Accueil / มาเฟีย / เซ็นซะใบหย่านี้ / เซ็นซะใยหย่านี้ EP : 2 พาหญิงอื่นเข้าบ้านอย่างไม่อาย

Partager

เซ็นซะใยหย่านี้ EP : 2 พาหญิงอื่นเข้าบ้านอย่างไม่อาย

last update Date de publication: 2025-08-05 11:03:04

บทที่ 2 

  มือของผู้เป็นแม่ลูบหัวของลูกสาวตัวเล็กในอ้อมกอดของตัวเองเบาๆ เด็กสาวคนนี้หลังจากลืมตาดูโลกแล้วคงรู้สึกเคว้งคว้างเมื่อก่อนนี้ผ้าแพรอาจจะละเลยความรู้สึกของลูกแต่ก็ไม่เคยละทิ้งหรือเที่ยวเตร่ดั่งกับวัยรุ่นทั่วไปเธอตั้งใจที่จะทำงานและฝึกงานในบริษัทของคุณพ่อมีบางครั้งที่สังสรรค์กับเพื่อนบ้างในบางครั้งแต่คนที่ใกล้ชิดกับลูกสาวของเธอมากที่สุดคือสุวรรณยศพ่อของเธอ 

"มามี๊ขอโทษนะต่อจากนี้ไปมามี๊จะดูแลหนูเองและมามี๊จะไม่มีวันให้ใครแย่งความรักของปะป๊าไปจากหนูเด็ดขาด" สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นในแววตาซ่อนความเจ็บปวด เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองเขาบอกว่าได้ในสิ่งที่เขาต้องการ ถ้าเราไม่ผิดก็คืออำนาจและเงินทองของพ่อเธอ ผ้าแพรยกทุกอย่างให้เขาได้แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้ พ่อของเธอตายไปได้แค่เดือนเดียวเขากลับพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในบ้านเหยียบย่ำหัวใจของพ่อเธอ 

"ไม่ร้องไห้นะหนูอยู่ตรงนี้" มือน้อยเช็ดน้ำบนแก้มให้กับผู้เป็นแม่ทั้งยังยิ้มให้กำลังใจ ผ้าแพรรู้สึกดีขึ้นเมื่อมีเจ้าตัวเล็กอยู่ตรงนี้ เวลาผ่านไปสักพักหลังจากที่พาลูกนอนเล่นบนเตียงพะพายลูกสาวของเธอนั้นเผลอหลับ เธอจึงให้พี่เลี้ยงทั้งสองคนเฝ้าอยู่ในห้อง ก่อนที่จะเปิดประตูห้องออกมา

"คุณผู้หญิงจะไปไหนครับ คุณผู้ชายสั่งไว้ว่าห้ามให้คุณผู้หญิงออกจากห้อง" ซูโจลูกน้องคนสนิทขวางหน้าประตูเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอนั้นออกจากห้องทั้งยังเอ่ยบอกว่าเจ้านายสั่งไว้ 

มือทั้งสองข้างผลักหน้าอกของซูโจวออกจากตัวเอง เธอรีบเดินลงจากบันไดตรงลงไปด้านล่างเพื่อต้องการเจอหน้าของผู้หญิงแพศยาที่เข้ามาอยู่ในบ้านของเธอ

"คำว่าหน้าด้านมันคงน้อยเกินไปสำหรับผู้หญิงที่ร่านเข้ามาอยู่ในบ้านของเมียเขาสินะ หน้าตาก็ดีแต่งตัวก็ดูดีไม่มีปัญญาหาผัวเองหรือไง" ผ้าแพรพยายามที่จะใจเย็นแต่ด้วยสถานการณ์และอารมณ์ที่เกิดขึ้นเห็นผู้หญิงคนอื่นอยู่กับสามีตัวเอง เธอใช้ถ้อยคำด่าที่รุนแรงั้งยังพุ่งตัวเข้าหานับดาว

"หยุดเดี๋ยวนี้นะผ้าแพรขอโทษนับดาวเดี๋ยวนี้" สามีของเธอนั้นปกป้องผู้หญิงคนอื่นและยังพุ่งตัวเข้ามาหาภรรยาโดยการจับแขนกระชาก

