LOGIN(จักรวาลดับสูญในร่างหลินเซียน)....ณ ดวงดาวที่กลุ่มสีเทา(กลุ่มศิษย์ลับของหลินเซียน)อาศัยอยู่ หลินเซียนพาหลี่ม่อเหาะเข้ามายังดวงดาวเพื่อแนะนำตัว“ทุกคน นี่คือหลี่ม่อ ตั้งแต่วันนี้เขาจะมาอยู่กับพวกเจ้าที่นี่”ทุกคนใบหน้ายิ้มแย้มเข้าไปรับหลี่ม่อๆหันหลังมองหลินเซียนที่ยิ้มบางๆให้“เจ้าคงต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน จนกว่าอาจารย์จะหาวิธีนำเจ้าและทุกคนออกไปนะ”“อาจารย์ ท่านไม่ถามหน่อยหรือว่าทำไมข้าถึงทำเรื่องเหล่านั้น?”“ไม่ล่ะ เพราะข้าเชื่อว่าทุกสิ่งที่ทำนั้นเจ้าไตร่ตรองดีแล้ว และที่สำคัญข้ามั่นใจว่าเจ้าหวังดีกับข้า”หลี่ม่อมองหลินเซียนมีน้ำตาซึมนิดๆ หลินเซียนตบที่ไหล่เขา“อยู่ที่นี่ฝึกไปก่อน สักวันข้าจะพาเจ้าออกไปให้ได้ ข้าสัญญา”คืนนั้นหลินเซียนอยู่ร่วมทานอาหารกับทุกคน พวกเขาล้วนเป็นเซียนขั้นสูงระดับ 9 – 11 กันทุกคน เขาจัดทำทิวทัศน์ใหม่รอบๆที่พักอาศัยทั้งภูเขา บึงน้ำ ลำธาร เหลือแค่ให้หลินเซียนมาเสกต้นไม้ ดอกไม้ สมุนไพร ทุ่งหญ้า สัตว์บกสัตว์น้ำให้เท่านั้น ซึ่งวันรุ่งขึ้นหลินเซียนก็ใช้ลูกแก้วเขียวเสกให้ตามต้องการหลินเซียนนั่งใต้ต้นไม้ตรงบึงน้ำหยิบตำราที่ชายชอบนอนให้มา“เต๋า?”เขาค่อยๆนั่งอ่านทีละ
...ก่อนไปดาวสำนักซากศพ หลินเซียน เหาะไปถล่มพระราชวังปีศาจแดนเหนือด้วยฝ่ามือเดียว บรรพาจารย์ปีศาจที่เหลืออีก 2 คนตายคาฝ่ามือนั้น(หลินเซียนหาข้อมูลมาแล้วว่ามันทั้ง 2 ตัวชั่วจัดฆ่าคนเป็นว่าเล่น) และริบปลาไท่จื่อสีดำไปปล่อยไว้ใต้วังปีศาจแดนใต้แทนด้วยส่วนราชาปีศาจหลินเซียนบังคับให้สละราชสมบัติและสั่งให้ยุบแดนปีศาจเหนือรวมเข้ากับแดนปีศาจใต้ โดยให้จักรพรรดินีปีศาจศิษย์ของเขาปกครองเผ่าปีศาจทั้งหมดแทนตอนแรกมีคนเก่าแก่หลายคนไม่พอใจ แต่หลินเซียนไปเรียนเชิญอดีตบรรพาจารย์งูดำพันลี้ยู้, วานรโลหิตบรรพกาล และบรรพาจารย์อสูรเสือกลืนดวงดาวด้วยตัวเอง ถึงขั้นคุกเข่าขอร้องให้กลับมาเป็นบรรพาจารย์เผ่าปีศาจอีกครั้ง และแม่ทัพอิงเหรินก็ใช้เส้นสายแต่เก่าก่อนช่วยเกลี้ยกล่อมเจรจา การรวมแผ่นดินปีศาจจึงผ่านไปได้ด้วยดี ไม่มีเสียเลือดเนื้อวันประชุมเผ่าปีศาจครั้งแรก ราชินีจิ้งจอก 9 หาง(ปีศาจระดับ 11)ก็มาด้วย แว้บแรกที่เธอเห็นหลินเซียนออกมา แม้แต่จักรพรรดินีและบรรพาจารย์ยังคุกเข่าคำนับ เธอตกใจสั่นกลัวมาก ยิ่งหลังเลิกประชุมหลินเซียนเดินปรี่ไปถามเธอ“ลูกชายเจ้าและผู้หญิงของข้ายังสบายดีไหม?”“ด่ะ...ดี...ดีเจ้าค่ะ!”(ร
