บทที่ 4

เนื้อสาวขาวผ่องสั่นระริก เธอไม่เคยสัมผัสประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ยิ่งเขาจูบเธอก็ยิ่งอยากกอดอยากลูบไล้ไปบนไหล่กว้าง แต่หญิงสาวก็ทำได้แค่กดฝ่ามือไว้กับบ่าของเขาแน่น ภายในเหมือนมีกองไฟสุมอยู่ยังไงยังงั้น

ศาสตราก็กำลังเพลิดเพลินต่อรสสัมผัสทางปากแสนซาบซ่านซึ่งเขาไม่เคยได้รับมันจากบัวไพลิน พี่สาวของบัวชมพูยังไม่ยอมให้เขาสัมผัสหรือแตะต้องตัวเธอสักหน แม้แต่จูบสักครั้งก็ยังไม่เคย

“อืม...อืม...” ร่างสูงครางลึกในลำคอ ลิ้นของเขากระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กที่ตอบสนองเขาเหมือนเธอพึ่งเรียนรู้การจูบ กลิ่นน้ำมันหอมกำจายออกมาอบอวลล้อมรอบคนทั้งสองที่ตอนนี้ร่างกายผุดผ่องของบัวชมพูที่ยังอยู่ในชุดเจ้าสาวกำลังบดเบียดแนบชิดด้านบนของร่างสูงใหญ่เปลือยเปล่า

ผ้าขนหนูผืนเล็กหลุดไปจากกลางลำตัวของเขาและกองอยู่ด้านข้างเพราะคนตัวโตขยับสะโพกและลำตัวไปมาด้วยความรัญจวนที่กำลังถาโถม ความร้อนจากแรงเสียดสีทำให้กลิ่นน้ำมันหอมยิ่งฟุ้งกระจายขึ้นมาและมันช่วยกระตุ้นกำหนัดในส่วนลึกของทั้งเขาและเธอได้เป็นอย่างดี

“ซีนิธ...ปล่อยบัวเถอะค่ะ” บัวชมพูครางเสียงหอบเมื่อเขาเลื่อนริมฝีปากออกและซุกไซ้ใบหน้าไปตามลำคอระหง

“อื๊อ...ปล่อยบัวเถอะนะคะ”

ยิ่งเธอร้องขอก็เหมือนยิ่งยั่วยุให้เขาฝังริมฝีปากลงบนเนื้อนวลหนักขึ้น บัวชมพูแทบขาดใจกระทั่งเขาพลิกร่างขึ้นมาอยู่เหนือเธอ

“บัว...” ศาสตราซึ่งตอนนี้ร่างกำยำนั้นเปล่าเปลือยหมดไม่เหลืออาภรณ์สักชิ้นครางเบา ๆ อยู่กับคางมน เขาสบนัยน์ตาของหญิงสาวที่มีอาการตื่นกลัวแต่ลึกลงไปเขากลับเห็นบางสิ่งบาอย่างแอบซ่อนอยู่ภายในนั้น

“ซีนิธ...ปล่อยบัวเถอะค่ะ...นะคะ”

“ทำไมล่ะ...ทำไมผมต้องปล่อยคุณ ในเมื่อคุณเต็มใจมาเป็นเจ้าสาวของผมแล้ว คุณก็ต้องเต็มใจทำหน้าที่เมียของผมด้วย”

“บัวขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ?”

เขาเลิกคิ้ว “เพื่ออะไร?” ถามกลับขณะโน้มใบหน้าลงไปชิด

“ขอเวลาให้บัวได้ปรับตัวหน่อยได้ไหมคะ...บัวยังไม่ชิน...เอ้อ...บัวยังไม่เคยค่ะ”

“ไม่เคย?”

“ก็...บัวไม่เคยอยู่กับผู้ชาย” เธอหรุบเปลือกตาลงต่ำ “ไม่เคยอยู่แบบนี้นี่คะ”

“คุณไม่ต้องกังวลไปหรอกเรื่องนั้น” เขาหรี่ตาลงและมองหญิงสาวอย่างมีนัย “เพราะว่าผม...จะสอนคุณเอง”

“ซีนิธ” บัวชมพูซึ่งตอนนี้ก็คือเจ้าสาวคนใหม่หลับตาลงเมื่อศาสตราโน้มใบหน้าคมเข้มลงไปหาเธออีกครั้ง เธอเผยอปากรับลิ้นของเขาโดยไม่รู้ตัว บิดกายไปมาอย่างยวนยั่วเพราะรู้สึกถึงความรัญจวนที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมา

นี่เธอกำลังจะเป็น ของ ของ เขา จริงล่ะหรือ...หญิงสาวหวั่นกลัวตั้งแต่ก่อนเข้าพิธี กลัวว่าศาสตราจะรังเกียจที่เธอเป็นน้องสาวของผู้หญิงที่ทรยศเขา กลัวว่าเขาจะมองเห็นเธอเป็นแค่ตัวแทนของพี่สาวเท่านั้น