"แล้วผ้าแพรพูดไม่ถูกหรือยังไง ถ้าไม่หน้าด้านจริงคงไม่เข้ามาอยู่ในบ้านของคนอื่น" นับดาวพยายามส่ายหน้าไปมาปฏิเสธด้วยมือทั้งสองข้างเหมือนดั่งว่าไม่ให้ผ้าแพรเข้าใจผิด แต่ในสายตาของผ้าแพรที่มองผู้หญิงด้วยกันนั้นดูออกว่าเธอไม่ได้มาดีและในสายตาที่ใสซื่อเต็มไปด้วยความร้ายเพราะหลังจากที่ขุนเพลิงเผลอเธอกลับยิ้มด้วยที่มุมปาก

"บอกให้หยุดเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ผมจะลากคุณไปอยู่ในกรงหมา" ผ้าเเพรไม่ฟังในคำพูดของขุนเพลิงเธอสะบัดมือของเขาออกจากตัวเองตบหน้าของนับดาวที่ยืนนิ่งทำอย่างกับคนที่กลัวแสดงความเสแสร้งได้เก่งจนผ้าแพรไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ตัวเองได้

ใบหน้าสวยหันไปตามแรงตบทันทีมือหนาของสามีตนเองคว้าจับข้อมือของผ้าแพรเอาไว้

"บอกให้หยุดเดี๋ยวนี้" ในสายตาของเขาที่ดูโกรธจนหูนั้นแดง จ้องมองหน้าของผ้าแพรทั้งยังตะคอกให้เป็นหยุด

"ฉันไม่หยุด ไม่มียางอายบ้างเหรอมาอยู่ในบ้านของเมียคนอื่นทั้งๆ ที่เขามีลูกมีเมียอยู่แล้วไม่มีปัญญาหาผัวเองหรือยังไง อีร่าน" ด้วยแรงเหวี่ยงของผ้าแพรและทำให้ขุนเพลิงจับแขนเอาไว้ไม่อยู่ เธอจึงพลาดท่าล้มลงไปกับพื้น ผ้าแพรคิดว่าขุนเพลิงปล่อยหรือผลักให้เธอล้มแต่จริงๆ แล้วขุนเพลิงไม่ได้ทำ 

เมื่อผ้าแพรล้มลงไปกับพื้นนับดาวรีบเข้ามาจับแขนของขุนเพลิงทำท่าทีกลัวและร้องไห้ทั้งยังใช้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตามองหน้าของขุนเพลิง

"คุณไปส่งฉันที่คอนโดก็ได้ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วเขาไม่เต็มใจให้ฉันอยู่ด้วย" ผ้าแพรที่เธอหยุดชะงักทันทีเธอไม่คิดว่าสามีที่แสนดีของตัวเองนั้นจะกล้าผลักจนเธอเสียหลักล้มลงไปกับพื้น ใบหน้าที่เคยสดใสในตอนนี้เศร้าหมองเต็มไปด้วยน้ำตาที่เปรอะเปื้อนดั่งกับคนละคนที่เคยเป็นผ้าแพรในวันวาน

"ไม่ต้องนับดาวคุณต้องอยู่ที่นี่ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นเพราะว่าบ้านหลังนี้เป็นของผมคนที่จะต้องไปคือเธอต่างหาก" ไม่เพียงแต่คำพูดที่เอ่ยบอกให้ผู้หญิงคนอื่นอยู่ในบ้านและไล่ให้ภรรยาออกจากบ้าน เขายังชี้นิ้วและตะเบ็งเสียงใส่เธอจนสุดเสียง

"คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ฮื่อๆ ฉันเป็นภรรยาของคุณนะและบ้านหลังนี้ก็เป็นของฉันสมบัติทุกอย่างเป็นของฉัน ผู้หญิงคนอื่นไม่มีสิทธิ์เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้" 

"คุณผู้หญิงครับของทุกอย่างที่คุณสุวรรณยศในตอนนี้มอบให้กับคุณผู้ชายทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่เงินบาทเดียว ในตอนนี้คุณผู้หญิงไม่มีอะไรเลย ผมว่าทำตามคำสั่งของนายเถอะนะครับดีกว่าคุณผู้หญิงจะต้องไปอยู่ที่อื่น" 

ลูกน้องคนสนิทที่ใช้ถ้อยคำพ่นออกมาจากปากบอกว่าเขาได้ทุกอย่างไปจากพ่อของเธอซึ่งเรื่องนี้ผ้าแพรรู้ดีอยู่แล้วในวันนั้นที่พ่อของเธอเอ่ยถามเธอเต็มใจที่จะให้ขุนเพลิงรับทุกอย่างเอาไว้ เพื่อดูแลต่อเธอไม่คิดว่าสามีของตัวเองจะเลวและหักหลังได้ขนาดนี้  