(ขอบจักรวาลทิศตะวันออก)มือขนาดใหญ่ทะลุออกจากดวงอาทิตย์สีขาวที่ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ของโลกถึง 1 ล้านเท่า แล้วมือนั้นค่อยๆหดตัวลงกลายร่างเป็นเซียนร่างแสงคนหนึ่งวัยราวๆ 30 ปี ชุดของเขาเป็นสีแดงขอบขาว เขาโยกคอจนกระดูกลั่นกร๊อบๆแล้วเหาะไปด้วยความเร็วเหนือแสง(ขอบจักรวาลทิศใต้)เศษอุกาบาตและสสารต่างๆมากมายเป็นอนันต์รวมกันจนเป็นร่างเหลว และค่อยๆหดตัวลงกลายร่างเป็นเซียนร่างวารีคนหนึ่งวัยราวๆ 70 ปี ชุดของเขาเป็นสีน้ำเงินขอบขาว เขาเอามือทุบหลังตุบๆแล้วหายวับไป(ขอบจักรวาลทิศตะวันตก)หลุมดำจู่ๆหมุนด้วยความเร็วสูงผิดปกติก่อนที่จะมีร่างๆหนึ่งยืนกลางหลุมดำ เป็นเซียนชุดสีดำขอบขาวใส่หน้ากากเหล็กสีดำไว้ไม่เห็นใบหน้า ผิวก็เป็นอวกาศสีดำสนิท จึงไม่รู้อายุ เขาหยิบผลึกธาตุมืดเข้มมา เปิดรอยแยกมิติ แล้วค่อยๆย่างเท้าเข้าไปอย่างสุขุม(ขอบจักรวาลทางทิศเหนือ)ชายจ้าวดวงดาวอายุหลายล้านปีเซียนระดับ 1 รวมปราณที่หลินเซียนเคยไปหา ตื่นขึ้นมามองฟ้า เขาเข้าไปหยิบภาพเซียนหญิงที่เขานับถือออกมาแล้วคุกเข่าก้มศรีษะคำนับฟ้าแล้วเขาก็กำผลึกอะไรสักอย่างบีบอัดอย่างแรง“ว่ะ..ว๊าก!”ชายชอบนอนตกใจมาก ร่างลอยออกนอกดวงดาวและพุ่งไปด้วยค
...ทุกคนมองบนท้องฟ้า หลินเซียนร่างดาราดับสูญ ระดับ 11 สัมผัสดาราขั้นต้นสูงสุด ใช้กระบี่วารีสีดำเหลวนับล้านเล่มโจมตีหลี่ม่อ เซียนระดับ 9 เทียนเว่ยขั้นกลางสูงสุดที่ใช้กระบี่วารีสีฟ้านับล้านเล่มเข้าปะทะกันการต่อสู้ของผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 2 มันเกินกว่าจะจินตนาการ พลังปราณมหาศาลนั่นเขย่าโลกทั้งใบไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งหลี่ม่อได้เปรียบกว่านิดหน่อยเพราะเขาสามารถควบคุมกระบี่แยกเป็นชุดๆละ 10 เล่มได้เป็นอิสระต่อกัน ต่างจากหลินเซียนที่กระบี่ทั้งหมดยังคงพุ่งไปในทิศทางเดียวกันส่วนหลิวเซี่ยง(ในร่างมังกรมาร)และซีหมิงก็ทุ่มสุดแรงต้านทานมังกรเหลวยักษ์อยู่นอกโลก ทั้งคู่เหนื่อยหอบและมีแผลตามร่างกาย“ไม่..ไม่ไหว!”