ความคิดทุกอย่างปลาสนาการไปจนสิ้นเมื่อรสลิ้นของเจ้าบ่าวนั้นช่างฉ่ำหวานและนุ่มเบาเหมือนขนนก เขาคลายความดุดันลงไปมาก และจูบเธออย่างกระหายหิว

         

บทที่ 4 ครั้งแรก (วาบหวาม)

          ร่างกายของชายหนุ่มตึงแน่นและแข็งเกร็งขณะที่ลิ้นหนาล้วงเข้าไปในอุ้งปากเล็กลึกขึ้น ๆ เขาก็บอกตัวเองไม่ได้เช่นกันว่าเพราะอะไร ทำไมเขาต้องเป็นฝ่ายตื่นเต้นทั้งที่คนที่ต้องรู้สึกเช่นนั้นควรจะเป็นบัวชมพู

            หรือเป็นเพราะการแสดงออกของเจ้าสาวที่เขาไม่ตั้งใจจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วย บัวชมพูเป็นคนสวย ท่าทีของเธออ่อนหวานและที่สำคัญเธอทำเหมือนไม่เคยมีประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้มาก่อน

            ความไม่ประสาของเธอดึงดูดความรู้สึกของเขา เนื้อตัวของเธอเหมือนกล่องแห่งความลับที่กำลังรอให้เขาเปิดมันออก แล้วศาสตราก็ค่อย ๆ เปิดเผยความพิสุทธิ์บนเนื้อนวล เขาจูบและจับไหล่บาง ลูบไล้ไปตามแขนเรียวราวลำเทียนจนหญิงสาวขนลุกซู่

            “ซีนิธ...อืม...” บัวชมพูเริ่มคราง แต่เสียงนั้นถูกกักไว้ในลำคอ พอรู้สึกตัวหญิงสาวก็หน้าแดงก่ำ นี่เธอกำลังมีอารมณ์คล้อยตามเขาไปแล้วหรืออย่างไรกันนี่

            “บัว...ไม่ต้องกลัว...ฉันจะสอนเธอเอง”

            “ซีนิธ...อย่าค่ะ...อย่า”

            ร่างน้อยร้องออกมาเสียงแหบพร่าซึ่งเกิดจากอารมณ์หวามไหว เนื้อตัวของเธอถูกร่างใหญ่โตกำยำบดเบียดและกอดรัด เขาไม่ยอมเปิดทางให้เธอขยับได้นอกจากกระสับกระส่ายไปมา

            ปากหยักหนาร้อน ๆ ลากไล้ลงมาตามลำคอระหง ไหปลาร้าและเนินอกอิ่มทั้งสองที่ความอวบอัดนั้นแอบซ่อนอยู่ใต้ผ้าสะใบเกาะอก บัวชมพูหลับตาพริ้มแต่ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองคนตัวโตด้วยอาการกระสับกระส่ายบิดไปมาน้อย ๆ มันยั่วยวนให้เขาจูบและไล้ลิ้นไปบนผิวนวลเนียน พ่อเลี้ยงหนุ่มลูกครึ่งไทยรัสเซียถึงกับถอนหายใจเมื่อเขาเริ่มดึงปมผ้าข้างหนึ่งของสะใบที่ยึดผ้าทั้งผืนไว้ให้หลุดออกจากตัวของหญิงสาว

            แต่ความอวบอิ่มก็ยังเห็นรำไรอยู่ใต้ผ้าไหมที่พันหน้าอกของหญิงสาวไว้อีกชั้น การแต่งองค์ของเจ้าสาวแบบไทย ๆ ไม่ได้ทำให้เขารำคาญ ตรงข้ามกลับทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มอยากรู้และค่อย ๆ ดึงมันออกอย่างเบามือ

            “อุ๊ย! ซีนิธ”

            บัวชมพูเขินจนหน้าแดงก่ำเมื่อทรวงอกอิ่มหลุดจากผ้าไหมที่พันตัวเธอไว้เป็นชั้นสุดท้าย เหลือเพียงผ้าไหมลายสวยชิ้นล่างที่ตอนนี้เลิกขึ้นมาถึงต้นขาเนียนขาวซึ่งถูกท่อนขาหนาใหญ่ของศาสตราเสียดสีไปมาเบา ๆ

หญิงสาวยกแขนทั้งสองขึ้นปกปิดบนทรวงอกอวบอิ่มที่ขนาดของบัวตูมทั้งสองทำเอาพ่อเลี้ยงหนุ่มตกตะลึง แขนของเธอปิดได้ก็แค่ส่วนปลาย แต่โนมเนื้ออวบใหญ่กลมกลึงกลับล้นแขนเรียวทั้งสองข้างออกมา