"เจ็บมากไหมเดี๋ยว ผมพาคุณไปทายานะนับดาว" มือนั้นที่เคยโอบกอดเธอในตอนที่เจ็บสัมผัสกลับไปจับใบหน้าผู้หญิงอื่นปล่อยให้เธอจมกับความทุกข์ทรมานอยู่กับพื้น 

"กรี๊ด! ขุนเพลิงคุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ ฉันเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณ ถ้าคุณเอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาอยู่ในบ้านฉันจะฟ้องให้คุณไม่เหลืออะไรเลย อย่าลืมสิว่าฉันมีลูกฉันมีสิทธิ์เอาทุกอย่างคืน" ในขณะที่ขุนเพลิงหันหลังเตรียมที่จะพานับดาวไปทายา เขานั้นถูกภรรยาของเขาพูดขู่ต้องหยุดชะงักด้วยที่ผ้าแพรพูดถึงเรื่องฟ้อง

"นับดาวทำให้ครอบครัวของคุณไม่มีความสุข นับดาวขอตัวดีกว่าค่ะ" จริงๆ ควรที่จะออกไปจากบ้านของคนอื่นตั้งนานแล้ว แต่นับดาวก็ยังเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนดีทำท่าทีจะไปแต่ถูกขุนเพลิงนั้นจับแขนเอาไว้

"ไม่ต้อง...คุณไม่ต้องกลัวและไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น คนของผมก็คือคนของผม คนอื่นที่ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ เข้าไปรอผมที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะ เดี๋ยวจะให้คนเอายาไปให้" นับดาวพยักหน้าให้กับขุนเพลิงและเดินเข้าไปในห้องอย่างว่าง่าย ส่วนเขาที่กวาดสายตามองมาด้วยความไม่พอใจนั่งยองๆ ลงทันทีส่งมอบมืออันรวดเร็วบีบคอของผ้าแพรภรรยาตนเองอย่างเลือดเย็นสายตาที่จ้องมองและฟันขบกันเสียงดัง

"ขอเตือนเอาไว้ตรงนี้ ถ้าทำอะไรนับดาวอีกเธอไม่ตายดีแน่ รีบตั้งสติเอาเงินหนึ่งล้านที่ฉันให้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่จะดีกว่าหรือจะให้ฉันส่งร่างกายสกปรกนี้ไปขายที่ชายแดน" ใจคอของเขาจะโหดร้ายส่งเมียตัวเองไปขายชายแดนได้เลยเหรอ คุณพ่อคิดผิดที่ให้ผู้ชายสารเลวคนนี้มาเป็นลูกเขยให้ทุกอย่างกับเขาจนหมดจนลูกสาวของตัวเองไม่เหลืออะไรเลย

"คุณพ่อของฉันคิดผิดอึก..."

ผ้าแพรที่ถูกบีบคออยู่นั้นถูกบีบแรงกว่าเดิมเมื่อเอ่ยถึงพ่อของตนเองในสายตาที่ไม่พอใจเหวี่ยงมือจนผ้าแพรล้มลงไปกับพื้น

"แล้วไงกว่าจะรู้ตัวก็โง่ไปแล้ว ฉันเอาแค่ลูกไปส่วนเธอจะไปไหนก็ไป" ขุนเพลิงลุกขึ้นแล้วหันหลังให้กับผ้าแพรในครั้งนี้เขาไม่ได้หยุดเดินเองแต่ผ้าแพรกอดขาของเขาเอาไว้ทั้งสองข้าง

"ฮื่อๆ ขุนเพลิงอย่าทำแบบนี้กับฉัน ตลอดระยะเวลาสามปีที่อยู่ด้วยกันมา ฉันรักคุณมากนะฮื่อๆ ในตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไร ทำไมถึงเปลี่ยนไปฉันยอมแล้วให้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในบ้านนี้ก็ได้ แต่อย่าไล่ฉันเลยนะ" เขากระชากขาออกจากอ้อมกอดของเธอโดยที่ไม่สนใจความเจ็บหรือคำพูดพวกนั้นสิ่งที่เขาสนใจคือรีบไปทายาให้กับนับดาว 