“มังกรเหลวนี่มันไม่มีชีวิตด้วยซ้ำ ราวกับมันคือผีตัวใหญ่”“เราฆ่าผีให้ตายซ้ำไม่ได้”ซีหมิงเช็ดคราบเลือดที่ปากและหันหน้าบอกหลิวเซี่ยง“แต่ข้างหลังเราคือโลก ดาวสีฟ้าที่พวกเราเกิด”“และเป็นดาวที่น้องชายข้า...อาจารย์เจ้ารักมากด้วย”“อย่าให้เขาต้องเสียใจเมื่อได้สติเลยนะ หยุดมันให้ได้!”หลิวเซี่ยงและซีหมิงรวมพลังกันเข้าไปสู้ต่อ ส่วนเหล่าเทพบรรพกาลต่างตรึงมหาค่ายกลไม้ให้มังกรดำเหลวทำร้ายโลกได้หลี่ม่อม
...ณ แผ่นดินแห้งแล้ง ชายแดนฉินและจ้าว กองทัพใหญ่หลายแสนนายกำลังจัดทัพเตรียมปะทะกันเสียงเกือกม้า ดาบเหล็กเคาะโล่ หรือแม้แต่เสียงย่ำเท้า ฝุ่นที่ฟุ้ง เสียงที่ดินอื้ออึง ราวกับพลังเทพเซียนสวรรค์ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนเหล่าแม่ทัพใหญ่ทั้ง 2 แคว้นนั่งบนหลังม้าแยกกันควบคุมพลทหารกว่าหมื่นนาย เหล่าเซียนอาวุโสตั้งแต่ระดับ 3 แกนปราณ ไปจนถึงระดับ 5 หลิงเฉิงต้นมากมาย ลอยเหนือกองทัพทุกคนมีอาวุธเซียนในมือเหนือบัลลังก์ที่ประทับฮ่องเต้ คือบรรพาจารย์ฉินผิง และแคว้นจ้าวคืออดีตองค์ชายที่หลินเซียนรับไปฝึกดาววารีนิรันดร์ แต่ไม่มีจ้าวหานเฟิงอยู่“ศิษย์พี่! เจ้าผิดต่อคำพูดท่านอาจารย์แล้ว!”“ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์! เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้รึว่าเจ้าวางแผนสิ่งใด!”ทั้ง 2 คนเป็นระดับ 7 เจินเสิน(เทวะแท้จริง) กลายร่างเซียนทั้งคู่เพื่อเรียกขวัญกำลังใจองค์ชายแคว้นจ้าวกลายร่างเป็นเซียนวารีผู้มีกระแสน้ำ 9 ชนิดไหลวนรอบร่างกายส่วนฉิงผิงกลายร่างเป็นปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแคว้นฉินที่ชาวฉินนับถือบูชา มือซ้ายถือตำรา มือขวาถือดาบ เป็นสัญลักษณ์แห่งบู๊และบุ๋น“ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ฉินจักไม่มีวันล่มสลาย!”เสียงทหารฉินเฮลั่น“เพื่อ
...หลินเซียนยังอยู่ในพระราชวังกับฉินผิงๆก็เข้าใจ จึงให้หลินเซียนอยู่วังต่อและเป็นเพื่อนคุยจนกว่าจะหายช็อค“เจ้าว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปเช่นนี้?”“เขามีประวัติมาอย่างไร?”“ข้าก็ไม่รู้ ข้าเจอเขาอยู่คนเดียวย่างปลาขายในตลาดก่อนถึงเมืองหลวงจ้าว”“หลายพันปีนี้ท่านเคยถามเขาไหม? ว่าพ่อแม่เขาเป็นใคร? มีที่มายังไง?”“เอ่อ....ข้าไม่เคยถาม แหะๆ”ฉินผิงส่ายหน้า“แล้วไง? คือรับมาเป็นศิษย์เลยเพียงเพราะถูกใจเนี่ยนะ!”