหนกได้มากเท่ากับร่างสูงใหญ่ที่ถือวิสาสะเบียดเข้าหา ตั้งแต่จำความได้จนโตเป็นสาวก็มีพ่อคนเดียวที่ได้ชิดใกล้ แล้วเขาเป็นใครฮอฟมันน์ แม็คเคลน...เขาทำให้เธออับอายด้วยการสาดใส่ท่าทีร้าย ๆ จนเธอทนแทบไม่ไหว“คุณพูดเรื่องอะไร! ฉันแค่จะมาหาพี่สาวและไม่เคยรู้อะไรที่คุณพูดมาด้วย”“ไม่มีใครที่คุณอยากพบทั้งนั้น! และนับแต่นี้คุณต้องอยู่ที่ได้โอนีห้ามออกไปไหน!”“คุณมันบ้า! ฉันจะเรียกตำรวจให้มาลากคอคนบ้าคนโรคจิตอย่างคุณเข้าคุก...ว้าย!”บุษราคัมร้องเสียงหลงมื่อผลักเขาออกห่างและล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงแต่ไม่ทันจะยกขึ้นกดหมายเลขก็ถูกคนหยาบร้ายแย่งเอาไปและบีบมันจนแหลกคามือ ร่างบางอ้าปากค้างกับภาพที่โทรศัพท์เครื่องบางกลายกลับเป็นเศษโลหะร่วงหล่นจากมือของชายหนุ่มทั้งได้ยินเสียงหัวเรา
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 5
บุษราคัมร้องถามซึ่งก็ได้รับคำตอบกลับมาว่า“มันเป็นถ้ำใต้น้ำนอกชายฝั่งครับ เราเรียกว่าหลุมสีน้ำเงินใต้สมุทร มันเป็นพื้นที่ส่วนขยายของทะเลที่ได้รับอิทธิพลของกระแสน้ำขึ้นน้ำลงรุนแรง ตอนน้ำทะเลหนุนสูงมันจะดูดน้ำหลายล้านลิตรลงไปอย่างกับท่อน้ำทิ้งในอ่างยักษ์เลยล่ะครับ...สวยงามและอันตรายสุด ๆ “เรียวปากจิ้มลิ้มบนหน้าหวานอ้าค้าง ในที่อันสวยงามแท้จริงแอบซ่อนความน่าสะพรึงไว้เช่นนี้เอง ก่อนจะได้คิดเรื่องอะไรต่อไปก็รู้สึกว่าเครื่องบินเล็กที่เธอโดยสารมากำลังร่อนลงสู่เบื้องล่างและได้ยินเสียงชายผู้นั้นหลังจากที่เขาปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว“เชิญครับ...คุณบุษราคัม เรามาถึงเกาะนี้แล้ว ไดโอนีที่แสนสวย”บุษราคัมก้าวลงจากเครื่องบินเล็กและจรดปลายเท้าในรองเท้าส้นแบนลงบนผืนทรายขาวเนียน ณ ที่แห่งนั้น...เกาะไดโอนีอันสงบเงียบ ยินเพียงเสียงลมทะเลหอบคลื่นเล่นล้อชายฝั่งและลมชายหาดพัดเข้ามาปะทะใบหน้าสวยหวานสีระเรื่อยามแดดอาบไล้ สถานที่ซึ่งหญิงสาวเคยใฝ่ฝันถึงทอดตัวอยู่ใต้เงาของเธอในตอนนี้แล้ว“พี่อิงล่ะคะ...พี่อิงอยู่ที่ไหน?”เจ้าของร่างแน่งน้อยเอ่ยถามขณะเกลี่ยปอยผมที่โดนลมพัดมาปรกผิวแก้ม ทว่าชายในชุดสูทไม่ตอบ เขาเ
You may also like
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol35.5K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์67.9K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก362.9K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก57.2K viewsคุณชายโรคจิต (Nc 18+)
ณัฐลภัส5.9K viewsคุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า
ไรท์สีคราม4.2K viewsเปลือยชีวิตอดีตเลขา ฯ
เฮียกังฟู171 viewsเมียร้างรัก
มาตานานา พิธุ623 views