"ฮื่อๆ คุณพ่อผ้าแพรเจ็บเหลือเกิน ฮึ๊ก เจ็บจนจะขาดใจแล้ว" ได้เพียงแต่คุกเข่าร้องไห้โดยที่ไม่มีใครสนใจถ้าพ่อของเธอยังอยู่ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ในวันที่ผิดพลาดทำให้พ่อของเธอต้องจากโลกนี้ไปไกลอย่างไม่หวนกลับเหมือนกับความรักที่สามีของเธอเคยมีให้ก็หายไปอย่างไม่หวนกลับเช่นกัน 

📌ถูกอกถูกใจหม่ำมี๊กันไหมฝากหม่ำมี๊กดใจเรื่องนี้ให้ไรท์หน่อยนะค้าบ อ้อนๆ ช่วยไรท์ทีงับ

🔥 บอกเลยว่า อิพี่ชั่ว 100% เตรียมทิชชู่รอเลยค่าบ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 15 ดีเอ็นเอที่ไม่ตรงกัน

    บทที่ 15หน้าห้องฉุกเฉินหลังจากส่งตัวลูกสาวให้หมอดูอาการและทำการรักษาผ้าแพรและขุนเพลิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผุดลุกผุดนั่งกะวนกะวายเดินวนกันไปมาอยู่แถวนั้นยิ่งผ้าแพรเธอร้องไห้ไม่ยอมหยุดสายตาของผู้เป็นแม่พยายามชะเง้อมองผ่านกระจกบานเล็กอยู่บนหน้าประตู"ฮึ๊ก อย่าเป็นอะไรนะลูกแม่เหลือลูกอยู่แค่คนเดียวแล้วนะ" ผ้าแพรร้องไห้กุมมือเข้าหากันและพูดเพียงคนเดียวว่าเหลือแค่พะพายสิ้นสุดคำพูดขุนเพลิงหันมองหน้าภรรยาแต่ก็หันกลับโดยไม่มีคำปลอบใจเมื่อหมอเปิดประตูออกมาใบหน้าของหมอที่ดูกังวลและเครียดใช้คำพูดติดขัดยังไม่บอกอาการของพะพาย"คุณหมอคะลูกสาวของฉันเป็นยังไงบ้าง" พยายามฝืนด้วยถ้อยคำพูดที่เอ่ยถามน้ำเสียงติดขัดทั้งยังน้ำตาที่ไหลเอ่อล้นบนแก้ม"เด็กอาการแย่ด้วยที่เสียเลือดมากเป็นเวลานานเกร็ดน้ำเกลือต่ำ ถ้าเกิดเราหาเลือดได้ทันเวลาก็จะไม่เป็นอะไรด้วยที่เลือดกำลังมาแต่ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่ยินดีที่จะให้เลือดน้องก็ได้ครับทางเราจะได้ไม่ต้องรอ""ฉันค่ะ...ฉันเป็นแม่ของเขาฉันเป็นแม่ของพะพายเอาเลือดของฉันไปเลย" ผ้าแพรยื่นแขนตัวเองให้กับหมอด้วยความกระวนกระวายและหวาดกลัว เธอเอ่ยบอกกับหมอให้เอาเลือดของตัวเองแต่ถูกขุนเพ

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🔥🥀เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 14 อุบัติเหตุหรือจงใจ

    บทที่ 14 พรึ่บ เรือนร่างบางนอนอยู่บนโซฟาในขณะที่กำลังละเมออยู่ๆ น้ำเย็นสาดเข้ามาที่หน้าจนเธอสะดุ้ง ผ้าแพรรีบดีดตนเองนั้นลุกขึ้นมองคนตรงหน้าผู้เป็นสามียืนถือแก้วน้ำอยู่"คุณทำอะไรของคุณ" ใบหน้าน้อยขมวดคิ้วเพ่งเล็งไปยังหน้าของสามีตนเอง เมื่อวานนี้ก่อนจะกลับบ้านดันเกิดปัญหาและเขาก็พาตัวของเธอมาที่นี่เพื่อมาเคลียร์งาน"ก็ฉันปลุกให้ตื่น" "นี่คือการปลุกของคุณเหรอ ขุนเพลิงคุณเปลี่ยนไปมากรู้ไหม" การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ถึงแม้ว่าไม่เจ็บแต่เป็นการกระทำที่ย่ำยีหัวใจ การสาดน้ำใส่หน้าในขณะที่หลับมันดูทุเรศจนผ้าแพรนั้นโมโห"ถ้าไม่พอใจก็เซ็นใบหย่าให้กับฉันสิ" ครั้งที่ร้อยเพียงเวลาแค่ไม่กี่วันเขาพูดคำว่าหย่าจนนับไม่ถ้วนในครั้งนี้ไม่เพียงแต่ท้าผ้าแพรไปหย่าแต่ยังมีเอกสารหย่าที่อยู่หน้าจอคอมนั้นตรงมาที่โซฟาแล้วโยนลงบนโต๊ะให้กับผ้าแพรด้วย"เซ็นซะใบหย่านี้" ปากกาในมือโยนลงมาทับกระดาษทั้งคำพูดในเชิงตะคอกให้รีบเซ็นใบหย่า ผ้าแพรที่มองกระดาษโกรธในการกระทำของขุนเพลิงจากกระดาษใบหย่านั้นชูขึ้นและฉีกต่อหน้าของขุนเพลิงทันที"ไม่ฉันยังไม่พร้อม ฆ่าฉันเลยสิเพราะยังไงฉันก็ไม่หย่า" ใบหน้าสวยที่เงยขึ้นเผชิญกับแววตาของขุน