หลินเซียนก้มหน้าสำนักผิด ฉินผิงถึงกับถอนหายใจยาว“เห้อ! ท่านนี่นะ ดีแล้วที่ไม่เกิดในราชวงศ์ข้า มิเช่นนั้นตายก่อนขนหน้าแข้งจะขึ้นแน่ๆ”หลินเซียนแบมือข้างหนึ่งให้ฉินผิง และฉินผิงก็ตีมือนั้นเบาๆเพื่อลงโทษ“เหมือนสวรรค์แกล้งข้าเลย เกิดมาสุขภาพแย่อายุไม่ยืน”“แต่พออายุยืนได้ ก็เจอวิบากกรรมต้องมาปวดหัวเพราะอาจารย์เช่นท่าน”“ไม่น่าอายุยืนเลยๆ เห้อ”“โอ๋ๆ”หลินเซียนบีบนวดไหล่ให้เอาใจ แล้วทั้งคู่ก็ย้ายไปนั่งริมสระ“หลายพันปีนี้เขาสนิทกับท่านมากที่สุด เขาเคยเผลอแสดงอารมณ์แปลกๆบ้างไหม?”“ไม่เคยเลยนะ”“แม้แต่....ตอนที่เขาเข้าไปช่วยข้าคิดอยู่ในมิติมายานั่น เขาก็จริงใจกับข้ามาก กอดและร้องไห้โฮ”ฉินผิงยิ
......หลินเซียนอยู่สำนักฮั่วน่วนในนครไร้แสงต่อ โดยบรรพาจารย์แนะว่าให้ท่านอัพพลังขึ้นมาหน่อยเป็นสักแกนปราณสิ เพื่อจะได้ช่วยสอนหนังสือเด็กๆ งานถนัดของท่านไง จะได้ไม่เบื่อ หลินเซียนก็ตกลงแก้พลังหลอกขึ้นมาเป็นแกนปราณขั้นต้น แล้วอยู่สอนหนังสือในสำนัก ซึ่งก็ได้รับการยอมรับเป็นอย่างดี เพราะหลินเซียนมีความ
(1 เดือนผ่านไป)....วันนี้หลินเซียนจะออกเดินทางไปทะเลตะวันออกตามคำแนะนำชายผู้ลอยลงมาจากฟ้านั้น บรรพาจารย์จื่ออิงและซีหมิงมายืนส่งเขาซีหมิง : "น้องข้า เจ้าต้องกับมาหาพี่นะ"หลินเซียน : "ขอสัญญาจะกลับมา แต่ไม่รู้ว่านานแค่ไหนนะพี่ข้า บางที 400 หรือ 1,000 ปี ข้าไม่มั่นใจ"บรรพาจารย์จื่ออิง : "ท่านหลิน
....หลินเซียนขึ้นมาถึงผิวน้ำแข็ง เขาตกใจมีเซียนมากมายหลายพันคนยืนรอบทะเลสาป มองไปมุมหนึ่งเห็นชายชราสวมชุดมังกรสีทองและมีกองทหารจำนวนมากคุ้มครองเขา ไม่ผิดแน่เขาคือฮ่องเต้แคว้นจูนี่เองพอเขาขึ้นมาเสียงก็ดังกระหึ่ม "คาราวะท่านบรรพาจารย์!!"หลินเซียนงง แล้วก็มีชายผู้เฒ่าคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา เป็นชายผม
....ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องผ่านยอดไม้ หลินเซียนนั่งขัดสมาธิใต้ต้นไม้เซียนอีกครั้ง คราวนี้มิใช่ด้วยความกังวลหรือฝืนใจ หากเต็มไปด้วยความสงบนิ่ง คล้ายทะเลไร้คลื่น ส่วนเจ้าแนด้าน้อยยมันยังคงนอนเฝ้านายของมันอยู่ข้างๆด้วยความห่วงใยหลินเซียนหลับตาเบา ๆ ลมหายใจยาวและมั่นคง ปราณที่เคยสับสนปั่นป่วนกลับค่อย ๆ