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 13 แผนการร้ายของนับดาว

    บทที่ 13 ตัดมาทางด้านของนับดาวหลังจากที่เธอรู้ว่าขุนเพลิงออกไปข้างนอกเพราะว่าไปตามหาผ้าแพรภรรยาของเขา เธอโกรธมากเขวี้ยงข้าวของในห้องจนกระจายลงพื้นมีเพียงแต่แม่บ้านที่เธอเพิ่งรับเข้ามาทำงานพยายามห้ามแต่ก็ถูกตบหน้าด้วยความโมโห"ขุนเพลิง" เธอนั้นดั่งกับคนละคนที่อยู่กับขุนเพลิงอ่อนหวานและแสนดีนั้นหายไปทันที มือทั้งสองข้างที่กำหมัดเข้าหากันจนเนื้อตัวสั่นด้วยความโกรธในแววตาเเดงโดยที่เวลาผ่านไปนานขุนเพลิงยังไม่กลับเข้ามาในบ้าน"คุณนับดาวคะ รถของคุณผู้ชายกลับเข้ามาแล้ว" แม่บ้านคนสนิทของนับดาวรีบวิ่งมาที่หน้าต่างเห็นรถของขุนเพลิงกลับเข้ามาหน้าตาตื่นหันมองไปทางนับดาวและเอ่ยบอกทันที"รีบเก็บข้าวของให้เรียบร้อย" นับดาวเอ่ยสั่งให้กับแม่บ้านที่ตัวเองเพิ่งจะเขวี้ยงข้าวของนั้นเก็บของให้เรียบร้อยส่วนตัวเองรีบวิ่งลงมาจากห้องแม้ในตอนดึกมากเธอก็ยังไม่ยอมนอน นับดาวผิดหวังเมื่อลงมาถึงด้านล่างขุนเพลิงไม่ได้กลับมาที่บ้านทั้งยังผ้าแพรที่ไม่ได้กลับมาด้วยมีเพียงแต่ลูกน้องคนสนิทที่กลับมา"คุณผู้ชายทำไมถึงไม่กลับมา" ซูโจลูกน้องคนสนิทก้มหน้าลงและส่ายหน้าไปมา เขาไม่บอกอะไรกับนับดาวมีเพียงแต่การเดินหลีกทันทีนับ

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบย่านี้ EP : 12 โดนจับตัวแต่ผัวเชื่อคิดว่าความจริง

    บทที่ 12 "บอกให้ปล่อย...ฉันบอกให้ปล่อย กล้าดียังไงมาจับฉัน" ยิ่งผ้าแพรสะบัดมือของตัวเองมือที่จับเธอนั้นยิ่งบีบแน่น คนตัวเล็กถูกกระชากออกมาจากโต๊ะนั่งดื่ม"ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยด้วยไม่อื้อ" เตโชที่กล้ามากใช้ยานอนหลับใส่กับผ้าเช็ดหน้าปิดปากให้ผ้าแพรนั้นสลบก่อนที่เขาจะอุ้มเธอออกมาจากสถานบันเทิงแห่งนี้ไม่มีใครกล้าที่จะยุ่งกับเตโชสักคนปล่อยให้เขาอุ้มผู้หญิงออกไปต่อหน้าต่อตา"มันไม่สนใจเธอแล้วมาเป็นของฉันทุกอย่างก็จบ" เตโชรู้มาว่าเรื่องระหว่างผ้าแพรกับสามีของตัวเองกำลังจะหย่าจึงเข้าหาผ้าแพรอย่างไม่กลัว เขาพาผ้าแพรขับรถออกมาข้างนอกแต่รู้ตัวว่ามีรถประกบทางด้านหลังมาหลายคัน "ผัวเธอคงตามมาสินะ" ในวันนั้นเตโชถูกขุนเพลิงสามีของผ้าแพรนั้นต่อยจนล้มลงไปกับพื้นในวันนี้เขาต้องการเอาคืนเลยขับรถเลี้ยวเข้าซอยเล็กๆ ด้วยความเร็วเลี้ยวไปเลี้ยวมาจนรถคันหลังตามมาไม่ทัน เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพายของผ้าแพรดังขึ้นเรื่อยๆ ช่วงจังหวะที่เตโชนั้นตบไฟยกเลี้ยวเข้าโรงแรมเล็กๆ ในซอยพอดีหลังจากที่โรงแรมปิดผ้าม่านเตโชจึงหยิบกระเป๋านั้นมาดูโทรศัพท์เป็นเบอร์ของขุนเพลิงที่โทรมาหาภรรยาจริงๆเขากดรับสายอย่างไม่กลัว

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 11 อะไรที่ทำให้สามีเปลี่ยนไป

    บทที่ 11 ไม่เพียงแต่ตัวเองที่ไม่ปลอดภัยแต่ยังเป็นเด็กตัวเล็กผู้เป็นลูกถูกกระทำจากผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นหลังจากที่ผ้าแพรรู้ว่าลูกสาวของเธอนั้นถูกหลอกให้ไปเอาของเล่นในน้ำก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากนับดาว "ต่อจากนี้ไปห้ามเข้าใกล้ผู้หญิงคนนั้นอีกนะลูก" ผ้าแพรพยายามคิดว่าจะทำยังไงจะให้ลูกสาวของตัวเองปลอดภัยไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนแต่ถ้าจะปล่อยให้อยู่ที่นี่อีกลูกของเธอต้องเป็นอันตรายแน่ๆ "ป๊า" ถ้าแพรไม่รู้ว่าประตูลูกบิดถูกเปิดเข้ามาตอนไหน เธอนั่งอยู่ที่ห้องของตัวเองกับลูกสาวเสียงลูกสาวจึงพูดขึ้นเอ่ยเรียกผู้เป็นพ่อของเขาผ้าแพรจึงหันมองไปที่หน้าประตูเห็นขุนเพลิงยืนอยู่ตรงนั้น เมื่อผ้าแพรกับลูกสาวรู้ตัวขุนเพลิงเดินเข้ามาด้านในก่อนที่จะปิดประตูห้องเขานั่งลงที่เตียงด้านข้างของลูกสาวลูบหัวของเด็กสาวเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน"ทีหลังอย่าลงไปเก็บของเล่นในน้ำอีกนะลูก รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหนดีที่พี่ซูโจอยู่ไม่อย่างนั้นหนูจะต้องจมน้ำ ไม่มีใครช่วยหนูได้แม้แต่แม่ของหนูเองยังช่วยตัวเองไม่ได้เลย" คำพูดประชดของสามีเอ่ยว่าให้ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นสามีที่ห่วยแตก ผ้าแพรเธอได้เพียงแต่เงียบในครั้งนี้เธอเลือกที่จะเห

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 10 ภรรยาที่สามีไม่ต้องการ

    บทที่ 10 ผ้าแพรอาบน้ำแต่งตัวเตรียมที่จะพาลูกสาวนั้นไปเที่ยวข้างนอกพาไปโรงเรียนเด็กศูนย์ของประเทศโรงเรียนนานาชาติที่มีแต่ลูกคนรวยคนมีเงินเรียน "คุณผู้หญิงคะ...คุณผู้หญิงคุณหนูหายไปไหนไม่รู้ค่ะ" ผ้าแพรเธอเดินลงมาจากห้องยังไม่ทันก้าวขาไปไหนต้องหยุดชะงักด้วยที่พี่เลี้ยงทั้งสองคนวิ่งหน้าตาตื่นมองซ้ายและขวาตามหาพะพาย ในวินาทีที่เธอได้ยินแบบนั้นหัวใจแทบหยุดเต้นเหมือนฟ้าถล่มลงมาเพราะตั้งแต่พะพายเกิดมาไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเลย"เป็นไปได้ยังไงไปตามหาให้เจอเดี๋ยวนี้" ผ้าแพรเอ่ยร้องส่งเสียงตามหาลูกสาวตามบ้านด้วยความเป็นเด็กเขาอาจจะซุกซนอยู่มุมไหนของบ้านสักที่ ทั้งในห้องทำงานของขุนเพลิงตามห้องนั่งเล่นก็ไม่มีเสียงตอบรับของพะพายเลย"นับดาว" เมื่อผ้าแพรเอ่ยชื่อของนับดาวเสียงร้องกรี๊ดดังมาจากสระน้ำกลางบ้านผ้าแพรจึงรีบหมุนตัวก้าวฝีเท้าวิ่งตรงไปที่เสียงร้องนั้น"คุณหนู" ผ้าแพรวิ่งมาที่สระน้ำเธอตกใจที่เห็นลูกตัวเองอยู่ในน้ำกำลังสำลักน้ำซูโจกระโดดลงไปช่วยเอาไว้ได้และรีบพาตัวของพะพายนั้นขึ้นมาด้านบน ผู้เป็นแม่หัวใจแทบแตกสลายเห็นลูกสาวตัวเล็กนั้นจมน้ำมือทั้งสองข้างโอบกอดลูกลูบหัวเบาๆ"เป็นอะไรหรือ

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 9 ต้องการแทนที่

    บทที่ 9 ในช่วงตอนเย็นด้วยความเหนื่อยและอาการอ่อนเพลีย ทำให้ผ้าแพรนั้นหลับยาวรู้สึกตัวอีกครั้งมีเด็กตัวเล็กๆ อยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง เมื่อเธอลืมตาตื่นพบกับใบหน้าน้อยฉีกยิ้มหวานพร้อมกับแววตาไร้เดียงสาที่จ้องมองมา "มามี๊ตื่นแล้วหิวไหม" ใบหน้าหมวยผิวขาวอวบอิ่มอมชมพูตัวเล็กๆ ดั่งกับตุ๊กตาตัวน้อยอยู่

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 8 หยามหน้า

    บทที่ 8 คนตัวเล็กถูกสายฝนซัดกระหน่ำเข้ากับผิวจนปวดแสบปวดร้อนไปทั่วร่างกายและใบหน้าเธอเงยหน้าขึ้นมองจ้องไปยังสายฝนที่ตกหนักความเจ็บปวดในหัวใจนั้นมากกว่าผิวกายอันแสนแสบ "ฮื่อๆ ขุนเพลิงจะฆ่าฉันให้ตายเลยเหรอ" หัวใจทุกข์ทรมานกลืนความเจ็บปวดและอดกลั้นเอาไว้มีเพียงแต่น้ำตาที่ไหลเอ่อล้นแข่งกับสายฝนนั้น

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 7 แผนการของนับดาว

    บทที่ 7 "กรี๊ด! ช่วยด้วยฮื่อๆ" เสียงกรี๊ดดังขึ้นสนั่นในขณะที่ผ้าแพรกับขุนเพลิงนั้นอยู่ในห้องซึ่งเสียงลมหายใจของผ้าแพรผายออกมาคงเป็นเล่ห์เหลี่ยมของนับดาวที่เรียกร้องความสนใจจากขุนเพลิง แต่ความห่วงใยที่สามีของเธอนั้นมีให้กับผู้หญิงหน้าด้านคงจะมากถึงกับลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่ลังเล"คุณจะไปไหน" ผ้า

  • เซ็นซะใบหย่านี้   🥀🔥 เซ็นซะใบหย่านี้ EP : 6 ไม่ยอม

    บทที่ 6 ผ้าแพรที่นั่งอยู่ในกรงเล็กๆ สี่เหลี่ยมหลังบ้านซึ่งเป็นกรงขังน้องหมาแต่ไม่มีน้องหมาอยู่แล้วเมื่อก่อนนี้บ้านของเธอเคยเลี้ยงถึงแม้ว่ากรงมันจะดูสะอาดมีคนทำความสะอาดอยู่บ่อยๆ แต่การถูกขังอยู่ในกรงหมามันมีแต่ความเสียใจกับการกระทำของเขาผู้ที่เป็นสามีที่แสนดี คนตัวเล็กนั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้พย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status